अहं प्रजापतेः कन्या देवसेनेति वुश्रुता ।
भगिनी मे दैत्यसेना सा पूर्वं कोशिना हृता
ahaṃ prajāpateḥ kanyā devaseneti vuśrutā |
bhaginī me daityasenā sā pūrvaṃ kośinā hṛtā
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि मार्कण्डेयसमास्यापर्वणि षङ्घिंशत्यधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
41 verses · 226 of 315
The maiden is Devasena, daughter of Prajapati; Keshi took her willing sister Daityasena, but she refused him. She asks Indra for an invincible husband who will conquer devas, Danavas and all wicked Daityas. Indra grieves that none exists. At dawn he sees the moon enter the sun with fire in a fierce conjunction, and thinks a mighty son could be born of it; Brahma confirms it. Indra takes Devasena to the sacrifice of the Saptarshis. Agni, called down from the sun's disc, sees the rishis' wives and is overcome with desire. Knowing it is wrong, he goes to the forest, resolved to give up his body. Svaha, daughter of Daksha, who has long loved Agni, plans to take the wives' forms and go to him.
कन्योवाच
अहं प्रजापतेः कन्या देवसेनेति वुश्रुता ।
भगिनी मे दैत्यसेना सा पूर्वं कोशिना हृता
ahaṃ prajāpateḥ kanyā devaseneti vuśrutā |
bhaginī me daityasenā sā pūrvaṃ kośinā hṛtā
सहैवावां भगिन्यौ तु सखीभिः सह मानसम् ।
आगच्छावो विहारार्थमनुज्ञाप्य प्रजापतिम्
sahaivāvāṃ bhaginyau tu sakhībhiḥ saha mānasam |
āgacchāvo vihārārthamanujñāpya prajāpatim
नित्यं चावां प्रार्थयते हर्तुं केशी महासुरः ।
इच्छत्येनं दैत्यसेना न चाहं पाकशासन
nityaṃ cāvāṃ prārthayate hartuṃ keśī mahāsuraḥ |
icchatyenaṃ daityasenā na cāhaṃ pākaśāsana
सा हृताऽनेन भगवान्मुक्ताऽहं त्वद्बलेन तु ।
त्वया देवेन्द्र निर्दिष्टं पतिमिच्छामि दुर्जयम्
sā hṛtā'nena bhagavānmuktā'haṃ tvadbalena tu |
tvayā devendra nirdiṣṭaṃ patimicchāmi durjayam
इन्द्र उवाच
मम मातृष्वसेयी त्वं माता दाक्षायणी मम ।
आख्यातुं त्वहमिच्छामि स्वयमात्मबलं त्वया
mama mātṛṣvaseyī tvaṃ mātā dākṣāyaṇī mama |
ākhyātuṃ tvahamicchāmi svayamātmabalaṃ tvayā
कन्योवाच
अबलाऽहं महाबाहो पतिस्तु बलवान्मम ।
वरदानात्पितुर्भावी सुरासुरनमस्कृतः
abalā'haṃ mahābāho patistu balavānmama |
varadānātpiturbhāvī surāsuranamaskṛtaḥ
इन्द्र उवाच
