तानुवाच समेतांस्तु ब्रह्मा लोकपितामहः ।
निर्ह्रादिन्या गिरा राजन्देवानाश्वासयंस्तदा
tānuvāca sametāṃstu brahmā lokapitāmahaḥ |
nirhrādinyā girā rājandevānāśvāsayaṃstadā
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि तीर्थयात्रापर्वणि पञ्चाधिकशततमोऽध्यायः ॥
25 verses · 105 of 315
Brahma tells the devas that after a long time King Bhagiratha, acting for his kinsmen, will fill the ocean again. Asked how, Lomasha tells of Sagara of the Ikshvaku line, who crushed the Haihayas and Talajanghas but had no son. With his queens Vaidarbhi and Shaibya he did tapas on Kailasa and won the darshan of Bhagwan Shiva. Shiva granted that one queen would bear sixty thousand proud sons who would all perish together, and the other one son to carry on the line. Shaibya bore a radiant boy and Vaidarbhi a gourd. When Sagara meant to throw the gourd away, a voice from the sky told him to keep its seeds in pots of ghee, as Mahadeva had willed.
लोमश उवाच
तानुवाच समेतांस्तु ब्रह्मा लोकपितामहः ।
निर्ह्रादिन्या गिरा राजन्देवानाश्वासयंस्तदा
tānuvāca sametāṃstu brahmā lokapitāmahaḥ |
nirhrādinyā girā rājandevānāśvāsayaṃstadā
गच्छध्वं विबुधाः सर्वे यथाकामं यथेप्सितम् ।
महता कालयोगेन प्रकृतिं यास्यतेऽर्णवः
gacchadhvaṃ vibudhāḥ sarve yathākāmaṃ yathepsitam |
mahatā kālayogena prakṛtiṃ yāsyate'rṇavaḥ
ज्ञातींश्च कारणं कृत्वा महाराजो भगीथः ।
पूरयिष्यति तोयौघैः समुद्रं निधिमम्भसाम्
jñātīṃśca kāraṇaṃ kṛtvā mahārājo bhagīthaḥ |
pūrayiṣyati toyaughaiḥ samudraṃ nidhimambhasām
पितामहवचः श्रुत्वा सर्वे विबुधसत्तमाः ।
कालयोगं प्रतीक्षन्तो जग्मुश्चापि यथागतम्
pitāmahavacaḥ śrutvā sarve vibudhasattamāḥ |
kālayogaṃ pratīkṣanto jagmuścāpi yathāgatam
युधिष्ठिर उवाच
कथं वै ज्ञातयोब्रह्मन्कारणं चात्र किं मुने ।
कथं समुद्रः पूर्णश्च भगीरथपरिश्रमात्
kathaṃ vai jñātayobrahmankāraṇaṃ cātra kiṃ mune |
kathaṃ samudraḥ pūrṇaśca bhagīrathapariśramāt
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण तपोधन ।
कथ्यमानं त्वया विप्र राज्ञां चरितमुत्तमम्
etadicchāmyahaṃ śrotuṃ vistareṇa tapodhana |
kathyamānaṃ tvayā vipra rājñāṃ caritamuttamam
वैशंपायन उवाच
एवमुक्तस्तु विप्रेन्द्रो धर्मराज्ञा महात्मना ।
कथयामास माहात्म्यं सगरस्य महात्मनः
evamuktastu viprendro dharmarājñā mahātmanā |
kathayāmāsa māhātmyaṃ sagarasya mahātmanaḥ
लोमश उवाच
इक्ष्वाकूणां कुले जातः सगरो नाम पार्थिवः ।
रूपसत्वबलोपेतः स चापुत्रः प्रतापवान्
ikṣvākūṇāṃ kule jātaḥ sagaro nāma pārthivaḥ |
rūpasatvabalopetaḥ sa cāputraḥ pratāpavān
स हैहयान्समुत्साद्य तालजङ्घांश्च भारत ।
वशे च कृत्वा राजन्यान्स्वराज्यमनुशिष्टवान्
sa haihayānsamutsādya tālajaṅghāṃśca bhārata |
vaśe ca kṛtvā rājanyānsvarājyamanuśiṣṭavān
तस्य भार्ये त्वभवतां रूपयौवनदर्पिते ।
वैदर्भी भरतश्रेष्ठ शैव्या च भरतर्षभ
tasya bhārye tvabhavatāṃ rūpayauvanadarpite |
