ततस्ते सहिताः सर्वे दुर्याधनमुपागमन् ।
अब्रुवंश्च महाराज यदूचुः कौरवं प्रति
tataste sahitāḥ sarve duryādhanamupāgaman |
abruvaṃśca mahārāja yadūcuḥ kauravaṃ prati
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि घोषयात्रापर्वणि द्विचत्वारिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
36 verses · 242 of 315
Told of the refusal, Duryodhana flares up and orders his army to punish the gandharvas. The Kurus force their way into the forest with lion roars, ignoring gandharvas who gently ask them to stop. The matter is reported to Chitrasena, who orders his host to chastise these ignoble men. When the gandharvas charge, the Kuru warriors flee. Karna alone stands firm and cuts down hundreds with his arrows. Then Chitrasena rises in anger and fights with illusion, darkening the sky. Elephants, horses and chariots fall; each Kuru soldier is surrounded by ten gandharvas, and the broken army flees toward Yudhishthira. Karna's chariot is smashed to pieces, and he leaps down and escapes on Vikarna's chariot.
वैशंपायन उवाच
ततस्ते सहिताः सर्वे दुर्याधनमुपागमन् ।
अब्रुवंश्च महाराज यदूचुः कौरवं प्रति
tataste sahitāḥ sarve duryādhanamupāgaman |
abruvaṃśca mahārāja yadūcuḥ kauravaṃ prati
गन्धर्वैर्वारिते सैन्ये धार्तराष्ट्रः प्रतापवान् ।
अमर्षपूर्णः सैन्यानि प्रत्यभाषत भारत
gandharvairvārite sainye dhārtarāṣṭraḥ pratāpavān |
amarṣapūrṇaḥ sainyāni pratyabhāṣata bhārata
शासतैनानधर्मज्ञान्मम विप्रियकारिणः ।
यदि प्रक्रीडते सर्वैर्देवैः सह शचीपतिः ।
वयमत्र यथा प्रीता क्रीडिष्यामो निरङ्कुशं
śāsatainānadharmajñānmama vipriyakāriṇaḥ |
yadi prakrīḍate sarvairdevaiḥ saha śacīpatiḥ |
vayamatra yathā prītā krīḍiṣyāmo niraṅkuśaṃ
दुर्योधनवचः श्रुत्वा धार्तराष्ट्रा महाबलाः ।
सर्व एवाभिसन्नद्धा योधाश्चापि सहस्रशः
duryodhanavacaḥ śrutvā dhārtarāṣṭrā mahābalāḥ |
sarva evābhisannaddhā yodhāścāpi sahasraśaḥ
ततः प्रमथ्य सर्वांस्तांस्तद्वनं विविशुर्बलात् ।
सिंहनादेन महता पूरयन्तो दिशो दश
tataḥ pramathya sarvāṃstāṃstadvanaṃ viviśurbalāt |
siṃhanādena mahatā pūrayanto diśo daśa
ततोऽपरैरवार्यन्त गन्धर्वैः कुरुसैनिकाः ।
साम्नैव रतत्र विक्रान्ता मा साहसमिति प्रभो
tato'parairavāryanta gandharvaiḥ kurusainikāḥ |
sāmnaiva ratatra vikrāntā mā sāhasamiti prabho
ते वार्यमाणा गन्धर्वैः साम्नैव वसुधायिप ।
ताननादृत्य गन्धर्वांस्तद्वनं विविशुर्महत्
te vāryamāṇā gandharvaiḥ sāmnaiva vasudhāyipa |
tānanādṛtya gandharvāṃstadvanaṃ viviśurmahat
यदि वाता न तिष्ठन्ति धार्तराष्ट्राः सराजकाः ।
ततस्ते खेचराः सर्वे चित्रसेने न्यवेदयन्
yadi vātā na tiṣṭhanti dhārtarāṣṭrāḥ sarājakāḥ |
