अथ दुर्योधनो राजा तत्रतत्र वने वसन् ।
जगाम घोषानभितस्तत्र चक्रे निवेशनम्
atha duryodhano rājā tatratatra vane vasan |
jagāma ghoṣānabhitastatra cakre niveśanam
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि घोषयात्रापर्वणि एकचत्वारिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
31 verses · 241 of 315
Duryodhana camps near the cattle stations in a pleasant, well-watered spot. He counts the cows, marks the calves and the three-year-olds, and is entertained by dancers and adorned maidens, giving food and gifts freely. After hunting, he moves on to holy Dvaitavana lake, where Yudhishthira is then performing a one-day rajarshi sacrifice with Draupadi and the forest brahmanas. Duryodhana sends servants to set up pleasure houses by the water. But the gandharva king, come from Kubera's palace with apsaras and sons of the devas, already holds the lake. When the Kuru vanguard orders them to make way, the gandharvas laugh, call Duryodhana a fool for commanding devas like servants, and send the men running back.
वैशंपायन उवाच
अथ दुर्योधनो राजा तत्रतत्र वने वसन् ।
जगाम घोषानभितस्तत्र चक्रे निवेशनम्
atha duryodhano rājā tatratatra vane vasan |
jagāma ghoṣānabhitastatra cakre niveśanam
रमणीये समाज्ञाते सोदके समहीरुहे ।
देशे सर्वगुणोपेते चक्रुरावसथान्नराः
ramaṇīye samājñāte sodake samahīruhe |
deśe sarvaguṇopete cakrurāvasathānnarāḥ
तथैव तत्समीपस्थान्पृथगावसथान्बहून् ।
कर्णस्य शकुनेश्चैव भ्रातॄणां चैव सर्वशः
tathaiva tatsamīpasthānpṛthagāvasathānbahūn |
karṇasya śakuneścaiva bhrātṝṇāṃ caiva sarvaśaḥ
पश्यन्तस्ते तदा गावः शतशोऽथ सहस्रशः ।
अङ्कर्लक्षैश्च ताः सर्वा लक्षयामास पार्थिवः
paśyantaste tadā gāvaḥ śataśo'tha sahasraśaḥ |
aṅkarlakṣaiśca tāḥ sarvā lakṣayāmāsa pārthivaḥ
अङ्कयामास वत्सांश्च जज्ञे चोपसृतांस्त्वपि ।
बालवत्साश्च यां गावः कालयामास ता अपि
aṅkayāmāsa vatsāṃśca jajñe copasṛtāṃstvapi |
bālavatsāśca yāṃ gāvaḥ kālayāmāsa tā api
अथ स स्मारणं कृत्वा लक्षयित्वा त्रिहायनान् ।
वृतो गोपालकैः प्रीतो व्याहरत्कुरुनन्दनः
atha sa smāraṇaṃ kṛtvā lakṣayitvā trihāyanān |
vṛto gopālakaiḥ prīto vyāharatkurunandanaḥ
स च पौरजनः सर्वः सर्वः सैनिकाश्च सहस्रशः ।
यथोपजोषं चिक्रीडुर्वने तस्मिन्यथाऽमराः
sa ca paurajanaḥ sarvaḥ sarvaḥ sainikāśca sahasraśaḥ |
yathopajoṣaṃ cikrīḍurvane tasminyathā'marāḥ
ततोऽध्वगमनाच्छ्रान्तं कुशला नृत्यवादितैः ।
धार्तराष्ट्रमुपातिष्ठन्कन्याश्चैव स्वलंकृताः
tato'dhvagamanācchrāntaṃ kuśalā nṛtyavāditaiḥ |
dhārtarāṣṭramupātiṣṭhankanyāścaiva svalaṃkṛtāḥ
स स्त्रीगणवृतो राजा प्रहृष्टः प्रददौ वसु ।
तेभ्यो यथार्हमन्नानि पानानि विविधानि च
sa strīgaṇavṛto rājā prahṛṣṭaḥ pradadau vasu |
tebhyo yathārhamannāni pānāni vividhāni ca
ततस्ते सहिताः सर्वे तरक्षून्महिषान्मृगान् ।
गवयर्क्षवराहांश्च समन्तात्पर्यवारयन्
tataste sahitāḥ sarve tarakṣūnmahiṣānmṛgān |
gavayarkṣavarāhāṃśca samantātparyavārayan
स ताञ्छरैर्विनिर्भिद्य गजांश्च सुबहून्वने ।
रमणीयेषु देशेषु ग्राहयामास वै मृगान्
sa tāñcharairvinirbhidya gajāṃśca subahūnvane |
ramaṇīyeṣu deśeṣu grāhayāmāsa vai mṛgān
गोरसानुपयुञ्जान उपभोगांशच् भारत ।
पश्यन्स रमणीयानि वनान्युपवनानि च
gorasānupayuñjāna upabhogāṃśac bhārata |
paśyansa ramaṇīyāni vanānyupavanāni ca
मत्तभ्रमरजुष्टानि बर्हिणाभिरुतानि च ।
अगच्छदानुपूर्व्येण पुण्यं द्वैतवनं सरः
mattabhramarajuṣṭāni barhiṇābhirutāni ca |
agacchadānupūrvyeṇa puṇyaṃ dvaitavanaṃ saraḥ
मत्तभ्रमरसंजुष्टं नीलकण्ठरवाकुलम् ।
