धनंजयेन चाप्युक्तं यत्तच्छृणु युधिष्ठिर ।
युधिष्ठिरं भ्रातरं मे योजयेर्धर्म्यया धिया
dhanaṃjayena cāpyuktaṃ yattacchṛṇu yudhiṣṭhira |
yudhiṣṭhiraṃ bhrātaraṃ me yojayerdharmyayā dhiyā
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि तीर्थयात्रापर्वणि नवतितमोऽध्यायः ॥
26 verses · 90 of 315
Lomasha gives Arjuna's message: lead Yudhishthira to the tirthas, see that he gives cows, and guard the brothers from rakshasas on hard paths, as Dadhichi guarded Indra. Lomasha has seen the tirthas twice and will now see them a third time with the Pandavas. Yudhishthira, overjoyed that Indra remembers him, says Dhaumya's words had already decided him. Lomasha advises him to travel light. So Yudhishthira sends back the alms-eating brahmanas and ascetics who cannot bear hunger and cold, the cooks and the townsfolk, asking Dhritarashtra, or else Drupada, to support them. Dhritarashtra receives them kindly in Hastinapura, and Yudhishthira stays three more nights in Kamyaka.
लोमश उवाच
धनंजयेन चाप्युक्तं यत्तच्छृणु युधिष्ठिर ।
युधिष्ठिरं भ्रातरं मे योजयेर्धर्म्यया धिया
dhanaṃjayena cāpyuktaṃ yattacchṛṇu yudhiṣṭhira |
yudhiṣṭhiraṃ bhrātaraṃ me yojayerdharmyayā dhiyā
त्वं हि धर्मान्परान्वेत्थ तपांसि च तपोधन ।
श्रीमतां चापि जानासि धर्मं राज्ञां सनातनम्
tvaṃ hi dharmānparānvettha tapāṃsi ca tapodhana |
śrīmatāṃ cāpi jānāsi dharmaṃ rājñāṃ sanātanam
स भवान्परमं वेद रपावनं पुरुषं प्रति ।
तेन संयोजयेथास्त्वं तीर्थपुण्येन पाण्डवान्
sa bhavānparamaṃ veda rapāvanaṃ puruṣaṃ prati |
tena saṃyojayethāstvaṃ tīrthapuṇyena pāṇḍavān
यथा तीर्थानि गच्छेत गाश्च दद्यात्स पार्थिवः ।
तथा सर्वात्मना कार्यमिति मामर्जुनोऽब्रवीत्
yathā tīrthāni gaccheta gāśca dadyātsa pārthivaḥ |
tathā sarvātmanā kāryamiti māmarjuno'bravīt
भवता चानुगुप्तोऽसौ चरेत्तीर्थानि सर्वशः ।
रक्षोभ्यो रक्षितव्यश्च दुर्गेषु विषमेषु च
bhavatā cānugupto'sau carettīrthāni sarvaśaḥ |
rakṣobhyo rakṣitavyaśca durgeṣu viṣameṣu ca
दधीच इव देवेन्द्रं यथा चाप्यङ्गिरा रविम् ।
तथा रक्षस्व कौन्तेयान्राक्षसेभ्यो द्विजोत्तम
dadhīca iva devendraṃ yathā cāpyaṅgirā ravim |
tathā rakṣasva kaunteyānrākṣasebhyo dvijottama
यातुधाना हि बहवो राक्षसाः पर्वतोपमाः ।
त्वयाऽभिगुप्तान्कौन्तेयान्न विवर्तेयुरन्तिकम्
yātudhānā hi bahavo rākṣasāḥ parvatopamāḥ |
tvayā'bhiguptānkaunteyānna vivarteyurantikam
सोऽहमिन्द्रस्य वचनान्नियोगादर्जुनस्य च ।
रक्षमाणो भयेभ्यस्त्वां चरिष्यामि त्वा सह
so'hamindrasya vacanānniyogādarjunasya ca |
rakṣamāṇo bhayebhyastvāṃ cariṣyāmi tvā saha
द्विस्तीर्थानि मया पूर्वं दृष्टानि कुरुनन्दन ।
इदं तृतीयं द्रक्ष्यामि तान्येव भवता सह
dvistīrthāni mayā pūrvaṃ dṛṣṭāni kurunandana |
idaṃ tṛtīyaṃ drakṣyāmi tānyeva bhavatā saha
इयं राजर्षिभिर्याता पुण्यकृद्भिर्युधिष्ठिर ।
मन्वादिभिर्महाराज तीर्थयात्रा भयापहा
iyaṃ rājarṣibhiryātā puṇyakṛdbhiryudhiṣṭhira |
manvādibhirmahārāja tīrthayātrā bhayāpahā
नानृजुर्नाकृतात्मा च नाविद्यो न च पापकृत् ।
स्नाति तीर्थेषु कौरव्य न च वक्रमतिर्नरः
nānṛjurnākṛtātmā ca nāvidyo na ca pāpakṛt |
