इति शल्य विजानीहि हन्त भूयो ब्रवीमि ते ।
उन्यमानं मया सम्यक्त्वमेकाग्रमनाः शृणु
iti śalya vijānīhi hanta bhūyo bravīmi te |
unyamānaṃ mayā samyaktvamekāgramanāḥ śṛṇu
इति श्रीमन्महाभारते कर्णपर्वणि अष्टत्रिंशोऽध्यायः ॥
46 verses · 38 of 101
Karna goes on. A brahmana guest once said that among the Bahlikas a man is a brahmana, then a kshatriya, vaishya, shudra and barber, and a brahmana again, so mixed is their dharma. Karna adds sayings against the Madras and Gandharas and lists sins such as ingratitude, theft and drinking. Shalya, who takes a sixth of his subjects' merit and sin, should keep silent, or Karna will kill him before Krishna and Arjuna. Shalya replies that in Anga the sick are abandoned and wives and sons sold, that every land holds good and bad men, and that people see others' faults, never their own. Duryodhana restrains both, and Karna, laughing, tells Shalya to drive on.
कर्ण उवाच
इति शल्य विजानीहि हन्त भूयो ब्रवीमि ते ।
उन्यमानं मया सम्यक्त्वमेकाग्रमनाः शृणु
iti śalya vijānīhi hanta bhūyo bravīmi te |
unyamānaṃ mayā samyaktvamekāgramanāḥ śṛṇu
ब्राह्मणः किल नो गेहमध्यगच्छत्पुराऽतिथिः ।
आचारं तत्र सम्प्रेक्ष्य प्रीतो वचनमब्रवीत्
brāhmaṇaḥ kila no gehamadhyagacchatpurā'tithiḥ |
ācāraṃ tatra samprekṣya prīto vacanamabravīt
मया हिमवतः शृङ्गमेकेनाध्युषितं चिरम् ।
दृष्टाश्च बहवो देशा नानाधर्मसमावृताः
mayā himavataḥ śṛṅgamekenādhyuṣitaṃ ciram |
dṛṣṭāśca bahavo deśā nānādharmasamāvṛtāḥ
न च केन च धर्मेण विरुध्यन्ते प्रजा इमाः ।
सर्वाश्चाप्याचरन्धर्मं यदुक्तं वेदपारगैः
na ca kena ca dharmeṇa virudhyante prajā imāḥ |
sarvāścāpyācarandharmaṃ yaduktaṃ vedapāragaiḥ
अटता तु मया देशान्नानाधर्मसमाकुलान् ।
आगच्छता महाराज बाह्लीकेषु निशामितम्
aṭatā tu mayā deśānnānādharmasamākulān |
āgacchatā mahārāja bāhlīkeṣu niśāmitam
तत्र वै ब्राह्मणो भूत्वा पुनर्भवति क्षत्रियः ।
वैश्यः शूद्रश्च बाह्लीकस्ततो भवति नापितः
tatra vai brāhmaṇo bhūtvā punarbhavati kṣatriyaḥ |
vaiśyaḥ śūdraśca bāhlīkastato bhavati nāpitaḥ
नापितश्च ततो भूत्वा पुनर्भवति ब्राह्मणः ।
द्विजो भूत्वा च तत्रैव पुनर्दासोऽभिजायते
nāpitaśca tato bhūtvā punarbhavati brāhmaṇaḥ |
dvijo bhūtvā ca tatraiva punardāso'bhijāyate
भवन्त्येककुले विप्राः शिष्टा ये कामचारिणः ।
गान्धारा मद्रकाश्चैव बाह्लीकाश्चाप्यतेजसः
bhavantyekakule viprāḥ śiṣṭā ye kāmacāriṇaḥ |
gāndhārā madrakāścaiva bāhlīkāścāpyatejasaḥ
एतन्मया श्रुतं तत्र धर्मसङ्करकारकम् ।
कृत्स्नामटित्वा पृथिवीं बाह्लीकेषु विपर्ययः
