Aranyaka (Vana) Parva

Chapter 97: Agastya digests Vatapi and receives Ilvala's wealth

39 verses · 97 of 315

What happens in this chapter

Agastya digests Vatapi and receives Ilvala's wealth

Ilvala serves the sage and the kings his brother Vatapi, cooked as a ram. The kings lose heart, but Agastya eats the whole dish himself. When Ilvala calls Vatapi to come forth, Agastya laughs: the asura is already digested. Shaken, Ilvala asks what they want. Agastya names ten thousand cows and as much gold for each king, twice that for himself, and a golden chariot with horses swift as thought. The sage's word proves true, and the horses carry the wealth to his ashram. When Ilvala follows to kill him, Agastya burns him to ash with a hum. Lopamudra asks for one mighty son rather than a thousand. Dridhasyu is born after seven years, reciting the Vedas, and is called Idhmavaha for carrying firewood.

लोमश उवाच

97.1

इल्वलस्तान्विदित्वा तु महर्षिसहितान्नृपान् ।
उपस्थितान्सहामात्यो विषयान्ते ह्यपूजयत्

ilvalastānviditvā tu maharṣisahitānnṛpān |
upasthitānsahāmātyo viṣayānte hyapūjayat

97.2

तेषां ततोऽसुरश्रेष्ठस्त्वातिथ्यमकरोत्तदा ।
सुसंस्कृतेन कौरव्य भ्रात्रा वातापिना तदा

teṣāṃ tato'suraśreṣṭhastvātithyamakarottadā |
susaṃskṛtena kauravya bhrātrā vātāpinā tadā

97.3

ततो राजर्षयः सर्वे विषण्णा गतचेतसः ।
वातापिं संस्कृतं दृष्ट्वा मेषभूतं महासुरम्

tato rājarṣayaḥ sarve viṣaṇṇā gatacetasaḥ |
vātāpiṃ saṃskṛtaṃ dṛṣṭvā meṣabhūtaṃ mahāsuram

97.4

अथाब्रवीदगस्त्यस्तान्राजर्षीनृषिसत्तमः ।
विषादो वो न कर्तव्यो ह्यहं भोक्ष्ये महासुरम्

athābravīdagastyastānrājarṣīnṛṣisattamaḥ |
viṣādo vo na kartavyo hyahaṃ bhokṣye mahāsuram

97.5

धुर्यासनमथासाद्य निषसाद महानृषिः ।
तं पर्यवेषद्दैत्येन्द्र इल्वलः प्रहसन्निव

dhuryāsanamathāsādya niṣasāda mahānṛṣiḥ |
taṃ paryaveṣaddaityendra ilvalaḥ prahasanniva

97.6

अगस्त्य एव कृत्स्नं तु वातापिं बुभुजे ततः ।
बह्वन्नाशापि ते मेऽस्तीत्यवदद्भक्षयन्स्वयम्

agastya eva kṛtsnaṃ tu vātāpiṃ bubhuje tataḥ |
bahvannāśāpi te me'stītyavadadbhakṣayansvayam

97.7

भुक्तवत्यसुरोऽह्वानमकरोत्तस्य चेल्वलः ।
वातापे प्रतिबुध्यस्व दर्शयन्बलतेजसी ।
तपसा दुर्जयो यावदेष त्वां नातिवर्तते

bhuktavatyasuro'hvānamakarottasya celvalaḥ |
vātāpe pratibudhyasva darśayanbalatejasī |
tapasā durjayo yāvadeṣa tvāṃ nātivartate

97.8

ततस्तस्योदरं भेत्तुं वातापिर्वेगमाहरत् ।
तमबुध्यत तेजस्वी कुम्भयोनिर्महातपाः

tatastasyodaraṃ bhettuṃ vātāpirvegamāharat |
tamabudhyata tejasvī kumbhayonirmahātapāḥ

