कस्य चित्त्वथ कालस्य त्रिदशावश्विनौ नृप ।
कृताभिषेकां विवृतां सुकन्यां तामपश्यताम्
kasya cittvatha kālasya tridaśāvaśvinau nṛpa |
kṛtābhiṣekāṃ vivṛtāṃ sukanyāṃ tāmapaśyatām
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि तीर्थयात्रापर्वणि चतुर्विंशत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
26 verses · 124 of 315
The Ashvins see Sukanya after her bath and ask who she is. She says she is Chyavana's wife. They tell her not to waste her beauty on a worn old husband and to choose one of them. She refuses, devoted to Chyavana. Then the divine physicians offer to make her husband young, after which she must choose among the three. With Chyavana's consent she agrees. He and the Ashvins enter a lake and come out alike, young and radiant with bright earrings. Looking carefully, Sukanya chooses her own husband. Delighted, Chyavana promises to make the Ashvins drinkers of soma before Indra's eyes, and the couple live happily like devas.
लोमश उवाच
कस्य चित्त्वथ कालस्य त्रिदशावश्विनौ नृप ।
कृताभिषेकां विवृतां सुकन्यां तामपश्यताम्
kasya cittvatha kālasya tridaśāvaśvinau nṛpa |
kṛtābhiṣekāṃ vivṛtāṃ sukanyāṃ tāmapaśyatām
तां दृष्ट्वा दर्शनीयाङ्गीं देवराजसुतामिव ।
ऊचतुः समभिद्रुत्य नासत्यावश्विनाविदम्
tāṃ dṛṣṭvā darśanīyāṅgīṃ devarājasutāmiva |
ūcatuḥ samabhidrutya nāsatyāvaśvināvidam
कस्य त्वमसि वामोरु वनेऽस्मिन्किं करोषि च ।
इच्छाव भद्रे ज्ञातुं त्वां तत्वमाख्याहि शोभने
kasya tvamasi vāmoru vane'sminkiṃ karoṣi ca |
icchāva bhadre jñātuṃ tvāṃ tatvamākhyāhi śobhane
ततः सुकन्या संवीता तावुवाच सुरोत्तमौ ।
शर्यातितनयां वित्तं भार्यां मां च्यवनस्य च
tataḥ sukanyā saṃvītā tāvuvāca surottamau |
śaryātitanayāṃ vittaṃ bhāryāṃ māṃ cyavanasya ca
नाम्ना चाहं सुकन्येति नृलोकेऽस्मिन्प्रतिष्ठिता ।
साऽहंसर्वात्मना नित्यं भर्तारमनुवर्तिनी
nāmnā cāhaṃ sukanyeti nṛloke'sminpratiṣṭhitā |
sā'haṃsarvātmanā nityaṃ bhartāramanuvartinī
अथाश्विनौ प्रहस्यैतामब्रूतां पुनरेव तु ।
कथं त्वमसि कल्याणि पित्रा दत्ताऽऽगता वने
athāśvinau prahasyaitāmabrūtāṃ punareva tu |
kathaṃ tvamasi kalyāṇi pitrā dattā''gatā vane
भ्राजसेऽस्मिन्वने भीरु विद्युत्सौदामनी यथा ।
न देवेष्वपि तुल्यां हि त्वया पश्याव भामिनि
bhrājase'sminvane bhīru vidyutsaudāmanī yathā |
na deveṣvapi tulyāṃ hi tvayā paśyāva bhāmini
अनाभरणसंपन्ना परमाम्बरवर्जिता ।
शोभयस्यधिकं भद्रे वनमप्यनलंकृता
anābharaṇasaṃpannā paramāmbaravarjitā |
śobhayasyadhikaṃ bhadre vanamapyanalaṃkṛtā
सर्वाभरणसंपनना परमाम्वरधारिणी ।
शोभेथास्त्वनवद्याङ्गि न त्वेवं मलपङ्किनी
sarvābharaṇasaṃpananā paramāmvaradhāriṇī |
śobhethāstvanavadyāṅgi na tvevaṃ malapaṅkinī
कस्मादेवंविधा भूत्वा जराजर्जरितं पतिम् ।
त्वमुपास्से ह कल्याणि कामभोगबहिष्कृतम्
kasmādevaṃvidhā bhūtvā jarājarjaritaṃ patim |
tvamupāsse ha kalyāṇi kāmabhogabahiṣkṛtam
असमर्थं परित्राणे पोषणे तु शुचिस्मिते ।
सा त्वं च्यवनमुत्सृज्यवरयस्वैकमावयोः
asamarthaṃ paritrāṇe poṣaṇe tu śucismite |
sā tvaṃ cyavanamutsṛjyavarayasvaikamāvayoḥ