etanmayā śrutaṃ tatra dharmasaṅkarakārakam |
kṛtsnāmaṭitvā pṛthivīṃ bāhlīkeṣu viparyayaḥ
इति शल्य विजानीहि हन्त भूयो ब्रवीमि ते ।
यदप्यन्योऽब्रवीद्वाक्यं बाह्लीकानां विकुत्सितं
iti śalya vijānīhi hanta bhūyo bravīmi te |
yadapyanyo'bravīdvākyaṃ bāhlīkānāṃ vikutsitaṃ
आनीयेहाक्षता काचिदारट्टात्किल दस्युभिः ।
अधर्मतश्चोपयाता सा तानभ्यशपत्ततः
ānīyehākṣatā kācidāraṭṭātkila dasyubhiḥ |
adharmataścopayātā sā tānabhyaśapattataḥ
बालां बन्धुमतीं यन्मामधर्मेणोपगच्छथ ।
तस्मात्कुमार्यः स्वैरिण्यो भविष्यन्ति कुलेषु वः
bālāṃ bandhumatīṃ yanmāmadharmeṇopagacchatha |
tasmātkumāryaḥ svairiṇyo bhaviṣyanti kuleṣu vaḥ
न चैवास्मात्प्रमोक्षध्वं घोराच्छापान्नराधमाः ।
तस्मात्तेषां भागहरः कथं धर्मान्वदिष्यसि
na caivāsmātpramokṣadhvaṃ ghorācchāpānnarādhamāḥ |
tasmātteṣāṃ bhāgaharaḥ kathaṃ dharmānvadiṣyasi
कुरवः सहपाञ्चालाः साल्वा मात्स्याः सनैमिशाः ।
कोसलाः काशपौण्ड्राश्च कालिङ्गा मागधास्तथा
kuravaḥ sahapāñcālāḥ sālvā mātsyāḥ sanaimiśāḥ |
kosalāḥ kāśapauṇḍrāśca kāliṅgā māgadhāstathā
चेदयश्च महाभागा धर्मं जानन्ति शाश्वतम् ।
नानादेशेष्वसन्तश्च प्रायो बाह्यालयानृते
cedayaśca mahābhāgā dharmaṃ jānanti śāśvatam |
nānādeśeṣvasantaśca prāyo bāhyālayānṛte
आमत्स्येभ्यः कुरुपाञ्चालसाल्वा
आनैमिशाच्चेदयो ये विशिष्टाः ।
धर्मं पुराणमुपजीवन्ति सन्तो
मद्रानृते पाञ्चनदांश्च जिह्मान्
āmatsyebhyaḥ kurupāñcālasālvā
ānaimiśāccedayo ye viśiṣṭāḥ |
dharmaṃ purāṇamupajīvanti santo
madrānṛte pāñcanadāṃśca jihmān
एवं विद्वान्धर्मकथासु राजं--
स्तूष्णींभूतः शल्य भवेः सदा त्वम् ।
त्वं तस्य गोप्ता च जनस्य राजा
षड्भागहर्ता शुभदुष्कृतस्य
evaṃ vidvāndharmakathāsu rājaṃ--
stūṣṇīṃbhūtaḥ śalya bhaveḥ sadā tvam |
tvaṃ tasya goptā ca janasya rājā
ṣaḍbhāgahartā śubhaduṣkṛtasya
अथवा दुष्कृतस्य त्वं हर्ता तेषामरक्षिता ।
रक्षिता पुण्यभाग्राजा प्रजानां त्वं ह्यपुण्यभाक्
athavā duṣkṛtasya tvaṃ hartā teṣāmarakṣitā |
rakṣitā puṇyabhāgrājā prajānāṃ tvaṃ hyapuṇyabhāk
पूज्यमाने पुरा धर्मे सर्वदेशेषु शाश्वते ।
धर्मं पाञ्चनदं दृष्ट्वा धिगित्याह पितामहः
pūjyamāne purā dharme sarvadeśeṣu śāśvate |
dharmaṃ pāñcanadaṃ dṛṣṭvā dhigityāha pitāmahaḥ
व्रात्यानां दाशकीयानां कृतेऽप्यशुभकर्मणाम् ।
ब्रह्मणा निन्दितान्धर्मान्कश्चित्सिद्धात्मकोऽब्रवीत्
vrātyānāṃ dāśakīyānāṃ kṛte'pyaśubhakarmaṇām |
brahmaṇā ninditāndharmānkaścitsiddhātmako'bravīt
इति पाञ्चनदं धर्मवमेने पितामहः ।
स्वधर्मस्थेषु वर्णेषु सोऽप्येतान्नाभ्यपूजयत्
iti pāñcanadaṃ dharmavamene pitāmahaḥ |
svadharmastheṣu varṇeṣu so'pyetānnābhyapūjayat