97.9

स वीर्यात्तपसोग्रस्तु ननर्द भगवानृषिः ।
एष जीर्णोसि वातापे मया लोकस्य शान्तये

sa vīryāttapasograstu nanarda bhagavānṛṣiḥ |
eṣa jīrṇosi vātāpe mayā lokasya śāntaye

97.10

इत्युक्त्वा स्वकराग्रेण उदरं समताडयत् ।
त्रिरेवं प्रतिसंरब्धस्तेजसा प्रज्वलन्निव

ityuktvā svakarāgreṇa udaraṃ samatāḍayat |
trirevaṃ pratisaṃrabdhastejasā prajvalanniva

97.11

ततो वायुः प्रादुरभूदधस्तस्य महात्मनः ।
शब्देन महता तात गर्जन्निव यथा घनः

tato vāyuḥ prādurabhūdadhastasya mahātmanaḥ |
śabdena mahatā tāta garjanniva yathā ghanaḥ

97.12

वातापे निष्क्रमस्वेति पुनः पुनरुवाच ह ।
तं प्रहस्याब्रवीद्राजन्नगस्त्यो मुनिसत्तमः ।
कुतो निष्क्रमितुं शक्तो मया जीर्णस्तु सोसुरः

vātāpe niṣkramasveti punaḥ punaruvāca ha |
taṃ prahasyābravīdrājannagastyo munisattamaḥ |
kuto niṣkramituṃ śakto mayā jīrṇastu sosuraḥ

97.13

इल्वलस्तु विषण्णोऽभूद्दृष्ट्वा जीर्णं महासुरम् ।
प्राञ्जलिश्च सहामात्यैरिदं वचनमब्रवीत् ।
किमर्थमुपयाताः स्थ ब्रूत किं करवाणि वः

ilvalastu viṣaṇṇo'bhūddṛṣṭvā jīrṇaṃ mahāsuram |
prāñjaliśca sahāmātyairidaṃ vacanamabravīt |
kimarthamupayātāḥ stha brūta kiṃ karavāṇi vaḥ

97.14

प्रत्युवाच ततोऽगस्त्यः प्रहसन्निल्वलं तदा ।
ईशोस्यसुर विद्मस्त्वां वयं सर्वे धनेश्वरम्

pratyuvāca tato'gastyaḥ prahasannilvalaṃ tadā |
īśosyasura vidmastvāṃ vayaṃ sarve dhaneśvaram

97.15

एते च नातिधनिनो धनाशा महती मम ।
यथाशक्त्यविहिंस्यान्यान्संविभागं प्रयच्छ नः

ete ca nātidhanino dhanāśā mahatī mama |
yathāśaktyavihiṃsyānyānsaṃvibhāgaṃ prayaccha naḥ

97.16

ततोऽवमत्य तमृषिमिल्वलो वाक्यमब्रवीत् ।
दित्सितं यदि वेत्सि त्वंततो दास्यामि ते वसु

tato'vamatya tamṛṣimilvalo vākyamabravīt |
ditsitaṃ yadi vetsi tvaṃtato dāsyāmi te vasu

अगस्त्य उवाच

97.17

गवां दशसहस्राणि राज्ञामेकैकशोऽसुर ।
तावदेव सुवर्णस्य दित्सितं ते महासुर

gavāṃ daśasahasrāṇi rājñāmekaikaśo'sura |
tāvadeva suvarṇasya ditsitaṃ te mahāsura

97.18

मह्यं ततो वै द्विगुणं रथश्चैव हिरण्मयः ।
मनोजवौ वाजिनौ च दित्सितं ते महासुर

mahyaṃ tato vai dviguṇaṃ rathaścaiva hiraṇmayaḥ |
manojavau vājinau ca ditsitaṃ te mahāsura