पत्यर्थं देवगर्भाभे मा वृथा यौवनं कृथाः ।
एवमुक्ता सुकन्याऽपि सुरौ ताविदमब्रवीत्
patyarthaṃ devagarbhābhe mā vṛthā yauvanaṃ kṛthāḥ |
evamuktā sukanyā'pi surau tāvidamabravīt
रताऽहं च्यवने पत्यौ मैवं मां पर्यशङ्कतम् ।
तावब्रूतां पुनस्त्वेनामावां देवभिषग्वरौ
ratā'haṃ cyavane patyau maivaṃ māṃ paryaśaṅkatam |
tāvabrūtāṃ punastvenāmāvāṃ devabhiṣagvarau
युवानं रूपसंपन्नं करिष्यावः पतिं तव ।
ततस्तस्यावयोश्चैव वृणीष्वान्यतमं पतिम् ।
एतेन समयेनैनमामन्त्रय पतिं शुभे
yuvānaṃ rūpasaṃpannaṃ kariṣyāvaḥ patiṃ tava |
tatastasyāvayoścaiva vṛṇīṣvānyatamaṃ patim |
etena samayenainamāmantraya patiṃ śubhe
सा तयोर्वचनाद्राजन्नुपसंगम्य भार्गवम् ।
उवाच वाक्यं यत्ताभ्यामुक्तं भृगुसुतं प्रति
sā tayorvacanādrājannupasaṃgamya bhārgavam |
uvāca vākyaṃ yattābhyāmuktaṃ bhṛgusutaṃ prati
तच्छ्रुत्वा च्यवनो भार्यामुवाच क्रियतामिति ।
सा भर्त्रा समनुज्ञाता क्रियतामित्यथाब्रवीत्
tacchrutvā cyavano bhāryāmuvāca kriyatāmiti |
sā bhartrā samanujñātā kriyatāmityathābravīt
श्रुत्वा तदश्विनौ वाक्यं तस्यास्तत्क्रियतामिति ।
ऊचतू राजपुत्रीं तां पतिस्तव विशत्वपः
śrutvā tadaśvinau vākyaṃ tasyāstatkriyatāmiti |
ūcatū rājaputrīṃ tāṃ patistava viśatvapaḥ
ततोऽम्भश्च्यवनः शीघ्रं रूपार्थी प्रविवेश ह ।
अश्विनावपि तद्राजन्सरः प्राविशतां तदा
tato'mbhaścyavanaḥ śīghraṃ rūpārthī praviveśa ha |
aśvināvapi tadrājansaraḥ prāviśatāṃ tadā
ततो मुहूर्तादुत्तीर्णाः सर्वे ते सरसस्त्रयः ।
दिव्यरूपधराः सर्वे युवानो मृष्टकुण्डलाः ।
तुल्यवेषधराश्चैव मनसः प्रीतिवर्धनाः
tato muhūrtāduttīrṇāḥ sarve te sarasastrayaḥ |
divyarūpadharāḥ sarve yuvāno mṛṣṭakuṇḍalāḥ |
tulyaveṣadharāścaiva manasaḥ prītivardhanāḥ
तेऽब्रुवन्सहिताः सर्वे वृणीष्वान्यतमं शुभे ।
अस्माकमीप्सितं भद्रे पतित्वे वरवर्णिनि
te'bruvansahitāḥ sarve vṛṇīṣvānyatamaṃ śubhe |
asmākamīpsitaṃ bhadre patitve varavarṇini
त्वमश्विनोरन्यतरं च्यवनं वा यशस्विनि ।
यत्र वाऽप्यभिकामाऽसि तं वृणीष्व सुशोभने
tvamaśvinoranyataraṃ cyavanaṃ vā yaśasvini |
yatra vā'pyabhikāmā'si taṃ vṛṇīṣva suśobhane
सा समीक्ष्य तु तान्सर्वांस्तुल्यरूपधरान्स्थितान् ।
निश्चित्य मनसा बुद्ध्या देवी वव्रे स्वकं पतिम्
sā samīkṣya tu tānsarvāṃstulyarūpadharānsthitān |
niścitya manasā buddhyā devī vavre svakaṃ patim
लब्ध्वा तु च्यवनो भार्यांवयोरूपं च वाञ्छितम् ।
हृष्टोऽब्रवीन्महातेजास्तौ नासत्याविदं वचः
labdhvā tu cyavano bhāryāṃvayorūpaṃ ca vāñchitam |
hṛṣṭo'bravīnmahātejāstau nāsatyāvidaṃ vacaḥ
यथाऽहं रूपसंपन्नो वयसा च समन्वितः ।
कृतो भवद्भ्यां वृद्धः सन्भार्यां च प्राप्तवानिमाम्
yathā'haṃ rūpasaṃpanno vayasā ca samanvitaḥ |
kṛto bhavadbhyāṃ vṛddhaḥ sanbhāryāṃ ca prāptavānimām
तस्माद्युवां करिष्यामि प्रीत्याऽहं सोमपीथिनौ ।
मिषतो देवराजस्य सत्यमेतद्ब्रवीमि वाम्
tasmādyuvāṃ kariṣyāmi prītyā'haṃ somapīthinau |
miṣato devarājasya satyametadbravīmi vām
तच्छ्रुत्वा हृष्टमनसौ दिवं तौ प्रतिजग्मतुः ।
च्यवनश्च सुकन्या च सुराविव विजह्रतुः
tacchrutvā hṛṣṭamanasau divaṃ tau pratijagmatuḥ |
cyavanaśca sukanyā ca surāviva vijahratuḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)