जित्वा प्रसाद्य राजानं भगदत्तसुतं तदा ।
विसृज्य याते तुरगे सैन्धवान्प्रति भारत
jitvā prasādya rājānaṃ bhagadattasutaṃ tadā |
visṛjya yāte turage saindhavānprati bhārata
इति श्रीमन्महाभारते आश्वमेधिकपर्वणि अनुगीतापर्वणि सप्तसप्ततितमोऽध्यायः ॥
33 verses · 77 of 118
The horse moves on to the land of the Sindhus. Survivors of the war and the sons of the slain who remember Jayadratha's death ride out to meet him. They seize the horse at their border and surround Arjuna, who stands on foot, calling out their names, clans and deeds as they shoot. Arrows cover him like a bird in a cage. Portents fill the three worlds: Rahu seizes the Sun, Kailasa trembles, clouds rain blood. Arjuna swoons and Gandiva falls from his hand, and the Saindhavas pour in more arrows. Then the devas, devarshis, saptarshis and brahmarshis chant for his victory. His strength rekindled, Arjuna draws the bow again and wheels through the Saindhava host like a whirling firebrand.
वैशम्पायन उवाच
जित्वा प्रसाद्य राजानं भगदत्तसुतं तदा ।
विसृज्य याते तुरगे सैन्धवान्प्रति भारत
jitvā prasādya rājānaṃ bhagadattasutaṃ tadā |
visṛjya yāte turage saindhavānprati bhārata
सैन्धवैरभवगद्युद्धं ततस्तस्य किरीटिनः ।
हतशेषैर्महाराज हतानां च सुतैरपि
saindhavairabhavagadyuddhaṃ tatastasya kirīṭinaḥ |
hataśeṣairmahārāja hatānāṃ ca sutairapi
तेऽवतीर्णमुपश्रुत्य विषयं श्वेतवाहनम् ।
प्रत्युद्ययुरमृष्यन्ते राजानः पाण्डवर्षभम्
te'vatīrṇamupaśrutya viṣayaṃ śvetavāhanam |
pratyudyayuramṛṣyante rājānaḥ pāṇḍavarṣabham
अश्वं च तं परामृश्य विषयान्ते विषोपमात् ।
न भयं चक्रिरे पार्थाद्भीमसेनादनन्तरात्
aśvaṃ ca taṃ parāmṛśya viṣayānte viṣopamāt |
na bhayaṃ cakrire pārthādbhīmasenādanantarāt
तेऽविदूराद्धनुष्पाणिं यज्ञियस्य हयस्य च ।
बीभत्सुं प्रत्यपद्यन्त् पदातिनमवस्थितम्
te'vidūrāddhanuṣpāṇiṃ yajñiyasya hayasya ca |
bībhatsuṃ pratyapadyant padātinamavasthitam
ततस्ते तं महावीर्या राजानः पर्यवारयन् ।
जिगीषन्तो नरव्याघ्रं पूर्वं विनिकृता युधि
tataste taṃ mahāvīryā rājānaḥ paryavārayan |
jigīṣanto naravyāghraṃ pūrvaṃ vinikṛtā yudhi
ते नामान्यपि गोत्राणि कर्मणि विविधानि च ।
कीर्तयन्तस्तदा पार्थं शरवर्षैरवाकिरन्
te nāmānyapi gotrāṇi karmaṇi vividhāni ca |
kīrtayantastadā pārthaṃ śaravarṣairavākiran
ते किरन्तः शरव्रातान्वारणप्रतिवारणान् ।
