तथा तु वदतां तेषां प्रादुरासीद्धनञ्जयः ।
दिदृक्षुर्भरतश्रेष्ठं राजानं ससुहृद्गणम्
tathā tu vadatāṃ teṣāṃ prādurāsīddhanañjayaḥ |
didṛkṣurbharataśreṣṭhaṃ rājānaṃ sasuhṛdgaṇam
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि प्रतिज्ञापर्वणि चतुरशीतितमोऽध्यायः ॥
35 verses · 84 of 203
Arjuna enters the hall. Yudhishthira embraces him, smells his head and says victory is plain on his face. Arjuna tells the assembly of his meeting with Tryambaka in the dream, and all bow their heads to the ground in honour of Shiva. Armed, they go out to battle. Shri Krishna yokes the monkey-bannered chariot, consecrated beforehand with mantras of victory. Arjuna circles it and mounts, with Krishna at the reins and Satyaki beside him, while bards sing and a fragrant wind blows. Seeing favourable omens, Arjuna tells Satyaki that guarding Yudhishthira matters as much as killing Jayadratha. Krishna protects Arjuna; Satyaki must protect the king. Satyaki agrees and goes to Yudhishthira.
सञ्जय उवाच
तथा तु वदतां तेषां प्रादुरासीद्धनञ्जयः ।
दिदृक्षुर्भरतश्रेष्ठं राजानं ससुहृद्गणम्
tathā tu vadatāṃ teṣāṃ prādurāsīddhanañjayaḥ |
didṛkṣurbharataśreṣṭhaṃ rājānaṃ sasuhṛdgaṇam
तं प्रविष्टं शुभां कक्ष्यामभिवन्द्याग्रतः स्यितम् ।
तमुत्थायार्जुनं प्रेम्णा सस्वजे पाण्डवर्षभः
taṃ praviṣṭaṃ śubhāṃ kakṣyāmabhivandyāgrataḥ syitam |
tamutthāyārjunaṃ premṇā sasvaje pāṇḍavarṣabhaḥ
मूर्ध्नि चैनमुपाघ्राय परिष्वज्य च बाहुना ।
आशिषः परमाः प्रोच्य स्मयमानोऽभ्यभाषत
mūrdhni cainamupāghrāya pariṣvajya ca bāhunā |
āśiṣaḥ paramāḥ procya smayamāno'bhyabhāṣata
व्यक्तमर्जुन सङ्ग्रामे ध्रुवस्ते विजयो महान् ।
तादृग्रूपा च ते च्छाया प्रसन्नश्च जनार्दनः
vyaktamarjuna saṅgrāme dhruvaste vijayo mahān |
tādṛgrūpā ca te cchāyā prasannaśca janārdanaḥ
तमब्रवीत्ततो जिष्णुर्महदाश्चर्यमुत्तमम् ।
दृष्टवानस्मि भद्रं ते केशवस्य प्रसादजम्
tamabravīttato jiṣṇurmahadāścaryamuttamam |
dṛṣṭavānasmi bhadraṃ te keśavasya prasādajam
ततस्तत्कथयामास यथादृष्टं धनञ्जयः ।
आश्वासनार्थं सुहृदां त्र्यम्बकेण समागमम्
tatastatkathayāmāsa yathādṛṣṭaṃ dhanañjayaḥ |
āśvāsanārthaṃ suhṛdāṃ tryambakeṇa samāgamam
ततः शिरोभिरवनिं स्पृष्ट्वा सर्वे च विस्मिताः ।
नमस्कृत्य वृषाङ्काय साधुसाध्वित्यथाब्रुवन्
tataḥ śirobhiravaniṃ spṛṣṭvā sarve ca vismitāḥ |
namaskṛtya vṛṣāṅkāya sādhusādhvityathābruvan
अनुज्ञातास्ततः सर्वे सुहृदो धर्मसूनुना ।
त्वरमाणाः सुसन्नद्धा हृष्टा युद्धाय निर्ययुः
anujñātāstataḥ sarve suhṛdo dharmasūnunā |
tvaramāṇāḥ susannaddhā hṛṣṭā yuddhāya niryayuḥ
