अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
श्रुत्वा च तत्तथा कार्यं भवता द्विजसत्तम
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam |
śrutvā ca tattathā kāryaṃ bhavatā dvijasattama
इति श्रीमन्महाभारते आश्वमेधिकपर्वणि अनुगीतापर्वणि एकत्रिंशोऽध्यायः ॥
32 verses · 31 of 118
The forefathers tell Parashurama of the royal sage Alarka, who conquered the earth to the sea and then turned his mind to the subtle. Sitting at the foot of a tree, he resolved to aim his sharp arrows at his own mind. The mind replied that such arrows would never pass it, but would pierce his own vitals. He turned in turn upon smell, tongue, skin, ear, eye and intellect,, and each answered the same. Then Alarka took to hard tapas and, steady in yoga, slew all the senses with a single arrow. Reaching the highest siddhi, he sang that he had wasted years on outward deeds; there is no joy above yoga. The forefathers bid Rama cease slaying kshatriyas, and he took to tapas and won perfection.
पितर ऊचुः
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
श्रुत्वा च तत्तथा कार्यं भवता द्विजसत्तम
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam |
śrutvā ca tattathā kāryaṃ bhavatā dvijasattama
अलर्को नाम राजर्षिरभवत्सुमहातपाः ।
धर्मज्ञः सत्यवादी च महात्मा सुदृढव्रतः
alarko nāma rājarṣirabhavatsumahātapāḥ |
dharmajñaḥ satyavādī ca mahātmā sudṛḍhavrataḥ
स सागरान्तां धनुषा विनिर्जित्य महीमिमाम् ।
कृत्वा सुदुष्करं कर्म मनः सूक्ष्मे समादधे
sa sāgarāntāṃ dhanuṣā vinirjitya mahīmimām |
kṛtvā suduṣkaraṃ karma manaḥ sūkṣme samādadhe
स्थितस्य वृक्षमूलेऽथ तस्य चिन्ता बभूव ह ।
उत्सृय सुमहद्राज्यं सूक्ष्मं प्रति महामते
sthitasya vṛkṣamūle'tha tasya cintā babhūva ha |
utsṛya sumahadrājyaṃ sūkṣmaṃ prati mahāmate
अलर्क उवाच
मनसो मे बलं जातं मनो जित्वा ध्रुवो जयः ।
अन्यत्र बाणानस्यामि शत्रुभिः परिवारितः
manaso me balaṃ jātaṃ mano jitvā dhruvo jayaḥ |
anyatra bāṇānasyāmi śatrubhiḥ parivāritaḥ
यदिदं चापलात्कर्म सर्वान्मर्त्यांश्चिकीर्षति ।
मनः प्रति सुतीक्ष्णाग्रानहं मोक्ष्यामि सायकान्
yadidaṃ cāpalātkarma sarvānmartyāṃścikīrṣati |
manaḥ prati sutīkṣṇāgrānahaṃ mokṣyāmi sāyakān
मन उवाच
नेमे बाणास्तरिष्यन्ति मामलर्क कथञ्चन ।
तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि
neme bāṇāstariṣyanti māmalarka kathañcana |
tavaiva marma bhetsyanti bhinnamarmā mariṣyasi
अन्यान्बाणान्समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यसि ।
तत्छ्रुत्वा स विचिन्त्याथ ततो वचनमब्रवीत्
anyānbāṇānsamīkṣasva yaistvaṃ māṃ sūdayiṣyasi |
tatchrutvā sa vicintyātha tato vacanamabravīt
