ततो युधिष्ठिरो राजा मार्कण्डेयं महाद्युतिम् ।
प्रपच्छ भरतश्रेष्ठ धर्मप्रश्नं स दुर्वचम्
tato yudhiṣṭhiro rājā mārkaṇḍeyaṃ mahādyutim |
prapaccha bharataśreṣṭha dharmapraśnaṃ sa durvacam
24 verses · 208 of 315
Yudhishthira puts a hard question to Markandeya. Sun, moon, wind, earth and fire are devas we see with our eyes, and so are father, mother and the cows. But the service of a wife devoted to one husband seems hardest of all: she restrains her senses, stills her mind and thinks of her husband as a deva. Mothers carry a child ten months and bear great pain; women serve even a harsh husband. Markandeya agrees to answer. Parents win a son with toil and wonder what he will become, and the son who fulfils their hopes knows dharma. A wife wins heaven by serving her husband, without sacrifice, shraddha or fasting. Now hear the dharma of pativratas.
वैशंपायन उवाच
ततो युधिष्ठिरो राजा मार्कण्डेयं महाद्युतिम् ।
प्रपच्छ भरतश्रेष्ठ धर्मप्रश्नं स दुर्वचम्
tato yudhiṣṭhiro rājā mārkaṇḍeyaṃ mahādyutim |
prapaccha bharataśreṣṭha dharmapraśnaṃ sa durvacam
श्रोतुमिच्छामि भगवन्स्त्रीणां माहातम्यमुत्तमम् ।
कथ्यमानं त्वया विप्र सूक्ष्मं धर्म्यं च तत्त्वतः
śrotumicchāmi bhagavanstrīṇāṃ māhātamyamuttamam |
kathyamānaṃ tvayā vipra sūkṣmaṃ dharmyaṃ ca tattvataḥ
प्रत्यक्षमिह विप्रर्षे देवा दृश्यन्ति सत्तम ।
सूर्याचन्द्रमसौ वायुः पृथिवी वह्निरेव च
pratyakṣamiha viprarṣe devā dṛśyanti sattama |
sūryācandramasau vāyuḥ pṛthivī vahnireva ca
पिता माता च भगवान्गाव एव च सत्तम ।
यच्चान्यदेव विहितं तच्चापि भृगुनन्दन
pitā mātā ca bhagavāngāva eva ca sattama |
yaccānyadeva vihitaṃ taccāpi bhṛgunandana
मन्येऽहं गुरुवत्सर्वमेकपत्न्यस्तथा स्त्रियः ।
पतिव्रतानां शुश्रूषा दुष्करा प्रतिभाति मे ।
पतिव्रतानां महात्म्यं वक्तुमर्हसि नः प्रभो
manye'haṃ guruvatsarvamekapatnyastathā striyaḥ |
pativratānāṃ śuśrūṣā duṣkarā pratibhāti me |
pativratānāṃ mahātmyaṃ vaktumarhasi naḥ prabho
निरुध्य चेन्द्रियग्रामं मनः संरुध्य चानघ ।
पतिं दैवतवच्चापि चिन्तयन्त्य स्थिता हि या
nirudhya cendriyagrāmaṃ manaḥ saṃrudhya cānagha |
patiṃ daivatavaccāpi cintayantya sthitā hi yā
भगवन्दुष्करं त्वेतत्प्रतिभाति मम प्रभो ।
मातापित्रोश्च शुश्रूषा स्त्रीणां भर्तरि च द्विज
bhagavanduṣkaraṃ tvetatpratibhāti mama prabho |
mātāpitrośca śuśrūṣā strīṇāṃ bhartari ca dvija
स्त्रीणां धर्मात्सुघोराद्धि नान्यं पश्यामि दुष्करम् ।
साध्वाचाराः स्त्रियो ब्र्हमन्कुर्वन्तीह सदादृताः
strīṇāṃ dharmātsughorāddhi nānyaṃ paśyāmi duṣkaram |
sādhvācārāḥ striyo brhamankurvantīha sadādṛtāḥ
दुष्करं खलु कुर्वन्ति पितरो मातरश्च वै ।
एकपत्न्यश्च या नार्यो याश् सत्यं वदन्त्युत
duṣkaraṃ khalu kurvanti pitaro mātaraśca vai |
ekapatnyaśca yā nāryo yāś satyaṃ vadantyuta
कुक्षिणा दशमासांश्च गर्भं संधारयन्ति याः ।
