Karna Parva

Chapter 37: Karna reviles the Madra and Bahlika lands

इति श्रीमन्महाभारते कर्णपर्वणि सप्तत्रिंशोऽध्यायः ॥

56 verses · 37 of 101

What happens in this chapter

Karna reviles the Madra and Bahlika lands

Karna tells Shalya that words cannot frighten him, not even if all the devas with Indra fought him. Shalya lives only because of friendship, Duryodhana's great purpose resting on Karna, and their pact to bear harsh speech. Shalya retorts that a thousand Karnas could not conquer the foe. Karna then repeats what a brahmana said in Dhritarashtra's hall about the Bahlikas of the five rivers: that they live outside dharma, drink liquor and eat beef with garlic, that their women dance and sing coarse songs, and that no Arya should stay among the Aratta Bahlikas even two days. He adds a rakshasi's saying in the same vein, naming the Sindhu and Sauvira peoples too.

सञ्जय उवाच

37.1

ततः पुनर्महाराज मद्रराजमरिन्दमः ।
अभ्यभाषत राधेयः सन्निवार्योत्तरं वचः

tataḥ punarmahārāja madrarājamarindamaḥ |
abhyabhāṣata rādheyaḥ sannivāryottaraṃ vacaḥ

37.2

निर्भर्त्सनार्थं शल्य त्वं यत्तु जल्पितवानसि ।
नाहं शक्यस्त्वया वाचा विभीषयितुमाहवे

nirbhartsanārthaṃ śalya tvaṃ yattu jalpitavānasi |
nāhaṃ śakyastvayā vācā vibhīṣayitumāhave

37.3

यदि मां देवताः सर्वा योधयेयुः सवासवाः ।
तथापि मे भयं न स्यात्किमु पार्थात्सकेशवात्

yadi māṃ devatāḥ sarvā yodhayeyuḥ savāsavāḥ |
tathāpi me bhayaṃ na syātkimu pārthātsakeśavāt

37.4

नाहं भीषयितुं शक्यः शुद्धकर्णा महाहवे ।
अभिजानीहि शक्तस्त्वमन्यं भीषयितुं रणे

nāhaṃ bhīṣayituṃ śakyaḥ śuddhakarṇā mahāhave |
abhijānīhi śaktastvamanyaṃ bhīṣayituṃ raṇe

37.5

नीचस्य बलमेतावत्पारुष्यं यतत्त्वमात्थ माम् ।
अशक्तो हि गुणान्वक्तुं वल्गसे बहु दुर्मते

nīcasya balametāvatpāruṣyaṃ yatattvamāttha mām |
aśakto hi guṇānvaktuṃ valgase bahu durmate

37.6

न हि कर्णः समुद्भूतो भयार्थमिह मद्रक ।
विक्रमार्थमहं जातो यशोर्थं च तथाऽऽत्मनः

na hi karṇaḥ samudbhūto bhayārthamiha madraka |
vikramārthamahaṃ jāto yaśorthaṃ ca tathā''tmanaḥ

37.7

सखिभावेन सौहार्दान्मितत्रभावेन चैव हि ।
कारणैस्त्रिभिरेतैस्त्वं शल्य जीवसि साम्प्रतम्

sakhibhāvena sauhārdānmitatrabhāvena caiva hi |
kāraṇaistribhiretaistvaṃ śalya jīvasi sāmpratam

37.8

राज्ञश्च धार्तराष्ट्रस्य कार्यं सुमहदुद्यतम् ।
मयि तच्चाहितं शल्य तेन जीवसि मे क्षणम्

rājñaśca dhārtarāṣṭrasya kāryaṃ sumahadudyatam |
mayi taccāhitaṃ śalya tena jīvasi me kṣaṇam

37.9

कृतश्च समयः पूर्वं क्षन्तव्यं विप्रियं तव ।
समयः परिपाल्यो मे तेन जीवसि साम्प्रतम्

kṛtaśca samayaḥ pūrvaṃ kṣantavyaṃ vipriyaṃ tava |
samayaḥ paripālyo me tena jīvasi sāmpratam

37.10

ऋते शल्यसहस्रेण विजयेयमहं परान् ।
मित्रद्रोहस्तु पापीयानिति जीवसि साम्प्रतम्

ṛte śalyasahasreṇa vijayeyamahaṃ parān |
mitradrohastu pāpīyāniti jīvasi sāmpratam

