निवृत्ते भीमसेने च पाण्डवे च युधिष्ठिरे ।
वध्यमाने बले चापि मामके पाण्डुसृञ्जयैः
nivṛtte bhīmasene ca pāṇḍave ca yudhiṣṭhire |
vadhyamāne bale cāpi māmake pāṇḍusṛñjayaiḥ
इति श्रीमन्महाभारते कर्णपर्वणि सप्तदशदिवसयुद्धे त्रिषष्टितमोऽध्यायः ॥
37 verses · 63 of 101
Dhritarashtra laments that with Bhima and Yudhishthira returned he sees nothing left of his army, and asks what his men did. Sanjaya says Karna rallied the fleeing Kauravas and turned on the Pandavas. Warriors pair off: Shikhandi against Karna, Dhrishtadyumna against Duhshasana, Nakula against Vrishasena, Yudhishthira against Chitrasena, Sahadeva against Uluka, Satyaki against Shakuni, the sons of Draupadi against the Kauravas, Ashvatthama against Arjuna, Kripa against Yudhamanyu and Kritavarma against Uttamaujas, while Bhima alone holds back all the Kuru princes. Shikhandi, Bhishma's slayer, strikes Karna with ninety arrows; Karna kills his horses and driver, cuts down his lance, and drives him off badly wounded. Duhshasana and Dhrishtadyumna trade blows, and Duhshasana, laughing, hems Dhrishtadyumna in with arrows, to the wonder of the watchers.
धृतराष्ट्र उवाच
निवृत्ते भीमसेने च पाण्डवे च युधिष्ठिरे ।
वध्यमाने बले चापि मामके पाण्डुसृञ्जयैः
nivṛtte bhīmasene ca pāṇḍave ca yudhiṣṭhire |
vadhyamāne bale cāpi māmake pāṇḍusṛñjayaiḥ
द्रवमाणे बलौघे च निराक्रन्दे मुहुर्मुहुः ।
अवशेषं न पश्यामि मम सैन्येषु सञ्जय
dravamāṇe balaughe ca nirākrande muhurmuhuḥ |
avaśeṣaṃ na paśyāmi mama sainyeṣu sañjaya
अहो बत दशां प्राप्तो न हि शक्ष्यामि जीवितुम् ।
जयकाङ्क्षी कथं सूत पुत्राणामनिवर्तिनाम्
aho bata daśāṃ prāpto na hi śakṣyāmi jīvitum |
jayakāṅkṣī kathaṃ sūta putrāṇāmanivartinām
कथं जीवामि निहताञ्श्रुत्वा च मम सैनिकान् ।
बहुनाऽद्य किमुक्तेन दैवं तेषां परायणम्
kathaṃ jīvāmi nihatāñśrutvā ca mama sainikān |
bahunā'dya kimuktena daivaṃ teṣāṃ parāyaṇam
मामकाः किमकुर्वन्त तन्ममाचक्ष्व सञ्जय
māmakāḥ kimakurvanta tanmamācakṣva sañjaya
सञ्जय उवाच
दृष्ट्वा भीमं महाबाहुं तव पुत्रः प्रतापवान् ।
क्रोधरक्तेक्षणो राजन्भीमसेनमभिद्रवत्
dṛṣṭvā bhīmaṃ mahābāhuṃ tava putraḥ pratāpavān |
krodharaktekṣaṇo rājanbhīmasenamabhidravat
तिष्ठतिष्ठ पृथापुत्र पश्य मेऽद्य पराक्रमम् ।
अद्य त्वां प्रेषायष्यामि यमस्य सदनं प्राते ।
इत्युक्त्वा प्रययौ कर्णो यत्र भीमो व्यवस्थितः
tiṣṭhatiṣṭha pṛthāputra paśya me'dya parākramam |
adya tvāṃ preṣāyaṣyāmi yamasya sadanaṃ prāte |
ityuktvā prayayau karṇo yatra bhīmo vyavasthitaḥ
तावकं तु बलं दृष्ट्वा भीमसेनात्पराङ्मुखम् ।
यत्नेन महता कर्णः पर्यवस्थापयद्बली
tāvakaṃ tu balaṃ dṛṣṭvā bhīmasenātparāṅmukham |
yatnena mahatā karṇaḥ paryavasthāpayadbalī
