पुत्रं विनिहतं श्रुत्वा इरावन्तं धन?ञ्जयः ।
दुःखेन महताऽऽविष्टो निःश्वसन्पन्नगो यथा
putraṃ vinihataṃ śrutvā irāvantaṃ dhana?ñjayaḥ |
duḥkhena mahatā''viṣṭo niḥśvasanpannago yathā
इति श्रीमन्महाभारते भीष्मपर्वणि भीष्मवधपर्वणि अष्टमदिवसयुद्धे षण्णवतितमोऽध्यायः ॥
80 verses · 96 of 122
Hearing of Iravan's death, Arjuna sighs like a serpent and tells Shri Krishna that Vidura foresaw this ruin. Shameful deeds are done for wealth; better to die poor than gain by killing kin. Yudhishthira was right to ask Duryodhana for half the kingdom or five villages. Arjuna curses the kshatriya's way of life, yet will not let the warriors think him weak, and asks Krishna to drive on. In the afternoon Bhima, attacked by Duryodhana's brothers, kills Kundali and then seven more with seven arrows: Anadhrishti, Kundabhedi, Viraja, Diptalochana, Dirghabahu, Subahu and Makaradhvaja. They fall like flowering kimshuka trees. He bears Drona's rain of arrows like a bull in rain. Abhimanyu leaves Ambashtha chariotless and dodges his sword. Men fight with nails, teeth and fists till night parts the armies.
सञ्जय उवाच
पुत्रं विनिहतं श्रुत्वा इरावन्तं धन?ञ्जयः ।
दुःखेन महताऽऽविष्टो निःश्वसन्पन्नगो यथा
putraṃ vinihataṃ śrutvā irāvantaṃ dhana?ñjayaḥ |
duḥkhena mahatā''viṣṭo niḥśvasanpannago yathā
अब्रवीत्समरे राजन्वासुदेवमिदं वचः ।
इदं नूनं महाप्राज्ञो विदुरो दृष्टवान्पुरा
abravītsamare rājanvāsudevamidaṃ vacaḥ |
idaṃ nūnaṃ mahāprājño viduro dṛṣṭavānpurā
कुरूणां पाण्डवानां च क्षयं घोरं महामतिःक ।
स ततो निवारितवान्धृतराष्ट्रं जनेश्वरम्
kurūṇāṃ pāṇḍavānāṃ ca kṣayaṃ ghoraṃ mahāmatiḥka |
sa tato nivāritavāndhṛtarāṣṭraṃ janeśvaram
अन्ये च बहवो वीराः संग्रामे मधुसूदन ।
निहताः कौरवैः सङ्ख्ये तथाऽस्माभिश्च कौरवाः
anye ca bahavo vīrāḥ saṃgrāme madhusūdana |
nihatāḥ kauravaiḥ saṅkhye tathā'smābhiśca kauravāḥ
अर्थहेतोर्नरश्रेष्ठ क्रियते कर्म कुत्सितम् ।
धिगर्थान्यत्कृते ह्येवं क्रियते ज्ञातिसंक्षयः
arthahetornaraśreṣṭha kriyate karma kutsitam |
dhigarthānyatkṛte hyevaṃ kriyate jñātisaṃkṣayaḥ
अधनस्य मृतं श्रेयो न च ज्ञातिवधाद्वनम् ।
किं नु प्राप्स्यामहे कृष्ण हत्वा ज्ञातीन्समागतान्
adhanasya mṛtaṃ śreyo na ca jñātivadhādvanam |
kiṃ nu prāpsyāmahe kṛṣṇa hatvā jñātīnsamāgatān
दुर्योधनापराधेन शकुनेः सौबलस्य च ।
