अथोत्तरेण पाण्डूनां सेनायां ध्वनिरुत्थितः ।
रथनागाश्वपत्तीनां दण्डधारेण वध्यताम्
athottareṇa pāṇḍūnāṃ senāyāṃ dhvanirutthitaḥ |
rathanāgāśvapattīnāṃ daṇḍadhāreṇa vadhyatām
इति श्रीमन्महाभारते कर्णपर्वणि सप्तदशदिवसयुद्धे चतुःपञ्चाशोऽध्यायः ॥
25 verses · 54 of 101
A cry rises from the north of the Pandava host, where Dandadhara of Magadha is crushing chariots, horses and men from a huge elephant. Shri Krishna turns the chariot, telling Arjuna this king is no less than Bhagadatta in skill and strength, and that after slaying him he can return to the Samshaptakas. Dandadhara pierces Arjuna with twelve arrows and Krishna with sixteen and laughs aloud. Arjuna cuts his bow and banner, then with three razor shafts severs his arms and head, and fells the elephant. His brother Danda charges to avenge him; Arjuna cuts off his arms and then his head with a crescent arrow, and kills his elephant too. The Pandava soldiers gather round, praising Arjuna for saving them, and he goes back to the Samshaptakas.
सञ्जय उवाच
अथोत्तरेण पाण्डूनां सेनायां ध्वनिरुत्थितः ।
रथनागाश्वपत्तीनां दण्डधारेण वध्यताम्
athottareṇa pāṇḍūnāṃ senāyāṃ dhvanirutthitaḥ |
rathanāgāśvapattīnāṃ daṇḍadhāreṇa vadhyatām
निवर्तयित्वा तु रथं केशवोऽर्जुनमब्रवीत् ।
वाहयन्नेव तुरगान्गरुडानिलरंहसः
nivartayitvā tu rathaṃ keśavo'rjunamabravīt |
vāhayanneva turagāngaruḍānilaraṃhasaḥ
मागधोऽसावतिक्रान्तो द्विरदेन प्रमाथिना ।
भगदत्तादनवमः शिक्षया च बलेन च
māgadho'sāvatikrānto dviradena pramāthinā |
bhagadattādanavamaḥ śikṣayā ca balena ca
एनं हत्वा निहन्ताऽसि पुनः संशप्तकानिति ।
वाक्यान्ते प्रापयत्पार्थं दण्डधारगजं प्रति
enaṃ hatvā nihantā'si punaḥ saṃśaptakāniti |
vākyānte prāpayatpārthaṃ daṇḍadhāragajaṃ prati
स मागधानां प्रवरो महाबलोऽ--
शुभग्रहो योधगणैः समन्वितः ।
सपत्नसेनां प्रममाथ दारुणो
भीमं समग्रां बलवानिव ग्रहम्
sa māgadhānāṃ pravaro mahābalo'--
śubhagraho yodhagaṇaiḥ samanvitaḥ |
sapatnasenāṃ pramamātha dāruṇo
bhīmaṃ samagrāṃ balavāniva graham
सुकल्पितं दानवनागसन्निभं
महाभ्रनिर्हादसमस्वनं रणे ।
समास्थितो नागवरं नरेश्वरो
रथाश्वमातङ्गनरप्रमाथिनम्
sukalpitaṃ dānavanāgasannibhaṃ
mahābhranirhādasamasvanaṃ raṇe |
samāsthito nāgavaraṃ nareśvaro
rathāśvamātaṅganarapramāthinam
स नागयन्तॄन्समरे महारथा--
न्सपत्तिसङ्घांस्तुरगान्ससादिनः ।
द्विपांश्च बाणैर्निजघान वीर्यवा--
न्समन्ततो घ्नन्निव कालचक्रवत्
sa nāgayantṝnsamare mahārathā--
nsapattisaṅghāṃsturagānsasādinaḥ |