शल्य उवाच

37.11

आर्तप्रलापांस्त्वं कर्ण यान्ब्रवीषि परान्प्रति ।
न ते कर्णसहस्रेण शक्या जेतुं परे युधि

ārtapralāpāṃstvaṃ karṇa yānbravīṣi parānprati |
na te karṇasahasreṇa śakyā jetuṃ pare yudhi

सञ्जय उवाच

37.12

तथा ब्रुवन्तं परुषं कर्णो मद्राधिपं तदा ।
परुषं द्विगुणं भूयः प्रोवाचाप्रियदर्शनम्

tathā bruvantaṃ paruṣaṃ karṇo madrādhipaṃ tadā |
paruṣaṃ dviguṇaṃ bhūyaḥ provācāpriyadarśanam

37.13

इदं त्वमेकाग्रमनाः शृणु मद्रजनाधिप ।
सन्निधौ धृतराष्ट्रस्य प्रोच्यमानं मया श्रुतम्

idaṃ tvamekāgramanāḥ śṛṇu madrajanādhipa |
sannidhau dhṛtarāṣṭrasya procyamānaṃ mayā śrutam

37.14

देशांश्च विविधांश्चित्रान्पूर्ववृत्तांश्च पार्थिवान् ।
ब्राह्मणाः कथयन्ति स्म धृतराष्ट्रनिवेशने

deśāṃśca vividhāṃścitrānpūrvavṛttāṃśca pārthivān |
brāhmaṇāḥ kathayanti sma dhṛtarāṣṭraniveśane

37.15

तत्र वृद्धः पुरावृत्ताः कथाः कश्चिद्द्विजोत्तमः ।
बाह्लीकदेशं मद्रांश्च कुत्सयन्वाक्यमब्रवीत्

tatra vṛddhaḥ purāvṛttāḥ kathāḥ kaściddvijottamaḥ |
bāhlīkadeśaṃ madrāṃśca kutsayanvākyamabravīt

37.16

बहिष्कृता हिमवतता गङ्गया च तिरस्कृताः ।
सरस्वत्या यमुनया कुरुक्षेत्रेण चापि ये

bahiṣkṛtā himavatatā gaṅgayā ca tiraskṛtāḥ |
sarasvatyā yamunayā kurukṣetreṇa cāpi ye

37.17

पञ्चानां सिन्धुषष्ठानां नदीनां येऽन्तराश्रिताः ।
तान्धर्मबाह्यानशुचीन्बाह्लीकानपि वर्जयेत्

pañcānāṃ sindhuṣaṣṭhānāṃ nadīnāṃ ye'ntarāśritāḥ |
tāndharmabāhyānaśucīnbāhlīkānapi varjayet

37.18

गोवर्धनो नाम वटः सुभाण्डं नाम पत्तनम् ।
एतद्राजन्कलिद्वारमाकुमारात्स्मराम्यहम्

govardhano nāma vaṭaḥ subhāṇḍaṃ nāma pattanam |
etadrājankalidvāramākumārātsmarāmyaham

37.19

कार्येणात्यर्थगूढेन बाह्लीकेषूषितं मया ।
तत एषां समाचारः संवासाद्विदितो मया

kāryeṇātyarthagūḍhena bāhlīkeṣūṣitaṃ mayā |
tata eṣāṃ samācāraḥ saṃvāsādvidito mayā

37.20

शाकलं नाम नगरमापगानामनिम्नगा ।
चण्डाला नाम बाह्लीकास्तेषां वृत्तं सुनिन्दितम्

śākalaṃ nāma nagaramāpagānāmanimnagā |
caṇḍālā nāma bāhlīkāsteṣāṃ vṛttaṃ suninditam

37.21

पानं गुडासवं पीत्वा गोमांसं लशुनैः सह ।
अपूपसक्तुमद्यानामाशिताः शीलवर्जिताः

pānaṃ guḍāsavaṃ pītvā gomāṃsaṃ laśunaiḥ saha |
apūpasaktumadyānāmāśitāḥ śīlavarjitāḥ