लोमश उवाच

97.19

उल्वलस्तु मुनिं प्राह सर्वमस्ति यथाऽऽत्थ माम् ।
सर्वमेतत्प्रदास्यामि हिरण्यं गाश्च यद्धनम् ।
रथं तु यदवोचो मां नैतं विद्म हिरण्मयम्

ulvalastu muniṃ prāha sarvamasti yathā''ttha mām |
sarvametatpradāsyāmi hiraṇyaṃ gāśca yaddhanam |
rathaṃ tu yadavoco māṃ naitaṃ vidma hiraṇmayam

आगस्त्य उवाच

97.20

न मे वागनृता काचिदुक्तपूर्वा महाऽसुर ।
विज्ञायतां रथः साधु व्यक्तमस्ति हिरण्मयः

na me vāganṛtā kāciduktapūrvā mahā'sura |
vijñāyatāṃ rathaḥ sādhu vyaktamasti hiraṇmayaḥ

लोमश उवाच

97.21

विज्ञायमानः स रथः कौन्तेयासीद्धिरण्मयः ।
ततः प्रव्यथितो दैत्यो ददावभ्यधिकं वसु

vijñāyamānaḥ sa rathaḥ kaunteyāsīddhiraṇmayaḥ |
tataḥ pravyathito daityo dadāvabhyadhikaṃ vasu

97.22

विवाजी च सुवाजी च तस्मिन्युक्तौ रथे हयौ ।
ऊहतुः स वसूनाशु तावगस्त्याश्रमं प्रति ।
सर्वान्राज्ञः सहागस्त्यान्निमेषादिव भारत

vivājī ca suvājī ca tasminyuktau rathe hayau |
ūhatuḥ sa vasūnāśu tāvagastyāśramaṃ prati |
sarvānrājñaḥ sahāgastyānnimeṣādiva bhārata

97.23

इल्वलस्त्वनुगम्यैनमगस्त्यं हन्तुमैच्छत ।
भस्म चक्रे महातेजा हुङ्कारेण महाऽसुरम्

ilvalastvanugamyainamagastyaṃ hantumaicchata |
bhasma cakre mahātejā huṅkāreṇa mahā'suram

97.24

अगस्त्येनाभ्यनुज्ञाता जग्मू राजर्षयस्तदा ।
कृतवांश् मुनिः सर्वं लोपामुद्राचिकीर्षितम्

agastyenābhyanujñātā jagmū rājarṣayastadā |
kṛtavāṃś muniḥ sarvaṃ lopāmudrācikīrṣitam

लोपामुद्रोवाच

97.25

कृतवानसि तत्सर्वं भगवन्मम काङ्क्षितम् ।
उत्पादय सकृन्मह्यमपत्यं वीर्यवत्तरम्

kṛtavānasi tatsarvaṃ bhagavanmama kāṅkṣitam |
utpādaya sakṛnmahyamapatyaṃ vīryavattaram

अगस्त्य उवाच

97.26

तुष्टोऽहमस्मि कल्याणि तव वृत्तेन शोभने ।
विचारणामपत्ये तु तव वक्ष्यामि तां शृणु

tuṣṭo'hamasmi kalyāṇi tava vṛttena śobhane |
vicāraṇāmapatye tu tava vakṣyāmi tāṃ śṛṇu

97.27

सहस्रं तेऽस्तु पुत्राणआं शतं वा तत्समं तव ।
दश वा शततुल्याः स्युरेको वाऽपि सहस्रजित्

sahasraṃ te'stu putrāṇaāṃ śataṃ vā tatsamaṃ tava |
daśa vā śatatulyāḥ syureko vā'pi sahasrajit

लोपामुद्रोवाच

97.28

सहस्रसंमितः पुत्र एकोप्यस्तु तपोधन ।
एको हि बहुभिः श्रेयान्विद्वान्साधुरसाधुभिः

sahasrasaṃmitaḥ putra ekopyastu tapodhana |
eko hi bahubhiḥ śreyānvidvānsādhurasādhubhiḥ

97.29

स तथेति प्रतिज्ञाय तया समगमन्मुनिः ।
समये समशीलिन्या श्रद्धावान्श्रद्दधानया

sa tatheti pratijñāya tayā samagamanmuniḥ |
samaye samaśīlinyā śraddhāvānśraddadhānayā