कीदृशं तु बलंदेवि पत्युस्तव भविष्यति ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तव वाक्यमनिन्दिते
kīdṛśaṃ tu balaṃdevi patyustava bhaviṣyati |
etadicchāmyahaṃ śrotuṃ tava vākyamanindite
कन्योवाच
देवदानवयक्षाणां किन्नरोरगरक्षसाम् ।
जेता यो दुष्टदैत्यानां महावीर्यो महाबलः
devadānavayakṣāṇāṃ kinnaroragarakṣasām |
jetā yo duṣṭadaityānāṃ mahāvīryo mahābalaḥ
यस्तु सर्वाणि भूतानि त्वया सह विजेष्यति ।
स हि मे भविता भर्ता ब्रह्मण्यः कीर्तिवर्धनः
yastu sarvāṇi bhūtāni tvayā saha vijeṣyati |
sa hi me bhavitā bhartā brahmaṇyaḥ kīrtivardhanaḥ
मार्कण्डेय उवाच
इन्द्रस्तस्या वचः श्रुत्वा दुःखितोऽचिन्तयद्भृशम् ।
अस्या देव्याः पतिर्नास्ति यादृशं संप्रभाषते
indrastasyā vacaḥ śrutvā duḥkhito'cintayadbhṛśam |
asyā devyāḥ patirnāsti yādṛśaṃ saṃprabhāṣate
अथापश्यत्स उदये भास्करं भास्करद्युतिः ।
सोमं चैव महाभागं प्रविशन्तं दिवाकरम्
athāpaśyatsa udaye bhāskaraṃ bhāskaradyutiḥ |
somaṃ caiva mahābhāgaṃ praviśantaṃ divākaram
अमावास्यां प्रवृत्तायां मुहूर्ते रौद्र एव तु ।
देवासुरं च संग्रामं सोऽपश्यदुदये गिरौ
amāvāsyāṃ pravṛttāyāṃ muhūrte raudra eva tu |
devāsuraṃ ca saṃgrāmaṃ so'paśyadudaye girau
लोहितैश्च घनैर्युक्तां पूर्वां संध्यां शतक्रतुः ।
अपश्यल्लोहितोदं च मघवान्वरुणालयम्
lohitaiśca ghanairyuktāṃ pūrvāṃ saṃdhyāṃ śatakratuḥ |
apaśyallohitodaṃ ca maghavānvaruṇālayam
भृगुभिश्चाङ्गिरोभ्यश्च हुतं मन्त्रैः पृथग्विधैः ।
हव्यं गृहीत्वा वह्निं च प्रविशन्तं दिवाकरम्
bhṛgubhiścāṅgirobhyaśca hutaṃ mantraiḥ pṛthagvidhaiḥ |
havyaṃ gṛhītvā vahniṃ ca praviśantaṃ divākaram
पर्व चैव चतुर्विंशं तदा सूर्यमुपस्थितम् ।
तथा सूर्यं वह्निगतं सोमं सूर्यगतं च तम्
parva caiva caturviṃśaṃ tadā sūryamupasthitam |
tathā sūryaṃ vahnigataṃ somaṃ sūryagataṃ ca tam
समालोक्यैकतामेव शशिनो भास्करस्य च ।
समवायं तु तं रौद्रं दृष्ट्वा शक्रोऽन्वचिन्तयत्
samālokyaikatāmeva śaśino bhāskarasya ca |
samavāyaṃ tu taṃ raudraṃ dṛṣṭvā śakro'nvacintayat
सूर्याचन्द्रमसोर्घोरं दृश्यते परिवेषणम् ।
एतस्मिन्नेव रात्र्यन्ते महद्युद्धं तु शंसति
sūryācandramasorghoraṃ dṛśyate pariveṣaṇam |
etasminneva rātryante mahadyuddhaṃ tu śaṃsati
सरित्सिन्धुरपीयं तु प्रत्यसृग्वाहिनी भृशम् ।
शृगालिनयग्निवक्रा च प्रत्यादित्यं विराविणी
saritsindhurapīyaṃ tu pratyasṛgvāhinī bhṛśam |
śṛgālinayagnivakrā ca pratyādityaṃ virāviṇī