रणे जयमभीप्सन्तः कौन्तेयं पर्यवारयन्
te kirantaḥ śaravrātānvāraṇaprativāraṇān |
raṇe jayamabhīpsantaḥ kaunteyaṃ paryavārayan
ते समीक्ष्य च तं कृष्णमुग्रकर्माणमाहवे ।
सर्वे युयुधिरे वीरा रथस्थास्तं पदातिनम्
te samīkṣya ca taṃ kṛṣṇamugrakarmāṇamāhave |
sarve yuyudhire vīrā rathasthāstaṃ padātinam
ते तमाजघ्निरे वीरं निवातकवचान्तकम् ।
संशप्तकनिहन्तारं हन्तारं सैन्धवस्य च
te tamājaghnire vīraṃ nivātakavacāntakam |
saṃśaptakanihantāraṃ hantāraṃ saindhavasya ca
ततो रथसहस्रेण गजानामयुतेन च ।
***ष्ठकीकृत्य बीभत्सुं प्रहृष्टमनसोऽभवन्
tato rathasahasreṇa gajānāmayutena ca |
***ṣṭhakīkṛtya bībhatsuṃ prahṛṣṭamanaso'bhavan
** स्मरन्तो वधं वीराः सिन्धुराजस्य चाहवे ।
जयद्रथस्य कौरव्य समरे सव्यसाचिना
** smaranto vadhaṃ vīrāḥ sindhurājasya cāhave |
jayadrathasya kauravya samare savyasācinā
ततः पर्जन्यवत्सर्वे शरवृष्टीरवासृजन् ।
तैः कीर्णः शुशुभे पार्थो रविर्मेघान्तरे यथा
tataḥ parjanyavatsarve śaravṛṣṭīravāsṛjan |
taiḥ kīrṇaḥ śuśubhe pārtho ravirmeghāntare yathā
स शरैः समवच्छन्नश्चकाशे पाण्डवर्षभः ।
पञ्चरान्तरसञ्चारी शकुन्त इव भारत
sa śaraiḥ samavacchannaścakāśe pāṇḍavarṣabhaḥ |
pañcarāntarasañcārī śakunta iva bhārata
ततो हाहाकृतं सर्वं कौन्तेय शरपीडिते ।
त्रैलोक्यमभवद्राजन्रविरासीद्रजोरुणः
tato hāhākṛtaṃ sarvaṃ kaunteya śarapīḍite |
trailokyamabhavadrājanravirāsīdrajoruṇaḥ
ततो ववौ महाराज मारुतो रोमहर्षणः ।
राहुरग्रसदादित्यं पर्वणीव विशाम्पते
tato vavau mahārāja māruto romaharṣaṇaḥ |
rāhuragrasadādityaṃ parvaṇīva viśāmpate
उल्काश्च जघ्निरे सूर्यं विकीर्यन्त्यः समन्ततः ।
वेपथुश्चाभवद्राजन्कैलासस्य महागिरेः
ulkāśca jaghnire sūryaṃ vikīryantyaḥ samantataḥ |
vepathuścābhavadrājankailāsasya mahāgireḥ
मुमुचुः श्वासमत्युष्णं दुःखशोकसमन्विताः ।
सप्तर्षयो जातभयास्तथा देवर्षयोपि च
mumucuḥ śvāsamatyuṣṇaṃ duḥkhaśokasamanvitāḥ |
saptarṣayo jātabhayāstathā devarṣayopi ca
शशं चाशु विनिर्भिद्य मण्डलं शशिनोऽपतन् ।
विपरीता दिशश्चापि सर्वा धूमाकुलास्तथा
śaśaṃ cāśu vinirbhidya maṇḍalaṃ śaśino'patan |
viparītā diśaścāpi sarvā dhūmākulāstathā
रासभारुणसङ्काशा धनुष्मन्तः सविद्युतः ।
आवृत्य गगनं मेघा मुमुचुर्मांसशोणितम्
rāsabhāruṇasaṅkāśā dhanuṣmantaḥ savidyutaḥ |
āvṛtya gaganaṃ meghā mumucurmāṃsaśoṇitam
एवमासीत्तदा वीरे शरवर्षेण संवृते ।
फल्गुने भरतश्रेष्ठ तदद्भुतमिवाभवत्