क्षत्रिया निधनं यान्ति कर्णदुर्मन्त्रितेन च
duryodhanāparādhena śakuneḥ saubalasya ca |
kṣatriyā nidhanaṃ yānti karṇadurmantritena ca
इदानीं च विजानामि सुकृतं मधुसूदन ।
कृतं राज्ञा महाबाहो याचता त सुयोधनम्
idānīṃ ca vijānāmi sukṛtaṃ madhusūdana |
kṛtaṃ rājñā mahābāho yācatā ta suyodhanam
राज्यार्धं पञ्च वा ग्रामान्नाकार्षीत्स च दुर्मतिःक ।
दृष्ट्वा हि क्षत्रियाञ्शूराञ्शयानान्धरणीतले
rājyārdhaṃ pañca vā grāmānnākārṣītsa ca durmatiḥka |
dṛṣṭvā hi kṣatriyāñśūrāñśayānāndharaṇītale
निन्दामि भृशमात्मानं धिगस्तु क्षत्रिजीविकाम् ।
अशक्तमिति मामेते ज्ञास्यन्ते क्षत्रिया रणे
nindāmi bhṛśamātmānaṃ dhigastu kṣatrijīvikām |
aśaktamiti māmete jñāsyante kṣatriyā raṇe
एतदर्थं मया युद्धं रोचितं मधुसूदन ।
संचोदय हयाञ्शीघ्रं धार्तराष्ट्रचमूं प्रति
etadarthaṃ mayā yuddhaṃ rocitaṃ madhusūdana |
saṃcodaya hayāñśīghraṃ dhārtarāṣṭracamūṃ prati
प्रतरिष्ये महापारं भुजाभ्यां समरोदधिम् ।
नायं क्लीबायितुं कालो विद्यते माधव क्वचित्
pratariṣye mahāpāraṃ bhujābhyāṃ samarodadhim |
nāyaṃ klībāyituṃ kālo vidyate mādhava kvacit
एवमुक्तस्तु पार्थेन केशवः परवीरहा ।
चोदयामास तानश्वान्पाण्डुरान्वातरंहसः
evamuktastu pārthena keśavaḥ paravīrahā |
codayāmāsa tānaśvānpāṇḍurānvātaraṃhasaḥ
अथ शब्दो महानासीत्तव सैन्यस्य भारत ।
मारुतोद्धूतवेगस्य सागरस्येव पर्वणि
atha śabdo mahānāsīttava sainyasya bhārata |
mārutoddhūtavegasya sāgarasyeva parvaṇi
अपराह्णे महाराज संग्रामः समपद्यत ।
पर्जन्यसमनिर्घोषो भीष्मस्य सह पाण्डवैः
aparāhṇe mahārāja saṃgrāmaḥ samapadyata |
parjanyasamanirghoṣo bhīṣmasya saha pāṇḍavaiḥ
ततो राजंस्तव सुता भीमसेनमुपाद्रवन् ।
परिवार्य रणे द्रोणं वसवो वासवं यथा
tato rājaṃstava sutā bhīmasenamupādravan |
parivārya raṇe droṇaṃ vasavo vāsavaṃ yathā
ततः शान्तनवो भीष्मः कृपश्च रथिनां वरः ।
भगदत्तः सुशर्मा च धनंजयमुपाद्रवन्
tataḥ śāntanavo bhīṣmaḥ kṛpaśca rathināṃ varaḥ |
bhagadattaḥ suśarmā ca dhanaṃjayamupādravan
हार्दिक्यो बाह्लिकश्चैव सात्यकिं समभिद्रुतौ ।
अम्बष्ठकस्तु नृपतिरभिमन्युमवस्थितः
hārdikyo bāhlikaścaiva sātyakiṃ samabhidrutau |
ambaṣṭhakastu nṛpatirabhimanyumavasthitaḥ
शेषास्त्वन्ये महाराज शेषानेव महारथान् ।
ततः प्रववृते युद्धं घोररूपं भयावहम्
śeṣāstvanye mahārāja śeṣāneva mahārathān |
tataḥ pravavṛte yuddhaṃ ghorarūpaṃ bhayāvaham