अभिवाद्य तु राजानं युयुधानाच्युतार्जुनाः ।
हृष्टा विनिर्ययुस्ते वै युधिष्ठिरनिवेशनात्
abhivādya tu rājānaṃ yuyudhānācyutārjunāḥ |
hṛṣṭā viniryayuste vai yudhiṣṭhiraniveśanāt
रथेनैकेन दुर्धर्षौ युयुधानजनार्दनौ ।
जग्मतुः सहितौ वीरावर्जुनस्य निवेशनम्
rathenaikena durdharṣau yuyudhānajanārdanau |
jagmatuḥ sahitau vīrāvarjunasya niveśanam
तत्र गत्वा हृषीकेशः कल्पयामास शास्त्रवित् ।
रथं रथवरस्याजौ वानरर्षभलक्षणम्
tatra gatvā hṛṣīkeśaḥ kalpayāmāsa śāstravit |
rathaṃ rathavarasyājau vānararṣabhalakṣaṇam
स मेघसमनिर्घोषस्तप्तकाञ्चनसप्रभः ।
बभौ रथवरः क्लृप्तः शिशुर्दिवसकृद्यथा
sa meghasamanirghoṣastaptakāñcanasaprabhaḥ |
babhau rathavaraḥ klṛptaḥ śiśurdivasakṛdyathā
ततः पुरुषशार्दूलः सज्जं सर्वं न्यवेदयत् ।
रथं पुरुषसिंहस्य सध्वजं सुपताकिनम्
tataḥ puruṣaśārdūlaḥ sajjaṃ sarvaṃ nyavedayat |
rathaṃ puruṣasiṃhasya sadhvajaṃ supatākinam
स तु लोकवरः पुंसां किरीटी हेमवर्मभृत् ।
चापबाणधरो वाहं प्रदक्षिणमवर्तत
sa tu lokavaraḥ puṃsāṃ kirīṭī hemavarmabhṛt |
cāpabāṇadharo vāhaṃ pradakṣiṇamavartata
तपोविद्यावयोवृद्धैः क्रियावद्भिर्जितेन्द्रियैः ।
स्तूयमानो जयाशीर्भिरारुरोह महारथम्
tapovidyāvayovṛddhaiḥ kriyāvadbhirjitendriyaiḥ |
stūyamāno jayāśīrbhirāruroha mahāratham
जैत्रैः साङ्ग्रामिकैर्मन्त्रैः पूर्वमेव रथोत्तमम् ।
अभिमन्त्रितमर्चिष्मानुदयं भास्करो यथा
jaitraiḥ sāṅgrāmikairmantraiḥ pūrvameva rathottamam |
abhimantritamarciṣmānudayaṃ bhāskaro yathā
स रथे रथिनां श्रेष्ठः काञ्चने काञ्चनावृतः ।
विबभौ विमलोऽर्चिष्मान्मेराविव दिवाकरः ।
sa rathe rathināṃ śreṣṭhaḥ kāñcane kāñcanāvṛtaḥ |
vibabhau vimalo'rciṣmānmerāviva divākaraḥ |
अन्वारुरुहतुः पार्थं युयुधानजनार्दनौ ।
शर्यातेर्यज्ञमायान्तं यथेन्द्रं देवमश्विनौ
anvāruruhatuḥ pārthaṃ yuyudhānajanārdanau |
śaryāteryajñamāyāntaṃ yathendraṃ devamaśvinau
अथ जग्राह गोविन्दो रश्मीन्रश्मिविदांवरः ।
मातलिर्वासवस्येव वृत्रं हन्तुं प्रयास्यतः
atha jagrāha govindo raśmīnraśmividāṃvaraḥ |
mātalirvāsavasyeva vṛtraṃ hantuṃ prayāsyataḥ
स ताभ्यां सहितः पार्थो रथप्रवरमास्थितः ।
सहितो बुधशुक्राभ्यां तमो निघ्नन्यथा शशी
sa tābhyāṃ sahitaḥ pārtho rathapravaramāsthitaḥ |
sahito budhaśukrābhyāṃ tamo nighnanyathā śaśī
सैन्धवस्य वधप्रेप्सुः प्रयातः शत्रुपूगहा ।
सहाम्बुपतिमित्राभ्यां यथेन्द्रस्तारकामये
saindhavasya vadhaprepsuḥ prayātaḥ śatrupūgahā |
sahāmbupatimitrābhyāṃ yathendrastārakāmaye
ततो वादित्रनिर्घोषैर्माङ्गल्यैश्च स्तवैः शुभैः ।
प्रयान्तमर्जुनं वीरं मागधाश्चैव तुष्टुवुः
tato vāditranirghoṣairmāṅgalyaiśca stavaiḥ śubhaiḥ |