evamāsīttadā vīre śaravarṣeṇa saṃvṛte |
phalgune bharataśreṣṭha tadadbhutamivābhavat
तस्य तेनावकीर्णस्य शरजालेन सर्वतः ।
मोहात्पपात गाण्डीवमावापश्च करादपि
tasya tenāvakīrṇasya śarajālena sarvataḥ |
mohātpapāta gāṇḍīvamāvāpaśca karādapi
तस्मिन्मोहमनुप्राप्ते शरजालं महत्तदा ।
सैन्धवा मुमुचुस्तूर्णं गतसत्वे महारथे
tasminmohamanuprāpte śarajālaṃ mahattadā |
saindhavā mumucustūrṇaṃ gatasatve mahārathe
ततो मोहं समापन्नं ज्ञात्वा पार्थं द्विवौकसः ।
सर्वे वित्रस्तमनसस्तस्य शान्तिकृतोऽभवन्
tato mohaṃ samāpannaṃ jñātvā pārthaṃ dvivaukasaḥ |
sarve vitrastamanasastasya śāntikṛto'bhavan
ततो देवर्षयः सर्वे तथा सप्तर्षयोपि च ।
ब्रह्मर्षचस्च विजयं जेपुः पार्थस्य धीमतः
tato devarṣayaḥ sarve tathā saptarṣayopi ca |
brahmarṣacasca vijayaṃ jepuḥ pārthasya dhīmataḥ
ततः प्रदीपिते देवैः पार्थतेजसि पार्थिव ।
तस्थावचलवद्धीमान्सङ्ग्रामे परमास्त्रवित्
tataḥ pradīpite devaiḥ pārthatejasi pārthiva |
tasthāvacalavaddhīmānsaṅgrāme paramāstravit
विचकर्ष धनुर्दिव्यं ततः कौरवनन्दनः ।
यन्त्रस्येवेह शब्दोऽभून्महांस्तस्य पुनः पुनः
vicakarṣa dhanurdivyaṃ tataḥ kauravanandanaḥ |
yantrasyeveha śabdo'bhūnmahāṃstasya punaḥ punaḥ
ततः स शरवर्षाणि प्रत्यमित्रान्प्रति प्रभुः ।
ववर्ष धनुषा पार्थो वर्षाणीव पुरंदरः
tataḥ sa śaravarṣāṇi pratyamitrānprati prabhuḥ |
vavarṣa dhanuṣā pārtho varṣāṇīva puraṃdaraḥ
ततस्ते सैन्धवा योधाः सर्व एव सराजकाः ।
नादृश्यन्त शरैः कीर्णाः शलभैरिव पादपाः
tataste saindhavā yodhāḥ sarva eva sarājakāḥ |
nādṛśyanta śaraiḥ kīrṇāḥ śalabhairiva pādapāḥ
तस्य शब्देन वित्रेसुर्भयार्ताश्च विदुद्रुवुः ।
मुमुचुस्चाश्रु शोकार्ताः शुशुचुश्चापि सैन्धवाः
tasya śabdena vitresurbhayārtāśca vidudruvuḥ |
mumucuscāśru śokārtāḥ śuśucuścāpi saindhavāḥ
तांस्तु सर्वान्नरव्याघ्रः सैन्धवान्व्यचरद्बली ।
अलातचक्रवद्राजञ्शरजालैः समार्पयत्
tāṃstu sarvānnaravyāghraḥ saindhavānvyacaradbalī |
alātacakravadrājañśarajālaiḥ samārpayat
तदिन्द्रजालप्रतिमं बाणजालममित्रहा ।
विसृज्य दिक्षु सर्वासु महेन्द्रि इव वज्रभृत्
tadindrajālapratimaṃ bāṇajālamamitrahā |
visṛjya dikṣu sarvāsu mahendri iva vajrabhṛt
मेघजालनिभं सैन्यं विदार्य शरवृष्टिभिः ।
विबभौ कौरवश्रेष्ठः शरदीव दिवाकरः
meghajālanibhaṃ sainyaṃ vidārya śaravṛṣṭibhiḥ |
vibabhau kauravaśreṣṭhaḥ śaradīva divākaraḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)