धृतराष्ट्रस्य तद्वाक्यं निशम्य शकुनिस्तदा ।
दुर्योधनमिदं काले कर्णेन सहितोऽब्रवीत्
dhṛtarāṣṭrasya tadvākyaṃ niśamya śakunistadā |
duryodhanamidaṃ kāle karṇena sahito'bravīt
25 verses · 238 of 315
Having heard Dhritarashtra's words, Shakuni and Karna speak to Duryodhana. You drove out the Pandavas by your own power, they say, and now the whole sea-girt earth is yours. Kings of every quarter pay you tribute, and the splendour once seen with Yudhishthira at Indraprastha now shines on you. They urge him to go in full royal glory to Dvaitavana lake, where the Pandavas live among forest brahmanas, and scorch them as the sun does. No joy from sons, wealth or kingdom equals seeing one's enemies in misery. Let him see Arjuna in bark and deerskin, and let Draupadi, herself in bark garments, see his richly dressed wives and curse her own life and lost fortune. Then both fall silent.
वैशंपायन उवाच
धृतराष्ट्रस्य तद्वाक्यं निशम्य शकुनिस्तदा ।
दुर्योधनमिदं काले कर्णेन सहितोऽब्रवीत्
dhṛtarāṣṭrasya tadvākyaṃ niśamya śakunistadā |
duryodhanamidaṃ kāle karṇena sahito'bravīt
प्रव्राज्य पाण्डवान्वीरान्स्वेन वीर्येण भारत ।
भुङ्क्ष्वेमां पृथिवीमेको दिवि शम्बरहायथा
pravrājya pāṇḍavānvīrānsvena vīryeṇa bhārata |
bhuṅkṣvemāṃ pṛthivīmeko divi śambarahāyathā
तवाद्यपृथिवी राजन्नखिला सागराम्बरा ।
सपर्वतवनाकारा सहस्थावरजङ्गमा
tavādyapṛthivī rājannakhilā sāgarāmbarā |
saparvatavanākārā sahasthāvarajaṅgamā
प्राच्याश्च दाक्षिणात्याश्च पतीच्योदीच्यवासिनः ।
कृताः करप्रदाः सर्वे राजानस्ते नाराधिप
prācyāśca dākṣiṇātyāśca patīcyodīcyavāsinaḥ |
kṛtāḥ karapradāḥ sarve rājānaste nārādhipa
या हि सा दीप्यमानेव पाण्डवान्भजते पुरा ।
साऽद्यलक्ष्मीस्त्वया राजन्नवाप्ता भ्रातृभिः सह
yā hi sā dīpyamāneva pāṇḍavānbhajate purā |
sā'dyalakṣmīstvayā rājannavāptā bhrātṛbhiḥ saha
इन्द्रप्रस्थगते यां तां दीप्यमानां युधिष्ठिरे ।
अपश्याम श्रियं राजन्सुचिरं शोककर्शिताः
indraprasthagate yāṃ tāṃ dīpyamānāṃ yudhiṣṭhire |
apaśyāma śriyaṃ rājansuciraṃ śokakarśitāḥ
सा तु बुद्धिबलेनेयं राज्ञस्तस्मात्तथाविधात् ।
त्वयाक्षिप्ता महाबाहो दीप्यमानेव दृश्यते
sā tu buddhibaleneyaṃ rājñastasmāttathāvidhāt |
tvayākṣiptā mahābāho dīpyamāneva dṛśyate
तथैव तव राजेन्द्रराजानः परवीरहन् ।
शासनेऽधिष्ठिताः सर्वेकिं कुर्म इति वादिनः
tathaiva tava rājendrarājānaḥ paravīrahan |
śāsane'dhiṣṭhitāḥ sarvekiṃ kurma iti vādinaḥ
ते वयं पृथिवी राजन्निखिला सागराम्बरा ।
सपर्वतवना देवी सग्रामनगराकरा
te vayaṃ pṛthivī rājannikhilā sāgarāmbarā |
saparvatavanā devī sagrāmanagarākarā
नानावनोद्देशवती पत्तनैरुपशोभिता ।
नानाजनपदाकीर्णा स्फीतराष्ट्रा महाहला
nānāvanoddeśavatī pattanairupaśobhitā |
nānājanapadākīrṇā sphītarāṣṭrā mahāhalā
नन्द्यमानो द्विजै राजन्भासि नक्षत्रराडिव ।
