ततस्तेषु प्रयातेषु कौन्तेयः सत्यसंगरः ।
अभ्यभाषत धर्मात्मा भ्रातॄन्सर्वान्युधिष्ठिरः
tatasteṣu prayāteṣu kaunteyaḥ satyasaṃgaraḥ |
abhyabhāṣata dharmātmā bhrātṝnsarvānyudhiṣṭhiraḥ
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि अर्जुनाभिगमनपर्वणि चतुर्विंशोऽध्यायः ॥
26 verses · 24 of 315
Yudhishthira tells his brothers they must find a holy, pleasant place for twelve years in the forest, with game, flowers and fruit. Arjuna, honouring him as an elder, says the king knows best, having served Vyasa, Narada and other rishis, but proposes the Dvaitavana lake. Yudhishthira agrees. They go there with crowds of brahmanas, those who keep sacred fires and those who do not, students and mendicants. At summer's end the forest is in flower, sala, palm, mango, kadamba and arjuna, with peacocks and cuckoos calling and herds of elephants. Siddhas and rishis in bark live there. Yudhishthira greets the elders and sits beneath a great flowering tree with his brothers and Draupadi.
वैशंपायन उवाच
ततस्तेषु प्रयातेषु कौन्तेयः सत्यसंगरः ।
अभ्यभाषत धर्मात्मा भ्रातॄन्सर्वान्युधिष्ठिरः
tatasteṣu prayāteṣu kaunteyaḥ satyasaṃgaraḥ |
abhyabhāṣata dharmātmā bhrātṝnsarvānyudhiṣṭhiraḥ
द्वादशेमाः समाऽस्माभिर्वस्तव्यं निर्जने वने ।
समीक्षध्वं महारण्ये देशं बहुमृगद्विजम्
dvādaśemāḥ samā'smābhirvastavyaṃ nirjane vane |
samīkṣadhvaṃ mahāraṇye deśaṃ bahumṛgadvijam
बहुपुष्पफलं रम्यं शिवं पुण्यजनोचितम् ।
यत्रेमा द्वादश समाः सुखं प्रतिवसेमहि
bahupuṣpaphalaṃ ramyaṃ śivaṃ puṇyajanocitam |
yatremā dvādaśa samāḥ sukhaṃ prativasemahi
एवमुक्ते प्रत्युवाच धर्मराजं धनंजयः ।
गुरुवन्मानववरं मानयित्वा मनस्विनम्
evamukte pratyuvāca dharmarājaṃ dhanaṃjayaḥ |
guruvanmānavavaraṃ mānayitvā manasvinam
भवानेव महर्षीणां वृद्धानां पर्युपासिता ।
अज्ञातं मानुषे लोके भवतो नास्ति किंचन
bhavāneva maharṣīṇāṃ vṛddhānāṃ paryupāsitā |
ajñātaṃ mānuṣe loke bhavato nāsti kiṃcana
त्वया ह्युपासिता नित्यं ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
द्वैपायनप्रभृतयो नारदश्च महातपाः
tvayā hyupāsitā nityaṃ brāhmaṇā vedapāragāḥ |
dvaipāyanaprabhṛtayo nāradaśca mahātapāḥ
यः सर्वलोकद्वाराणि नित्यं संचरते वशी ।
देवलोकाद्ब्रह्मलोकं गन्धर्वाप्सरसामपि
yaḥ sarvalokadvārāṇi nityaṃ saṃcarate vaśī |
devalokādbrahmalokaṃ gandharvāpsarasāmapi
अनुभावांश्च जानासि ब्राह्मणानां न संशयः ।
प्रभावांश्चैव वेत्थ त्वं सर्वेषामेव पार्थिव
anubhāvāṃśca jānāsi brāhmaṇānāṃ na saṃśayaḥ |
prabhāvāṃścaiva vettha tvaṃ sarveṣāmeva pārthiva
त्वमेव राजञ्जानासि श्रेयःकारणमेव च ।
यत्रेच्छसि महाराज निवासं तत्र कुंर्महे
tvameva rājañjānāsi śreyaḥkāraṇameva ca |
yatrecchasi mahārāja nivāsaṃ tatra kuṃrmahe
इदं द्वैतवनं नाम सरः पुण्यजनोषितम् ।
बहुपुष्पफलं रम्यं नानाद्विजनिषेवितम्
idaṃ dvaitavanaṃ nāma saraḥ puṇyajanoṣitam |
bahupuṣpaphalaṃ ramyaṃ nānādvijaniṣevitam
अत्रेमा द्वादश समा विहरेमेति रोचये ।
यदि तेऽनुमतं राजन्किमन्यन्मन्यते भवान्
atremā dvādaśa samā viharemeti rocaye |
yadi te'numataṃ rājankimanyanmanyate bhavān
युधिष्ठिर उवाच
ममाप्येतन्मतं पार्थ त्वया यत्समुदाहृतम् ।
गच्छामः पुण्यविख्यातं महद्द्वैतवनं सरः
mamāpyetanmataṃ pārtha tvayā yatsamudāhṛtam |
gacchāmaḥ puṇyavikhyātaṃ mahaddvaitavanaṃ saraḥ