भीमसेनस्तु संप्रेक्ष्य पुत्रांस्तव विशांपते ।
प्रजज्वाल रणे क्रुद्धो हविषा हव्यवाडिव
bhīmasenastu saṃprekṣya putrāṃstava viśāṃpate |
prajajvāla raṇe kruddho haviṣā havyavāḍiva
पुत्रास्तु तव कौन्तेयं छादयांचक्रिरे शरैः ।
प्रावृषीव महाराज जलदा इव पर्वतम्
putrāstu tava kaunteyaṃ chādayāṃcakrire śaraiḥ |
prāvṛṣīva mahārāja jaladā iva parvatam
स च्छाद्यमानो बहुधा पुत्रैस्तव विशांपते ।
सृक्विणी संलिहन्वीरः शार्दूल इव दर्पितः
sa cchādyamāno bahudhā putraistava viśāṃpate |
sṛkviṇī saṃlihanvīraḥ śārdūla iva darpitaḥ
व्यूढोरस्कस्ततो भीमः पोथयामास पार्थिवम् ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन सुमुक्तेन महारणे
vyūḍhoraskastato bhīmaḥ pothayāmāsa pārthivam |
kṣurapreṇa sutīkṣṇena sumuktena mahāraṇe
ताडयामास संक्रुद्धः सोऽभवद्व्यथितेन्द्रियः ।
अपरेण तु भल्लेन पीतेन निशितेन तु ।
अपातयत्कुण्डलितं सिंहः क्षुद्रमृगं यथा
tāḍayāmāsa saṃkruddhaḥ so'bhavadvyathitendriyaḥ |
apareṇa tu bhallena pītena niśitena tu |
apātayatkuṇḍalitaṃ siṃhaḥ kṣudramṛgaṃ yathā
ततः सुनिशितान्बाणान्भीमसेनः शिलाशितान् ।
स सप्त संदधे हन्तुं पुत्रास्ते भरतर्षभ
tataḥ suniśitānbāṇānbhīmasenaḥ śilāśitān |
sa sapta saṃdadhe hantuṃ putrāste bharatarṣabha
प्रेषिता भिमसेनेन शरास्ते दृढधन्वना ।
अपातयन्त पुत्रांस्ते रथेभ्यः सुमहारथान्
preṣitā bhimasenena śarāste dṛḍhadhanvanā |
apātayanta putrāṃste rathebhyaḥ sumahārathān
अनाधृष्टिं कुण्डभेदिं विराजं दीप्तलोचनम् ।
दीर्घबाहुं सुबाहुं च तथैव मकरध्वजम्
anādhṛṣṭiṃ kuṇḍabhediṃ virājaṃ dīptalocanam |
dīrghabāhuṃ subāhuṃ ca tathaiva makaradhvajam
प्रपतन्तिस्म वीरास्ते विरेजुर्भरतर्षभ ।
वसन्ते पुष्पशबलाः किंशुकाः पतिता इव
prapatantisma vīrāste virejurbharatarṣabha |
vasante puṣpaśabalāḥ kiṃśukāḥ patitā iva
ततः प्रदुद्रुवुः शेषास्तव पुत्रा महाहवे ।
तं कालमिव मन्यन्तो भीमसेनं महाबलम्
tataḥ pradudruvuḥ śeṣāstava putrā mahāhave |
taṃ kālamiva manyanto bhīmasenaṃ mahābalam
द्रोणस्तु समरे वीरं निर्दहनक्तं सुतांस्तव ।
यथाद्रिं वारिधाराभिः समन्ताद्व्यकिरच्छरैः
droṇastu samare vīraṃ nirdahanaktaṃ sutāṃstava |
yathādriṃ vāridhārābhiḥ samantādvyakiraccharaiḥ
तत्राद्भुतमपश्याम कुन्तीपुत्रस्य पौरुषम् ।
द्रोणेन वार्यमाणोऽपि निजघ्ने यत्सुतांस्तव
tatrādbhutamapaśyāma kuntīputrasya pauruṣam |
droṇena vāryamāṇo'pi nijaghne yatsutāṃstava
यथा गोवृषभो वर्षं संधारयति स्वात्पतत् ।
