एवमुक्त्वा रौक्मिणेयो यादवान्यादवर्षभ ।
दंशितैर्हरिभिर्युक्तं रथमास्थाय काञ्चनम्
evamuktvā raukmiṇeyo yādavānyādavarṣabha |
daṃśitairharibhiryuktaṃ rathamāsthāya kāñcanam
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि अर्जुनाभिगमनपर्वणि सप्तदशोऽध्यायः ॥
25 verses · 17 of 315
Shri Krishna tells how Pradyumna, son of Rukmini, mounted his golden chariot with the makara banner and charged. His bow moved so fast that no one could see the gap between drawing and loosing, and his face never changed colour. He bewildered the daityas of Saubha and went straight for Salva. Salva, enraged, came down from Saubha and fought him from an illusory chariot of gold, a duel the onlookers likened to Bali and Indra. Pradyumna cut down Salva's arrows and sent one that pierced his armour and heart, and Salva fell senseless while the danavas fled. But Salva rose again and struck Pradyumna at the collarbone with a great arrow, roaring in triumph. More arrows followed, and Pradyumna lay motionless on the field.
वासुदेव उवाच
एवमुक्त्वा रौक्मिणेयो यादवान्यादवर्षभ ।
दंशितैर्हरिभिर्युक्तं रथमास्थाय काञ्चनम्
evamuktvā raukmiṇeyo yādavānyādavarṣabha |
daṃśitairharibhiryuktaṃ rathamāsthāya kāñcanam
उच्छ्रित्य मकरं केतुं व्यात्ताननमलङ्कृतम् ।
उत्पतद्भिरिवाकाशं तैर्हयैरन्वयात्परान्
ucchritya makaraṃ ketuṃ vyāttānanamalaṅkṛtam |
utpatadbhirivākāśaṃ tairhayairanvayātparān
विक्षिपन्नादयंश्चापि धनुः श्रेष्ठं महाबलैः ।
तूणखङ्गधरः शूरो बद्धगोधाङ्गुलित्रवान्
vikṣipannādayaṃścāpi dhanuḥ śreṣṭhaṃ mahābalaiḥ |
tūṇakhaṅgadharaḥ śūro baddhagodhāṅgulitravān
सविद्युच्छुरितं चापं विहरन्वै तलात्तलम् ।
मोहयामास दैतेयान्सर्वान्सौभनिवासिनः
savidyucchuritaṃ cāpaṃ viharanvai talāttalam |
mohayāmāsa daiteyānsarvānsaubhanivāsinaḥ
तस्य विक्षिपतश्चापं संदधानस्य चासकृत् ।
नान्तरं ददृशे कश्चिन्नघ्नितः शात्रवान्रणे
tasya vikṣipataścāpaṃ saṃdadhānasya cāsakṛt |
nāntaraṃ dadṛśe kaścinnaghnitaḥ śātravānraṇe
मुखस्य वर्णो न विकल्पतेऽस्य
चेलुश्च गात्राणि न चापि तस्य ।
सिंहोन्नतं चाप्यभिगर्जतोऽस्य
शुश्राव लोकोऽद्भुतवीर्यमग्र्यम्
mukhasya varṇo na vikalpate'sya
celuśca gātrāṇi na cāpi tasya |
siṃhonnataṃ cāpyabhigarjato'sya
śuśrāva loko'dbhutavīryamagryam
जलेचरः काञ्चनयष्टिसंस्थो
व्यात्ताननः शत्रुबलप्रमाथी ।
वित्रासयन्राजति वाहमुख्ये
साल्वस्य सेनाप्रमुखे ध्वजाग्र्यः
jalecaraḥ kāñcanayaṣṭisaṃstho
vyāttānanaḥ śatrubalapramāthī |
vitrāsayanrājati vāhamukhye
sālvasya senāpramukhe dhvajāgryaḥ
ततस्तूर्णं विनिष्पत्य प्रद्युम्नः शत्रुकर्शनः ।
साल्वमेवाभिदुद्राव विधित्सुः कलहं नृप
tatastūrṇaṃ viniṣpatya pradyumnaḥ śatrukarśanaḥ |
sālvamevābhidudrāva vidhitsuḥ kalahaṃ nṛpa
अभियानं तु वीरेण प्रद्युम्नेन महारणे ।
नामर्षयत संक्रुद्वः साल्वः कुरुकुलोद्वह
abhiyānaṃ tu vīreṇa pradyumnena mahāraṇe |
nāmarṣayata saṃkrudvaḥ sālvaḥ kurukulodvaha