वैशंपायन उवाच
ततस्ते प्रययुः सर्वे पाण्डवा धर्मचारिणः ।
ब्राह्मणैर्बहुभिः सार्धं पुण्यं द्वैतवनं सरः
tataste prayayuḥ sarve pāṇḍavā dharmacāriṇaḥ |
brāhmaṇairbahubhiḥ sārdhaṃ puṇyaṃ dvaitavanaṃ saraḥ
ब्राह्मणाः साग्निहोत्राश्च तथैव च निरग्नयः ।
स्वाध्यायिनो भिक्षवश्च तथैव वनवासिनः
brāhmaṇāḥ sāgnihotrāśca tathaiva ca niragnayaḥ |
svādhyāyino bhikṣavaśca tathaiva vanavāsinaḥ
बहवो ब्राह्मणास्तत्र परिवव्रुर्युधिष्ठिरम् ।
तपस्विनः सत्यशीलाः शतशः संशितव्रताः
bahavo brāhmaṇāstatra parivavruryudhiṣṭhiram |
tapasvinaḥ satyaśīlāḥ śataśaḥ saṃśitavratāḥ
ते यात्वा पाण्डवास्तत्रब्राह्मणैर्बहुभिः सह ।
पुण्यं द्वैतवनं रम्यं विविशुर्बरतर्षभाः
te yātvā pāṇḍavāstatrabrāhmaṇairbahubhiḥ saha |
puṇyaṃ dvaitavanaṃ ramyaṃ viviśurbaratarṣabhāḥ
तत्सालतालाम्रमधूकनीप-
कदम्बसर्जार्जुनकर्णिकारैः ।
तपात्यये पुष्पधरैरुपेतं
महावनं राष्ट्रपतिर्ददर्श
tatsālatālāmramadhūkanīpa-
kadambasarjārjunakarṇikāraiḥ |
tapātyaye puṣpadharairupetaṃ
mahāvanaṃ rāṣṭrapatirdadarśa
महाद्रुमाणां शिखरेषु तस्थु-
र्मनोरमां वाचमुदीरयन्तः ।
मयूरदात्यूहचकोरसङ्घा-
स्तस्मिन्वने बर्हिणकोकिलाश्च
mahādrumāṇāṃ śikhareṣu tasthu-
rmanoramāṃ vācamudīrayantaḥ |
mayūradātyūhacakorasaṅghā-
stasminvane barhiṇakokilāśca
करेणुयूथैः सह यूथपानां
मदोत्कटानामचलप्रभाणाम् ।
महान्ति यूथानि महाद्विपानां
तस्मिन्वने राष्ट्रपतिर्ददर्श
kareṇuyūthaiḥ saha yūthapānāṃ
madotkaṭānāmacalaprabhāṇām |
mahānti yūthāni mahādvipānāṃ
tasminvane rāṣṭrapatirdadarśa
मनोरमां भोगवतीमुपेत्य
पूतात्मनां चीरजटाधराणाम् ।
तस्मिन्वने धर्मभृतां निवासे
ददर्श सिद्धर्षिगणाननेकान्
manoramāṃ bhogavatīmupetya
pūtātmanāṃ cīrajaṭādharāṇām |
tasminvane dharmabhṛtāṃ nivāse
dadarśa siddharṣigaṇānanekān
ततः स यानादवरुह्य राजा
सभ्रातृकः सजनः काननं तत् ।
विवेश धर्मात्मवतां बरिष्ठ-
स्त्रिविष्टपं शक्र इवामितौजाः
tataḥ sa yānādavaruhya rājā
sabhrātṛkaḥ sajanaḥ kānanaṃ tat |
viveśa dharmātmavatāṃ bariṣṭha-
striviṣṭapaṃ śakra ivāmitaujāḥ
तं सत्यसन्धं सहिताऽभिपेतु-
र्दिदृक्षवश्चारणसिद्धसङ्घाः ।
वनौकसश्चापि नेरन्द्रसिंहं
मनस्विनं तं परिवार्य तस्थुः
taṃ satyasandhaṃ sahitā'bhipetu-
rdidṛkṣavaścāraṇasiddhasaṅghāḥ |
vanaukasaścāpi nerandrasiṃhaṃ
manasvinaṃ taṃ parivārya tasthuḥ
स तत्रवृद्धानभिवाद्य सर्वान्
प्रत्यर्चितो राजवद्देववच्च ।
विवेश सर्वैः सहितो द्विजाग्र्यैः
कृताञ्जलिर्धर्मभृतां वरिष्ठः
sa tatravṛddhānabhivādya sarvān
pratyarcito rājavaddevavacca |
viveśa sarvaiḥ sahito dvijāgryaiḥ
kṛtāñjalirdharmabhṛtāṃ variṣṭhaḥ
स पुण्यशीलः पितृवन्महात्मा
तपस्विभिर्मपरैरुपेत्य ।
प्रत्यर्चितः पुष्पधरस्य मूले
महाद्रुमस्योपविवेश राजा
sa puṇyaśīlaḥ pitṛvanmahātmā
tapasvibhirmaparairupetya |
pratyarcitaḥ puṣpadharasya mūle
mahādrumasyopaviveśa rājā
भीमश्च कृष्णा च धनंजयश्च
यमौ च ते चानुचरा नरेन्द्रम् ।
विमुच्यवाहानवशाश्च सर्वे
तत्रोपतस्थुर्भरतप्रबर्हाः
bhīmaśca kṛṣṇā ca dhanaṃjayaśca
yamau ca te cānucarā narendram |
vimucyavāhānavaśāśca sarve
tatropatasthurbharataprabarhāḥ
लतावतानावनतः स पाण्डवै-
र्महाद्रुमः पञ्चभिरेव धन्विभिः ।
बभौ निवासोपगतैर्महात्मभि-
र्महागिरिर्वारणयूथपैरिव
latāvatānāvanataḥ sa pāṇḍavai-
rmahādrumaḥ pañcabhireva dhanvibhiḥ |
babhau nivāsopagatairmahātmabhi-
rmahāgirirvāraṇayūthapairiva
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)