भीमस्तथा द्रोणमुक्तं शरवर्षमदीधरत्
yathā govṛṣabho varṣaṃ saṃdhārayati svātpatat |
bhīmastathā droṇamuktaṃ śaravarṣamadīdharat
अद्भुतं च महाराज तत्र चक्रे वृकोदरः ।
यत्पुत्रांस्तेऽवधीत्सङ्ख्ये द्रोणं चैव न्यवारयत्
adbhutaṃ ca mahārāja tatra cakre vṛkodaraḥ |
yatputrāṃste'vadhītsaṅkhye droṇaṃ caiva nyavārayat
पुत्रेषु तव वीरेषु चिक्रीडार्जुनपूर्वजः ।
मृगेष्विव महाराज चरन्व्याघ्रो महाबलः
putreṣu tava vīreṣu cikrīḍārjunapūrvajaḥ |
mṛgeṣviva mahārāja caranvyāghro mahābalaḥ
यथा हि पशुमध्यस्थो द्रावयेत पशून्वृकः ।
वृकोदरस्तव सुतांस्तथा व्यद्रावयद्रणे
yathā hi paśumadhyastho drāvayeta paśūnvṛkaḥ |
vṛkodarastava sutāṃstathā vyadrāvayadraṇe
गाङ्गेयो भगदत्तश्च गोतमश्च महारथाः ।
पाण्डवं रभसं युद्धे वारयामासुरर्जुनम्
gāṅgeyo bhagadattaśca gotamaśca mahārathāḥ |
pāṇḍavaṃ rabhasaṃ yuddhe vārayāmāsurarjunam
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य तेषां सोऽतिरथो रणे
प्रवीरांस्तव सैन्येषु प्रेषयामास मृत्यवे
astrairastrāṇi saṃvārya teṣāṃ so'tiratho raṇe
pravīrāṃstava sainyeṣu preṣayāmāsa mṛtyave
अभिमन्युस्तु राजानमम्बष्ठं लोकविश्रुतम् ।
विरथं रथिनां श्रेष्ठं कारयामास सायकैः
abhimanyustu rājānamambaṣṭhaṃ lokaviśrutam |
virathaṃ rathināṃ śreṣṭhaṃ kārayāmāsa sāyakaiḥ
विरथो वध्यमानस्तु सौभद्रेण यशस्विना ।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णमम्बष्ठो वसुधाधिपः
viratho vadhyamānastu saubhadreṇa yaśasvinā |
avaplutya rathāttūrṇamambaṣṭho vasudhādhipaḥ
असिं चिक्षेप समरे सौभद्रस्य महात्मनः ।
आरुरोह रथं चैव हार्दिक्यस्य महाबलः
asiṃ cikṣepa samare saubhadrasya mahātmanaḥ |
āruroha rathaṃ caiva hārdikyasya mahābalaḥ
आपतन्तं तु निस्त्रिंशं युद्धमार्गविशारदः ।
लाघवाद्व्यंसयामास सौभद्रः परवीरहा
āpatantaṃ tu nistriṃśaṃ yuddhamārgaviśāradaḥ |
lāghavādvyaṃsayāmāsa saubhadraḥ paravīrahā
व्यंसितं वीक्ष्य निस्त्रिंशं सौभद्रेण रणे तदा ।
साधुसाध्विति सैन्यानां प्रणादोऽभूद्विशांपते
vyaṃsitaṃ vīkṣya nistriṃśaṃ saubhadreṇa raṇe tadā |
sādhusādhviti sainyānāṃ praṇādo'bhūdviśāṃpate
धृष्टद्युम्नमुखास्त्वन्ये तव सैन्यमयोधयन् ।
तथैव तावकाः सर्वे पाण्डुसैन्यमयोधयन्
dhṛṣṭadyumnamukhāstvanye tava sainyamayodhayan |
tathaiva tāvakāḥ sarve pāṇḍusainyamayodhayan
तत्राक्रन्दो महानासीत्तव तेषां च भारत ।
निघ्नतां दृढमन्योन्यं कुर्वतां कर्म दुष्करम्