dvipāṃśca bāṇairnijaghāna vīryavā--
nsamantato ghnanniva kālacakravat
नरांस्तु कांस्यायसवर्मभूषणा--
न्निपात्य साश्वानपि पत्तिभिः सह ।
व्यपोथयद्दन्तिवरेण शुष्मिणा
सशब्दवत्स्थूलनलं यथा तथा
narāṃstu kāṃsyāyasavarmabhūṣaṇā--
nnipātya sāśvānapi pattibhiḥ saha |
vyapothayaddantivareṇa śuṣmiṇā
saśabdavatsthūlanalaṃ yathā tathā
अथार्जुनो ज्यातलनेमिनिःस्वने
मृदङ्गभेरीबहुशङ्खनादिते ।
रथाश्वमातङ्गसहस्रनादिते
रथोत्तमेनाभ्यपतद्द्विपोत्तमम्
athārjuno jyātalaneminiḥsvane
mṛdaṅgabherībahuśaṅkhanādite |
rathāśvamātaṅgasahasranādite
rathottamenābhyapataddvipottamam
ततोऽर्जुनं द्वादशभिः शरोत्तमै--
र्जनार्दनं षोडशभिः समार्पयत् ।
स दण्डधारस्तुरगांस्त्रिभिस्त्रिभि---
स्ततो ननाद प्रजहास चासकृत्
tato'rjunaṃ dvādaśabhiḥ śarottamai--
rjanārdanaṃ ṣoḍaśabhiḥ samārpayat |
sa daṇḍadhārasturagāṃstribhistribhi---
stato nanāda prajahāsa cāsakṛt
ततोऽस्य पार्थः सगुणेषुकार्मुकं
चकर्त भल्लैर्ध्वजमप्यलङ्कृतम् ।
पुनर्नियन्तॄन्सहपादगोप्तृभि--
स्ततः स चुक्रोध गिरिव्रजेश्वरः
tato'sya pārthaḥ saguṇeṣukārmukaṃ
cakarta bhallairdhvajamapyalaṅkṛtam |
punarniyantṝnsahapādagoptṛbhi--
stataḥ sa cukrodha girivrajeśvaraḥ
ततोऽर्जुनं भिन्नकटेन दन्तिना
घनाघनेनानिलतुल्यरंहसा ।
अतीव चुक्रोधयिषुर्जनार्दनं
घनञ्जयं चाभिजघान तोमरैः
tato'rjunaṃ bhinnakaṭena dantinā
ghanāghanenānilatulyaraṃhasā |
atīva cukrodhayiṣurjanārdanaṃ
ghanañjayaṃ cābhijaghāna tomaraiḥ
अथास्य बाहू द्विपहस्तसन्निभौ
शिरश्च पूर्णेन्दुनिभाननं त्रिभिः ।
क्षुरैः प्रचिच्छेद सहैव पाण्डव--
स्ततो द्विपं बाणशतैः समर्पयत्
athāsya bāhū dvipahastasannibhau
śiraśca pūrṇendunibhānanaṃ tribhiḥ |
kṣuraiḥ praciccheda sahaiva pāṇḍava--
stato dvipaṃ bāṇaśataiḥ samarpayat
स पार्थबाणैस्तपनीयभूषणैः
समावृतः काञ्चनवर्मभृद्द्विपः ।
भृशं चकाशे निशि पर्वतो यथा
दावाग्निना प्रज्वलितौषधिद्रुमः
sa pārthabāṇaistapanīyabhūṣaṇaiḥ
samāvṛtaḥ kāñcanavarmabhṛddvipaḥ |
bhṛśaṃ cakāśe niśi parvato yathā
dāvāgninā prajvalitauṣadhidrumaḥ
स वेदनार्तोऽम्बुदनिस्वनो नदं--
श्चरन्भ्रमन्प्रस्स्वलितान्तरोऽद्रवत् ।
पपात रुग्णः सनियन्तृकस्तथा ॥
यथा गिरिर्वज्रविदारितस्तथा
sa vedanārto'mbudanisvano nadaṃ--
ścaranbhramanprassvalitāntaro'dravat |
papāta rugṇaḥ saniyantṛkastathā ||
yathā girirvajravidāritastathā
हिमावदानेन सुवर्णमालिना
हिमाद्रिकूटप्रतिमेन दन्तिना ।
हते रणे भ्रातरि दण्ड आव्रज--
ज्जिघांसुरिन्द्रावरजं धनञ्जयम्
himāvadānena suvarṇamālinā
himādrikūṭapratimena dantinā |
hate raṇe bhrātari daṇḍa āvraja--
jjighāṃsurindrāvarajaṃ dhanañjayam