37.22

गायन्त्यथ च नृत्यन्ति स्त्रियो मत्ता विवाससः ।
नगरापणवेशेषु बहिर्माल्यानुलेपनाः

gāyantyatha ca nṛtyanti striyo mattā vivāsasaḥ |
nagarāpaṇaveśeṣu bahirmālyānulepanāḥ

37.23

मत्ताः प्रगीतविरुतैः खरोष्ट्रनिनदोपमैः ।
अनावृता मैथुने ताः कामचाराश्च सर्वशः

mattāḥ pragītavirutaiḥ kharoṣṭraninadopamaiḥ |
anāvṛtā maithune tāḥ kāmacārāśca sarvaśaḥ

37.24

आहुरन्योन्यसूक्तानि प्रब्रुवाणा मदोत्कxxxः ।
हेहतेहेहतेत्येवं स्वामिभर्तृहतेति च

āhuranyonyasūktāni prabruvāṇā madotkaxxxḥ |
hehatehehatetyevaṃ svāmibhartṛhateti ca

37.25

आक्रोशन्त्यः प्रनृत्यन्ति व्रात्याः पर्वस्वसंयताः ।
तासां किलावलिप्तानां निवसन्कुरुजाङ्गले

ākrośantyaḥ pranṛtyanti vrātyāḥ parvasvasaṃyatāḥ |
tāsāṃ kilāvaliptānāṃ nivasankurujāṅgale

37.26

कश्चिद्बाह्लीकदुष्टानां नातिहृष्टमना जगौ ।
सा नूनं बृहती गौरी सूक्ष्मकम्बलवासिनी

kaścidbāhlīkaduṣṭānāṃ nātihṛṣṭamanā jagau |
sā nūnaṃ bṛhatī gaurī sūkṣmakambalavāsinī

37.27

मामनुस्मरती शेते बाह्लीकं कुरुवासिनम् ।
शतद्रुं नु कदा तीर्त्वा तां च रम्यामिरावतीम् ।
गत्वा स्वदेशं द्रक्ष्यामि स्थूलजङ्घाः शुभाः स्त्रियः

māmanusmaratī śete bāhlīkaṃ kuruvāsinam |
śatadruṃ nu kadā tīrtvā tāṃ ca ramyāmirāvatīm |
gatvā svadeśaṃ drakṣyāmi sthūlajaṅghāḥ śubhāḥ striyaḥ

37.28

मनःशिलोज्ज्वलापाङ्ग्यो गौर्यस्ताः काकुकूजिताः ।
कम्बलाजिनसंवीता रुदन्त्यः प्रियदर्शनाः

manaḥśilojjvalāpāṅgyo gauryastāḥ kākukūjitāḥ |
kambalājinasaṃvītā rudantyaḥ priyadarśanāḥ

37.29

मृदङ्गानकशङ्खानां मर्दलानां च निःस्वनैः ।
खरोष्ट्राश्वतरैश्चैव मत्ता यास्यामहे सुखम्

mṛdaṅgānakaśaṅkhānāṃ mardalānāṃ ca niḥsvanaiḥ |
kharoṣṭrāśvataraiścaiva mattā yāsyāmahe sukham

37.30

शमीपीलुकरीराणां वनेषु सुखवर्त्मसु ।
अपूपान्सक्तुपिण्डांश्च प्राश्नन्तो मथितान्वितान्

śamīpīlukarīrāṇāṃ vaneṣu sukhavartmasu |
apūpānsaktupiṇḍāṃśca prāśnanto mathitānvitān

37.31

पथिषु प्रबलो भूत्वा तथा सम्पततोऽध्वगान् ।
चेलापहारं कुर्वाणास्ताडयिष्याम भूयसः

pathiṣu prabalo bhūtvā tathā sampatato'dhvagān |
celāpahāraṃ kurvāṇāstāḍayiṣyāma bhūyasaḥ

37.32

एवंशीलेषु व्रात्येषु बाह्लीकेषु दुरात्मसु ।
कश्चेतयानो निवसेन्मुहूर्तमपि मानवः

evaṃśīleṣu vrātyeṣu bāhlīkeṣu durātmasu |
kaścetayāno nivasenmuhūrtamapi mānavaḥ

कर्ण उवाच

37.33

ईदृशा ब्राह्मणेनोक्ता बाह्लीका मोघचारिणः ।
येषां षड्भागहर्ता त्वमुभयोः पुण्यपापयोः

