एवं त्रिरात्रमभवत्तद्युद्धं भरतर्षभ ।
अर्जुनस्य नरेन्द्रेण वृत्रेणेव शतक्रतोः
evaṃ trirātramabhavattadyuddhaṃ bharatarṣabha |
arjunasya narendreṇa vṛtreṇeva śatakratoḥ
इति श्रीमन्महाभारते आश्वमेधिकपर्वणि अनुगीतापर्वणि षट्सप्ततितमोऽध्यायः ॥
26 verses · 76 of 118
The fight with Yajnadatta goes on for three nights. On the fourth day the king laughs aloud and taunts Arjuna: you killed my old father Bhagadatta, your own father's friend; now fight me, a boy, and I will offer water to my father with your death. He drives his elephant at Arjuna. Arjuna holds it back with a net of arrows, then sends one fiery iron shaft into its vitals, and it falls like a mountain struck by the vajra. Arjuna tells the fallen king not to fear. Yudhishthira forbade him to kill kings. He bids Yajnadatta rise, go safely and come to the Ashvamedha at the Chaitra full moon. Yajnadatta agrees.
एवं त्रिरात्रमभवत्तद्युद्धं भरतर्षभ ।
अर्जुनस्य नरेन्द्रेण वृत्रेणेव शतक्रतोः
evaṃ trirātramabhavattadyuddhaṃ bharatarṣabha |
arjunasya narendreṇa vṛtreṇeva śatakratoḥ
ततश्चतुर्थे दिवसे यज्ञदत्तो महाबलः ।
जहास सस्वनं हासं वाक्यं चेदमताब्रवीत्
tataścaturthe divase yajñadatto mahābalaḥ |
jahāsa sasvanaṃ hāsaṃ vākyaṃ cedamatābravīt
अर्जुनार्जुन तिष्ठस्व न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ।
त्वां निहत्य करिष्यामि पितुस्तोयं यथाविधि
arjunārjuna tiṣṭhasva na me jīvanvimokṣyase |
tvāṃ nihatya kariṣyāmi pitustoyaṃ yathāvidhi
त्वया वृद्धो मम पिता भगदत्तः पितुः सखा ।
हतो वृद्धोऽपि बाधित्वा शिशुं मामद्य योधय
tvayā vṛddho mama pitā bhagadattaḥ pituḥ sakhā |
hato vṛddho'pi bādhitvā śiśuṃ māmadya yodhaya
इत्येवमुक्त्वा संक्रुद्धो यज्ञदत्तो नराधिपः ।
प्रेषयामास कौरव्य वारणं पाण्डवं प्रति
ityevamuktvā saṃkruddho yajñadatto narādhipaḥ |
preṣayāmāsa kauravya vāraṇaṃ pāṇḍavaṃ prati
सम्प्रेष्यमाणो नागेन्द्रो यज्ञदत्तेन धीमता ।
उत्पतिष्यन्निवाकाशमभिदुद्राव पाण्डवम्
sampreṣyamāṇo nāgendro yajñadattena dhīmatā |
utpatiṣyannivākāśamabhidudrāva pāṇḍavam
अग्रहस्तसुमुक्तेन शीकरेण स नागराट् ।
समौक्षति गुडाकेशं शैलं नील इवाम्बुदः
agrahastasumuktena śīkareṇa sa nāgarāṭ |
samaukṣati guḍākeśaṃ śailaṃ nīla ivāmbudaḥ
स तेन प्रेषितो राज्ञा मेघवद्विनदन्मुहुः ।
मुखाडम्बरसंह्रादैरभ्यद्रवत फल्गुनम्
sa tena preṣito rājñā meghavadvinadanmuhuḥ |
mukhāḍambarasaṃhrādairabhyadravata phalgunam
स नृत्यन्निव नागेन्द्रो यज्ञदत्तप्रचोदितः ।
आससाद द्रुतं राजन्कौरवाणां महारथम्
sa nṛtyanniva nāgendro yajñadattapracoditaḥ |
āsasāda drutaṃ rājankauravāṇāṃ mahāratham
तमायान्तमथालक्ष्य यज्ञदत्तस्य वारणम् ।
गाण्डीवमाश्रित्य बली न व्यकम्पत शत्रुहा
tamāyāntamathālakṣya yajñadattasya vāraṇam |
gāṇḍīvamāśritya balī na vyakampata śatruhā
चुक्रोध बलवच्चापि पाण्डवस्तस्य भूपतेः ।
कार्यविघ्नमनुस्मृत्यि पूर्ववैरं च भारत