सप्तच्छदसमाकीर्णं पुन्नागवकुलैर्युतम्
mattabhramarasaṃjuṣṭaṃ nīlakaṇṭharavākulam |
saptacchadasamākīrṇaṃ punnāgavakulairyutam
ऋद्ध्या परमया युक्तो महेन्द्र इव वज्रभृत् ।
यदृच्छया च तत्रस्थो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः
ṛddhyā paramayā yukto mahendra iva vajrabhṛt |
yadṛcchayā ca tatrastho dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ
ईजे राजर्षियज्ञेन साद्यस्केन विशांपते ।
दिव्येन विधिना चैव वन्येन कुरुसत्तम
īje rājarṣiyajñena sādyaskena viśāṃpate |
divyena vidhinā caiva vanyena kurusattama
विद्वद्भिः सहितो धीमान्ब्राह्मणैर्वनवासिभिः ।
कृत्वा निवेशमभितः सरसस्तस्य कौरव ।
द्रौपद्या सहितो धीमान्धर्मपत्न्या नराधिपः
vidvadbhiḥ sahito dhīmānbrāhmaṇairvanavāsibhiḥ |
kṛtvā niveśamabhitaḥ sarasastasya kaurava |
draupadyā sahito dhīmāndharmapatnyā narādhipaḥ
ततो दुर्योधनः प्रेष्यानादिदेश सहानुजः ।
आक्रीडावसथाञ्शीघ्रं कुरुध्वं सरसोऽभितः
tato duryodhanaḥ preṣyānādideśa sahānujaḥ |
ākrīḍāvasathāñśīghraṃ kurudhvaṃ saraso'bhitaḥ
ते तथेत्येव कौरव्यमुक्त्वा वचनकारिणः ।
चिकीर्षन्तस्तदाक्रीडाञ्जग्मुर्द्वैतवनं सरः
te tathetyeva kauravyamuktvā vacanakāriṇaḥ |
cikīrṣantastadākrīḍāñjagmurdvaitavanaṃ saraḥ
सेनाग्र्यं धार्तराष्ट्रस् प्राप्तं द्वैतवनं सरः
senāgryaṃ dhārtarāṣṭras prāptaṃ dvaitavanaṃ saraḥ
प्रविशन्तं वनद्वारि गन्धर्वाः समवारयन् ।
तत्र गन्धऱ्वराजो वै पूर्वमेव विशांपते ।
कुबेरभवनाद्राजन्नाजगाम गणावृतः
praviśantaṃ vanadvāri gandharvāḥ samavārayan |
tatra gandhaṟvarājo vai pūrvameva viśāṃpate |
kuberabhavanādrājannājagāma gaṇāvṛtaḥ
गणैरप्सरसां चैव त्रिदशानां तथाऽऽत्मजैः ।
विहारशीलैः क्रीडार्थं तेन तत्संवृतं सरः
gaṇairapsarasāṃ caiva tridaśānāṃ tathā''tmajaiḥ |
vihāraśīlaiḥ krīḍārthaṃ tena tatsaṃvṛtaṃ saraḥ
तेन तत्संवृतं दृष्ट्वा ते राजपरिचारकाः ।
प्रतिजग्मुस्ततो राजन्यत्र दुर्योधनो नृपः
tena tatsaṃvṛtaṃ dṛṣṭvā te rājaparicārakāḥ |
pratijagmustato rājanyatra duryodhano nṛpaḥ
स तु तेषां वचः श्रुत्वा सैनिकान्युद्धदुर्मदान् ।
प्रेषयामास कौरव्य उत्सारयत तानिति
sa tu teṣāṃ vacaḥ śrutvā sainikānyuddhadurmadān |
preṣayāmāsa kauravya utsārayata tāniti
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राज्ञः सेनाग्रयायिनः ।
सरो द्वैनवनं गत्वा गन्धर्वानिदमब्रुवन्
tasya tadvacanaṃ śrutvā rājñaḥ senāgrayāyinaḥ |
saro dvainavanaṃ gatvā gandharvānidamabruvan
राजा दुर्योधनो नाम धृतराष्ट्रसुतो बली ।
चिक्रीडिषुरिहायाति तदर्थमपसर्पत
rājā duryodhano nāma dhṛtarāṣṭrasuto balī |
cikrīḍiṣurihāyāti tadarthamapasarpata
एवमुक्तास्तु गन्धर्वाः रप्रहसन्तो विशांमपते ।
प्रत्यब्रुवंस्तान्पुरुषानिदं हि परुषं वचः
evamuktāstu gandharvāḥ raprahasanto viśāṃmapate |
pratyabruvaṃstānpuruṣānidaṃ hi paruṣaṃ vacaḥ
न चेतयति वो राजा मन्दबुद्धिः सुयोधनः ।
योऽस्मानाज्ञापयत्येवं वश्यानिव दिवौकसः
na cetayati vo rājā mandabuddhiḥ suyodhanaḥ |
yo'smānājñāpayatyevaṃ vaśyāniva divaukasaḥ
यूयं मुमूर्षवश्चापि मन्दप्रज्ञा न संशयः ।
ये तस् वचनादेवमस्मान्ब्रूथ विचेतसः
yūyaṃ mumūrṣavaścāpi mandaprajñā na saṃśayaḥ |
ye tas vacanādevamasmānbrūtha vicetasaḥ
गच्छध्वं त्वरिताः सर्वे यत्र राजा स कौरवः ।
न चेदद्यैव गच्छध्वं धर्मराजनिवेशनम्
gacchadhvaṃ tvaritāḥ sarve yatra rājā sa kauravaḥ |
na cedadyaiva gacchadhvaṃ dharmarājaniveśanam
एवमुक्तास्तु गन्धर्वै राज्ञः सेनाग्रयायिनः ।
संप्राद्रवन्यतो राजा धृतराष्ट्रसुतोऽभवत्
evamuktāstu gandharvai rājñaḥ senāgrayāyinaḥ |
saṃprādravanyato rājā dhṛtarāṣṭrasuto'bhavat
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)