एष रौद्रश्चसंघातो महान्युक्तश्च तेजसा ।
सोमस्य वह्निसूर्याभ्यामद्भुतोऽयं समागमः
eṣa raudraścasaṃghāto mahānyuktaśca tejasā |
somasya vahnisūryābhyāmadbhuto'yaṃ samāgamaḥ
जनयेद्यं सुतं सोमः सोऽस्या देव्याः पतिर्भवेत् ।
अथानेकैर्गुणैश्चाग्निरग्निः सर्वाश्च देवताः
janayedyaṃ sutaṃ somaḥ so'syā devyāḥ patirbhavet |
athānekairguṇaiścāgniragniḥ sarvāśca devatāḥ
एष चेञ्जनयेद्गर्भं सोऽस्या देव्याः पतिर्भवेत् ।
एवं संचिन्त्य भगवान्ब्रह्मलोकं तदा गतः
eṣa ceñjanayedgarbhaṃ so'syā devyāḥ patirbhavet |
evaṃ saṃcintya bhagavānbrahmalokaṃ tadā gataḥ
गृहीत्वा देवसेनां तां ववन्दे स पितामहम् ।
उवाच चास्या देव्यास्त्वं साधु शूरं पतिं दिशा
gṛhītvā devasenāṃ tāṃ vavande sa pitāmaham |
uvāca cāsyā devyāstvaṃ sādhu śūraṃ patiṃ diśā
ब्रह्मोवाच
यथैतच्चिन्तितंकार्यं त्वया दानवसूदन ।
तथा स भविता गर्भो बलवानुरुविक्रमः
yathaitaccintitaṃkāryaṃ tvayā dānavasūdana |
tathā sa bhavitā garbho balavānuruvikramaḥ
स विष्यति सेनानीस्त्वया सह शतक्रतो ।
अस्या देव्याः पतिश्चैव स भविष्यति वीर्यवान्
sa viṣyati senānīstvayā saha śatakrato |
asyā devyāḥ patiścaiva sa bhaviṣyati vīryavān
एतच्छ्रुत्वा नमस्तस्मै कृत्वाऽसौ मह कन्यया ।
तत्राभ्यगच्छद्देवेन्द्रो यत्र सप्तर्षयोऽभवन्
etacchrutvā namastasmai kṛtvā'sau maha kanyayā |
tatrābhyagacchaddevendro yatra saptarṣayo'bhavan
वसिष्ठप्रमुखा मुख्या विप्रेन्द्राः सुमहाप्रभाः ।
भागार्थं तपसोपात्तं तेषां सोमं तथाऽध्वरे
vasiṣṭhapramukhā mukhyā viprendrāḥ sumahāprabhāḥ |
bhāgārthaṃ tapasopāttaṃ teṣāṃ somaṃ tathā'dhvare
पिपासवो ययुर्देवाः शतक्रतुपुरोगमाः ।
इष्टिं कृत्वयतान्यायं सुसमिद्धे हुताशने
pipāsavo yayurdevāḥ śatakratupurogamāḥ |
iṣṭiṃ kṛtvayatānyāyaṃ susamiddhe hutāśane
जुहुवुस्ते महात्मानो हव्यं सर्वदिवौकसाम् ।
समाहूतो हुतवहःसोऽद्भुतः सूर्यमण्डलात्
juhuvuste mahātmāno havyaṃ sarvadivaukasām |
samāhūto hutavahaḥso'dbhutaḥ sūryamaṇḍalāt
विनिःसृत्य ययौ वह्निः पार्श्वतो विधिवत्प्रभुः ।
आगम्याहवनीयं वै तैर्द्विजैर्मन्त्रतो हुतम्
viniḥsṛtya yayau vahniḥ pārśvato vidhivatprabhuḥ |
āgamyāhavanīyaṃ vai tairdvijairmantrato hutam
सतत्र विविधं हव्यं प्रतिगृह्यहुताशनः ।
ऋषिभ्यो भरतश्रेष्ठ प्रायच्छत दिवौकसाम्
satatra vividhaṃ havyaṃ pratigṛhyahutāśanaḥ |
ṛṣibhyo bharataśreṣṭha prāyacchata divaukasām