tatrākrando mahānāsīttava teṣāṃ ca bhārata |
nighnatāṃ dṛḍhamanyonyaṃ kurvatāṃ karma duṣkaram
अन्योन्यं हि रणे शूराः केशेष्वाक्षिष्य मानिनः ।
नखदन्तैरयुध्यन्त मुष्टिभिर्जानुभिस्तथा
anyonyaṃ hi raṇe śūrāḥ keśeṣvākṣiṣya māninaḥ |
nakhadantairayudhyanta muṣṭibhirjānubhistathā
तलैश्चैवाथ निस्त्रिंशैर्बाहुभिश्च सुसंस्थितैः ।
विवरं प्राप्य चान्योन्यमनयन्यमसादनम्
talaiścaivātha nistriṃśairbāhubhiśca susaṃsthitaiḥ |
vivaraṃ prāpya cānyonyamanayanyamasādanam
न्यहनच्च पिता पुत्रं पुत्रश्च पितरं तथा ।
व्याकुलीकृतसंकल्पा युयुधुस्तत्र मानवाः
nyahanacca pitā putraṃ putraśca pitaraṃ tathā |
vyākulīkṛtasaṃkalpā yuyudhustatra mānavāḥ
रणे चारूणि चापानि हेमपृष्ठानि मारिष ।
हतानामपविद्धानि कलापाश्च महाधनाः
raṇe cārūṇi cāpāni hemapṛṣṭhāni māriṣa |
hatānāmapaviddhāni kalāpāśca mahādhanāḥ
जातरूपमयैः पुङ्खै राजतैर्निशिताः शराः ।
तैलधौता व्यराजन्त निर्मुक्तभुजगोपमाः
jātarūpamayaiḥ puṅkhai rājatairniśitāḥ śarāḥ |
tailadhautā vyarājanta nirmuktabhujagopamāḥ
खङ्गाश्च दान्तत्सरवो जातरूपपरिष्कृताः ।
चर्माणि चापविद्धानि रुक्मचित्राणि धन्विनां
khaṅgāśca dāntatsaravo jātarūpapariṣkṛtāḥ |
carmāṇi cāpaviddhāni rukmacitrāṇi dhanvināṃ
सुवर्णाविकृताः प्रासाः प्रभग्ना हेमभूषिताः ।
जातरूपमया यष्ट्यः शक्त्यश्च कनकोज्ज्वलाः
suvarṇāvikṛtāḥ prāsāḥ prabhagnā hemabhūṣitāḥ |
jātarūpamayā yaṣṭyaḥ śaktyaśca kanakojjvalāḥ
अवस्कन्दाश्च पतिता मुसलानि गुरूणि च ।
परिघाः पट्टसाश्चैव भिण्डिपालाश्च मारिष
avaskandāśca patitā musalāni gurūṇi ca |
parighāḥ paṭṭasāścaiva bhiṇḍipālāśca māriṣa
पतिता विविधाश्चापाश्चित्रा हेमपरिष्कृताः ।
कुथा बहुविधाकाराश्चामरा व्यजनानि च
patitā vividhāścāpāścitrā hemapariṣkṛtāḥ |
kuthā bahuvidhākārāścāmarā vyajanāni ca
नानाविधानि शस्त्राणि प्रगृह्य पतिता नराः ।
जीवन्त इव दृश्यनते गतसत्त्वा महारथाः
nānāvidhāni śastrāṇi pragṛhya patitā narāḥ |
jīvanta iva dṛśyanate gatasattvā mahārathāḥ
गजाविमथितैर्गात्रैर्मुसलैर्भिन्नमस्तकाः ।
गजावाजिरथक्षुण्णाः शेरते स्म नराः क्षितौ
gajāvimathitairgātrairmusalairbhinnamastakāḥ |
gajāvājirathakṣuṇṇāḥ śerate sma narāḥ kṣitau
तथैवाश्वनृनागानां शरीरैर्विबभौ तदा ।
संछन्ना वसुधा राजन्पर्वतैरिव शातितैः
tathaivāśvanṛnāgānāṃ śarīrairvibabhau tadā |
saṃchannā vasudhā rājanparvatairiva śātitaiḥ
समरे पतितैश्चैव शक्त्यृष्टिशरतोमरैः ।
निस्त्रिंशैः पट्टसैः प्रासैरवस्कन्दैः परश्वथैः