आघ्राय सुबहून्गन्धांस्तानेव प्रतिगृध्यति ।
तस्माद्ध्राणं प्रति शरान्प्रतिमोक्ष्याम्यहं शितान्
āghrāya subahūngandhāṃstāneva pratigṛdhyati |
tasmāddhrāṇaṃ prati śarānpratimokṣyāmyahaṃ śitān
घ्राण उवाच
नेमे बाणास्तरिष्यन्ति मामलर्क कथञ्चन ।
तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि
neme bāṇāstariṣyanti māmalarka kathañcana |
tavaiva marma bhetsyanti bhinnamarmā mariṣyasi
अन्यान्याणान्समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यसि ।
तच्छ्रुत्वा स विचिन्त्याथ ततो वचनमब्रवीत्
anyānyāṇānsamīkṣasva yaistvaṃ māṃ sūdayiṣyasi |
tacchrutvā sa vicintyātha tato vacanamabravīt
इयं स्वादून्रसान्भुक्त्वा तानेव प्रति गृध्यति ।
तस्माज्जिह्वां प्रति शरान्प्रतिमोक्ष्याम्यहं शितान्
iyaṃ svādūnrasānbhuktvā tāneva prati gṛdhyati |
tasmājjihvāṃ prati śarānpratimokṣyāmyahaṃ śitān
जिह्वोवाच
नेमे वाणास्तरिष्यन्ति मामलर्क कथञ्चन ।
तवैव मर्म भेत्स्यन्ति ततो हास्यसि जीवितम्
neme vāṇāstariṣyanti māmalarka kathañcana |
tavaiva marma bhetsyanti tato hāsyasi jīvitam
अन्यान्वाणान्समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यसि ।
तच्छ्रुत्वा स विचिन्त्याथ ततो वचनमब्रवीत्
anyānvāṇānsamīkṣasva yaistvaṃ māṃ sūdayiṣyasi |
tacchrutvā sa vicintyātha tato vacanamabravīt
स्पृष्ट्वा त्वग्विविधान्स्पर्शांस्तानेव प्रतिगृध्यति ।
तस्मात्त्वचं पाटयिष्ये विविधैः कङ्कपत्रिभिः
spṛṣṭvā tvagvividhānsparśāṃstāneva pratigṛdhyati |
tasmāttvacaṃ pāṭayiṣye vividhaiḥ kaṅkapatribhiḥ
त्वगुवाच
नेमे बाणास्तरिष्यन्ति मामलर्क कथञ्चन ।
तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि
neme bāṇāstariṣyanti māmalarka kathañcana |
tavaiva marma bhetsyanti bhinnamarmā mariṣyasi
अन्यान्बाणान्समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यसि ।
तच्छ्रुत्वा स विचिन्त्याथ ततो वचनमब्रवीत्
anyānbāṇānsamīkṣasva yaistvaṃ māṃ sūdayiṣyasi |
tacchrutvā sa vicintyātha tato vacanamabravīt
श्रुत्वा तु विविधाञ्शब्दांस्तानेव प्रतिगृध्यति ।
तस्माच्छ्रोत्रं प्रति शरान्प्रति मुञ्चाम्यहं शितान्
śrutvā tu vividhāñśabdāṃstāneva pratigṛdhyati |
tasmācchrotraṃ prati śarānprati muñcāmyahaṃ śitān
श्रोत्रमुवाच
नेमे बाणास्तरिष्यन्ति मामलर्क कथञ्चन ।
तवैव मर्म भेत्स्यन्ति ततो हास्यति जीवितम्
neme bāṇāstariṣyanti māmalarka kathañcana |
tavaiva marma bhetsyanti tato hāsyati jīvitam
अन्यान्बाणान्समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यसि ।
तच्छ्रुत्वा स विचिन्त्याथ ततो वचनमब्रवीत्
anyānbāṇānsamīkṣasva yaistvaṃ māṃ sūdayiṣyasi |
tacchrutvā sa vicintyātha tato vacanamabravīt
दृष्ट्वा रूपाणि बहुशस्तान्येव प्रतिगृध्यति ।
तस्माच्चक्षुर्हनिष्यामि निशितैः सायकैरहम्
