किमर्थं सहसा विन्ध्यः प्रवृद्धः क्रोधमूर्च्छितः ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण महामुने
kimarthaṃ sahasā vindhyaḥ pravṛddhaḥ krodhamūrcchitaḥ |
etadicchāmyahaṃ śrotuṃ vistareṇa mahāmune
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि तीर्तयात्रापर्वणि त्र्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
25 verses · 103 of 315
Yudhishthira asks why the Vindhya once grew in anger. The sun circles golden Meru every day, Lomasha explains, and the Vindhya demanded the same honour. The sun replied that it follows the path the maker of the world laid down, not its own wish. Enraged, the mountain rose to block sun and moon. The devas could not stop him and went to Agastya, who came with his wife and asked the Vindhya to let him pass south and to wait until he returned. Agastya has not returned to this day, and the Vindhya stays bowed. Then Agastya grants the devas' wish and walks to the roaring ocean, followed by rishis, gandharvas and yakshas eager to see the wonder.
युधिष्ठिर उवाच
किमर्थं सहसा विन्ध्यः प्रवृद्धः क्रोधमूर्च्छितः ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण महामुने
kimarthaṃ sahasā vindhyaḥ pravṛddhaḥ krodhamūrcchitaḥ |
etadicchāmyahaṃ śrotuṃ vistareṇa mahāmune
लोमश उवाच
अद्रिराजं महाघोरं रमेरुं कनकपर्वतम् ।
उदयास्तमने भानुः प्रदक्षिणमवर्तत
adrirājaṃ mahāghoraṃ rameruṃ kanakaparvatam |
udayāstamane bhānuḥ pradakṣiṇamavartata
तं तु दृष्ट्वा तथा विन्ध्य शैलः सूर्यमथाब्रवीत् ।
यथा हि मेरुर्भवता नित्यशः परिगम्यते
taṃ tu dṛṣṭvā tathā vindhya śailaḥ sūryamathābravīt |
yathā hi merurbhavatā nityaśaḥ parigamyate
प्रदक्षिणश्च क्रियते मामेवं करु भास्कर ।
एवमुक्तस्ततः सूर्यः शैलेन्द्रं प्रत्यभापत
pradakṣiṇaśca kriyate māmevaṃ karu bhāskara |
evamuktastataḥ sūryaḥ śailendraṃ pratyabhāpata
नाहमात्मेच्छया शैल करोम्येनं प्रदक्षिणम् ।
एष मार्गः प्रदिष्टो मे येनेदं निर्मितं जगत्
nāhamātmecchayā śaila karomyenaṃ pradakṣiṇam |
eṣa mārgaḥ pradiṣṭo me yenedaṃ nirmitaṃ jagat
एवमुक्तस्ततः क्रोधात्प्रवृद्धः सहसाऽचलः ।
सूर्याचन्द्रमसोर्मार्गं रोद्धुमिच्छन्परंतप
evamuktastataḥ krodhātpravṛddhaḥ sahasā'calaḥ |
sūryācandramasormārgaṃ roddhumicchanparaṃtapa
ततो देवाः सहिताः सर्व एव ।
सेन्द्राः समागम्य महाद्रिराजम् ।
निवारयामासुरुपायतस्तं
न च स्म तेषां वचनं चकार
tato devāḥ sahitāḥ sarva eva |
sendrāḥ samāgamya mahādrirājam |
nivārayāmāsurupāyatastaṃ
na ca sma teṣāṃ vacanaṃ cakāra
अथाभिजग्मुर्मुनिमाश्रमस्थं
तपस्विनं धर्मभृतां वरिष्ठम् ।
अगस्त्यमत्यद्भुतवीर्यदीप्तं
तं चार्थमूचुः सहिताः सुरास्ते
athābhijagmurmunimāśramasthaṃ
tapasvinaṃ dharmabhṛtāṃ variṣṭham |
agastyamatyadbhutavīryadīptaṃ
taṃ cārthamūcuḥ sahitāḥ surāste
सूर्याचन्दर्मसोर्मार्गं नक्षत्राणां गतिं तथा ।
शैलराजो वृणोत्येप विन्ध्यः क्रोधवशानुगः
sūryācandarmasormārgaṃ nakṣatrāṇāṃ gatiṃ tathā |
śailarājo vṛṇotyepa vindhyaḥ krodhavaśānugaḥ
तं निवारयितुं शक्तो नान्यः कश्चिद्द्विजोत्तम ।
ऋते त्वां हि महाभाग तस्मादेनं निवारय