samare patitaiścaiva śaktyṛṣṭiśaratomaraiḥ |
nistriṃśaiḥ paṭṭasaiḥ prāsairavaskandaiḥ paraśvathaiḥ
परिघैर्भिण्डिपालैश्च शतघ्नीभिश्च मारिष ।
शरीरैः शस्त्रनिर्भिन्नैः समास्तीर्यत मेदिनी
parighairbhiṇḍipālaiśca śataghnībhiśca māriṣa |
śarīraiḥ śastranirbhinnaiḥ samāstīryata medinī
विशब्दैरल्पशब्दैश्च शोणितौगपरिप्लुतैः ।
गतासुभिरमित्रघ्न विबभौ निचिता मही
viśabdairalpaśabdaiśca śoṇitaugapariplutaiḥ |
gatāsubhiramitraghna vibabhau nicitā mahī
सतलत्रैः सकेयूरैर्बाहुभिश्चन्दनोक्षितैः ।
हस्तिहस्तोपमैश्छिन्नैरूरुभिश्च तरस्विनाम्
satalatraiḥ sakeyūrairbāhubhiścandanokṣitaiḥ |
hastihastopamaiśchinnairūrubhiśca tarasvinām
बद्धचूजामणिवरैः शिरोभिश्च सकुण्डलैः ।
पातितै ऋषभाक्षाणां बभौ भारत मेदिनी
baddhacūjāmaṇivaraiḥ śirobhiśca sakuṇḍalaiḥ |
pātitai ṛṣabhākṣāṇāṃ babhau bhārata medinī
कवचैः शोणितादिग्धैर्विप्रकीर्णैश्च काञ्चनैः ।
रराज सुभृशं भूमिः शान्तार्चिर्भिरिवानलैः
kavacaiḥ śoṇitādigdhairviprakīrṇaiśca kāñcanaiḥ |
rarāja subhṛśaṃ bhūmiḥ śāntārcirbhirivānalaiḥ
विप्रविद्धैः कलापैश्च पतितैश्च शरासनैः ।
विप्रकीर्णैः शरैश्चैव रुक्मपुङ्खैः समन्ततः
vipraviddhaiḥ kalāpaiśca patitaiśca śarāsanaiḥ |
viprakīrṇaiḥ śaraiścaiva rukmapuṅkhaiḥ samantataḥ
रथैश्च सर्वतो भग्नैः किङ्किणीजालभूषितैः ।
वाजिभिश्च हतैर्बाणैः स्रस्तजिह्वैः सशोणितैः
rathaiśca sarvato bhagnaiḥ kiṅkiṇījālabhūṣitaiḥ |
vājibhiśca hatairbāṇaiḥ srastajihvaiḥ saśoṇitaiḥ
अनुकर्षैः पताकाभिरुपासङ्गैर्ध्वजैरपि ।
प्रवीराणां महाशङ्खैर्विप्रकीर्णैश्च पाण्डुरैः
anukarṣaiḥ patākābhirupāsaṅgairdhvajairapi |
pravīrāṇāṃ mahāśaṅkhairviprakīrṇaiśca pāṇḍuraiḥ
स्रस्तहस्तैश्च मातङ्गैः शयानैर्विबभौ मही ।
नानारूपेरलंकारैः प्रमदेवाभ्यलङ्कृता
srastahastaiśca mātaṅgaiḥ śayānairvibabhau mahī |
nānārūperalaṃkāraiḥ pramadevābhyalaṅkṛtā
दन्तिभिश्चापरैस्तत्र सप्राणैर्गाढवेदनैः ।
करैः शब्दं विमुञ्चद्भिः शीकरं च मुहुर्मुहुः
dantibhiścāparaistatra saprāṇairgāḍhavedanaiḥ |
karaiḥ śabdaṃ vimuñcadbhiḥ śīkaraṃ ca muhurmuhuḥ
विबभौ तद्रणस्थानं स्यन्दमानैरिवाचलैः ।
नानारागैः कम्बलैश्च परिस्तोमेश्च दन्तिनाम्
vibabhau tadraṇasthānaṃ syandamānairivācalaiḥ |
nānārāgaiḥ kambalaiśca paristomeśca dantinām
वैदूर्यमणिदण्डैश्च पतितैरङ्कुशैः शुभैः ।
घण्टाभिश्च गजेन्द्राणां पतिताभिः समन्ततः
vaidūryamaṇidaṇḍaiśca patitairaṅkuśaiḥ śubhaiḥ |