व्यवस्थाप्य महाबाहुस्तव पुत्रस्य वाहिनीम् ।
प्रत्युद्ययौ तदा कर्णः पाण्डवान्युद्धदुर्मदान्
vyavasthāpya mahābāhustava putrasya vāhinīm |
pratyudyayau tadā karṇaḥ pāṇḍavānyuddhadurmadān
प्रत्युद्ययुश्च राधेयं पाण्डवानां महारथाः ।
धुन्वानाः कार्मुकाण्याजौ विक्षिपन्तश्च सायकान्
pratyudyayuśca rādheyaṃ pāṇḍavānāṃ mahārathāḥ |
dhunvānāḥ kārmukāṇyājau vikṣipantaśca sāyakān
भीमसेनः शिनेर्नप्ता शिखण्डी जनमेजयः ।
धृष्टद्युम्नश्च बलवान्सर्वे चापि प्रभद्रकाः
bhīmasenaḥ śinernaptā śikhaṇḍī janamejayaḥ |
dhṛṣṭadyumnaśca balavānsarve cāpi prabhadrakāḥ
पाञ्चालानां नरव्याघ्राः समन्तात्त्व वाहिनीम् ।
अभ्यद्रवन्त सङ्क्रुद्धाः समरे जितकाशिनः
pāñcālānāṃ naravyāghrāḥ samantāttva vāhinīm |
abhyadravanta saṅkruddhāḥ samare jitakāśinaḥ
तथैव तावका राजन्पाण्डवानामनीकिनीम् ।
अभ्यद्रवन्त त्वरिता जिघांसन्तो महारथान्
tathaiva tāvakā rājanpāṇḍavānāmanīkinīm |
abhyadravanta tvaritā jighāṃsanto mahārathān
रथनागाश्वकलिलं पत्तिध्वजसमाकुलम् ।
बभूव पुरुषव्याघ्र सैन्यमद्भुतदर्शनम्
rathanāgāśvakalilaṃ pattidhvajasamākulam |
babhūva puruṣavyāghra sainyamadbhutadarśanam
शिखण्डी तु ययौ कर्णं धृष्टद्युम्नः सुतं तव ।
दुःशासनं महाराज महासेनः समभ्ययात्
śikhaṇḍī tu yayau karṇaṃ dhṛṣṭadyumnaḥ sutaṃ tava |
duḥśāsanaṃ mahārāja mahāsenaḥ samabhyayāt
नकुलो वृषसेनं तु चित्रसेनं युधिष्ठिरः ।
उलूकं समरे राजन्सहदेवः समभ्ययात्
nakulo vṛṣasenaṃ tu citrasenaṃ yudhiṣṭhiraḥ |
ulūkaṃ samare rājansahadevaḥ samabhyayāt
सात्यकिः शकुनिं चापि द्रौपदेयाश्च कौरवान् ।
अर्जुनं च रणे यत्तो द्रोणपुत्रो महारथः
sātyakiḥ śakuniṃ cāpi draupadeyāśca kauravān |
arjunaṃ ca raṇe yatto droṇaputro mahārathaḥ
युधामन्युं महेष्वासं गौतमोऽभ्यपतद्रणे ।
कृतवर्मा च बलवानुत्तमौजसमाद्रवत्
yudhāmanyuṃ maheṣvāsaṃ gautamo'bhyapatadraṇe |
kṛtavarmā ca balavānuttamaujasamādravat
भीमसेनः कुरून्सर्वान्पुत्रांश्च तव मारिष ।
सहानीकान्महाबाहुरेक एव न्यवारयत्
bhīmasenaḥ kurūnsarvānputrāṃśca tava māriṣa |
sahānīkānmahābāhureka eva nyavārayat
शिखण्डी तु ततः कर्णं विचरन्तमभीतवत् ।
भीष्महन्ता महाराज वारयामास पत्रिभिः
śikhaṇḍī tu tataḥ karṇaṃ vicarantamabhītavat |
bhīṣmahantā mahārāja vārayāmāsa patribhiḥ
प्रतिरुद्धस्ततः कर्णो रोपात्प्रस्फुरिताधरः ।
शिखण्डिनं त्रिभिर्बाणैर्भ्रुवोर्मध्येऽभ्यताडयत्
pratiruddhastataḥ karṇo ropātprasphuritādharaḥ |
śikhaṇḍinaṃ tribhirbāṇairbhruvormadhye'bhyatāḍayat
धारयंस्तु स तान्वाणाञ्शिखण्डी बह्वशोभत ।
राजतः पर्वतो यद्वत्त्रिभिः शृङ्गैः समन्वितः
dhārayaṃstu sa tānvāṇāñśikhaṇḍī bahvaśobhata |
rājataḥ parvato yadvattribhiḥ śṛṅgaiḥ samanvitaḥ
सोऽतिविद्धो महेष्वासः सूतपुत्रेण संयुगे ।
कर्णं विव्याध समरे नवत्या निशितैः शरैः
so'tividdho maheṣvāsaḥ sūtaputreṇa saṃyuge |
karṇaṃ vivyādha samare navatyā niśitaiḥ śaraiḥ