īdṛśā brāhmaṇenoktā bāhlīkā moghacāriṇaḥ |
yeṣāṃ ṣaḍbhāgahartā tvamubhayoḥ puṇyapāpayoḥ

37.34

इत्युक्त्वा ब्राह्मणः साधुरुत्तरं पुनरुक्तवान् ।
बाह्लीकेष्वविनीतेषु प्रोच्यमानं निबोध तत्

ityuktvā brāhmaṇaḥ sādhuruttaraṃ punaruktavān |
bāhlīkeṣvavinīteṣu procyamānaṃ nibodha tat

37.35

ततत्र स्म राक्षसी गाति कृष्णचतुर्दशीम् ।
नगरे शाकले स्फीते आहत्य निशि दुन्दुभिम्

tatatra sma rākṣasī gāti kṛṣṇacaturdaśīm |
nagare śākale sphīte āhatya niśi dundubhim

37.36

कथं वस्तादृशो गाथाः पुनर्गास्यामि शाकले ।
गव्यस्य तृप्ता मांसस्य पीत्वा गौडं सुरासवम्

kathaṃ vastādṛśo gāthāḥ punargāsyāmi śākale |
gavyasya tṛptā māṃsasya pītvā gauḍaṃ surāsavam

37.37

गौरीभिः सह नारीभिर्बृहतीभिः स्वलङ्कृता ।
पलाण्डुगण्डूषयुताः खादन्तश्चेशिकान्बहून्

gaurībhiḥ saha nārībhirbṛhatībhiḥ svalaṅkṛtā |
palāṇḍugaṇḍūṣayutāḥ khādantaśceśikānbahūn

37.38

वाराहं कौक्कुटं मांसं गव्यं गार्दभमौष्ट्रकम् ।
धानाश्च ये न खादन्ति तेषां जन्म निरर्थकम्

vārāhaṃ kaukkuṭaṃ māṃsaṃ gavyaṃ gārdabhamauṣṭrakam |
dhānāśca ye na khādanti teṣāṃ janma nirarthakam

37.39

एवं गायन्ति ये मत्ताः शीधुना पीलुकावने ।
सबालवृद्धाः क्रन्दन्ति तेषां धर्मः कथं भवेत्

evaṃ gāyanti ye mattāḥ śīdhunā pīlukāvane |
sabālavṛddhāḥ krandanti teṣāṃ dharmaḥ kathaṃ bhavet

37.40

यत्र लोकेश्वरः कृष्णो देवदेवो जनार्दनः ।
विस्मृतः पुरुषैरुग्रैस्तेषां धर्मः कथं भवेत्

yatra lokeśvaraḥ kṛṣṇo devadevo janārdanaḥ |
vismṛtaḥ puruṣairugraisteṣāṃ dharmaḥ kathaṃ bhavet

37.41

इति शल्य विजानीहि हन्त भूयो ब्रवीमि ते ।
यदन्योप्युक्तवानस्मान्ब्राह्मणः कुरुसंसदि

iti śalya vijānīhi hanta bhūyo bravīmi te |
yadanyopyuktavānasmānbrāhmaṇaḥ kurusaṃsadi

37.42

पञ्चनद्यो वहन्त्येता यत्र पीलुवनान्युत ।
शतद्रुश्च विपाशा च तृतीयैरावती तथा

pañcanadyo vahantyetā yatra pīluvanānyuta |
śatadruśca vipāśā ca tṛtīyairāvatī tathā

37.43

चन्द्रभागा वितस्ता च सिन्धुषष्ठा महानदी ।
आरट्टा नाम बह्लीका एतेष्वार्यो हि नो वसेत्

candrabhāgā vitastā ca sindhuṣaṣṭhā mahānadī |
āraṭṭā nāma bahlīkā eteṣvāryo hi no vaset

37.44

व्रात्यानां दासमीयानां विदेहानामयज्वनाम् ।
न देवाः प्रतिगृह्णन्ति पितरो ब्राह्मणास्तथा

vrātyānāṃ dāsamīyānāṃ videhānāmayajvanām |
na devāḥ pratigṛhṇanti pitaro brāhmaṇāstathā