सरोषमहमत्तो वै कामगादवरुह्य च ।
प्रद्युम्नं योधयामास साल्वः परपुरंजयः
saroṣamahamatto vai kāmagādavaruhya ca |
pradyumnaṃ yodhayāmāsa sālvaḥ parapuraṃjayaḥ
तयोः सुतुमुलं युद्धं साल्ववृष्णिप्रवीरयोः ।
समेता ददृशुर्लोका बलिवासवयोरिव
tayoḥ sutumulaṃ yuddhaṃ sālvavṛṣṇipravīrayoḥ |
sametā dadṛśurlokā balivāsavayoriva
तस्य मायामयो वीर रथो हेमपरिष्कृतः ।
सपताकः सध्वजश्च सानुकर्षः स तूणवान्
tasya māyāmayo vīra ratho hemapariṣkṛtaḥ |
sapatākaḥ sadhvajaśca sānukarṣaḥ sa tūṇavān
स तं रथवरं श्रीमान्समारुह्य किल प्रभो ।
मुमोच बाणान्कौख्य प्रद्युम्नाय महाबलः
sa taṃ rathavaraṃ śrīmānsamāruhya kila prabho |
mumoca bāṇānkaukhya pradyumnāya mahābalaḥ
ततो बाणमयं वर्षं व्यसृजत्तरसा रणे ।
प्रद्युम्नो भुजवेगेन साल्वं संमोहयन्निव
tato bāṇamayaṃ varṣaṃ vyasṛjattarasā raṇe |
pradyumno bhujavegena sālvaṃ saṃmohayanniva
स तैरभिहतः सङ्ख्ये नामर्यत सौभराट् ।
शरान्दीप्ताग्निसंकाशान्मुमोच तनये मम
sa tairabhihataḥ saṅkhye nāmaryata saubharāṭ |
śarāndīptāgnisaṃkāśānmumoca tanaye mama
तमापतन्तं बाणौधं स चिच्छेद महाबलः ।
ततश्चान्याञ्शरान्दीप्तान्प्रचिक्षेप सुते मम
tamāpatantaṃ bāṇaudhaṃ sa ciccheda mahābalaḥ |
tataścānyāñśarāndīptānpracikṣepa sute mama
स साल्वबाणै राजेन्द्र विद्धो रुक्मिणिनन्दनः ।
मुमोच बाणं त्वरितो मर्मभेदिनमाहवे
sa sālvabāṇai rājendra viddho rukmiṇinandanaḥ |
mumoca bāṇaṃ tvarito marmabhedinamāhave
तस्य वर्म विभिद्याशु स बाणो मत्सुतेरितः ।
विवेश हृदयं पत्री स पपात भृशहतः
tasya varma vibhidyāśu sa bāṇo matsuteritaḥ |
viveśa hṛdayaṃ patrī sa papāta bhṛśahataḥ
तस्मिन्निपतिते वीरे साल्वराजे विचेतसि ।
संप्रद्रबन्दानवेन्द्रा दारयन्तो वसुंधराम्
tasminnipatite vīre sālvarāje vicetasi |
saṃpradrabandānavendrā dārayanto vasuṃdharām
हाहाकृतमभूत्सैन्यं साल्वस्य पृथिवीपते ।
नष्टसंज्ञे निपतिते तदा सौभपतौ नृपे
hāhākṛtamabhūtsainyaṃ sālvasya pṛthivīpate |
naṣṭasaṃjñe nipatite tadā saubhapatau nṛpe
तत उत्थाय राजेन्द्र प्रतिलभ्य च चेतनाम् ।
मुमोच बाणान्सहसा प्रद्युम्नाय महाबलः
tata utthāya rājendra pratilabhya ca cetanām |
mumoca bāṇānsahasā pradyumnāya mahābalaḥ
तेन बाणेन महता प्रद्युम्नः समरे स्थितः ।
जत्रुदेशे भृशं विद्धो व्यथितो ददृशे तदा
tena bāṇena mahatā pradyumnaḥ samare sthitaḥ |
jatrudeśe bhṛśaṃ viddho vyathito dadṛśe tadā
तं स विद्ध्वा महाराज साल्वो रुक्मिणिनन्दनम् ।
ननाद सिंहनादं वै नादेनापूरयन्महीम्
taṃ sa viddhvā mahārāja sālvo rukmiṇinandanam |
nanāda siṃhanādaṃ vai nādenāpūrayanmahīm
ततो मोहं समापन्ने तनये मम भारत ।
मुमोच बाणांस्त्वरितः पुनरन्यान्दुरात्मवान्
tato mohaṃ samāpanne tanaye mama bhārata |
mumoca bāṇāṃstvaritaḥ punaranyāndurātmavān
स तैरभिहतो बाणैर्बहुभिस्तेन मोहितः ।
निश्चेष्टः कौरवश्रेष्ठ प्रद्युम्नोऽभूद्रणाजिरे
sa tairabhihato bāṇairbahubhistena mohitaḥ |
niśceṣṭaḥ kauravaśreṣṭha pradyumno'bhūdraṇājire
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)