इह मर्त्यास्तनूस्त्यक्त्वा स्वर्गं गच्छन्ति भारत ।
मर्तुकामा नरा राजन्निहायान्ति सहस्रशः
iha martyāstanūstyaktvā svargaṃ gacchanti bhārata |
martukāmā narā rājannihāyānti sahasraśaḥ
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि तीर्थयात्रापर्वणि द्वात्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः ॥
24 verses · 132 of 315
Lomasha names tirtha after tirtha. Daksha blessed this place so that all who die here win heaven. At Vinashana the Saraswati sinks into the earth to hide from the Nishadas, and at Chamasodbheda she rises again. On the Sindhu, Lopamudra chose Agastya. On the Vipasha, Vasishtha bound himself in grief for his sons and threw himself in, and the river loosed his bonds. Then come Kashmir, the gate of Manasa cut by Rama through the mountain, and a lake where Shiva with Uma is seen at the close of a yuga. Beside the Yamuna, King Ushinara outshone Indra. To test him Indra came as a hawk and Agni as a pigeon, and the frightened pigeon hid on the king's thigh.
लोमश उवाच
इह मर्त्यास्तनूस्त्यक्त्वा स्वर्गं गच्छन्ति भारत ।
मर्तुकामा नरा राजन्निहायान्ति सहस्रशः
iha martyāstanūstyaktvā svargaṃ gacchanti bhārata |
martukāmā narā rājannihāyānti sahasraśaḥ
एवमाशीः प्रयुक्ता हि दक्षेण यजता पुरा ।
इह ये वै मरिष्यन्ति ते वै स्वर्गजितो नराः
evamāśīḥ prayuktā hi dakṣeṇa yajatā purā |
iha ye vai mariṣyanti te vai svargajito narāḥ
एषा सरस्वती रम्या दिव्या चौघवती नदी ।
एतद्विनशनं नाम सरस्वत्या विशांपते
eṣā sarasvatī ramyā divyā caughavatī nadī |
etadvinaśanaṃ nāma sarasvatyā viśāṃpate
द्वारं निषादराष्ट्रस्य येषां दोषात्सरस्वती ।
प्रविष्टा पृथिवीं वीर मा निषादा हि मां विदुः
dvāraṃ niṣādarāṣṭrasya yeṣāṃ doṣātsarasvatī |
praviṣṭā pṛthivīṃ vīra mā niṣādā hi māṃ viduḥ
एष वै चमसोद्भेदो यत्र दृश्या सरस्वती ।
यत्रैनामभ्यवर्तन्त दिव्याः पुण्याः समुद्रगाः
eṣa vai camasodbhedo yatra dṛśyā sarasvatī |
yatraināmabhyavartanta divyāḥ puṇyāḥ samudragāḥ
एतत्सिन्धोर्महत्तीर्थं यत्रागस्त्यमरिंदम ।
लोपामुद्रा समागम्य भर्तारमवृणीत वै
etatsindhormahattīrthaṃ yatrāgastyamariṃdama |
lopāmudrā samāgamya bhartāramavṛṇīta vai
एतत्प्रकाशते तीर्थं प्रभासं भास्करद्युते ।
इन्द्रस्य दयितं पुण्यं पवित्रं पापनाशनम्
etatprakāśate tīrthaṃ prabhāsaṃ bhāskaradyute |
indrasya dayitaṃ puṇyaṃ pavitraṃ pāpanāśanam
एतद्विष्णुपदं नाम दृश्यते तीर्थमुत्तमम् ।
एषां रम्या विपाशा च नदी परमपावनी
etadviṣṇupadaṃ nāma dṛśyate tīrthamuttamam |
eṣāṃ ramyā vipāśā ca nadī paramapāvanī
अत्र वै पुत्रशोकेन वसिष्ठो भगवानृषिः ।
बद्ध्वाऽत्मानं निपतितो विपाशः पुनरुत्थितः
atra vai putraśokena vasiṣṭho bhagavānṛṣiḥ |
baddhvā'tmānaṃ nipatito vipāśaḥ punarutthitaḥ
काश्मीरमण्डलं चैतत्सर्वपुण्यमरिंदम ।
महर्षिभिश्चाध्युषितं पश्येदं भ्रातृभिः सह
