Ashvamedhika Parva

Chapter 71: Shri Krishna gives Yudhishthira leave to sacrifice

इति श्रीमन्महाभारते आश्वमेधिकपर्वणि अनुगीतापर्वणि एकसप्ततितमोऽध्यायः ॥

26 verses · 71 of 118

What happens in this chapter

Shri Krishna gives Yudhishthira leave to sacrifice

Hearing that the Pandavas are near, Vasudeva goes out with his ministers and friends to meet them, and together they enter Hastinapura with the treasure carried in front. The brothers bow at the feet of Dhritarashtra, naming themselves, then honour Gandhari, Kunti, Vidura and Yuyutsu. They hear the wonder of Parikshit's birth and worship Shri Krishna for that deed. A few days later Vyasa arrives. Yudhishthira asks his leave to spend the recovered wealth on the horse sacrifice, and Vyasa grants it: the Ashvamedha cleanses every sin. Yudhishthira then begs Shri Krishna to take the diksha himself, calling him the yajna, the guru and the refuge of all beings. Shri Krishna declines. Yudhishthira is their king and must perform it; he promises to do whatever task he is given.

वैशम्पायन उवाच

71.1

तान्समीपगताञ्श्रुत्वा पाण्डवाञ्शत्रुकर्शनः ।
वासुदेवः सहामात्यः प्रययौ ससुहृद्गणः ।
ते समेत्य यथान्यायं प्रत्युद्याता दिदृक्षया

tānsamīpagatāñśrutvā pāṇḍavāñśatrukarśanaḥ |
vāsudevaḥ sahāmātyaḥ prayayau sasuhṛdgaṇaḥ |
te sametya yathānyāyaṃ pratyudyātā didṛkṣayā

71.2

ते समेत्य तथाधर्मं पाण्डवा वृष्णिभिः सह ।
विविशुः सहिता राजन्पुरं वारणसाह्वयम्

te sametya tathādharmaṃ pāṇḍavā vṛṣṇibhiḥ saha |
viviśuḥ sahitā rājanpuraṃ vāraṇasāhvayam

71.3

विशतस्तस्य सैन्यस्य खुरनेमिस्वनेन ह ।
द्यावापृथिव्यौ खं चैव सर्वमासीत्समावृतम्

viśatastasya sainyasya khuranemisvanena ha |
dyāvāpṛthivyau khaṃ caiva sarvamāsītsamāvṛtam

71.4

ते कोशानग्रतः कृत्वा विविशुः स्वं पुरं तदा ।
पाण्डवाः प्रीतमनसः सामात्याः ससुहृद्गणाः

te kośānagrataḥ kṛtvā viviśuḥ svaṃ puraṃ tadā |
pāṇḍavāḥ prītamanasaḥ sāmātyāḥ sasuhṛdgaṇāḥ

71.5

ते समेत्य यथान्यायं धृतराष्ट्रं जनाधिपम् ।
कीर्तयन्तः स्वनामानि तस्य पादौ ववन्दिरे

te sametya yathānyāyaṃ dhṛtarāṣṭraṃ janādhipam |
kīrtayantaḥ svanāmāni tasya pādau vavandire

71.6

धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञाता गान्धारीं सुबलात्मजाम् ।
कुन्तीं च राजशार्दूल तदा भरतसत्तम

dhṛtarāṣṭrābhyanujñātā gāndhārīṃ subalātmajām |
kuntīṃ ca rājaśārdūla tadā bharatasattama

71.7

विदुरं यूजयित्वा च वैश्यापुत्रं समेत्य च ।
पूज्यमानाः स्म ते वीरा व्यरोचन्त विशाम्पते

viduraṃ yūjayitvā ca vaiśyāputraṃ sametya ca |
pūjyamānāḥ sma te vīrā vyarocanta viśāmpate

71.8

ततस्तत्परमाश्चर्यं विचित्रं महदद्भुतम् ।
शुश्रुवुस्ते तदा वीराः पितुस्ते जन्म भारत

tatastatparamāścaryaṃ vicitraṃ mahadadbhutam |
śuśruvuste tadā vīrāḥ pituste janma bhārata

71.9

तदुपश्रुत्य तत्कर्म वासुदेवस्य धीमतः ।
पूजार्हं पूजयामासुः कृष्णं देवकीनन्दनम्

tadupaśrutya tatkarma vāsudevasya dhīmataḥ |
pūjārhaṃ pūjayāmāsuḥ kṛṣṇaṃ devakīnandanam

71.10

ततः कतिपयाहस्य व्यासः सत्यवतीसुतः ।
आजगाम महातेजा नगरं नागसाह्वयम्

tataḥ katipayāhasya vyāsaḥ satyavatīsutaḥ |
ājagāma mahātejā nagaraṃ nāgasāhvayam

71.11

तस्य सर्वे यथान्यायं पूजा चक्रुः कुरूद्वहाः ।
सह वृष्ण्यन्धकव्याघ्रैरुपासांचक्रिरे तदा

tasya sarve yathānyāyaṃ pūjā cakruḥ kurūdvahāḥ |
saha vṛṣṇyandhakavyāghrairupāsāṃcakrire tadā