snāti tīrtheṣu kauravya na ca vakramatirnaraḥ
त्वं तु धर्ममतिर्नित्यं धर्मज्ञः सत्यसंगरः ।
विमुक्तः सर्वपापेभ्यो भूय एव भविष्यसि
tvaṃ tu dharmamatirnityaṃ dharmajñaḥ satyasaṃgaraḥ |
vimuktaḥ sarvapāpebhyo bhūya eva bhaviṣyasi
यथा भगीरथो राजा राजानश्च गयादयः ।
यथा ययातिः कौन्तेय तथा त्वमपि पाण्डव
yathā bhagīratho rājā rājānaśca gayādayaḥ |
yathā yayātiḥ kaunteya tathā tvamapi pāṇḍava
युधिष्ठिर उवाच
न हर्षात्संप्रपश्यामि वाक्यस्यास्योत्तरं क्वचित् ।
यन्मां स्मरति देवेशः किं नामाभ्यधिकं ततः
na harṣātsaṃprapaśyāmi vākyasyāsyottaraṃ kvacit |
yanmāṃ smarati deveśaḥ kiṃ nāmābhyadhikaṃ tataḥ
भवता संगमो यस् भ्राता चैव धनंजयः ।
वासवः स्मरते यस् को नामाभ्यधिकस्ततः
bhavatā saṃgamo yas bhrātā caiva dhanaṃjayaḥ |
vāsavaḥ smarate yas ko nāmābhyadhikastataḥ
यच्च मां भगवानाह तीर्थानां गमनं प्रति ।
धौम्यस्य वचनादेषा बुद्धिः पूर्वं कृतैव मे
yacca māṃ bhagavānāha tīrthānāṃ gamanaṃ prati |
dhaumyasya vacanādeṣā buddhiḥ pūrvaṃ kṛtaiva me
तद्यदा मन्यसे ब्रह्मन्गमनं तीर्तदर्शने ।
तदैव गन्तास्मि तीर्तान्येष मे निश्चयः परः
tadyadā manyase brahmangamanaṃ tīrtadarśane |
tadaiva gantāsmi tīrtānyeṣa me niścayaḥ paraḥ
वैशंपायन उवाच
गमने कृतबुद्धिं तं पाण्डवं लोमशोऽब्रवीत् ।
लघुर्भव महाराज लघुः स्वैरं गमिष्यसि
gamane kṛtabuddhiṃ taṃ pāṇḍavaṃ lomaśo'bravīt |
laghurbhava mahārāja laghuḥ svairaṃ gamiṣyasi
युधिष्ठिर उवाच
भिक्षाभुजो निवर्तन्तां ब्राह्मणा यतयश्च ये
bhikṣābhujo nivartantāṃ brāhmaṇā yatayaśca ye
क्षुत्तृडध्वश्रमायासशीतार्तिमसहिष्णवः ।
ते सर्वे विनिवर्तन्तां ये च मृष्टभुजो द्विजाः
kṣuttṛḍadhvaśramāyāsaśītārtimasahiṣṇavaḥ |
te sarve vinivartantāṃ ye ca mṛṣṭabhujo dvijāḥ
पक्वान्नलेह्यपानानां मांसानां च विकल्पकाः ।
तेऽपि सर्वे निवर्तन्तां ये च सूदानुयायिनः ।
मया यथोचिताऽऽजीव्यौः संविभक्ताश्च वृत्तिभिः
pakvānnalehyapānānāṃ māṃsānāṃ ca vikalpakāḥ |
te'pi sarve nivartantāṃ ye ca sūdānuyāyinaḥ |
mayā yathocitā''jīvyauḥ saṃvibhaktāśca vṛttibhiḥ
ये चाप्यनुगताः पौरा राजभक्तिपुरःसराः ।
धृतराष्ट्रं महाराजमभिगच्छन्तु ते च वै ।
स दास्यति यथाकालमुचिता यस्य या भृतिः
ye cāpyanugatāḥ paurā rājabhaktipuraḥsarāḥ |
dhṛtarāṣṭraṃ mahārājamabhigacchantu te ca vai |
sa dāsyati yathākālamucitā yasya yā bhṛtiḥ
स चेद्यथोचितां वृत्तिं न दद्यान्मनुजेश्वरः ।
अस्मत्प्रियहितार्थायपाञ्चाल्यो वः प्रदास्यति
sa cedyathocitāṃ vṛttiṃ na dadyānmanujeśvaraḥ |
asmatpriyahitārthāyapāñcālyo vaḥ pradāsyati
वैशंपायन उवाच
ततो भूयिष्ठशः पौरा गुरौ भारे समाहिते ।
विप्राश्च यतयो मुख्या जग्मुर्नागपुरं प्रति
tato bhūyiṣṭhaśaḥ paurā gurau bhāre samāhite |
viprāśca yatayo mukhyā jagmurnāgapuraṃ prati
तान्सर्वान्धर्मराजस्य प्रेम्णा राजाऽम्बिकासुतः ।
प्रतिजग्राह विधिवद्धनैश्च समतर्पयत्
tānsarvāndharmarājasya premṇā rājā'mbikāsutaḥ |
pratijagrāha vidhivaddhanaiśca samatarpayat
ततः कुन्तीसुतो राजा लघुभिर्ब्राह्मणैः सह ।
लोमशेन च सुप्रीतस्त्रिरात्रं काम्यकेऽवसत्
tataḥ kuntīsuto rājā laghubhirbrāhmaṇaiḥ saha |
lomaśena ca suprītastrirātraṃ kāmyake'vasat
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)