cukrodha balavaccāpi pāṇḍavastasya bhūpateḥ |
kāryavighnamanusmṛtyi pūrvavairaṃ ca bhārata
ततस्तं वारणं क्रुद्धः शरजालेन पाण्डवः ।
निवारयामास तदा वेलेव मकरालयम्
tatastaṃ vāraṇaṃ kruddhaḥ śarajālena pāṇḍavaḥ |
nivārayāmāsa tadā veleva makarālayam
स नागप्रवरः श्रीमानर्जुनेन निवारितः ।
तस्थौ शरैर्विनुन्नाङ्गः श्वाविच्छललितो यथा
sa nāgapravaraḥ śrīmānarjunena nivāritaḥ |
tasthau śarairvinunnāṅgaḥ śvāvicchalalito yathā
निवारितं गजं दृष्ट्वा भगदत्तसुतो नृपः ।
उत्ससर्ज शितान्बाणानर्जुने क्रोधमूर्छितः
nivāritaṃ gajaṃ dṛṣṭvā bhagadattasuto nṛpaḥ |
utsasarja śitānbāṇānarjune krodhamūrchitaḥ
अर्जुनस्तु महाबाहुः शरैररिनिघातिभिः ।
वारयामास तान्बाणांस्तदद्भुतमिवाभवत्
arjunastu mahābāhuḥ śarairarinighātibhiḥ |
vārayāmāsa tānbāṇāṃstadadbhutamivābhavat
ततः पुनरभिक्रुद्धो राजा प्राग्ज्योतिषाधिपः ।
प्रेषयामास नागेन्द्रं बलवत्पर्वतोपमम्
tataḥ punarabhikruddho rājā prāgjyotiṣādhipaḥ |
preṣayāmāsa nāgendraṃ balavatparvatopamam
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य बलवान्पाकशासनिः ।
नाराचमग्निसङ्काशं प्राहिणोद्वारणं प्रति
tamāpatantaṃ samprekṣya balavānpākaśāsaniḥ |
nārācamagnisaṅkāśaṃ prāhiṇodvāraṇaṃ prati
स तेन वारणो राजन्मर्मस्वभिहतो भृशम् ।
पपात सहसा भूमौ वज्ररुग्ण इवाचलः
sa tena vāraṇo rājanmarmasvabhihato bhṛśam |
papāta sahasā bhūmau vajrarugṇa ivācalaḥ
स पतञ्शुशुभे नागो धनंजयशराहतः ।
विशन्निव महाशैलो महीं वज्रप्रपीडितः
sa patañśuśubhe nāgo dhanaṃjayaśarāhataḥ |
viśanniva mahāśailo mahīṃ vajraprapīḍitaḥ
तस्मिन्निपतिते नागे यज्ञदत्तस्य पाण्डवः ।
तं न भेतव्यमित्याह ततो भूमिगतं नृपम्
tasminnipatite nāge yajñadattasya pāṇḍavaḥ |
taṃ na bhetavyamityāha tato bhūmigataṃ nṛpam
अब्रवीद्धि महातेजाः प्रस्थितं मां युधिष्ठिरः ।
राजानस्ते न हन्तव्या धनंजय कथञ्चन
abravīddhi mahātejāḥ prasthitaṃ māṃ yudhiṣṭhiraḥ |
rājānaste na hantavyā dhanaṃjaya kathañcana
सर्वमेतन्नरव्याघ्र भवत्येतावता कृतम् ।
योधाश्चापि न हन्तव्या धनंजय रणे त्वया
sarvametannaravyāghra bhavatyetāvatā kṛtam |
yodhāścāpi na hantavyā dhanaṃjaya raṇe tvayā
वक्तव्याश्चापि राजानः सर्वे सह सुहृज्जनैः ।
युधिष्ठिरस्याश्वमेधो भवद्भिरनुभूयताम्
vaktavyāścāpi rājānaḥ sarve saha suhṛjjanaiḥ |
yudhiṣṭhirasyāśvamedho bhavadbhiranubhūyatām
इति भ्रातृवचः श्रुत्वा न हन्मि त्वां नराधिप ।
उत्तिष्ठ न भयं तेऽस्ति स्वस्तिमान्गच्छ पार्थिव
iti bhrātṛvacaḥ śrutvā na hanmi tvāṃ narādhipa |
uttiṣṭha na bhayaṃ te'sti svastimāngaccha pārthiva
आगच्छेथा महाराज परां चैत्रीमुपस्थिताम् ।
तदाऽश्वमेधो भविता धर्मिराजस्य धीमतः
āgacchethā mahārāja parāṃ caitrīmupasthitām |
tadā'śvamedho bhavitā dharmirājasya dhīmataḥ
एवमुक्तः स राजा तु भगदत्तात्मजस्तदा ।
तथेत्वेवाब्रवीद्वाक्यं पाण्डवेनाभिनिर्जितः
evamuktaḥ sa rājā tu bhagadattātmajastadā |
tathetvevābravīdvākyaṃ pāṇḍavenābhinirjitaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)