kāśmīramaṇḍalaṃ caitatsarvapuṇyamariṃdama |
maharṣibhiścādhyuṣitaṃ paśyedaṃ bhrātṛbhiḥ saha
यत्रौत्तराणां सर्वेषामृषीणां नाहुषस्य च ।
अग्नेश्चैवात्र संवादः काश्यपश्य च भारत
yatrauttarāṇāṃ sarveṣāmṛṣīṇāṃ nāhuṣasya ca |
agneścaivātra saṃvādaḥ kāśyapaśya ca bhārata
एतद्द्वारं महाराज मानसस्य प्रकाशते ।
वर्षमस्य गिरेर्मध्ये रामेण श्रीमता कृतम्
etaddvāraṃ mahārāja mānasasya prakāśate |
varṣamasya girermadhye rāmeṇa śrīmatā kṛtam
एष वातिकषण्डो वै प्रख्यातः सत्यविक्रमः ।
नात्यवर्तत यद्द्वारं विदेहादुत्तरं च यः
eṣa vātikaṣaṇḍo vai prakhyātaḥ satyavikramaḥ |
nātyavartata yaddvāraṃ videhāduttaraṃ ca yaḥ
इदमाश्चर्यमपरं देशेऽस्मिन्पुरुषर्षभ ।
क्षीणे युगे तु कौन्तेय शर्वस्य सह पार्षदैः ।
सहोमया च भवति दर्शनं कामरूपिणः
idamāścaryamaparaṃ deśe'sminpuruṣarṣabha |
kṣīṇe yuge tu kaunteya śarvasya saha pārṣadaiḥ |
sahomayā ca bhavati darśanaṃ kāmarūpiṇaḥ
अस्मिन्सरसि सत्रैर्वै चैत्रे मासि पिनाकिनम् ।
यजन्ते याजकाः सम्यक् परिवारं शुभार्थिनः
asminsarasi satrairvai caitre māsi pinākinam |
yajante yājakāḥ samyak parivāraṃ śubhārthinaḥ
अत्रोपस्पृश्य सरसि श्रद्दधानो जितेन्द्रियः ।
क्षीणपापः शुभाँल्लोकान्प्राप्नुते नात्र संशयः
atropaspṛśya sarasi śraddadhāno jitendriyaḥ |
kṣīṇapāpaḥ śubhām̐llokānprāpnute nātra saṃśayaḥ
एष उज्जानको नाम पावकिर्यत्र शान्तवान् ।
अरुन्धतीसहायश्च वसिष्ठो भगवानृषिः
eṣa ujjānako nāma pāvakiryatra śāntavān |
arundhatīsahāyaśca vasiṣṭho bhagavānṛṣiḥ
ह्रदश्च कुशवानेष यत्र पद्मं कुशेशयम् ।
आश्रमश्चैव रुक्मिण्या यत्राशाम्यदकोपना
hradaśca kuśavāneṣa yatra padmaṃ kuśeśayam |
āśramaścaiva rukmiṇyā yatrāśāmyadakopanā
समाधीनां समासस्तु पाण्डवेय श्रुतस्त्वया ।
तं द्रक्ष्यसि महाराज भृगुतुन्दं महागिरिम्
samādhīnāṃ samāsastu pāṇḍaveya śrutastvayā |
taṃ drakṣyasi mahārāja bhṛgutundaṃ mahāgirim
वितस्तां पश्य राजेन्द्र सर्वपापप्रमोचनीम् ।
महर्षिभिश्चाध्युषितां शीततोयां सुनिर्मलाम्
vitastāṃ paśya rājendra sarvapāpapramocanīm |
maharṣibhiścādhyuṣitāṃ śītatoyāṃ sunirmalām
जलां चोपजलां चैव यमुनामभितो नदीम् ।
उशीनरो वै यत्रेष्ट्वा वासवादत्यरिच्यत
jalāṃ copajalāṃ caiva yamunāmabhito nadīm |
uśīnaro vai yatreṣṭvā vāsavādatyaricyata
तां देवसमितिं तस्य वासवश्च विशांपते ।
अभ्यागच्छन्नृपवरं ज्ञातुमग्निश्च भारत
tāṃ devasamitiṃ tasya vāsavaśca viśāṃpate |
abhyāgacchannṛpavaraṃ jñātumagniśca bhārata
जिज्ञासमानौ वरदौ महात्मानमुशीनरम् ।
इन्द्रः श्येनः कपोतोऽग्निर्भूत्वा यज्ञेऽभिजग्मतुः
jijñāsamānau varadau mahātmānamuśīnaram |
indraḥ śyenaḥ kapoto'gnirbhūtvā yajñe'bhijagmatuḥ
उरुं राज्ञः समासाद्य कपोतः श्येनजाद्भयात् ।
शरणार्थी तदा राजन्निलिल्ये भयपीडितः
uruṃ rājñaḥ samāsādya kapotaḥ śyenajādbhayāt |
śaraṇārthī tadā rājannililye bhayapīḍitaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)