तत्काननं प्राप्य नरेन्द्रपुत्राः
सुखोचिता वासमुपेत्य कृच्छ्रम् ।
विजह्रुरिनद्रप्रतिमाः शिवेषु
सरस्वतीसालवनेषु तेषु
tatkānanaṃ prāpya narendraputrāḥ
sukhocitā vāsamupetya kṛcchram |
vijahrurinadrapratimāḥ śiveṣu
sarasvatīsālavaneṣu teṣu
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि अर्जुनाभिगमनपर्वणि पञ्चविंशोऽध्यायः ॥
19 verses · 25 of 315
At Dvaitavana Yudhishthira feeds the munis with roots and fruit, and Dhaumya performs the rites for the ancestors. The ancient rishi Markandeya arrives as a guest and, seeing Draupadi and the brothers in distress, smiles. Hurt, Yudhishthira asks why. Not from joy, says Markandeya: their trouble reminds him of Shri Rama, whom he saw on Rishyamuka, bow in hand, exiled with Lakshmana at his father's command. Rama, unconquerable as Indra, gave up pleasures rather than do wrong because he had strength. So did Nabhaga, Bhagiratha and Alarka; so the Saptarshis shine. Never do adharma thinking, I am strong. Finish this exile as promised, he says, and your fortune will return.
वैशंपायन उवाच
तत्काननं प्राप्य नरेन्द्रपुत्राः
सुखोचिता वासमुपेत्य कृच्छ्रम् ।
विजह्रुरिनद्रप्रतिमाः शिवेषु
सरस्वतीसालवनेषु तेषु
tatkānanaṃ prāpya narendraputrāḥ
sukhocitā vāsamupetya kṛcchram |
vijahrurinadrapratimāḥ śiveṣu
sarasvatīsālavaneṣu teṣu
यतींश्च राजा स मुनींश्च सर्वां
स्तस्मिन्वने मूलफलैरुदग्रैः ।
द्विजातिमुख्यानृषभः कुरूणां
संतर्पयामास महानुभावः
yatīṃśca rājā sa munīṃśca sarvāṃ
stasminvane mūlaphalairudagraiḥ |
dvijātimukhyānṛṣabhaḥ kurūṇāṃ
saṃtarpayāmāsa mahānubhāvaḥ
इष्टीश्च पित्र्याणि तथा क्रियाश्च
महावने वसतां पाण्डवानाम् ।
पुरोहितस्तत्र समृद्धतेजा-
श्चकार धौम्यः पितृवन्नृपाणाम्
iṣṭīśca pitryāṇi tathā kriyāśca
mahāvane vasatāṃ pāṇḍavānām |
purohitastatra samṛddhatejā-
ścakāra dhaumyaḥ pitṛvannṛpāṇām
अपेत्य राष्ट्राद्वसतां तु तेषा-
मृषिः पुराणोऽतिथिराजगाम ।
तमाश्रमं तीव्रसमृद्धतेजा
मार्कण्डेयः श्रीमतां पाण्डवानाम्
apetya rāṣṭrādvasatāṃ tu teṣā-
mṛṣiḥ purāṇo'tithirājagāma |
tamāśramaṃ tīvrasamṛddhatejā
mārkaṇḍeyaḥ śrīmatāṃ pāṇḍavānām
तमागतं ज्वलितहुताशनप्रभं
महामनाः कुरुवृषभो युधिष्ठिरः ।
अपूजयत्सुरऋषिमानवार्चितं
महामुनिं ह्यनुपमसत्ववीर्यवान्
tamāgataṃ jvalitahutāśanaprabhaṃ
mahāmanāḥ kuruvṛṣabho yudhiṣṭhiraḥ |
apūjayatsuraṛṣimānavārcitaṃ
mahāmuniṃ hyanupamasatvavīryavān
स सर्वविद्द्रौपदीं वीक्ष्य दीनां
युधिष्टिरं भीमसेनार्जुनौ च ।
संस्मृत्यरामं मनसा महात्मा
तपस्विमध्येऽस्मयतामितौजाः
sa sarvaviddraupadīṃ vīkṣya dīnāṃ
yudhiṣṭiraṃ bhīmasenārjunau ca |
saṃsmṛtyarāmaṃ manasā mahātmā
tapasvimadhye'smayatāmitaujāḥ
तं धर्मराजो विमना इवाब्रवी-
त्सर्वे ह्रिया सन्ति तपस्विनोऽमी ।
भवानिदं किं स्मयतीव हृष्ट-
स्तपस्विनां पश्यतां मामुदीक्ष्य
taṃ dharmarājo vimanā ivābravī-
tsarve hriyā santi tapasvino'mī |
bhavānidaṃ kiṃ smayatīva hṛṣṭa-
stapasvināṃ paśyatāṃ māmudīkṣya
मार्कण्डेय उवाच
न तात हृष्यामि न च स्मयामि
प्रहर्षजो मां भजतेन दर्पः ।