dṛṣṭvā rūpāṇi bahuśastānyeva pratigṛdhyati |
tasmāccakṣurhaniṣyāmi niśitaiḥ sāyakairaham
चक्षुरुवाच
नेमे बाणास्तरिष्यन्ति मामलर्क कथञ्चन ।
तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि
neme bāṇāstariṣyanti māmalarka kathañcana |
tavaiva marma bhetsyanti bhinnamarmā mariṣyasi
अन्यान्बाणान्समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यति
तच्छ्रुत्वा स विचिन्त्याथ ततो वचनमब्रवीत्
anyānbāṇānsamīkṣasva yaistvaṃ māṃ sūdayiṣyati
tacchrutvā sa vicintyātha tato vacanamabravīt
इयं निष्ठा बहुविधा प्रज्ञया त्वद्यवस्यति ।
तस्माद्बुद्धिं प्रति शरान्प्रतिमोक्ष्याम्यहं शितान्
iyaṃ niṣṭhā bahuvidhā prajñayā tvadyavasyati |
tasmādbuddhiṃ prati śarānpratimokṣyāmyahaṃ śitān
बुद्धिरुवाच
नेमे बाणास्तरिष्यन्ति मामलर्क कथञ्चन ।
तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि ।
अन्यान्बाणान्समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यसि
neme bāṇāstariṣyanti māmalarka kathañcana |
tavaiva marma bhetsyanti bhinnamarmā mariṣyasi |
anyānbāṇānsamīkṣasva yaistvaṃ māṃ sūdayiṣyasi
पितर ऊचुः
ततोऽलर्कस्तपो घोरं तत्रैवास्थाय दुष्करम् ।
नाध्यगच्छत्परं शक्त्या बाणमेतेषु सप्तसु
tato'larkastapo ghoraṃ tatraivāsthāya duṣkaram |
nādhyagacchatparaṃ śaktyā bāṇameteṣu saptasu
सुसमाहितचेतास्तु स ततोऽचिन्तयत्प्रभुः ।
स विचिन्त्य चिरं कालमलर्को द्विजसत्तम ।
नाध्यगच्छत्परं श्रेयो योगान्मतिमतांवरः
susamāhitacetāstu sa tato'cintayatprabhuḥ |
sa vicintya ciraṃ kālamalarko dvijasattama |
nādhyagacchatparaṃ śreyo yogānmatimatāṃvaraḥ
स एकाग्रं मनः कृत्वा निश्चलो योगमास्थितः ।
इन्द्रियाणि जघानाशु बाणेनैकेन वीर्यवान्
sa ekāgraṃ manaḥ kṛtvā niścalo yogamāsthitaḥ |
indriyāṇi jaghānāśu bāṇenaikena vīryavān
योगेनात्मानमाविश्य सिद्धिं परमिकां गतः ।
विस्मितश्चापि राजर्षिरिमां गाथां जगाद ह
yogenātmānamāviśya siddhiṃ paramikāṃ gataḥ |
vismitaścāpi rājarṣirimāṃ gāthāṃ jagāda ha
अहो कष्टं यदस्माभिः सर्वं बाह्यमनुष्ठितम् ।
भोगतृष्णासमायुक्तैः पूर्वं राज्यमुपासितम् ।
इति पश्चान्मया ज्ञातं योगान्नास्ति परं सुखम्
aho kaṣṭaṃ yadasmābhiḥ sarvaṃ bāhyamanuṣṭhitam |
bhogatṛṣṇāsamāyuktaiḥ pūrvaṃ rājyamupāsitam |
iti paścānmayā jñātaṃ yogānnāsti paraṃ sukham
इति त्वमनुजानीहि राम मा क्षत्रियान्वधीः ।
तषो घोरमुपातिष्ठ ततः श्रेयोऽभिपत्स्यसे
iti tvamanujānīhi rāma mā kṣatriyānvadhīḥ |
taṣo ghoramupātiṣṭha tataḥ śreyo'bhipatsyase
इत्युक्तः पितृभिः सोथ तपो घोरं समास्थितः ।
जामदग्न्यो महाभागे सिद्धिं च परमां गतः
ityuktaḥ pitṛbhiḥ sotha tapo ghoraṃ samāsthitaḥ |
jāmadagnyo mahābhāge siddhiṃ ca paramāṃ gataḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)