Ashvamedhika Parva

Chapter 26: Anugita: the sacrifice of the four hotris

इति श्रीमन्महाभारते आश्वमेधिकपर्वणि अनुगीतापर्वणि षडिंशोऽध्यायः ॥

17 verses · 26 of 118

What happens in this chapter

Anugita: the sacrifice of the four hotris

The brahmana goes on teaching his wife. He gives the inner rite of the four hotris: the instrument, the act, the doer and moksha. Seven are the causes of the instrument: nose, tongue, eye, skin, ear, mind and intellect. Smell, taste, form, sound, touch, the thought and the understood are the seven of the act; the smeller, taster, seer, toucher, hearer, thinker and knower are the seven of the doer. Food eaten with the sense of mine destroys the eater. When every object of the senses is restrained in the mind, it becomes the offering, and a yoga-yajna burns within the body, with knowledge as its oblation. Those who know Narayana sing that he is this sacrifice, the Self of all.

ब्राह्मण उवाच

26.1

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
चातुर्होत्रविधानस्य विधानमिह यादृशम्

atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam |
cāturhotravidhānasya vidhānamiha yādṛśam

26.2

तस्य सर्वस्य विधिवद्विधानमुपदेक्ष्यते ।
शृणु मे गदतो भद्रे रहस्यमिदमुद्भुतम्

tasya sarvasya vidhivadvidhānamupadekṣyate |
śṛṇu me gadato bhadre rahasyamidamudbhutam

26.3

करणं कर्म कर्ता च मोक्ष इत्येव भामिनि ।
चत्वार एते होतारो यैरिदं जगदावृतम्

karaṇaṃ karma kartā ca mokṣa ityeva bhāmini |
catvāra ete hotāro yairidaṃ jagadāvṛtam

26.4

होतॄणां साधनं चैव शृणु सर्वमशेषतः ।
घ्राणं जिह्वा च चक्षुश्च त्वक्च श्रोत्रं च पञ्चमम् ।
मनो बुद्धिश्च सप्तैते ज्ञेयाः कारणहेतवः

hotṝṇāṃ sādhanaṃ caiva śṛṇu sarvamaśeṣataḥ |
ghrāṇaṃ jihvā ca cakṣuśca tvakca śrotraṃ ca pañcamam |
mano buddhiśca saptaite jñeyāḥ kāraṇahetavaḥ

26.5

गन्धो रसश्च रूपं च शब्दः स्पर्शश्च पञ्चमः ।
मन्तव्यमवबोद्धव्यं सप्तैते कर्महेतवः

gandho rasaśca rūpaṃ ca śabdaḥ sparśaśca pañcamaḥ |
mantavyamavaboddhavyaṃ saptaite karmahetavaḥ

26.6

घ्राता भक्षयिता द्रष्टा स्प्रष्टा श्रोता च पञ्चमः ।
मन्ता बोद्धा च सप्तैते विज्ञेयाः कर्तृहेतवः

ghrātā bhakṣayitā draṣṭā spraṣṭā śrotā ca pañcamaḥ |
mantā boddhā ca saptaite vijñeyāḥ kartṛhetavaḥ

26.7

स्वगुणान्भक्षयन्त्येते गुणवन्तः शुभाशुभान् ।
असन्तो निर्गुणाश्चैते सप्तैते मोक्षहेतवः

svaguṇānbhakṣayantyete guṇavantaḥ śubhāśubhān |
asanto nirguṇāścaite saptaite mokṣahetavaḥ

26.8

विदुषां बुध्यमानानां स्वंस्वं स्थानं यथाविधि ।
गुणास्ते देवता भूत्वा सततं भुञ्जते हविः

viduṣāṃ budhyamānānāṃ svaṃsvaṃ sthānaṃ yathāvidhi |
guṇāste devatā bhūtvā satataṃ bhuñjate haviḥ

26.9

अदन्हवींषि चान्नानि ममत्वेन विहन्यते ।
आत्मार्थे पाचयन्नन्नं ममत्वेनोपहन्यते

adanhavīṃṣi cānnāni mamatvena vihanyate |
ātmārthe pācayannannaṃ mamatvenopahanyate

26.10

अभक्ष्यभक्षणं चैव मद्यपानं च हन्ति तम् ।
स चान्नं हन्ति तं चान्नं स हत्वा हन्यते पुनः

abhakṣyabhakṣaṇaṃ caiva madyapānaṃ ca hanti tam |
sa cānnaṃ hanti taṃ cānnaṃ sa hatvā hanyate punaḥ

26.11

हन्ता ह्यन्नमिदं विद्वान्पुनर्जनयतीश्वरः ।
न चान्नाज्जायते तस्मिन्सूक्ष्मो नाम व्यतिक्रमः

hantā hyannamidaṃ vidvānpunarjanayatīśvaraḥ |
na cānnājjāyate tasminsūkṣmo nāma vyatikramaḥ

26.12

मनसा मन्यते यच्च यच्च वाचा निगद्यते ।
श्रोत्रेण श्रूयते यच्च चक्षुषा यच्च दृश्यते

manasā manyate yacca yacca vācā nigadyate |
śrotreṇa śrūyate yacca cakṣuṣā yacca dṛśyate

26.13

स्पर्शेन स्पृश्यते यच्च घ्राणेन घ्रायते च यत् ।
मनस्येतानि संयम्य हवींष्येतानि सर्वशः

sparśena spṛśyate yacca ghrāṇena ghrāyate ca yat |
manasyetāni saṃyamya havīṃṣyetāni sarvaśaḥ

26.14

गुणवत्पावको मह्यं दीप्यतेऽन्तःशरीरगः ।
योगयज्ञः प्रवृत्तो मे ज्ञानं ब्रह्ममयो हविः ।

guṇavatpāvako mahyaṃ dīpyate'ntaḥśarīragaḥ |
yogayajñaḥ pravṛtto me jñānaṃ brahmamayo haviḥ |

26.15

प्राणस्तोत्रोऽपानशस्त्रः सर्वत्यागसुदक्षिणः
कर्ताऽनुमन्ता ब्रह्मात्मा होताऽध्वर्युः कृतस्तुतिः
ऋतं प्रशास्ता तच्छस्त्रमपवर्गोऽस्य दक्षिणा

prāṇastotro'pānaśastraḥ sarvatyāgasudakṣiṇaḥ
kartā'numantā brahmātmā hotā'dhvaryuḥ kṛtastutiḥ
ṛtaṃ praśāstā tacchastramapavargo'sya dakṣiṇā

26.16

ऋचश्चाप्यत्र शंसन्ति नारायणविदो जनाः ।
नारायणाय देवाययदविन्दन्पशून्पुरा

ṛcaścāpyatra śaṃsanti nārāyaṇavido janāḥ |
nārāyaṇāya devāyayadavindanpaśūnpurā

26.17

तत्र सामानि गायन्ति तत्र चाहुर्निदर्शनम् ।
देवं नारायणं भीरु सर्वात्मानं निबोध तम्

tatra sāmāni gāyanti tatra cāhurnidarśanam |
devaṃ nārāyaṇaṃ bhīru sarvātmānaṃ nibodha tam

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)