एवमुक्तस्तु कृष्णेन धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
व्यासमामन्त्र्य् मेधावी ततो वाचनमब्रवीत्
evamuktastu kṛṣṇena dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ |
vyāsamāmantry medhāvī tato vācanamabravīt
इति श्रीमन्महाभारते आश्वमेधिकपर्वणि अनुगीतापर्वणि द्विसप्ततितमोऽध्यायः ॥
26 verses · 72 of 118
Yudhishthira asks Vyasa to consecrate him when the time is right. Vyasa names Paila and Yajnavalkya to conduct the rite and sets the diksha for the full moon of Chaitra. Men who know horses, sutas and brahmanas are to test and choose a worthy horse, which will be released to roam the sea-girt earth and spread the king's name. The materials are gathered, and Vyasa orders the sphya, the kurcha and every needful vessel to be made of gold. Asked who can guard a horse that wanders at will, Vyasa names Arjuna, slayer of the Nivatakavachas, holder of divine weapons. Bhima and Nakula will protect the kingdom, Sahadeva the household. Yudhishthira charges Arjuna to avoid war with kings who come against him and to invite them all to the sacrifice.
वैशम्पायन उवाच
एवमुक्तस्तु कृष्णेन धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
व्यासमामन्त्र्य् मेधावी ततो वाचनमब्रवीत्
evamuktastu kṛṣṇena dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ |
vyāsamāmantry medhāvī tato vācanamabravīt
यदा कालं भवान्वेत्ति हयमेधस्य तत्त्वतः ।
दीक्षयस्व तदा मां त्वं त्वय्यायत्तो हि मे क्रुतुः
yadā kālaṃ bhavānvetti hayamedhasya tattvataḥ |
dīkṣayasva tadā māṃ tvaṃ tvayyāyatto hi me krutuḥ
व्यास उवाच
अयं पैलोथ कौन्तेय याज्ञवल्क्यस्तथैव च ।
विधानं यद्यथा कालं तत्कर्तारौ न संशयः
ayaṃ pailotha kaunteya yājñavalkyastathaiva ca |
vidhānaṃ yadyathā kālaṃ tatkartārau na saṃśayaḥ
चैत्र्यां हि पौर्णमास्यां तु तव दीक्षा भविष्यति ।
सम्भाराः सम्भ्रियन्तां च यज्ञार्थं पुरुषर्षभ
caitryāṃ hi paurṇamāsyāṃ tu tava dīkṣā bhaviṣyati |
sambhārāḥ sambhriyantāṃ ca yajñārthaṃ puruṣarṣabha
अश्वविद्याविदश्चैव सूता विप्राश्च तद्विदः ।
मेध्यमश्वं परीक्षन्तां तव यज्ञार्थसिद्धये
aśvavidyāvidaścaiva sūtā viprāśca tadvidaḥ |
medhyamaśvaṃ parīkṣantāṃ tava yajñārthasiddhaye
तमुत्सृज यथाशास्त्रं पृथिवीं सागराम्बराम् ।
सपर्येतु यशो नाम्ना तव पार्थिव वर्धयन्
tamutsṛja yathāśāstraṃ pṛthivīṃ sāgarāmbarām |
saparyetu yaśo nāmnā tava pārthiva vardhayan
इत्युक्तः स तथेत्युक्त्वा पाण्डवः पृथिवीपतिः ।
चकार सर्वं राजेन्द्र यथोक्तं ब्रह्मवादिना
ityuktaḥ sa tathetyuktvā pāṇḍavaḥ pṛthivīpatiḥ |
cakāra sarvaṃ rājendra yathoktaṃ brahmavādinā
सम्भारश्चैव राजेन्द्र सर्वे सङ्कल्पितास्तता
sambhāraścaiva rājendra sarve saṅkalpitāstatā
स सम्भारान्समाहृत्य नृपो धर्मसुतस्तदा ।
न्यवेदयदमेयात्मा कृष्णद्वैपायनाय वै
sa sambhārānsamāhṛtya nṛpo dharmasutastadā |
nyavedayadameyātmā kṛṣṇadvaipāyanāya vai
ततोऽब्रवीन्महातेजा व्यासो धर्मात्मजं नृपम् ।
यथाकालं यथायोगं सज्जाः स्म तव दीक्षणे
tato'bravīnmahātejā vyāso dharmātmajaṃ nṛpam |
yathākālaṃ yathāyogaṃ sajjāḥ sma tava dīkṣaṇe
स्फ्यश्च कूर्चश्च सौवर्णो यच्चान्यदपि कौरव ।
यत्तु योग्यं भवेत्किञ्चिद्रौक्मं तत्क्रियतामिति