सतोमरैरर्करप्रभैस्त्रिभि--
र्जनार्दनं पञ्चभिरर्जुनं शितैः ।
समर्पयित्वा विननाद चार्दयं--
स्ततोऽस्य बाहू निचकर्त पाण्डवः
satomarairarkaraprabhaistribhi--
rjanārdanaṃ pañcabhirarjunaṃ śitaiḥ |
samarpayitvā vinanāda cārdayaṃ--
stato'sya bāhū nicakarta pāṇḍavaḥ
क्षुरप्रकृत्तौ विपुलौ सतोमरौ
शुभाङ्गदौ चन्दनरूषितौ भुजौ ।
गजात्पतन्तौ युगपद्विरेजतु--
र्यथोरगौ पर्वतशृङ्गवन्महीम्
kṣuraprakṛttau vipulau satomarau
śubhāṅgadau candanarūṣitau bhujau |
gajātpatantau yugapadvirejatu--
ryathoragau parvataśṛṅgavanmahīm
अथाऽर्धचन्द्रेण हतं किरीटिना
पपात दण्डस्य शिरः क्षितिं द्विपात् ।
स शोणितार्द्रो निपतन्विरेजे
दिवाकरोऽस्तादिव पश्चिमां दिशम्
athā'rdhacandreṇa hataṃ kirīṭinā
papāta daṇḍasya śiraḥ kṣitiṃ dvipāt |
sa śoṇitārdro nipatanvireje
divākaro'stādiva paścimāṃ diśam
अथ द्विपं श्वेतनगाग्रसन्निभं
दिवाकरांशुप्रतिमैः शरोत्तमैः ।
बिभेद पार्थः स पपात नादयन्
हिमाद्रिकूटं कुलिशाहतं यथा
atha dvipaṃ śvetanagāgrasannibhaṃ
divākarāṃśupratimaiḥ śarottamaiḥ |
bibheda pārthaḥ sa papāta nādayan
himādrikūṭaṃ kuliśāhataṃ yathā
ततोऽपरं तत्प्रतिमा गजोत्तमा
जिगीषवः संयति सव्यसाचिना ।
तथा कृतास्तेऽपि यथैव तौ द्विपौ
ततः प्रभग्नं सुमहद्रिपोर्बलम्
tato'paraṃ tatpratimā gajottamā
jigīṣavaḥ saṃyati savyasācinā |
tathā kṛtāste'pi yathaiva tau dvipau
tataḥ prabhagnaṃ sumahadriporbalam
गजा रथाश्वाः पुरुषाश्च सङ्घशः
परस्परघ्नाः परिपेतुराहवे ।
परस्परं प्रस्खलिताः समाहता
भृशं च तत्तद्बहुभाषिणो हताः
gajā rathāśvāḥ puruṣāśca saṅghaśaḥ
parasparaghnāḥ paripeturāhave |
parasparaṃ praskhalitāḥ samāhatā
bhṛśaṃ ca tattadbahubhāṣiṇo hatāḥ
अथार्जुनं स्वे परिवार्य सैनिकाः
पुरन्दरं देवगणा इवाब्रुवन् ।
अभैष्म यस्मान्मरणादिव प्रजाः
स वीर दिष्ट्या निहतस्त्वया रिपुः
athārjunaṃ sve parivārya sainikāḥ
purandaraṃ devagaṇā ivābruvan |
abhaiṣma yasmānmaraṇādiva prajāḥ
sa vīra diṣṭyā nihatastvayā ripuḥ
न चेत्परित्रास्यदिमाञ्जनान्भया--
द्द्विषद्भिरेवं बलिभिः प्रपीडितान् ।
तथाऽभविष्यद्द्विषतां प्रमोदनं
यथा हतेष्वेष्विह नोऽरिसूदन
na cetparitrāsyadimāñjanānbhayā--
ddviṣadbhirevaṃ balibhiḥ prapīḍitān |
tathā'bhaviṣyaddviṣatāṃ pramodanaṃ
yathā hateṣveṣviha no'risūdana
इतीव भूयश्च सुहृद्भिरीडिता
निशम्य वाचः सुमनास्तदाऽर्जुनः ।
यथाऽनुरूपं प्रतिपूज्य तं जनं
जगाम संशप्तकसङ्घहा पुनः
itīva bhūyaśca suhṛdbhirīḍitā
niśamya vācaḥ sumanāstadā'rjunaḥ |
yathā'nurūpaṃ pratipūjya taṃ janaṃ
jagāma saṃśaptakasaṅghahā punaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)