तस्य कर्णो हयान्हत्वा सारथिं च शरैः ।
उन्ममाथ ध्वजं चास्य क्षुरप्रेण महारथः
tasya karṇo hayānhatvā sārathiṃ ca śaraiḥ |
unmamātha dhvajaṃ cāsya kṣurapreṇa mahārathaḥ
हताश्वात्तु ततो यानादवप्लुत्य महारथः ।
शक्तिं चिक्षेप कर्णाय सङ्क्रुद्धः शत्रुतापनः
hatāśvāttu tato yānādavaplutya mahārathaḥ |
śaktiṃ cikṣepa karṇāya saṅkruddhaḥ śatrutāpanaḥ
तां छित्त्वा समरे कर्णस्त्रिभिर्भारत सायकैः ।
शिखण्डिनमथाविध्यन्नवभिर्निशितैः शरैः
tāṃ chittvā samare karṇastribhirbhārata sāyakaiḥ |
śikhaṇḍinamathāvidhyannavabhirniśitaiḥ śaraiḥ
कर्णचापच्युतान्बाणान्वर्जयंस्तु नरोत्तमः ।
अपयातस्ततस्तूर्णं शिखण्डी भृशविक्षतः
karṇacāpacyutānbāṇānvarjayaṃstu narottamaḥ |
apayātastatastūrṇaṃ śikhaṇḍī bhṛśavikṣataḥ
ततः कर्णो महाराज पाण्डुसैन्यान्यशातयत् ।
तूलराशिं समासाद्य यथा वायुर्महाबलः
tataḥ karṇo mahārāja pāṇḍusainyānyaśātayat |
tūlarāśiṃ samāsādya yathā vāyurmahābalaḥ
धृष्टद्युम्नो महाराज तव पुत्रेण पीडितः ।
दुःशासनं त्रिभिर्बाणैः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे
dhṛṣṭadyumno mahārāja tava putreṇa pīḍitaḥ |
duḥśāsanaṃ tribhirbāṇaiḥ pratyavidhyatstanāntare
तस्य दुःशासनो बाहुं सव्यं विव्याध मारिष ।
स तेन रुक्मपुङ्खेन भल्लेन नतपर्वणा
tasya duḥśāsano bāhuṃ savyaṃ vivyādha māriṣa |
sa tena rukmapuṅkhena bhallena nataparvaṇā
धृष्टद्युम्नस्तु निर्विद्धः शरं घोरममर्षणः ।
दुःशासनाय सङ्क्रुद्धः प्रेषयामास भारत
dhṛṣṭadyumnastu nirviddhaḥ śaraṃ ghoramamarṣaṇaḥ |
duḥśāsanāya saṅkruddhaḥ preṣayāmāsa bhārata
आपतन्तं महावेगं धृष्टद्युम्नसमीरितम् ।
शरैश्चिच्छेद पुत्रस्ते त्रिभिरेव विशाम्पते
āpatantaṃ mahāvegaṃ dhṛṣṭadyumnasamīritam |
śaraiściccheda putraste tribhireva viśāmpate
अथापरैः षोडशभिर्भल्लैः कनकभूषणैः ।
धृष्टद्युम्नं समासाद्य बाह्वोरुरसि चार्पयत्
athāparaiḥ ṣoḍaśabhirbhallaiḥ kanakabhūṣaṇaiḥ |
dhṛṣṭadyumnaṃ samāsādya bāhvorurasi cārpayat
ततः स पार्षतः क्रुद्धो धनुश्चिच्छेद मारिष ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन तत उच्चुक्रुशुर्जनाः
tataḥ sa pārṣataḥ kruddho dhanuściccheda māriṣa |
kṣurapreṇa sutīkṣṇena tata uccukruśurjanāḥ
अथान्यद्धनुरादाय पुत्रस्ते प्रहसन्निव ।
धृष्टद्युम्नं शरव्रातैः समन्तात्पर्यवारयत्
athānyaddhanurādāya putraste prahasanniva |
dhṛṣṭadyumnaṃ śaravrātaiḥ samantātparyavārayat
तव पुत्रस्य ते दृष्ट्वा विक्रमं सुमहात्मनः ।
व्यस्मयन्त रणे योधाः सिद्धाश्चाप्सरसस्तथा
tava putrasya te dṛṣṭvā vikramaṃ sumahātmanaḥ |
vyasmayanta raṇe yodhāḥ siddhāścāpsarasastathā
धृष्टद्युम्नं तु पश्याम घटमानं महाबलम् ।
दुःशासनेन संरुद्धं सिंहेनेव महागजम्
dhṛṣṭadyumnaṃ tu paśyāma ghaṭamānaṃ mahābalam |
duḥśāsanena saṃruddhaṃ siṃheneva mahāgajam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)