नासौ वृथाऽग्निना दग्धो यथा तत्र श्रुतं मया ।
वैचित्रवीर्यो नृपतिर्न ते शोच्यो नराधिप
nāsau vṛthā'gninā dagdho yathā tatra śrutaṃ mayā |
vaicitravīryo nṛpatirna te śocyo narādhipa
इति श्रीमन्महाभारते शतसाहस्र्यां संहितायां वैयासिक्यां आश्रमिवासिकपर्वणि नारदागमनपर्वणि एकचत्वारिंशोऽध्यायः ॥
27 verses · 41 of 41
Narada comforts Yudhishthira: the king was not burned by a common fire. On entering the forest he had performed an ishti and released his sacred fires; the priests left them in the lonely forest, the fire grew and set the forest ablaze, so he was joined with his own fire and reached the highest state. Kunti too won great perfection by serving her elders. Narada tells him to offer water. Yudhishthira, his brothers and the people go to the Ganga in single garments and, with Yuyutsu in front, offer water by name and gotra. He sends men to Gangadvara for the remains, performs shraddha on the twelfth day with rich gifts, and returns to Hastinapura. Narada departs. Yudhishthira rules on, without joy.
नारद उवाच
नासौ वृथाऽग्निना दग्धो यथा तत्र श्रुतं मया ।
वैचित्रवीर्यो नृपतिर्न ते शोच्यो नराधिप
nāsau vṛthā'gninā dagdho yathā tatra śrutaṃ mayā |
vaicitravīryo nṛpatirna te śocyo narādhipa
वनं प्रविशतानेन वायुभक्षेण धीमता ।
अग्नयः कारयित्वेष्टिमुत्सृष्टा इति नः श्रुतम्
vanaṃ praviśatānena vāyubhakṣeṇa dhīmatā |
agnayaḥ kārayitveṣṭimutsṛṣṭā iti naḥ śrutam
याजकास्तु ततस्तस्य तानग्नीन्निर्जने वने ।
समुत्सृज्य यथाकामं जग्मुर्भरतसत्तम
yājakāstu tatastasya tānagnīnnirjane vane |
samutsṛjya yathākāmaṃ jagmurbharatasattama
स विवृद्धस्तदा वह्निर्वने तस्मिन्नभूत्किल ।
तेन तद्वनमादीप्तमिति ते तापसाऽब्रुवन्
sa vivṛddhastadā vahnirvane tasminnabhūtkila |
tena tadvanamādīptamiti te tāpasā'bruvan
स राजा जाह्नवीतीरे यथा ते कथितं मया ।
तेनाग्निना समायुक्तः स्वेनैव भरतर्षभ
sa rājā jāhnavītīre yathā te kathitaṃ mayā |
tenāgninā samāyuktaḥ svenaiva bharatarṣabha
एवमावेदयामासुर्मुनयस्ते ममानघ ।
ये ते भागीरथीतीरे मया दृष्टा युधिष्ठिर
evamāvedayāmāsurmunayaste mamānagha |
ye te bhāgīrathītīre mayā dṛṣṭā yudhiṣṭhira
एवं स्वेनाग्निना राजा समायुक्तो महीपते ।
मा शोचिथास्त्वं नृपतिं गतः स परमां गतिम्
evaṃ svenāgninā rājā samāyukto mahīpate |
mā śocithāstvaṃ nṛpatiṃ gataḥ sa paramāṃ gatim
गुरुशुश्रूषया चैव जननी ते जनाधिप ।
प्राप्ता सुमहतीं सिद्धिमिति मे नात्र संशयः
guruśuśrūṣayā caiva jananī te janādhipa |
prāptā sumahatīṃ siddhimiti me nātra saṃśayaḥ
कर्तुमर्हसि राजेन्द्र तेषां त्वमुदकक्रियाम् ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरेतदत्र विधीयताम्
kartumarhasi rājendra teṣāṃ tvamudakakriyām |
bhrātṛbhiḥ sahitaḥ sarvairetadatra vidhīyatām
वैशम्पायन उवाच
ततः स पृथिवीपालः पाण्डवानां धुरंधरः ।
निर्ययौ सहसोदर्यः सदारश्च नरर्षभः
tataḥ sa pṛthivīpālaḥ pāṇḍavānāṃ dhuraṃdharaḥ |
niryayau sahasodaryaḥ sadāraśca nararṣabhaḥ
पौरजानपदाश्चैव राजभक्तिपुरस्कृताः ।
गङ्गां प्रजग्मुरभितो वाससैकेन संवृताः
paurajānapadāścaiva rājabhaktipuraskṛtāḥ |