taṃ nivārayituṃ śakto nānyaḥ kaściddvijottama |
ṛte tvāṃ hi mahābhāga tasmādenaṃ nivāraya
तच्छ्रुत्वा वचनं विप्रः सुराणां शैलमभ्यगात् ।
सोभिगम्याब्रवीद्विन्ध्यं सदारः समुपस्थितः
tacchrutvā vacanaṃ vipraḥ surāṇāṃ śailamabhyagāt |
sobhigamyābravīdvindhyaṃ sadāraḥ samupasthitaḥ
मार्गमिच्छाम्यहं दत्तं भवता पर्वतोत्तम ।
दक्षिणामभिगन्तास्मि दिशे कार्येण केनचित्
mārgamicchāmyahaṃ dattaṃ bhavatā parvatottama |
dakṣiṇāmabhigantāsmi diśe kāryeṇa kenacit
यावदागमनं मह्यं तावत्त्वं प्रतिपालय ।
निवृत्ते मयि शैलेन्द्र ततो वर्धस्व कामतः
yāvadāgamanaṃ mahyaṃ tāvattvaṃ pratipālaya |
nivṛtte mayi śailendra tato vardhasva kāmataḥ
एवं स समयं कृत्वाविन्ध्येनामित्रकर्शन ।
अद्यापि दक्षिणाद्देशाद्वारुणिर्न निवर्तते
evaṃ sa samayaṃ kṛtvāvindhyenāmitrakarśana |
adyāpi dakṣiṇāddeśādvāruṇirna nivartate
विन्ध्योऽपितद्भयाद्राजन्कुञ्चिताङ्गो न वर्धते ।
अगस्त्यस्य प्रभावेण यन्मां त्वं परिपृच्छसि
vindhyo'pitadbhayādrājankuñcitāṅgo na vardhate |
agastyasya prabhāveṇa yanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi
कालेयास्तु यथा राजन्सुरैः सर्वैर्निषूदिताः ।
अगस्त्याद्वरमासाद्य तन्मे निगदतः शृणु
kāleyāstu yathā rājansuraiḥ sarvairniṣūditāḥ |
agastyādvaramāsādya tanme nigadataḥ śṛṇu
त्रिदशानां वचः श्रुत्वा मैत्रावरुणिरब्रवीत् ।
किमर्थमभियाता स्थ वरं मत्तः कमिच्छथ
tridaśānāṃ vacaḥ śrutvā maitrāvaruṇirabravīt |
kimarthamabhiyātā stha varaṃ mattaḥ kamicchatha
एवमुक्तास्ततस्तेन देवता मुनिमब्रुवन् ।
सर्वे प्राञ्जलयो भूत्वा पुरन्दरपुरोगमाः
evamuktāstatastena devatā munimabruvan |
sarve prāñjalayo bhūtvā purandarapurogamāḥ
एवं त्वयोच्छाम कृतं हि कार्यं
महार्णवं पीयमानं महात्मन् ।
ततो वधिष्याम सहानुबन्धा-
न्कालोपसृष्टान्सुरविद्विषस्तान्
evaṃ tvayocchāma kṛtaṃ hi kāryaṃ
mahārṇavaṃ pīyamānaṃ mahātman |
tato vadhiṣyāma sahānubandhā-
nkālopasṛṣṭānsuravidviṣastān
त्रिदशानां वचः श्रुत्वा तथेति मुनिरब्रवीत् ।
करिष्ये भवतां कामं लोकानां च महत्सुखम्
tridaśānāṃ vacaḥ śrutvā tatheti munirabravīt |
kariṣye bhavatāṃ kāmaṃ lokānāṃ ca mahatsukham
एवमुक्त्वा ततोऽगच्छत्समुद्रं सरितांपतिम् ।
ऋषिभिश्च तपःसिद्धै सार्धं देवैश्च सुव्रत
evamuktvā tato'gacchatsamudraṃ saritāṃpatim |
ṛṣibhiśca tapaḥsiddhai sārdhaṃ devaiśca suvrata
मनुष्योरगगन्धर्वयक्षकिंपुरुषास्तथा ।
अनुजग्मुर्महात्मानं द्रष्टुकानास्तदद्भुतम्
manuṣyoragagandharvayakṣakiṃpuruṣāstathā |
anujagmurmahātmānaṃ draṣṭukānāstadadbhutam
ततोऽभ्यगच्छन्सहिताः समुद्रं भीमनिःखनम् ।
नृत्यन्तमिव चोर्मीभिर्वल्गन्तमिव वायुना
tato'bhyagacchansahitāḥ samudraṃ bhīmaniḥkhanam |
nṛtyantamiva cormībhirvalgantamiva vāyunā
हसन्तमिव फेनौघैः स्खलन्तं कन्दरेषु च ।
तानाग्राहसमाकीर्णं नानाद्विजगणान्वितम्
hasantamiva phenaughaiḥ skhalantaṃ kandareṣu ca |
tānāgrāhasamākīrṇaṃ nānādvijagaṇānvitam
अगस्त्यसहिता देवाः सगन्धर्वमहारगाः ।
ऋषयश्च महाभागाः समासेदुर्महोदधिम्
agastyasahitā devāḥ sagandharvamahāragāḥ |
ṛṣayaśca mahābhāgāḥ samāsedurmahodadhim
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)