एकः शास्ता न द्वितीयोस्ति शास्ता
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि ।
तेनैव युक्तः प्रवणादिवोदकं
यथा नियुक्तोस्मि तथा वहामि
ekaḥ śāstā na dvitīyosti śāstā
yo hṛcchayastamahamanu bravīmi |
tenaiva yuktaḥ pravaṇādivodakaṃ
yathā niyuktosmi tathā vahāmi
इति श्रीमन्महाभारते आश्वमेधिकपर्वणि अनुगीतापर्वणि सप्तविंशोऽध्यायः ॥
18 verses · 27 of 118
The brahmana declares that there is one ruler and no second: he who dwells in the heart. He alone is the guru, the kinsman, the listener; following him, the Devas slew the Danavas, the seven rishis shine in heaven, and Indra won immortality. The brahmana tells how Devarshis, Nagas and Asuras once asked Prajapati for their highest good. He spoke one syllable, Om, and they ran off in all directions. Each took it by his own nature: the serpents turned to biting, the Asuras to pride, the Devas to giving and the maharshis to self-control. Whoever conquers the senses and stands in Brahman alone is the true brahmachari; for him the fuel, the fire, the seat, the waters and the guru are all Brahman.
ब्राह्मण उवाच
एकः शास्ता न द्वितीयोस्ति शास्ता
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि ।
तेनैव युक्तः प्रवणादिवोदकं
यथा नियुक्तोस्मि तथा वहामि
ekaḥ śāstā na dvitīyosti śāstā
yo hṛcchayastamahamanu bravīmi |
tenaiva yuktaḥ pravaṇādivodakaṃ
yathā niyuktosmi tathā vahāmi
एको गुरुर्नास्ति ततो द्वितीयो
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि ।
तेनानुशिष्टा गुरुणा सदैव
पुरा हता दानवाः सर्व एव
eko gururnāsti tato dvitīyo
yo hṛcchayastamahamanu bravīmi |
tenānuśiṣṭā guruṇā sadaiva
purā hatā dānavāḥ sarva eva
एको बन्धुर्नास्ति ततो द्वितीयो
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि ।
तेनानुशिष्टा बान्धवा बन्धुमन्तः
सप्तर्षयः पार्थ दिवि प्रभान्ति
eko bandhurnāsti tato dvitīyo
yo hṛcchayastamahamanu bravīmi |
tenānuśiṣṭā bāndhavā bandhumantaḥ
saptarṣayaḥ pārtha divi prabhānti
एकः श्रोता नास्ति ततो द्वितीयो
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि ।
तस्मिन्गुरौ गुरुवासं निरुष्यट
शक्रो गतः सर्वलोकामरत्वम्
ekaḥ śrotā nāsti tato dvitīyo
yo hṛcchayastamahamanu bravīmi |
tasmingurau guruvāsaṃ niruṣyaṭa
śakro gataḥ sarvalokāmaratvam
एको द्वेष्टा नास्ति ततो द्वितीयो
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि ।
तेनानुशिष्टा गुरुणा सदैव
लोके द्विष्टाः पन्नगाः सर्व एव
eko dveṣṭā nāsti tato dvitīyo
yo hṛcchayastamahamanu bravīmi |
tenānuśiṣṭā guruṇā sadaiva
loke dviṣṭāḥ pannagāḥ sarva eva
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
प्रजापतौ पन्नगानां देवर्षीणां च संविदम्
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam |
prajāpatau pannagānāṃ devarṣīṇāṃ ca saṃvidam
देवर्षयश्च नागाश्चाप्यसुराश्च प्रजापतिम् ।
पर्यपृच्छन्नुपासीनं श्रेयोः नः प्रोच्यतामिति
devarṣayaśca nāgāścāpyasurāśca prajāpatim |
paryapṛcchannupāsīnaṃ śreyoḥ naḥ procyatāmiti
तेषां प्रोवाच भगवाञ्श्रेयः समनुपृच्छताम् ।
ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म ते श्रुत्वा प्राद्रवन्दिशः
teṣāṃ provāca bhagavāñśreyaḥ samanupṛcchatām |
omityekākṣaraṃ brahma te śrutvā prādravandiśaḥ
तेषां प्रद्रवमाणानामुपदेशं च शृण्वताम् ।
सर्पाणां दंशने भावः प्रवृत्तः पूर्वमे तु
teṣāṃ pradravamāṇānāmupadeśaṃ ca śṛṇvatām |
sarpāṇāṃ daṃśane bhāvaḥ pravṛttaḥ pūrvame tu
असुराणां प्रवृत्तस्तु दंभभावः स्वभावजः ।
दानं देवा व्यवसिता दममेव महर्षयः
asurāṇāṃ pravṛttastu daṃbhabhāvaḥ svabhāvajaḥ |
dānaṃ devā vyavasitā damameva maharṣayaḥ
एकं शास्तारमासाद्य शब्देनैकेन संस्कृताः ।
नानाव्यवसिताः सर्वे सर्पदेवर्षिदानवाः
ekaṃ śāstāramāsādya śabdenaikena saṃskṛtāḥ |
nānāvyavasitāḥ sarve sarpadevarṣidānavāḥ
शृणोत्ययं प्रोच्यमानं गृह्णाति च यथातथम् ।
पृच्छतस्तदतो भूयो गुरुरन्यो न विद्यते
śṛṇotyayaṃ procyamānaṃ gṛhṇāti ca yathātatham |
pṛcchatastadato bhūyo gururanyo na vidyate
तस्य चानुमते कर्म ततः पश्चात्प्रवर्तते ।
गुरुर्बन्धुश्च शास्ता च द्वेष्टा च हृदि संश्रिताः
tasya cānumate karma tataḥ paścātpravartate |
gururbandhuśca śāstā ca dveṣṭā ca hṛdi saṃśritāḥ
पापेन विचरँल्लोके पापचारी भवत्ययम् ।
शुभेन विचरँल्लोके शुभचारी भवत्युत
pāpena vicaram̐lloke pāpacārī bhavatyayam |
śubhena vicaram̐lloke śubhacārī bhavatyuta
कामचारी तु कामेन य हन्द्रियसुखे रतः ।
ब्रह्मचारी सदैवैष य इन्द्रियजये रतः
kāmacārī tu kāmena ya handriyasukhe rataḥ |
brahmacārī sadaivaiṣa ya indriyajaye rataḥ
अपेतव्रतकर्मा तु केवलं ब्रह्मणि स्थितः ।
ब्रह्मभूतश्चरँल्लोके ब्रह्मचारी भवत्ययम्
apetavratakarmā tu kevalaṃ brahmaṇi sthitaḥ |
brahmabhūtaścaram̐lloke brahmacārī bhavatyayam
ब्रह्मैव समिधस्तस्य ब्रह्माग्निर्ब्रह्मसंस्तरः ।
आपो ब्रह्म गुरुर्ब्रह्म स ब्रह्मणि समाहितः
brahmaiva samidhastasya brahmāgnirbrahmasaṃstaraḥ |
āpo brahma gururbrahma sa brahmaṇi samāhitaḥ
एतदेवेदृशं सूक्ष्मं ब्रह्मचर्यं विदुर्बुधाः ।
विदित्वा चान्वपद्यन्त क्षेत्रज्ञेनानुदर्शिताः
etadevedṛśaṃ sūkṣmaṃ brahmacaryaṃ vidurbudhāḥ |
viditvā cānvapadyanta kṣetrajñenānudarśitāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)