prayāntamarjunaṃ vīraṃ māgadhāścaiva tuṣṭuvuḥ
सजयाशीः सपुण्याहः सूतमागधनिःस्वनः ।
युक्तो वादित्रघोषेण तेषां रतिकरोऽभवत्
sajayāśīḥ sapuṇyāhaḥ sūtamāgadhaniḥsvanaḥ |
yukto vāditraghoṣeṇa teṣāṃ ratikaro'bhavat
तमनुप्रवणो वायुः पुण्यगन्धवहः शुभः ।
ववौ संहर्षयन्पार्थं द्विषतश्चापि शोषयन्
tamanupravaṇo vāyuḥ puṇyagandhavahaḥ śubhaḥ |
vavau saṃharṣayanpārthaṃ dviṣataścāpi śoṣayan
ततस्तस्मिन्क्षणे राजन्विविधानि शुभानि च ।
प्रादुरासन्निमित्तानि विजयाय बहूनि च
tatastasminkṣaṇe rājanvividhāni śubhāni ca |
prādurāsannimittāni vijayāya bahūni ca
पाण्डवानां त्वदीयानां विपरीतानि मारिष ।
दृष्ट्वाऽर्जुनो निमित्तानि विजयाय प्रदक्षिणम् ।
युयुधानं महेष्वासमिदं वचनमब्रवीत्
pāṇḍavānāṃ tvadīyānāṃ viparītāni māriṣa |
dṛṣṭvā'rjuno nimittāni vijayāya pradakṣiṇam |
yuyudhānaṃ maheṣvāsamidaṃ vacanamabravīt
युयुधानाद्य युद्धे मे दृश्यते विजयो ध्रुवः ।
यथाहीमानि लिङ्गानि दृश्यन्ते शिनिपुङ्गव
yuyudhānādya yuddhe me dṛśyate vijayo dhruvaḥ |
yathāhīmāni liṅgāni dṛśyante śinipuṅgava
सोऽहं तत्र गमिष्यामि यत्र सैन्धवको नृपः ।
यियासुर्यमलोकाय मम वीर्यं प्रतीक्षते
so'haṃ tatra gamiṣyāmi yatra saindhavako nṛpaḥ |
yiyāsuryamalokāya mama vīryaṃ pratīkṣate
यथा परमकं कृत्यं सैन्धवस्य वधो मम ।
तथैव सुमहत्कृत्यं धर्मराजस्य रक्षणम्
yathā paramakaṃ kṛtyaṃ saindhavasya vadho mama |
tathaiva sumahatkṛtyaṃ dharmarājasya rakṣaṇam
स त्वमद्य महाबाहो राजानं परिपालय ।
यथैव हि मया गुप्तस्त्वया गुप्तो भवेत्तथा
sa tvamadya mahābāho rājānaṃ paripālaya |
yathaiva hi mayā guptastvayā gupto bhavettathā
न पश्यामि च तं लोके यस्त्वां युद्धे पराजयेत् ।
वासुदेवसमं युद्धे स्वयमप्यमरेश्वरः
na paśyāmi ca taṃ loke yastvāṃ yuddhe parājayet |
vāsudevasamaṃ yuddhe svayamapyamareśvaraḥ
त्वयि चाहं पराश्वस्तः प्रद्युम्ने वा महारथे ।
शक्नुयां सैन्धवं हन्तुमनपेक्षो नरर्षभ
tvayi cāhaṃ parāśvastaḥ pradyumne vā mahārathe |
śaknuyāṃ saindhavaṃ hantumanapekṣo nararṣabha
मय्यपेक्षा न कर्तव्या गोप्ताऽयं मम केशवः ।
राज्ञ एव परा गुप्तिः कार्या सर्वात्मना त्वया
mayyapekṣā na kartavyā goptā'yaṃ mama keśavaḥ |
rājña eva parā guptiḥ kāryā sarvātmanā tvayā
न हि यत्र महाबाहुर्वासुदेवो व्यवस्थितः ।
किञ्चिद्व्यापद्यते तत्र यत्राहमपि च ध्रुवम्
na hi yatra mahābāhurvāsudevo vyavasthitaḥ |
kiñcidvyāpadyate tatra yatrāhamapi ca dhruvam
एवमुक्तस्तु पार्थेन सात्यकिः परवीरहा ।
तथेत्युक्त्वाऽगमत्तत्र यत्र राजा युधिष्ठिरः
evamuktastu pārthena sātyakiḥ paravīrahā |
tathetyuktvā'gamattatra yatra rājā yudhiṣṭhiraḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)