निष्क्रामंश्चाप्यपश्यत्स पत्नीस्तेषां महात्मनाम् ।
स्वेष्वासतेषूपविष्टाः स्नायन्तीश्च यथासुस्वम्
niṣkrāmaṃścāpyapaśyatsa patnīsteṣāṃ mahātmanām |
sveṣvāsateṣūpaviṣṭāḥ snāyantīśca yathāsusvam
रुक्मवेदिनिभास्तास्तु चन्द्रलेखा इवामलाः ।
हुताशनार्चिःप्रतिमाः सर्वास्तारा इवाद्भुताः
rukmavedinibhāstāstu candralekhā ivāmalāḥ |
hutāśanārciḥpratimāḥ sarvāstārā ivādbhutāḥ
स तत्रतेन मनसा बभूव क्षुभितेन्द्रियः ।
पत्नीर्दृष्ट्वा द्विजेन्द्राणां वह्निः कामवशं ययौ
sa tatratena manasā babhūva kṣubhitendriyaḥ |
patnīrdṛṣṭvā dvijendrāṇāṃ vahniḥ kāmavaśaṃ yayau
भूयः संचिन्तयामास न न्याय्यं क्षुभितो ह्यहम् ।
साध्व्यः पत्न्यो द्विजेन्द्राणामकामा कामयाम्यहम्
bhūyaḥ saṃcintayāmāsa na nyāyyaṃ kṣubhito hyaham |
sādhvyaḥ patnyo dvijendrāṇāmakāmā kāmayāmyaham
नैताः शक्या मया द्रष्टुं स्प्रष्टुं वाऽप्यनिमित्ततः ।
गार्हपत्यं समाविश्य तस्मात्पश्याम्यभीक्ष्णशः
naitāḥ śakyā mayā draṣṭuṃ spraṣṭuṃ vā'pyanimittataḥ |
gārhapatyaṃ samāviśya tasmātpaśyāmyabhīkṣṇaśaḥ
मार्कण्डेय उवाच
संस्पृशन्निव सर्वास्ताः शिखाभिः काञ्चनप्रभाः ।
पश्यमानश्च मुमुदे गार्हपत्यं समाश्रितः
saṃspṛśanniva sarvāstāḥ śikhābhiḥ kāñcanaprabhāḥ |
paśyamānaśca mumude gārhapatyaṃ samāśritaḥ
निरुध्य तत्रसुचिरमेवं वह्निर्वनं गतः ।
मनस्तासु विनिक्षिप्य कामयानो वराङ्गनाः
nirudhya tatrasuciramevaṃ vahnirvanaṃ gataḥ |
manastāsu vinikṣipya kāmayāno varāṅganāḥ
कामसंतप्तहृदयो देहत्यागे विनिश्चितः ।
अलाभे ब्राह्मणस्त्रीणामग्निर्वनमुपागमत्
kāmasaṃtaptahṛdayo dehatyāge viniścitaḥ |
alābhe brāhmaṇastrīṇāmagnirvanamupāgamat
स्वाहा तं दक्षदुहिता प्रथमाऽकामयत्तदा ।
सा तस्य च्छिद्रमन्वैच्छच्चिरात्प्रभृतिभामिनी ।
svāhā taṃ dakṣaduhitā prathamā'kāmayattadā |
sā tasya cchidramanvaicchaccirātprabhṛtibhāminī |
सा तं ज्ञात्वा यथावत्तु वर्हिं वनमुपागतम् ।
तत्त्वतः कामसंतप्तं चिन्तयामास भामिनी
sā taṃ jñātvā yathāvattu varhiṃ vanamupāgatam |
tattvataḥ kāmasaṃtaptaṃ cintayāmāsa bhāminī
अहं सप्तर्षिपत्नीनां कृत्वा रूपाणि पावकम् ।
कामयिष्यामि कामार्तं तासां रूपेण मोहितम् ।
एवं कृते प्रीतिरस् कामावाप्तिश्च मे भवेत्
ahaṃ saptarṣipatnīnāṃ kṛtvā rūpāṇi pāvakam |
kāmayiṣyāmi kāmārtaṃ tāsāṃ rūpeṇa mohitam |
evaṃ kṛte prītiras kāmāvāptiśca me bhavet
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)