तवापदं त्वद्य समीक्ष्य रामं
सत्यव्रतं दाशरथिं स्मरामि
na tāta hṛṣyāmi na ca smayāmi
praharṣajo māṃ bhajatena darpaḥ |
tavāpadaṃ tvadya samīkṣya rāmaṃ
satyavrataṃ dāśarathiṃ smarāmi
स चापि राजा सह लक्ष्मणेन
वने निवासं पितुरेव शासनात् ।
धन्वी चरन्पार्थ मयैव दृष्टो
गिरे पुरा ऋष्यमूकस्य सानौ
sa cāpi rājā saha lakṣmaṇena
vane nivāsaṃ pitureva śāsanāt |
dhanvī caranpārtha mayaiva dṛṣṭo
gire purā ṛṣyamūkasya sānau
सहस्रनेत्रप्रतिमो महात्मा
यमस्य नेता नमुचेश्च हन्ता ।
पितुर्निदेशादनघः स्वधर्मं
चरन्वने दाशरथिश्चकार
sahasranetrapratimo mahātmā
yamasya netā namuceśca hantā |
piturnideśādanaghaḥ svadharmaṃ
caranvane dāśarathiścakāra
स चापि शक्रस् समप्रभावो
महानुभावः समरेष्वजेयः ।
विहाय भोगानचरद्वनेषु
नेशे बलस्येति चरेदधर्मम्
sa cāpi śakras samaprabhāvo
mahānubhāvaḥ samareṣvajeyaḥ |
vihāya bhogānacaradvaneṣu
neśe balasyeti caredadharmam
भापाश्च नाभागभगीरथादयो
महीमिमां सागरान्तां विजित्य ।
सत्येन तेऽप्यजयस्तात लोका-
न्नेशे बलस्येति चरेदधर्मम्
bhāpāśca nābhāgabhagīrathādayo
mahīmimāṃ sāgarāntāṃ vijitya |
satyena te'pyajayastāta lokā-
nneśe balasyeti caredadharmam
अलर्कमाहुर्नवर्य सन्तं
सत्यव्रतं काशिकरूशराजम् ।
विहाय राज्यानि वसूनि चैव
नेशे बलस्येति चरेदधर्मम्
alarkamāhurnavarya santaṃ
satyavrataṃ kāśikarūśarājam |
vihāya rājyāni vasūni caiva
neśe balasyeti caredadharmam
धात्रा विधिर्यो विहितः पुराणै-
स्तं पूजयन्तो नरवर्य सन्तः ।
सप्तर्षयः पार्थ दिवि प्रभान्ति
नेशे बलस्येति चरेदधर्मम्
dhātrā vidhiryo vihitaḥ purāṇai-
staṃ pūjayanto naravarya santaḥ |
saptarṣayaḥ pārtha divi prabhānti
neśe balasyeti caredadharmam
महाबलान्पर्वतकूटमात्रा-
न्विषाणिनः पश्य गजान्नरेन्द्र ।
स्थितान्निदेशे नरवर्य धातु-
र्नेशे बलस्येति चरेदधर्मम्
mahābalānparvatakūṭamātrā-
nviṣāṇinaḥ paśya gajānnarendra |
sthitānnideśe naravarya dhātu-
rneśe balasyeti caredadharmam
सर्वाणि भूतानि नरेन्द्र पश्य
तथा यथावद्विहितं विधात्रा ।
स्वयोनितः कर्म सदाचरन्ति
नेसे बलस्येति चरेदधर्मम्
sarvāṇi bhūtāni narendra paśya
tathā yathāvadvihitaṃ vidhātrā |
svayonitaḥ karma sadācaranti
nese balasyeti caredadharmam
सत्येनं धर्मेण यथार्हवृत्त्या
ह्रिया तथा सर्वभूतान्यतीत्य ।
यशश्च तेजश्च तवापि दीप्तं
विभावसोर्भास्करस्येव पार्त
satyenaṃ dharmeṇa yathārhavṛttyā
hriyā tathā sarvabhūtānyatītya |
yaśaśca tejaśca tavāpi dīptaṃ
vibhāvasorbhāskarasyeva pārta
यथाप्रतिज्ञं च महानुभाव
कृच्छ्रं वने वासमिमं निरूष्य ।
ततः श्रियं तेजसा तेन दीप्ता-
मादास्वसे पार्थिव कौरेवभ्यः
yathāpratijñaṃ ca mahānubhāva
kṛcchraṃ vane vāsamimaṃ nirūṣya |
tataḥ śriyaṃ tejasā tena dīptā-
mādāsvase pārthiva kaurevabhyaḥ
वैशंपायन उवाच
तमेवमुक्त्वा वचनं महर्षि-
स्तपस्विमध्ये सहितं सुहृद्धिः ।
आमन्त्र्य धौम्यं सहितांश्च पार्थां-
स्ततः प्रतस्थे दिशमुत्तरां सः
tamevamuktvā vacanaṃ maharṣi-
stapasvimadhye sahitaṃ suhṛddhiḥ |
āmantrya dhaumyaṃ sahitāṃśca pārthāṃ-
stataḥ pratasthe diśamuttarāṃ saḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)