tataste khecarāḥ sarve citrasene nyavedayan
गन्धर्वराजस्तान्सर्वानब्रवीत्कौरवान्प्रति ।
अनार्याञ्शासतेत्येतांश्चित्रसेनोऽत्यमर्षणः
gandharvarājastānsarvānabravītkauravānprati |
anāryāñśāsatetyetāṃścitraseno'tyamarṣaṇaḥ
अनुज्ञाताश्च गन्धर्वाश्चित्रसेनेन भारत ।
प्रगृहीतायुधाः सर्वे धार्तराष्ट्रानभिद्रवन्
anujñātāśca gandharvāścitrasenena bhārata |
pragṛhītāyudhāḥ sarve dhārtarāṣṭrānabhidravan
तान्दृष्ट्वाऽऽपततः शीघ्रान्गन्धर्वानुद्यतायुधान् ।
प्राद्रवंस्ते दिशः सर्वे धार्तराष्ट्रस्य पश्यतः
tāndṛṣṭvā''patataḥ śīghrāngandharvānudyatāyudhān |
prādravaṃste diśaḥ sarve dhārtarāṣṭrasya paśyataḥ
तान्दृष्ट्वा द्रवतः सर्वान्धार्तराष्ट्रान्पराङ्मुखान् ।
राधेयस्तु तदा वीरो नासीत्तत्रपराङ्मुखः
tāndṛṣṭvā dravataḥ sarvāndhārtarāṣṭrānparāṅmukhān |
rādheyastu tadā vīro nāsīttatraparāṅmukhaḥ
आपतन्तीं तु संप्रेक्ष्य गन्धर्वाणां महाचमूम् ।
महता शरवर्षेण राधेयः प्रत्यवारयत्
āpatantīṃ tu saṃprekṣya gandharvāṇāṃ mahācamūm |
mahatā śaravarṣeṇa rādheyaḥ pratyavārayat
क्षुरप्रैर्विशिखैर्भल्लैर्वत्सदन्तैस्तथाऽऽयसैः ।
गन्धर्वाञ्शतशोऽभिघ्नँल्लघुत्वात्सूतनन्दनः
kṣuraprairviśikhairbhallairvatsadantaistathā''yasaiḥ |
gandharvāñśataśo'bhighnam̐llaghutvātsūtanandanaḥ
पातयन्नुत्तमाङ्गानि गन्धर्वाणां महारथः ।
क्षणएन व्यधमत्सर्वां चित्रसेनस्य वाहिनीम्
pātayannuttamāṅgāni gandharvāṇāṃ mahārathaḥ |
kṣaṇaena vyadhamatsarvāṃ citrasenasya vāhinīm
ते वध्यमाना गन्धर्वाः सूतपुत्रेण धीमता ।
भूय एवाभ्यवर्तन्त शततशोऽथ सहस्रशः
te vadhyamānā gandharvāḥ sūtaputreṇa dhīmatā |
bhūya evābhyavartanta śatataśo'tha sahasraśaḥ
गन्धर्वभूता पृथिवी क्षणेन समपद्यत ।
आपतद्भिर्महावेगैश्चित्रसेनस्य सैनिकैः
gandharvabhūtā pṛthivī kṣaṇena samapadyata |
āpatadbhirmahāvegaiścitrasenasya sainikaiḥ
अथ दुर्योधनो राजा शकुनिश्चापि सौबलः ।
दुःशासनो विकर्णश्च ये चान्ये धृतराष्ट्रजाः ।
न्यहनंस्तत्तदा सैन्यं रथैर्गरुडनिःखनैः
atha duryodhano rājā śakuniścāpi saubalaḥ |
duḥśāsano vikarṇaśca ye cānye dhṛtarāṣṭrajāḥ |
nyahanaṃstattadā sainyaṃ rathairgaruḍaniḥkhanaiḥ
सैन्यमायोधितं दृष्ट्वाकर्णो राजन्न मृष्यत
sainyamāyodhitaṃ dṛṣṭvākarṇo rājanna mṛṣyata
महता रथसङ्घेन रथचारेण चाप्युत ।
वैकर्तनं परीप्सन्तो गन्धर्वाः प्रत्यवारयन् ।
ततः संन्यपतन्सर्वे गन्धर्वाः कौरवं प्रति
mahatā rathasaṅghena rathacāreṇa cāpyuta |
vaikartanaṃ parīpsanto gandharvāḥ pratyavārayan |
tataḥ saṃnyapatansarve gandharvāḥ kauravaṃ prati
तदा सुतुमुलं युद्धमभवद्रोमहर्षणम् ।
ततस्ते मृदवोऽभूवनगन्धर्वाः शरपीडिताः
tadā sutumulaṃ yuddhamabhavadromaharṣaṇam |
tataste mṛdavo'bhūvanagandharvāḥ śarapīḍitāḥ
उच्चुक्रुशुश्च कौरव्यागन्धर्वान्प्रेक्ष्य पीडितान्