sphyaśca kūrcaśca sauvarṇo yaccānyadapi kaurava |
yattu yogyaṃ bhavetkiñcidraukmaṃ tatkriyatāmiti
अश्वश्चोत्सृज्यतामद्य पृथ्व्यामथ यथाक्रमम् ।
सुगुप्तं चरतां चापि यथाशास्त्रं यथाविधि
aśvaścotsṛjyatāmadya pṛthvyāmatha yathākramam |
suguptaṃ caratāṃ cāpi yathāśāstraṃ yathāvidhi
युधिष्ठिर उवाच
अयमश्वो यता ब्रह्मन्नुत्सृष्टः पृथिवीमिमाम् ।
चरिष्यति यथाकामं तत्र वै संविदीयताम्
ayamaśvo yatā brahmannutsṛṣṭaḥ pṛthivīmimām |
cariṣyati yathākāmaṃ tatra vai saṃvidīyatām
पृथिवीं पर्यटन्तं हि तुरगं कामचारिणम् ।
कः पालयेदिति मुने तद्भवान्वक्तुमर्हति
pṛthivīṃ paryaṭantaṃ hi turagaṃ kāmacāriṇam |
kaḥ pālayediti mune tadbhavānvaktumarhati
इत्युक्तः स तु राजेन्द्र कृष्णद्वैपायनोऽब्रवीत् ।
भीमसेनादवरजः श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम् ।
जिष्णुः सहिष्णुर्धृष्णुस्च स एनं पालयिष्यति
ityuktaḥ sa tu rājendra kṛṣṇadvaipāyano'bravīt |
bhīmasenādavarajaḥ śreṣṭhaḥ sarvadhanuṣmatām |
jiṣṇuḥ sahiṣṇurdhṛṣṇusca sa enaṃ pālayiṣyati
शक्तः स हि महीं जेतुं निवातकवचान्तकः ।
तस्मिन्ह्यस्त्राणि दिव्यानि दिव्यं संहननं तथा ।
दिव्यं धनश्चेषुधी च स एनमनुयास्यति
śaktaḥ sa hi mahīṃ jetuṃ nivātakavacāntakaḥ |
tasminhyastrāṇi divyāni divyaṃ saṃhananaṃ tathā |
divyaṃ dhanaśceṣudhī ca sa enamanuyāsyati
स हि धर्मार्थकुशलः सर्वविद्याविशारदः ।
यथाशास्त्रं नृपश्रेष्ठ चारयिष्यति ते हयम्
sa hi dharmārthakuśalaḥ sarvavidyāviśāradaḥ |
yathāśāstraṃ nṛpaśreṣṭha cārayiṣyati te hayam
राजपुत्रो महाबाहुः श्यामो राजीवलोचनः ।
अभिमन्योः पिता वीरः स एनमनुयास्यति
rājaputro mahābāhuḥ śyāmo rājīvalocanaḥ |
abhimanyoḥ pitā vīraḥ sa enamanuyāsyati
भीमसेनोपि तेजस्वी कौन्तेयोऽमितविक्रमः ।
समर्थो रक्षितुं राष्ट्रं नकुलश्च विशाम्पते
bhīmasenopi tejasvī kaunteyo'mitavikramaḥ |
samartho rakṣituṃ rāṣṭraṃ nakulaśca viśāmpate
सहदेवस्तु कौरव्य समायास्यति बुद्धिमान् ।
कुटुम्बतन्त्रं विधिवत्सर्वमेव महायशाः
sahadevastu kauravya samāyāsyati buddhimān |
kuṭumbatantraṃ vidhivatsarvameva mahāyaśāḥ
स तु सर्वं यथान्यायमुक्त कुरुकुलोद्वहः ।
चकार फल्गुनं चापि संदिदेश हयं प्रति
sa tu sarvaṃ yathānyāyamukta kurukulodvahaḥ |
cakāra phalgunaṃ cāpi saṃdideśa hayaṃ prati
एह्यर्जुन त्वया वीर हयोऽयं परिपाल्यताम् ।
त्वमर्हो रक्षितुं ह्येनं नान्यः कश्चन मानवः
ehyarjuna tvayā vīra hayo'yaṃ paripālyatām |
tvamarho rakṣituṃ hyenaṃ nānyaḥ kaścana mānavaḥ
ये चापि त्वां महाबाहो प्रत्युद्यान्ति नराधिपाः ।
तैर्विग्रहो यथा न स्यात्तथा कार्यं त्वयाऽनघ
ye cāpi tvāṃ mahābāho pratyudyānti narādhipāḥ |
tairvigraho yathā na syāttathā kāryaṃ tvayā'nagha
आख्यातव्यश्च भता यज्ञोऽयं मम सर्वशः ।
पार्थिवेभ्यो महाबाहो समये गम्यतामिति
ākhyātavyaśca bhatā yajño'yaṃ mama sarvaśaḥ |
pārthivebhyo mahābāho samaye gamyatāmiti
वैशम्पायन उवाच
एवमुक्त्वा स धर्मात्मा भ्रातरं सव्यसाचिनम् ।
भीमं च नकुलं चैव पुरगुप्तौ समादधत्
evamuktvā sa dharmātmā bhrātaraṃ savyasācinam |
bhīmaṃ ca nakulaṃ caiva puraguptau samādadhat
कुटुम्बतन्त्रे च तदा सहदेवं युधांपतिम् ।
अनुमान्य महीपालं धृतराष्ट्रं युधिष्ठिरः
kuṭumbatantre ca tadā sahadevaṃ yudhāṃpatim |
anumānya mahīpālaṃ dhṛtarāṣṭraṃ yudhiṣṭhiraḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)