अपूर्वं वा भवेत्पात्रमथवाऽपि चिरोषितम् ।
दूरादभ्यागतं वाऽपि किं पात्रं स्यात्पितामह
apūrvaṃ vā bhavetpātramathavā'pi ciroṣitam |
dūrādabhyāgataṃ vā'pi kiṃ pātraṃ syātpitāmaha
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि द्विसप्ततितमोऽध्यायः ॥
19 verses · 72 of 274
Yudhishthira asks whether the worthy recipient is a stranger, one long known, or one come from afar. Bhishma says some vow to give whatever is asked, but never by hurting their own dependents. Newness, acquaintance or distance do not make a man worthy. Learned, envy-free ritviks, purohits, acharyas, disciples and kin deserve honour. Test a man by his qualities: freedom from anger, truth, non-violence, restraint, straightness, humility, modesty and patience. The brahmin who scorns the Vedas, prides himself on dry logic and abuses brahmins is like a dog that barks and bites. Follow those who know Shruti, Smriti, Itihasa and Purana. The householder who repays the five debts, to gods, rishis, pitrs, brahmins and guests, does not fall from dharma.
युधिष्ठिर उवाच
अपूर्वं वा भवेत्पात्रमथवाऽपि चिरोषितम् ।
दूरादभ्यागतं वाऽपि किं पात्रं स्यात्पितामह
apūrvaṃ vā bhavetpātramathavā'pi ciroṣitam |
dūrādabhyāgataṃ vā'pi kiṃ pātraṃ syātpitāmaha
भीष्म उवाच
क्रिया भवति केषांचिदुपांशुव्रतमुत्तमम् ।
यो नो याचेत यत्किंचित्सर्वं दद्याम इत्यपि
kriyā bhavati keṣāṃcidupāṃśuvratamuttamam |
yo no yāceta yatkiṃcitsarvaṃ dadyāma ityapi
अपीडयन्भृत्यवर्गमित्येवमनुशुश्रुम ।
पीडयन्भृत्यवर्गं हि आत्मानमपकर्षति
apīḍayanbhṛtyavargamityevamanuśuśruma |
pīḍayanbhṛtyavargaṃ hi ātmānamapakarṣati
अपूर्वं चापि यत्पात्रं यच्चापि स्याच्चिरोषितम् ।
दूरादभ्यागतं चापि तत्पात्रं न विदुर्बुधाः
apūrvaṃ cāpi yatpātraṃ yaccāpi syācciroṣitam |
dūrādabhyāgataṃ cāpi tatpātraṃ na vidurbudhāḥ
युधिष्ठिर उवाच
अपीडया च भूतानां धर्मस्याहिंसया तथा ।
पात्रं विद्यामतत्त्वेन यस्मै दत्तं न सन्तपेत्
apīḍayā ca bhūtānāṃ dharmasyāhiṃsayā tathā |
pātraṃ vidyāmatattvena yasmai dattaṃ na santapet
भीष्म उवाच
ऋत्विक्पुरोहिताचार्याः शिष्यसम्बन्धिबान्धवाः ।
सर्वे पूज्याश्च मान्याश्च श्रुतवन्तोऽनसूयकाः
ṛtvikpurohitācāryāḥ śiṣyasambandhibāndhavāḥ |
sarve pūjyāśca mānyāśca śrutavanto'nasūyakāḥ
अतोऽन्यथा वर्तमानाः सर्वे नार्हन्ति सत्क्रियाम् ।
तस्माद्गुणैः परीक्षेत पुरुषान्प्रणिधाय वै
ato'nyathā vartamānāḥ sarve nārhanti satkriyām |