uccukruśuśca kauravyāgandharvānprekṣya pīḍitān
गन्धर्वांस्त्रासितान्दृष्ट्वा चित्रसेनो ह्यमर्षणः ।
उत्पपातासनात्क्रुद्धो वधे तेषां समाहितः
gandharvāṃstrāsitāndṛṣṭvā citraseno hyamarṣaṇaḥ |
utpapātāsanātkruddho vadhe teṣāṃ samāhitaḥ
ततो मायास्त्रमास्थाय युयुधे चित्रमार्गवित् ।
वियत्संछादयामास न ववौ तत्र मारुतः
tato māyāstramāsthāya yuyudhe citramārgavit |
viyatsaṃchādayāmāsa na vavau tatra mārutaḥ
हस्त्यारोहा हताः पेतुर्हस्तिभिः सह भारत ।
हयारोहाः सह हयै रथैश्च रथिनस्तदा
hastyārohā hatāḥ peturhastibhiḥ saha bhārata |
hayārohāḥ saha hayai rathaiśca rathinastadā
पत्तयश्च तथापेतुर्विशस्ताः शरवृष्टिभिः ।
तयाऽमुह्यन्त कौरव्याश्चित्रसेनस्य मायया
pattayaśca tathāpeturviśastāḥ śaravṛṣṭibhiḥ |
tayā'muhyanta kauravyāścitrasenasya māyayā
एकैको हि तदा योधो धार्तारष्ट्रस्य भारत ।
पर्यवार्यत गन्धर्वैर्दशभिर्दशभिर्युधि
ekaiko hi tadā yodho dhārtāraṣṭrasya bhārata |
paryavāryata gandharvairdaśabhirdaśabhiryudhi
ततः संपीड्यमानास्ते बलेन महता तदा ।
प्राद्रवन्त रणे भीता यत्रराजा युधिष्ठिरः
tataḥ saṃpīḍyamānāste balena mahatā tadā |
prādravanta raṇe bhītā yatrarājā yudhiṣṭhiraḥ
भज्यमानेष्वनीकेषु धार्तराष्ट्रेषु सर्वशः ।
कर्णो वैकर्तनो राजंस्तस्थौ गिरिरिवाचलः
bhajyamāneṣvanīkeṣu dhārtarāṣṭreṣu sarvaśaḥ |
karṇo vaikartano rājaṃstasthau giririvācalaḥ
दुर्योधनश्च तेजस्वी शकुनिश्चापि सौबलः ।
गन्धर्वान्योधयामासुः समरे भृशविक्षताः
duryodhanaśca tejasvī śakuniścāpi saubalaḥ |
gandharvānyodhayāmāsuḥ samare bhṛśavikṣatāḥ
सर्व एव तु गन्धर्वाः शतशोऽथ सहस्रशः ।
जिघांसमानाः संरब्धाः कर्णमभ्यद्रवत्रणे
sarva eva tu gandharvāḥ śataśo'tha sahasraśaḥ |
jighāṃsamānāḥ saṃrabdhāḥ karṇamabhyadravatraṇe
असिभिः पट्टसैः शूलैर्गदाभिश्च महाबलाः ।
सूतपुत्रं जिघांसन्तः समन्तात्पर्यवारयन्
asibhiḥ paṭṭasaiḥ śūlairgadābhiśca mahābalāḥ |
sūtaputraṃ jighāṃsantaḥ samantātparyavārayan
अन्येऽस्य युगमच्छिन्दन्ध्वजमन्ये न्यपातयन् ।
ईषामन्ये हयानन्ये सूतमन्ये न्यपातयन्
anye'sya yugamacchindandhvajamanye nyapātayan |
īṣāmanye hayānanye sūtamanye nyapātayan
अन्ये च्छत्रं वरूथं च बन्धुरं च तथा परे ।
अन्ये संचूर्णयामासुश्छत्रे चाक्षौ तथा परे
anye cchatraṃ varūthaṃ ca bandhuraṃ ca tathā pare |
anye saṃcūrṇayāmāsuśchatre cākṣau tathā pare
गन्धर्वा बहुसाहस्रास्तिलशो व्यधमन्रथम् ॥
ततो रथादवप्लुत्य सूतपुत्रोऽसिचर्मभृत् ।
gandharvā bahusāhasrāstilaśo vyadhamanratham ||
tato rathādavaplutya sūtaputro'sicarmabhṛt |
अंसावलम्बितधनुर्धावमानो महाबलः ।
विकर्णरथमास्थाय मोक्षायाश्वानचोदयत्
aṃsāvalambitadhanurdhāvamāno mahābalaḥ |
vikarṇarathamāsthāya mokṣāyāśvānacodayat
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)