पौरुषाद्दिवि देवेषु भ्राजसे रश्मिवानिव
nandyamāno dvijai rājanbhāsi nakṣatrarāḍiva |
pauruṣāddivi deveṣu bhrājase raśmivāniva
रुद्रैरिव यमो राजा मरुद्भिरिव वासवः ।
कुरुभिस्त्वं वृतो राजन्भासि नक्षत्रराडिव
rudrairiva yamo rājā marudbhiriva vāsavaḥ |
kurubhistvaṃ vṛto rājanbhāsi nakṣatrarāḍiva
यैः स्म ते नाद्रियेताज्ञा न च ये शासने स्थिताः ।
पश्यामस्ताञ्श्रिया हीनान्पाण्डवान्वनवासिनः
yaiḥ sma te nādriyetājñā na ca ye śāsane sthitāḥ |
paśyāmastāñśriyā hīnānpāṇḍavānvanavāsinaḥ
श्रूयते हि महाराजसरो द्वैतवनं प्रति ।
वसन्तः पाण्डवाः सार्धं ब्राह्मणैर्वनवासिभिः
śrūyate hi mahārājasaro dvaitavanaṃ prati |
vasantaḥ pāṇḍavāḥ sārdhaṃ brāhmaṇairvanavāsibhiḥ
सप्रयाहि महाराज श्रिया परमया युतः ।
तापयन्पाण्डुपुत्रांस्त्वं रश्मिवानिव तेजसा
saprayāhi mahārāja śriyā paramayā yutaḥ |
tāpayanpāṇḍuputrāṃstvaṃ raśmivāniva tejasā
स्तितोराज्येऽच्युतान्राज्याच्छियाहीनाञ्छ्रियावृतः
असमृद्धान्समृद्धार्थः पश्य पाण्डुसुतान्नृप
stitorājye'cyutānrājyācchiyāhīnāñchriyāvṛtaḥ
asamṛddhānsamṛddhārthaḥ paśya pāṇḍusutānnṛpa
महाभिजनसंपन्नं भद्रे महति संस्थितम् ।
पाण्डवास्त्वाऽभिवीक्षन्तु ययातिमिव नाहुषां
mahābhijanasaṃpannaṃ bhadre mahati saṃsthitam |
pāṇḍavāstvā'bhivīkṣantu yayātimiva nāhuṣāṃ
यां श्रियं सुहृदश्चैव दुर्हृदश्च विशांपते ।
पश्यन्ति पौरुषैर्दीप्तां सा समर्था भवत्युत
yāṃ śriyaṃ suhṛdaścaiva durhṛdaśca viśāṃpate |
paśyanti pauruṣairdīptāṃ sā samarthā bhavatyuta
समस्थो विषमस्थान्हि दुर्हृदो योऽभिवीक्षते ।
जगतीस्थनिवाद्रिस्थः किमतः परमं सुखम्
samastho viṣamasthānhi durhṛdo yo'bhivīkṣate |
jagatīsthanivādristhaḥ kimataḥ paramaṃ sukham
न पुत्रधनलाभेन न राज्येनापि विन्दति ।
प्रीतिं नृपतिशार्दूल याममित्राधदर्शनात्
na putradhanalābhena na rājyenāpi vindati |
prītiṃ nṛpatiśārdūla yāmamitrādhadarśanāt
किंनु तस्य सुखं न स्यादाश्रमे यो धनंजयम् ।
अभिवीक्षेत सिद्धार्थो वल्कलाजिनवाससम्
kiṃnu tasya sukhaṃ na syādāśrame yo dhanaṃjayam |
abhivīkṣeta siddhārtho valkalājinavāsasam
सुवाससो हि ते भार्या वल्कलाजिनसंवृताम् ।
पश्यन्तु दुःखितां कृष्णां सा च निर्विद्यतां पुनः
suvāsaso hi te bhāryā valkalājinasaṃvṛtām |
paśyantu duḥkhitāṃ kṛṣṇāṃ sā ca nirvidyatāṃ punaḥ
विनिन्दतां तथाऽत्मानं जीवितं च धनच्युतम् ।
दाराणां ते श्रियं दृष्ट्वा दीप्तामद्य जनाधिपा
vinindatāṃ tathā'tmānaṃ jīvitaṃ ca dhanacyutam |
dārāṇāṃ te śriyaṃ dṛṣṭvā dīptāmadya janādhipā
न तथा हि सभामध्ये तस्या भवितुमर्हति ।
वैमनस्यं यथा दृष्ट्वा तव भार्याः स्वलंकृताः
na tathā hi sabhāmadhye tasyā bhavitumarhati |
vaimanasyaṃ yathā dṛṣṭvā tava bhāryāḥ svalaṃkṛtāḥ
एवमुक्त्वा तु राजानं कर्णः शकुनिना सह ।
तूष्णीं बभूवतुरुभौ वाक्यान्ते जनमेजय
evamuktvā tu rājānaṃ karṇaḥ śakuninā saha |
tūṣṇīṃ babhūvaturubhau vākyānte janamejaya
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)