इति शल्य विजानीहि हन्त भूयो ब्रवीमि ते ।
कल्माषपादः सरसि निम?ज्जन्राक्षसोऽब्रवीत्
iti śalya vijānīhi hanta bhūyo bravīmi te |
kalmāṣapādaḥ sarasi nima?jjanrākṣaso'bravīt
क्षत्रियस्य मलं भैक्ष्यं ब्राह्मणस्याश्रुतं मलम् ।
मलं पृथिव्या बाह्लीकाः स्त्रीणां कौतूहलं मलम्
kṣatriyasya malaṃ bhaikṣyaṃ brāhmaṇasyāśrutaṃ malam |
malaṃ pṛthivyā bāhlīkāḥ strīṇāṃ kautūhalaṃ malam
निमज्जमानमुद्धृत्य कश्चिद्राजा निशाचरम् ।
अपृच्छत्तेन चाख्यातं तच्छृणुष्व नराधिप
nimajjamānamuddhṛtya kaścidrājā niśācaram |
apṛcchattena cākhyātaṃ tacchṛṇuṣva narādhipa
मानुषाणां मलं म्लेच्छा म्लेच्छानां मुष्टिका मलम् ।
मुष्टिकानां मलं षण्ढाः षण्ढानां राजयाजकाः
mānuṣāṇāṃ malaṃ mlecchā mlecchānāṃ muṣṭikā malam |
muṣṭikānāṃ malaṃ ṣaṇḍhāḥ ṣaṇḍhānāṃ rājayājakāḥ
राजयाजकयाज्यानां मद्रकाणां च यन्मलम् ।
तद्भवेद्वै तव मलं यद्यस्मान्न विमुञ्चसि
rājayājakayājyānāṃ madrakāṇāṃ ca yanmalam |
tadbhavedvai tava malaṃ yadyasmānna vimuñcasi
इति रक्षोपसृष्टेषु विषवीर्यहतेषु च ।
विद्वद्भिर्भेषजं दृष्टं संसिद्धवचनोत्तरम्
iti rakṣopasṛṣṭeṣu viṣavīryahateṣu ca |
vidvadbhirbheṣajaṃ dṛṣṭaṃ saṃsiddhavacanottaram
ब्राहयाः पञ्चालाः कौरवेयास्तु धर्म्याः
सत्या मत्स्याः शूरसेनाश्च याज्याः ।
प्राच्या दासा वृषला दाक्षिणात्याः
स्तेना बाह्लीकाः सङ्कार वै सुराष्ट्राः
brāhayāḥ pañcālāḥ kauraveyāstu dharmyāḥ
satyā matsyāḥ śūrasenāśca yājyāḥ |
prācyā dāsā vṛṣalā dākṣiṇātyāḥ
stenā bāhlīkāḥ saṅkāra vai surāṣṭrāḥ
कृतघ्नता परवित्तापहारो
मद्यपानं गुरुदारावमर्दः ।
वाक्पारुष्यं गोवधो रात्रिचर्या
बहिर्गेहं परवस्त्रोपभोगः
kṛtaghnatā paravittāpahāro
madyapānaṃ gurudārāvamardaḥ |
vākpāruṣyaṃ govadho rātricaryā
bahirgehaṃ paravastropabhogaḥ
शिष्टान्धर्मानुपजीवन्ति वृद्धाः
śiṣṭāndharmānupajīvanti vṛddhāḥ
प्राचीं दिशं श्रिता देवा जातवेदःपुरोगमाः ।
दक्षिणा पितृभिर्गुप्ता यमेन शुभकर्मणा
prācīṃ diśaṃ śritā devā jātavedaḥpurogamāḥ |
dakṣiṇā pitṛbhirguptā yamena śubhakarmaṇā
प्रतीचीं वरुणः पाति पालयन्नसुरान्बहून् ।
उदीचीं भगवान्सोम ब्रह्मा च ब्राह्मणैः सह
pratīcīṃ varuṇaḥ pāti pālayannasurānbahūn |
udīcīṃ bhagavānsoma brahmā ca brāhmaṇaiḥ saha
रक्षःपिशाचान्हिमवान्गुह्यकान्गन्धमादनः ।
ध्रुवं सर्वाणि भूतानि विष्णुः पाति सुरोत्तमः
rakṣaḥpiśācānhimavānguhyakāngandhamādanaḥ |
dhruvaṃ sarvāṇi bhūtāni viṣṇuḥ pāti surottamaḥ
इङ्गितज्ञाश्च मगधाः प्रेक्षितज्ञाश्च कोसलाः ।
अर्धोक्ताः कुरुपाञ्चालाः सर्वोक्ता दाक्षिणापथाः
iṅgitajñāśca magadhāḥ prekṣitajñāśca kosalāḥ |
ardhoktāḥ kurupāñcālāḥ sarvoktā dākṣiṇāpathāḥ