ghaṇṭābhiśca gajendrāṇāṃ patitābhiḥ samantataḥ
विपाटितविचित्राभिः कुथाभिरङ्कुशैस्तथा ।
ग्रैवेयैश्चित्ररूपैश्च रुक्मकक्ष्याभिरेव च
vipāṭitavicitrābhiḥ kuthābhiraṅkuśaistathā |
graiveyaiścitrarūpaiśca rukmakakṣyābhireva ca
यन्त्रैश्च बहुधा च्छिन्नैस्तोमरैश्चापि काञ्चनैः ।
रराज सुभृशं भूमिस्तत्रतत्र विशांपते
अश्वानां रेणुकपिलै रुक्मच्छन्नैरुरश्छदैः
yantraiśca bahudhā cchinnaistomaraiścāpi kāñcanaiḥ |
rarāja subhṛśaṃ bhūmistatratatra viśāṃpate
aśvānāṃ reṇukapilai rukmacchannairuraśchadaiḥ
सादिनां च भुजैश्छिन्नैः पतितैः साङ्गदैस्तथा ।
प्रासैश्च विमलैस्तीक्ष्णैर्विमलाभिस्तथर्ष्टिभिः
sādināṃ ca bhujaiśchinnaiḥ patitaiḥ sāṅgadaistathā |
prāsaiśca vimalaistīkṣṇairvimalābhistatharṣṭibhiḥ
उष्णीषैश्च तथा चित्रैर्विप्रविद्धैस्ततस्ततः ।
विचित्रैर्बाणवर्षैश्च जातरूपपरिष्कृतैः
uṣṇīṣaiśca tathā citrairvipraviddhaistatastataḥ |
vicitrairbāṇavarṣaiśca jātarūpapariṣkṛtaiḥ
अश्वास्तरपरिस्तोमै राङ्कवैर्मृदितैस्तथा ।
नरेन्द्रचूडामणिभिर्विचित्रैश्च महाधनैः
aśvāstaraparistomai rāṅkavairmṛditaistathā |
narendracūḍāmaṇibhirvicitraiśca mahādhanaiḥ
छत्रैस्तथापविद्धैश्च चामरैर्व्यजनैरपि ।
पद्मेन्दुद्युतिभिश्चैव वदनैश्चारुकुण्डलैः
chatraistathāpaviddhaiśca cāmarairvyajanairapi |
padmendudyutibhiścaiva vadanaiścārukuṇḍalaiḥ
क्लृप्तश्मश्रुभिरत्यर्थं वीराणां समलङ्कृतैः ।
अपविद्धैर्महाराज सुवर्णाज्ज्वलकुण्डलैः
klṛptaśmaśrubhiratyarthaṃ vīrāṇāṃ samalaṅkṛtaiḥ |
apaviddhairmahārāja suvarṇājjvalakuṇḍalaiḥ
ग्रहनक्षत्रशबला द्यौरिवासीद्वसुंधरा ।
एवमेते महासेने मृदिते तत्र भारत
grahanakṣatraśabalā dyaurivāsīdvasuṃdharā |
evamete mahāsene mṛdite tatra bhārata
परस्परं समासाद्य तव तेषां च संयुगे ।
तेषु श्रान्तेषु भग्नेषु मृदितेषु च भारत
parasparaṃ samāsādya tava teṣāṃ ca saṃyuge |
teṣu śrānteṣu bhagneṣu mṛditeṣu ca bhārata
रात्रिः समभवत्तत्र नापश्याम ततोऽनुगान् ।
ततोऽवहारं सैकन्यानां प्रचुक्रुः कुरुपाण्डवाः
rātriḥ samabhavattatra nāpaśyāma tato'nugān |
tato'vahāraṃ saikanyānāṃ pracukruḥ kurupāṇḍavāḥ
घोरे निशामुखे रौद्रे वर्तमाने महाभये ।
अवहारं ततः कृत्वा सहिताः कुरुपाणड्वाः ।
न्यविशन्त निशाकाले गत्वा स्वशिबिरं तदा
ghore niśāmukhe raudre vartamāne mahābhaye |
avahāraṃ tataḥ kṛtvā sahitāḥ kurupāṇaḍvāḥ |
nyaviśanta niśākāle gatvā svaśibiraṃ tadā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)