97.30

तत आधाय गर्भं तमगमद्वनमेव सः ।
तस्मिन्वनगते गर्भो ववृधे सप्त शारदान्

tata ādhāya garbhaṃ tamagamadvanameva saḥ |
tasminvanagate garbho vavṛdhe sapta śāradān

97.31

सप्तमेऽब्दे गते चापि प्राच्यवत्स महाकविः ।
ज्वलन्निव प्रभावेन दृढस्युर्नाम भारत

saptame'bde gate cāpi prācyavatsa mahākaviḥ |
jvalanniva prabhāvena dṛḍhasyurnāma bhārata

97.32

साङ्गोपनिषदान्वेदाञ्जपन्नेव महातपाः ।
तस्य पुत्रोऽभवदृषेः स तेजस्वी महानृषिः

sāṅgopaniṣadānvedāñjapanneva mahātapāḥ |
tasya putro'bhavadṛṣeḥ sa tejasvī mahānṛṣiḥ

97.33

स बाल एवतेजस्वी पितुस्तस्य निवेशने ।
इध्मानां भारमाजह्रे इध्मवाहस्ततोऽभवत्

sa bāla evatejasvī pitustasya niveśane |
idhmānāṃ bhāramājahre idhmavāhastato'bhavat

97.34

तथायुक्तं तु तं दृष्ट्वा मुमुदे स मुनिस्तदा ।
एवं स जनयामास भारतापत्यमुत्तमम् ।
लेभिरे पितरश्चास्य लोकान्राजन्यथेप्सितान्

tathāyuktaṃ tu taṃ dṛṣṭvā mumude sa munistadā |
evaṃ sa janayāmāsa bhāratāpatyamuttamam |
lebhire pitaraścāsya lokānrājanyathepsitān

97.35

अगस्त्यस्याश्रमश्चायमत ऊर्ध्वं विशांपते ।
ख्यातो भुवि महाराज तेजसा तस्य धीमतः

agastyasyāśramaścāyamata ūrdhvaṃ viśāṃpate |
khyāto bhuvi mahārāja tejasā tasya dhīmataḥ

97.36

प्राह्लादिरेवं वातापिर्ब्रह्मघ्नो दुष्टचेतनः ।
एवं विनाशितो राजन्नगस्त्येन महात्मना ।
तस्यायमाश्रमो राजन्रमणीयैर्गुणैर्युतः

prāhlādirevaṃ vātāpirbrahmaghno duṣṭacetanaḥ |
evaṃ vināśito rājannagastyena mahātmanā |
tasyāyamāśramo rājanramaṇīyairguṇairyutaḥ

97.37

एषा भागीरथी पुण्या देवगन्धर्वसेविता ।
वातेरिता पताकेव विराजति नभस्तले

eṣā bhāgīrathī puṇyā devagandharvasevitā |
vāteritā patākeva virājati nabhastale

97.38

प्रतार्यमाणा कूटेषु यथा निम्नेषु नित्यशः ।
शिलातलेषु संत्रस्ता पन्नगेन्द्रवधूरिव

pratāryamāṇā kūṭeṣu yathā nimneṣu nityaśaḥ |
śilātaleṣu saṃtrastā pannagendravadhūriva

97.39

दक्षिणां वै दिशं सर्वां प्लावयन्ती च मातृवत् ।
पूर्वं शंभोर्जटाभ्रष्टा समुद्रमहिषी प्रिया ।
अस्यां नद्यां मुपुण्यायां यथेष्टमवगाह्यताम्

dakṣiṇāṃ vai diśaṃ sarvāṃ plāvayantī ca mātṛvat |
pūrvaṃ śaṃbhorjaṭābhraṣṭā samudramahiṣī priyā |
asyāṃ nadyāṃ mupuṇyāyāṃ yatheṣṭamavagāhyatām

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)