नार्यः कालेन संबूय किमद्भुततरं ततः
kukṣiṇā daśamāsāṃśca garbhaṃ saṃdhārayanti yāḥ |
nāryaḥ kālena saṃbūya kimadbhutataraṃ tataḥ
संशयं परमं प्राप्य वेदनामतुलामपि ।
प्रजायन्ते सुतान्नार्यो दुःखेन महता विभो
saṃśayaṃ paramaṃ prāpya vedanāmatulāmapi |
prajāyante sutānnāryo duḥkhena mahatā vibho
पुष्णन्ति चापि महता स्नेहेन द्विजपुङ्गव ।
चिन्तयन्ति ततश्चापि किंशीलोऽयंभविष्यति
puṣṇanti cāpi mahatā snehena dvijapuṅgava |
cintayanti tataścāpi kiṃśīlo'yaṃbhaviṣyati
याश्च क्रूरेषु सर्वेषु वर्तमाना जुगुप्सिताः ।
स्वकर्म कुर्वन्ति सदा दुष्करं तच्च मे मतम्
yāśca krūreṣu sarveṣu vartamānā jugupsitāḥ |
svakarma kurvanti sadā duṣkaraṃ tacca me matam
क्षत्रधर्मसमाचारतत्त्वं व्याख्याहि मे द्विज ।
धर्मः सुदुर्लभो विप्र नृशंसेन महात्मना
kṣatradharmasamācāratattvaṃ vyākhyāhi me dvija |
dharmaḥ sudurlabho vipra nṛśaṃsena mahātmanā
एतदिच्छामि भगवन्प्रश्नं प्रश्नविदांवर ।
श्रोतुं भृगुकुलश्रेष्ठ शुश्रूषे तव सुव्रत
etadicchāmi bhagavanpraśnaṃ praśnavidāṃvara |
śrotuṃ bhṛgukulaśreṣṭha śuśrūṣe tava suvrata
मार्कण्डेय उवाच
हन्त तेऽहं समाख्यास्ये प्रश्नमेतं सुदुर्वचम् ।
तत्त्वेन भरतश्रेष्ठ गदतस्तन्निबोध मे
hanta te'haṃ samākhyāsye praśnametaṃ sudurvacam |
tattvena bharataśreṣṭha gadatastannibodha me
मातरंश्रेयसीं तात पितृनन्ये तु मेनिरे ।
दुष्करं कुरुते माता विवर्धयति या प्रजाः
mātaraṃśreyasīṃ tāta pitṛnanye tu menire |
duṣkaraṃ kurute mātā vivardhayati yā prajāḥ
तपसा देवतेज्याभिर्वन्दनेन तितिक्षया ।
सुप्रशस्तैरुपायैश्चापीहन्ते पितरः सुतान्
tapasā devatejyābhirvandanena titikṣayā |
supraśastairupāyaiścāpīhante pitaraḥ sutān
एवं कृच्छ्रेण महता पुत्रं प्राप्य सुदुर्लभम् ।
चिन्तयन्ति सदा वीर कीदृशोऽयं भविष्यति
evaṃ kṛcchreṇa mahatā putraṃ prāpya sudurlabham |
cintayanti sadā vīra kīdṛśo'yaṃ bhaviṣyati
आशंसते हि पुत्रेषु पिता माता च भारत ।
यशः कीर्तिमथैश्वर्यं तेजो धर्मं तथैव च
āśaṃsate hi putreṣu pitā mātā ca bhārata |
yaśaḥ kīrtimathaiśvaryaṃ tejo dharmaṃ tathaiva ca
मातुः पितुश्च राजेन्द्र सततं हितकारिंणोः ।
तयोराशां तु सफलां यः करोति स धर्मवित्
mātuḥ pituśca rājendra satataṃ hitakāriṃṇoḥ |
tayorāśāṃ tu saphalāṃ yaḥ karoti sa dharmavit
पिता माता च राजेन्द्र तुष्यतो यस् नित्यशः ।
इह प्रेत्य च तस्याथ कीर्तिर्धर्मश्र शाश्वतः
pitā mātā ca rājendra tuṣyato yas nityaśaḥ |
iha pretya ca tasyātha kīrtirdharmaśra śāśvataḥ
नैव यज्ञक्रियाः काश्चिन्न श्राद्धं नोपवासकम् ।
या तु भर्तरि शुश्रूषा तया स्वर्गं जयत्युत
naiva yajñakriyāḥ kāścinna śrāddhaṃ nopavāsakam |
yā tu bhartari śuśrūṣā tayā svargaṃ jayatyuta
एतत्प्रकरणं राजन्नधिकृत्य युधिष्ठिर ।
पतिव्रतानां नियतं धर्मं चावाहितः शृणु
etatprakaraṇaṃ rājannadhikṛtya yudhiṣṭhira |
pativratānāṃ niyataṃ dharmaṃ cāvāhitaḥ śṛṇu
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)