tasmādguṇaiḥ parīkṣeta puruṣānpraṇidhāya vai
अक्रोधः सत्यवचनमहिंसा दम आर्जवम् ।
अद्रोहोऽनभिमानश्च ह्रीस्तितिक्षा दमः शमः
akrodhaḥ satyavacanamahiṃsā dama ārjavam |
adroho'nabhimānaśca hrīstitikṣā damaḥ śamaḥ
यस्मिन्नोतानि दृश्यन्ते न चाकार्याणि भारत ।
स्वभावतो निविष्टानि तत्पात्रं मानमर्हति
yasminnotāni dṛśyante na cākāryāṇi bhārata |
svabhāvato niviṣṭāni tatpātraṃ mānamarhati
तथा चिरोषितं चापि सम्प्रत्यागतमेव च ।
अपूर्वं चैव पूर्वं च तत्पात्रं मानमर्हति
tathā ciroṣitaṃ cāpi sampratyāgatameva ca |
apūrvaṃ caiva pūrvaṃ ca tatpātraṃ mānamarhati
अप्रामाण्यं च वेदानां शास्त्राणां चाभिलङ्घनम् ।
अव्यवस्था च सर्वत्र एतन्नाशनमात्मनः
aprāmāṇyaṃ ca vedānāṃ śāstrāṇāṃ cābhilaṅghanam |
avyavasthā ca sarvatra etannāśanamātmanaḥ
भवेत्पण्डितमानी यो ब्राह्मणो वेदनिन्दकः ।
आन्वीक्षिकीं तर्कविद्यामनुरक्तो निरर्थिकां
bhavetpaṇḍitamānī yo brāhmaṇo vedanindakaḥ |
ānvīkṣikīṃ tarkavidyāmanurakto nirarthikāṃ
हेतुवादान्बुवन्सत्सु विजेताऽहेतुवादकः ।
आक्रोष्टा चातिवक्ता च ब्राह्मणानां सदैवहि
hetuvādānbuvansatsu vijetā'hetuvādakaḥ |
ākroṣṭā cātivaktā ca brāhmaṇānāṃ sadaivahi
सर्वाभिशङ्की मूढश्च बालः कटुकवागपि ।
बोद्धव्यस्तादृशस्तात नरं श्वानं हि तं विदुः
sarvābhiśaṅkī mūḍhaśca bālaḥ kaṭukavāgapi |
boddhavyastādṛśastāta naraṃ śvānaṃ hi taṃ viduḥ
यथा श्वा भषितुं चैव हन्तु चैवावसज्जते ।
एवं सम्भाषणार्थाय सर्वशास्त्रवधाय च ।
अल्पश्रुताः कुतर्काश्च दृष्टाः सृष्टाः कुपण्डिताः
yathā śvā bhaṣituṃ caiva hantu caivāvasajjate |
evaṃ sambhāṣaṇārthāya sarvaśāstravadhāya ca |
alpaśrutāḥ kutarkāśca dṛṣṭāḥ sṛṣṭāḥ kupaṇḍitāḥ
श्रुतिस्मृती चेतिहासपुराणारण्यवेदिनः ।
अनुरुन्ध्याद्बहुज्ञांश्च सारज्ञाश्चैव पण्डिताः
śrutismṛtī cetihāsapurāṇāraṇyavedinaḥ |
anurundhyādbahujñāṃśca sārajñāścaiva paṇḍitāḥ
लोकयात्रा च द्रष्टव्या धर्मश्चात्महितानि च ।
एवं नरो वर्तमानः शाश्वतीर्वर्धते समाः
lokayātrā ca draṣṭavyā dharmaścātmahitāni ca |
evaṃ naro vartamānaḥ śāśvatīrvardhate samāḥ
ऋणमुन्मुच्य देवानामृषीणां च तथैव च ।
पितॄणामथ विप्राणामतिथीनां च पञ्चमम्
ṛṇamunmucya devānāmṛṣīṇāṃ ca tathaiva ca |
pitṝṇāmatha viprāṇāmatithīnāṃ ca pañcamam
पर्यायेण विमुक्तो यः सुनिर्णिक्तेन कर्मणा ।
एवं गृहस्थः कर्माणि कुर्वन्धर्मानन हीयते
paryāyeṇa vimukto yaḥ sunirṇiktena karmaṇā |
evaṃ gṛhasthaḥ karmāṇi kurvandharmānana hīyate
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)