71.12

तत्र नानाविधाकाराः कथाः समभिकीर्त्य वै ।
युधिष्ठिरो धर्मसुतो व्यासं वचनमब्रवीत्

tatra nānāvidhākārāḥ kathāḥ samabhikīrtya vai |
yudhiṣṭhiro dharmasuto vyāsaṃ vacanamabravīt

71.13

भवत्प्रसादाद्भगवन्यदिदं रत्नमाहृतम् ।
उपयोक्तुं तदिच्छामि वाजिमेधे महाक्रतौ

bhavatprasādādbhagavanyadidaṃ ratnamāhṛtam |
upayoktuṃ tadicchāmi vājimedhe mahākratau

71.14

तमनुज्ञातुमिच्छामि भवता मुनिसत्तम ।
त्वदधीना वयं सर्वे कृष्णस्य च महात्मनः

tamanujñātumicchāmi bhavatā munisattama |
tvadadhīnā vayaṃ sarve kṛṣṇasya ca mahātmanaḥ

व्यास उवाच

71.15

अनुजानामि राजंस्त्वां क्रियतां यदनन्तरम् ।
यजस्व वाजिमेधेन विधिवद्दक्षिणावता

anujānāmi rājaṃstvāṃ kriyatāṃ yadanantaram |
yajasva vājimedhena vidhivaddakṣiṇāvatā

71.16

अश्वमेधो हि राजेन्द्र पावनः सर्वपाप्मनाम् ।
तेनेष्ट्वा त्वं विपात्मा वै भविता नात्र संशयः

aśvamedho hi rājendra pāvanaḥ sarvapāpmanām |
teneṣṭvā tvaṃ vipātmā vai bhavitā nātra saṃśayaḥ

71.17

इत्युक्तः स तु धर्मात्मा कुरुराजो युधिष्ठिरः ।
अश्वमेधस्य कौरव्य चकाराहरणे मतिम्

ityuktaḥ sa tu dharmātmā kururājo yudhiṣṭhiraḥ |
aśvamedhasya kauravya cakārāharaṇe matim

71.18

समनुज्ञाप्य तत्सर्वं कृष्मद्वैपायनं नृपः ।
वासुदेवमथाभ्येत्य वाग्मी वचनमब्रवीत्

samanujñāpya tatsarvaṃ kṛṣmadvaipāyanaṃ nṛpaḥ |
vāsudevamathābhyetya vāgmī vacanamabravīt

71.19

देवकी सुप्रजा देवी त्वया पुरुषसत्तम ।
यद्ब्रूयां त्वां महाबाहो तत्कृथास्त्वमिहाच्युत

devakī suprajā devī tvayā puruṣasattama |
yadbrūyāṃ tvāṃ mahābāho tatkṛthāstvamihācyuta

71.20

त्वत्प्रभावार्जितान्भोगानश्नीम यदुनन्दन ।
पराक्रमेण बुद्ध्या च त्वयेयं निर्जिता मही

tvatprabhāvārjitānbhogānaśnīma yadunandana |
parākrameṇa buddhyā ca tvayeyaṃ nirjitā mahī

71.21

दीक्षयस्व त्वमात्मानं त्वं हि नः परमो गुरुः ।
त्वयीष्टवति दाशार्ह विपाप्मा भविता ह्यहम्

dīkṣayasva tvamātmānaṃ tvaṃ hi naḥ paramo guruḥ |
tvayīṣṭavati dāśārha vipāpmā bhavitā hyaham

71.22

त्वं हि यज्ञो गुरुश्च त्वं धर्मज्ञस्त्वं प्रजापतिः ।
त्वं गतिः सर्वभूतानामिति मे निश्चिता मतिः

tvaṃ hi yajño guruśca tvaṃ dharmajñastvaṃ prajāpatiḥ |
tvaṃ gatiḥ sarvabhūtānāmiti me niścitā matiḥ

वासुदेव उवाच

71.23

त्वमेवैतन्महाबाहो कर्तुमर्हस्यरिंदम ।
त्वं गतिः सर्वभूतानामिति मे निश्चिता मतिः

tvamevaitanmahābāho kartumarhasyariṃdama |
tvaṃ gatiḥ sarvabhūtānāmiti me niścitā matiḥ

71.24

त्वं चाद्यि कुरुवीराणां धर्मेण हि विराजसे ।
गुणीभूताः स्म ते राजंस्त्वं नो राजन्गुरुर्मतः ।
यजस्व मदनुज्ञातः प्राप्य एष क्रतुस्त्वया

tvaṃ cādyi kuruvīrāṇāṃ dharmeṇa hi virājase |
guṇībhūtāḥ sma te rājaṃstvaṃ no rājangururmataḥ |
yajasva madanujñātaḥ prāpya eṣa kratustvayā

71.25

युनक्तु नो भवान्कार्ये यत्र वाञ्छसि भारत ।
सत्यं ते प्रतिजानामि सर्वं कर्तास्मि तेऽनघ

yunaktu no bhavānkārye yatra vāñchasi bhārata |
satyaṃ te pratijānāmi sarvaṃ kartāsmi te'nagha

71.26

भीमसेनार्जुनौ चैव तथा माद्रवतीसुतौ ।
इष्टवन्तो भविष्यन्ति त्वयीष्टवति पार्थिवे

bhīmasenārjunau caiva tathā mādravatīsutau |
iṣṭavanto bhaviṣyanti tvayīṣṭavati pārthive

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)