पार्वतीयाश्च विषया यथैव गिरयस्तथा ।
सर्वज्ञा यवना राजञ्शूराश्चैव विशेषतः ।
म्लेच्छाः स्वसंज्ञानियता नानुक्तमितरे जनाः
pārvatīyāśca viṣayā yathaiva girayastathā |
sarvajñā yavanā rājañśūrāścaiva viśeṣataḥ |
mlecchāḥ svasaṃjñāniyatā nānuktamitare janāḥ
प्रतिरब्धास्तु बाह्लीका न च केचन मद्रकाः ।
स त्वमेतादृशः शल्य नोत्तरं वक्तुमर्हसि
pratirabdhāstu bāhlīkā na ca kecana madrakāḥ |
sa tvametādṛśaḥ śalya nottaraṃ vaktumarhasi
एवं ज्ञात्वा जोषमास्स्व प्रतीपं
मा स्म क्रुद्धः पापभृतां वरिष्ठ ।
पूर्वं हत्वा त्वां सपुत्रं बलैश्च
पश्चाद्धंस्ये वासुदेवार्जुनौ च
evaṃ jñātvā joṣamāssva pratīpaṃ
mā sma kruddhaḥ pāpabhṛtāṃ variṣṭha |
pūrvaṃ hatvā tvāṃ saputraṃ balaiśca
paścāddhaṃsye vāsudevārjunau ca
शल्य उवाच
आतुराणां परित्यागः स्वदारसुतविक्रयः ।
अङ्गे प्रवर्तते कर्ण येषामधिपतिर्भवान्
āturāṇāṃ parityāgaḥ svadārasutavikrayaḥ |
aṅge pravartate karṇa yeṣāmadhipatirbhavān
रथातिरथसङ्ख्यायां यत्त्वां भीष्मस्तदाब्रवीत् ।
तान्विदित्वाऽत्मनो दोषान्निर्मन्युर्भव मा क्रुधः
rathātirathasaṅkhyāyāṃ yattvāṃ bhīṣmastadābravīt |
tānviditvā'tmano doṣānnirmanyurbhava mā krudhaḥ
सर्वत्र ब्राह्मणाः सन्ति सन्ति सर्वत्र क्षत्रियाः ।
वैश्याः शूद्रास्तथा कर्ण स्त्रियः साध्व्यश्च सुव्रताः
sarvatra brāhmaṇāḥ santi santi sarvatra kṣatriyāḥ |
vaiśyāḥ śūdrāstathā karṇa striyaḥ sādhvyaśca suvratāḥ
रमन्ते चोपहासेन पुरुषाः पुरुषैः सह ।
अन्योन्येन रताः क्षीबा देशेदेशे च मैथुनम्
ramante copahāsena puruṣāḥ puruṣaiḥ saha |
anyonyena ratāḥ kṣībā deśedeśe ca maithunam
परवाच्येषु निपुणः सर्वो भवति सर्वदा ।
आत्मवाच्यं न जानीते जानन्नपि च मुह्यति
paravācyeṣu nipuṇaḥ sarvo bhavati sarvadā |
ātmavācyaṃ na jānīte jānannapi ca muhyati
सर्वत्र सन्ति राजनः स्वंस्वं धर्ममनुव्रताः ।
दुर्मनुष्यान्निगृह्णन्ति सन्ति सर्वत्र धार्मिकाः
sarvatra santi rājanaḥ svaṃsvaṃ dharmamanuvratāḥ |
durmanuṣyānnigṛhṇanti santi sarvatra dhārmikāḥ
न कर्ण देशसामान्यात्सर्वः पापं निषेवते ।
यादृशाः स्वस्वभावेन देशांस्तांस्तादृशान्विदुः
na karṇa deśasāmānyātsarvaḥ pāpaṃ niṣevate |
yādṛśāḥ svasvabhāvena deśāṃstāṃstādṛśānviduḥ
सञ्जय उवाच
तततो दुर्योधनो राजा कर्णशल्याववारयत् ।
सखिभावेन राधेयं शल्यं सौजन्यकेन च
tatato duryodhano rājā karṇaśalyāvavārayat |
sakhibhāvena rādheyaṃ śalyaṃ saujanyakena ca
ततो निवारितः कर्णो धार्तराष्ट्रेण मारिष ।
प्हहस्य तत्र राजेन्द्रं यादि शल्येत्यचोदयत्
tato nivāritaḥ karṇo dhārtarāṣṭreṇa māriṣa |
phahasya tatra rājendraṃ yādi śalyetyacodayat
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)