vaidarbhī bharataśreṣṭha śaivyā ca bharatarṣabha
सपुत्रकामो नृपतिस्तप्यते स्म महत्तपः ।
पत्नीभ्यां सह राजेन्द्र कैलासं गिरिमाश्रितः
saputrakāmo nṛpatistapyate sma mahattapaḥ |
patnībhyāṃ saha rājendra kailāsaṃ girimāśritaḥ
स तप्यमानः सुमहत्तपोयोगसमन्वितः ।
आससाद महात्मानं त्र्यक्षं त्रिपुरमर्दनम्
sa tapyamānaḥ sumahattapoyogasamanvitaḥ |
āsasāda mahātmānaṃ tryakṣaṃ tripuramardanam
शंकरं भवमीशानं पिनाकिं शूलपाणिनम् ।
त्र्यम्बकं शिवमुग्रेशं बहुरूपमुमापतिम्
śaṃkaraṃ bhavamīśānaṃ pinākiṃ śūlapāṇinam |
tryambakaṃ śivamugreśaṃ bahurūpamumāpatim
स तं दृष्ट्वैव वरदं पत्नीभ्यां सहितो नृपः ।
प्रणिपत्य महाबाहुः पुत्रार्थे समयाचत
sa taṃ dṛṣṭvaiva varadaṃ patnībhyāṃ sahito nṛpaḥ |
praṇipatya mahābāhuḥ putrārthe samayācata
तं प्रीतिमान्हरः प्राह सभार्यं नृपसत्तमम् ।
यस्मिन्वृतो मुहूर्तेऽहं त्वयेह नृपते वरम्
taṃ prītimānharaḥ prāha sabhāryaṃ nṛpasattamam |
yasminvṛto muhūrte'haṃ tvayeha nṛpate varam
षष्टिः पुत्रसहस्राणि शूराः परमदर्पिताः ।
एकस्यां संभविष्यन्ति पत्न्यां नरवरोत्तम
ṣaṣṭiḥ putrasahasrāṇi śūrāḥ paramadarpitāḥ |
ekasyāṃ saṃbhaviṣyanti patnyāṃ naravarottama
ते चैवसर्वे सहिताः क्षयं यास्यन्ति पार्थिव ।
एको वंशधरः शूर एकस्यां संभविष्यति
te caivasarve sahitāḥ kṣayaṃ yāsyanti pārthiva |
eko vaṃśadharaḥ śūra ekasyāṃ saṃbhaviṣyati
एवमुक्त्वा तु तं रुद्रस्तत्रैवान्तरधीयत ।
स चापि सगरो राजा जगाम स्वं निवेशनम्
evamuktvā tu taṃ rudrastatraivāntaradhīyata |
sa cāpi sagaro rājā jagāma svaṃ niveśanam
पत्नीभ्यां सहितस्तत्र होऽतिहृष्टमनास्तदा ।
कालं शंभुवरप्राप्तं प्रतीक्षन्सगरोऽनयत्
patnībhyāṃ sahitastatra ho'tihṛṣṭamanāstadā |
kālaṃ śaṃbhuvaraprāptaṃ pratīkṣansagaro'nayat
तस्य तेमनुजश्रेष्ठ भार्ये कललोचने ।
वैदर्भी चैव शैब्या च गर्भिण्यौ संबभूवतुः
tasya temanujaśreṣṭha bhārye kalalocane |
vaidarbhī caiva śaibyā ca garbhiṇyau saṃbabhūvatuḥ
ततः कालेन वैदर्भी गर्भालाबुं व्यजायत ।
शैव्या च सुषुवे पुत्रं कुमारं देवरूपिणम्
tataḥ kālena vaidarbhī garbhālābuṃ vyajāyata |
śaivyā ca suṣuve putraṃ kumāraṃ devarūpiṇam
तदाऽलाबुं समुत्स्रष्टुं मनश्चक्रे स पार्थिवः ।
अथान्तरिक्षाच्छुश्राव वाचं गंभीरनिःस्वनाम्
tadā'lābuṃ samutsraṣṭuṃ manaścakre sa pārthivaḥ |
athāntarikṣācchuśrāva vācaṃ gaṃbhīraniḥsvanām
राजन्मा साहसंकार्षीः पुत्रान्न त्यक्तुमर्हसि ।
अलाबुमध्यान्निष्कृष्य वीजं यत्नेन गोप्यताम्
rājanmā sāhasaṃkārṣīḥ putrānna tyaktumarhasi |
alābumadhyānniṣkṛṣya vījaṃ yatnena gopyatām
सोपस्वेदेषु पात्रेषु घृतपूर्णेषु भागशः ।
ततः पुत्रसहस्राणि षष्टिं प्राप्स्यसि पार्थिव
sopasvedeṣu pātreṣu ghṛtapūrṇeṣu bhāgaśaḥ |
tataḥ putrasahasrāṇi ṣaṣṭiṃ prāpsyasi pārthiva
महादेवेन दिष्टं ते पुत्रजन्म नराधिप ।
अनेन क्रमयोगेन मा ते बुद्धिरतोऽन्यथा
mahādevena diṣṭaṃ te putrajanma narādhipa |
anena kramayogena mā te buddhirato'nyathā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)