gaṅgāṃ prajagmurabhito vāsasaikena saṃvṛtāḥ
ततोऽवगाह्य सलिले सर्वे तु कुरुपुङ्गवाः ।
युयुत्सुमग्रतः कृत्वा ददुस्तोयं महात्मने
tato'vagāhya salile sarve tu kurupuṅgavāḥ |
yuyutsumagrataḥ kṛtvā dadustoyaṃ mahātmane
गान्धार्याश्च पृथायाश्च विधिवन्नामगोत्रतः ।
शाचं निवर्तयन्तस्ते तत्रोषुर्नगराद्बहिः
gāndhāryāśca pṛthāyāśca vidhivannāmagotrataḥ |
śācaṃ nivartayantaste tatroṣurnagarādbahiḥ
प्रेषयामास स नरान्विधिज्ञानाप्तकारिणः ।
गङ्गाद्वारं कुरुश्रेष्ठो यत्र दग्धोऽभवन्नृपः ।
preṣayāmāsa sa narānvidhijñānāptakāriṇaḥ |
gaṅgādvāraṃ kuruśreṣṭho yatra dagdho'bhavannṛpaḥ |
तत्रैव तेषां तुल्यानि गङ्गाद्वारेऽन्वशात्तदा ।
कर्तव्यानीति पुरुषान्दत्तदेयान्महीपतिः
tatraiva teṣāṃ tulyāni gaṅgādvāre'nvaśāttadā |
kartavyānīti puruṣāndattadeyānmahīpatiḥ
द्वादशेऽहनि तेभ्यः स कृतशौचो नराधिपः ।
ददौ श्राद्धानि विधिवद्दक्षइणावन्ति पाण्डवः
dvādaśe'hani tebhyaḥ sa kṛtaśauco narādhipaḥ |
dadau śrāddhāni vidhivaddakṣaiṇāvanti pāṇḍavaḥ
धृतराष्ट्रं समुद्दिश्य ददौ स पृथिवीपतिः ।
सुवर्णं रजतं गाश्च शय्याश्च सुमहाधनाः
dhṛtarāṣṭraṃ samuddiśya dadau sa pṛthivīpatiḥ |
suvarṇaṃ rajataṃ gāśca śayyāśca sumahādhanāḥ
गान्धार्याश्चैव तेजस्वी पृथायाश्च पृथक्पृथक् ।
सङ्कीर्त्य नामनी राजा ददौ दानमनुत्तमम्
gāndhāryāścaiva tejasvī pṛthāyāśca pṛthakpṛthak |
saṅkīrtya nāmanī rājā dadau dānamanuttamam
यो यदिच्छति यावच्च तावत्स लभते द्विजः ।
शयनं भोजनं यानं मणिरत्नमथो धनम्
yo yadicchati yāvacca tāvatsa labhate dvijaḥ |
śayanaṃ bhojanaṃ yānaṃ maṇiratnamatho dhanam
यानमाच्छादनं भोगान्दासीश्च समलङ्कृताः ।
ददौ राजा समुद्दिश्य तयोर्मात्रोर्महीपतिः
yānamācchādanaṃ bhogāndāsīśca samalaṅkṛtāḥ |
dadau rājā samuddiśya tayormātrormahīpatiḥ
ततः स पृथिवीपालो दत्त्वा श्राद्धान्यनेकशः ।
प्रविवेश पुनर्धीमान्नगरं वारणाह्वयम्
tataḥ sa pṛthivīpālo dattvā śrāddhānyanekaśaḥ |
praviveśa punardhīmānnagaraṃ vāraṇāhvayam
ते चापि राजवचनात्पुरुषा ये गताऽभवन् ।
सङ्कल्प्य तेषां कुल्यानि पुनः प्रत्यागमंस्ततः
te cāpi rājavacanātpuruṣā ye gatā'bhavan |
saṅkalpya teṣāṃ kulyāni punaḥ pratyāgamaṃstataḥ
माल्यैर्गन्धैश्च विविधैरर्चयित्वा यथाविधि ।
कुल्यानि तेषां संयोज्य तदाचख्युर्महीपतेः
mālyairgandhaiśca vividhairarcayitvā yathāvidhi |
kulyāni teṣāṃ saṃyojya tadācakhyurmahīpateḥ
समाश्वास्य तु राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
नारदोप्यगमत्प्रीतः परमर्षिर्यथोप्सितम्
samāśvāsya tu rājānaṃ dharmātmānaṃ yudhiṣṭhiram |
nāradopyagamatprītaḥ paramarṣiryathopsitam
एवं वर्षाण्यतीतानि धृतराष्ट्रस्य धीमतः ।
वनवासे तथा त्रीणि नगरे दशपञ्च च
evaṃ varṣāṇyatītāni dhṛtarāṣṭrasya dhīmataḥ |
vanavāse tathā trīṇi nagare daśapañca ca
हतपुत्रस्य सङ्ग्रामे दानानि ददतः सदा ।
ज्ञातिसम्बन्धिमित्राणां भ्रातॄणां स्वजनस्य च
hataputrasya saṅgrāme dānāni dadataḥ sadā |
jñātisambandhimitrāṇāṃ bhrātṝṇāṃ svajanasya ca
युधिष्ठिरस्तु नृपतिर्नातिप्रीतमनास्तदा ।
धारयामास तद्राज्यं निहतज्ञातिबान्धवः
yudhiṣṭhirastu nṛpatirnātiprītamanāstadā |
dhārayāmāsa tadrājyaṃ nihatajñātibāndhavaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)