37.45

तेषां प्रनष्टधर्माणां बाह्लीकानामिति श्रुतिः ।
ब्राह्मणेन यथा प्रोक्तं विदुषा साधुसंसदि

teṣāṃ pranaṣṭadharmāṇāṃ bāhlīkānāmiti śrutiḥ |
brāhmaṇena yathā proktaṃ viduṣā sādhusaṃsadi

37.46

काष्ठकुण्डेषु बाह्लीका मृण्मयेषु च भुञ्जते ।
सक्तुमद्यावलिप्तेषु श्वावलीढेषु निर्घृणाः

kāṣṭhakuṇḍeṣu bāhlīkā mṛṇmayeṣu ca bhuñjate |
saktumadyāvalipteṣu śvāvalīḍheṣu nirghṛṇāḥ

37.47

आविकं चौष्ट्रिकं चैव क्षीरं गार्दभमेव च ।
तद्विकारांश्च बाह्लीकाः खादन्ति च पिबन्ति च

āvikaṃ cauṣṭrikaṃ caiva kṣīraṃ gārdabhameva ca |
tadvikārāṃśca bāhlīkāḥ khādanti ca pibanti ca

37.48

पात्रसङ्करिणो जाल्माः सर्वान्नक्षीरभोजनाः ।
आरट्टा नाम बाह्लीका वर्जनीया विपश्चिता

pātrasaṅkariṇo jālmāḥ sarvānnakṣīrabhojanāḥ |
āraṭṭā nāma bāhlīkā varjanīyā vipaścitā

37.49

इति शल्य विजानीहि हन्त भूयो ब्रवीमि ते ।
यदन्योऽप्युक्तवान्मह्यं ब्राह्मणः कुरुसंसदि

iti śalya vijānīhi hanta bhūyo bravīmi te |
yadanyo'pyuktavānmahyaṃ brāhmaṇaḥ kurusaṃsadi

37.50

युगन्धरे पयः पीत्वा प्रोष्य चाप्यच्युतस्थले ।
तद्वद्भूतिलये स्नात्वा कथं स्वर्गं गमिष्यति

yugandhare payaḥ pītvā proṣya cāpyacyutasthale |
tadvadbhūtilaye snātvā kathaṃ svargaṃ gamiṣyati

37.51

पञ्चनद्यो वहन्त्येता यत्र निःसृत्य पर्वतात् ।
आरट्टा नाम बाह्लीका न तेष्वार्यो द्व्यहं वसेत्

pañcanadyo vahantyetā yatra niḥsṛtya parvatāt |
āraṭṭā nāma bāhlīkā na teṣvāryo dvyahaṃ vaset

37.52

बाह्लीका नाम हीकश्च विपाशायां पिशाचकौ ।
तयोरपत्यं बाह्लीका नैषा सृष्टिः प्रजापतेः

bāhlīkā nāma hīkaśca vipāśāyāṃ piśācakau |
tayorapatyaṃ bāhlīkā naiṣā sṛṣṭiḥ prajāpateḥ

37.53

ते कथं विविधान्धर्माञ्ज्ञास्यन्ते हीनयोनयः

te kathaṃ vividhāndharmāñjñāsyante hīnayonayaḥ

37.54

कारस्करान्माहिषकान्करम्भान्कटकालिकान् ।
कर्करान्वीरकान्वीरा उन्मत्तांश्च विवर्जयेत्

kāraskarānmāhiṣakānkarambhānkaṭakālikān |
karkarānvīrakānvīrā unmattāṃśca vivarjayet

37.55

इति तीर्थानुसञ्चारी राक्षसी काचिदब्रवीत् ।
एकरात्रमुषित्वेह महोलूखलमेखला

iti tīrthānusañcārī rākṣasī kācidabravīt |
ekarātramuṣitveha maholūkhalamekhalā

37.56

आरट्टा नाम ते देशा बाह्लीकं नाम तद्वनम् ।
वसातिसिन्धुसौवीरा इति प्रायोऽतिकुत्सिताः

āraṭṭā nāma te deśā bāhlīkaṃ nāma tadvanam |
vasātisindhusauvīrā iti prāyo'tikutsitāḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)