अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शक्रशम्बरसंवादं तन्निवोध युधिष्ठिर
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam |
śakraśambarasaṃvādaṃ tannivodha yudhiṣṭhira
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि एकसप्ततितमोऽध्यायः ॥
20 verses · 71 of 274
Bhishma relates a dialogue of Shakra and Shambara. Indra, disguised as a matted-haired brahmin, asks the asura Shambara how he came to lead his own people. Shambara says he never envies brahmins: he honours those who expound the shastras, touches their feet and asks them questions, so they teach him freely, as bees fill a comb with honey. He stays alert while others are careless. So he rules his kin as the moon rules the stars. His father, having seen the might of brahmins in the war of devas and asuras, asked Soma how they succeed. Soma answered that brahmins succeed by tapas, and speech is their weapon as the arm is a king's. Hearing this, Indra honoured brahmins and gained the rank of Mahendra.
भीष्म उवाच
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शक्रशम्बरसंवादं तन्निवोध युधिष्ठिर
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam |
śakraśambarasaṃvādaṃ tannivodha yudhiṣṭhira
शक्रो ह्यज्ञातरूपेण जटी भूत्वा सुवारुणः ।
विप्ररूपं समास्थाय प्रश्नं पप्रच्छ शम्बरम्
śakro hyajñātarūpeṇa jaṭī bhūtvā suvāruṇaḥ |
viprarūpaṃ samāsthāya praśnaṃ papraccha śambaram
केन शम्बर वृत्तेन स्वजात्यानधितिष्ठसि ।
श्रेष्ठं त्वां केन मन्यन्ते तद्वै प्रब्रूहि तत्त्वतः
kena śambara vṛttena svajātyānadhitiṣṭhasi |
śreṣṭhaṃ tvāṃ kena manyante tadvai prabrūhi tattvataḥ
शम्बर उवाच
नासूयामि सदा विप्रान्ब्राह्ममेव च मे मतम् ।
शास्त्राणि वदतो विप्रान्संमन्यामि यथासुखम्
nāsūyāmi sadā viprānbrāhmameva ca me matam |
śāstrāṇi vadato viprānsaṃmanyāmi yathāsukham
श्रुत्वा च नावजानामि नापराध्यामि कर्हिचित् ।
अभ्यर्च्याभ्यनुपृच्छामि पादौ गृह्णामि धीमताम्
śrutvā ca nāvajānāmi nāparādhyāmi karhicit |
abhyarcyābhyanupṛcchāmi pādau gṛhṇāmi dhīmatām
ते विस्रब्धाः प्रभाषन्ते संयच्छन्ति च मां सदा ।
प्रमत्तेष्वप्रमत्तोऽस्मि सदा सुप्तेषु जागृमि
te visrabdhāḥ prabhāṣante saṃyacchanti ca māṃ sadā |
pramatteṣvapramatto'smi sadā supteṣu jāgṛmi
ते मां शास्त्रपथे युक्तं ब्रह्मण्यमनसूयकम् ।
समासिञ्चति शास्तारः क्षौद्रं मध्विव मक्षिकाः
te māṃ śāstrapathe yuktaṃ brahmaṇyamanasūyakam |
samāsiñcati śāstāraḥ kṣaudraṃ madhviva makṣikāḥ
यच्च भाषन्ति संतुष्टास्तच्च गृह्णाम्यमायया ।
समाधिमात्मनो नित्यमनुलोममचिन्तयम्
yacca bhāṣanti saṃtuṣṭāstacca gṛhṇāmyamāyayā |
samādhimātmano nityamanulomamacintayam
सोहं वागग्रमृष्टानां रसानामवलेहकः ।
स्वजात्यानधितिष्ठामि नक्षत्राणीव चन्द्रमाः
sohaṃ vāgagramṛṣṭānāṃ rasānāmavalehakaḥ |
svajātyānadhitiṣṭhāmi nakṣatrāṇīva candramāḥ
एतत्पृथिव्याममृतमेतच्चक्षुरनुत्तमम् ।
यद्ब्राह्मणमुखाच्छास्त्रमिह श्रुत्वा प्रवर्तते
etatpṛthivyāmamṛtametaccakṣuranuttamam |
yadbrāhmaṇamukhācchāstramiha śrutvā pravartate
एतत्कारणमाज्ञाय दृष्ट्वा देवासुरं पुरा ।
युद्धं पिता मे हृष्टात्मा विस्मितः समपद्यत
etatkāraṇamājñāya dṛṣṭvā devāsuraṃ purā |
yuddhaṃ pitā me hṛṣṭātmā vismitaḥ samapadyata
दृष्ट्वा च ब्राह्मणानां तु महिमानं महात्मनाम् ।
पर्यपृच्छत्कथममी सिद्धा इति निशाकरम्
dṛṣṭvā ca brāhmaṇānāṃ tu mahimānaṃ mahātmanām |
paryapṛcchatkathamamī siddhā iti niśākaram
सोम उवाच
ब्राह्मणास्तपसा सर्वे सिध्यन्ते वाग्बलाः सदा ।
भुजवीर्याश्च राजानो वागस्त्राश्च द्विजातयः
brāhmaṇāstapasā sarve sidhyante vāgbalāḥ sadā |
bhujavīryāśca rājāno vāgastrāśca dvijātayaḥ
प्रवसन्वाप्यधीयीत ब्राह्मीर्दुर्वसतीर्वसन् ।
निर्मन्युरपि निर्वाणो यतिः स्यात्समदर्शनः
pravasanvāpyadhīyīta brāhmīrdurvasatīrvasan |
nirmanyurapi nirvāṇo yatiḥ syātsamadarśanaḥ
अपि च ज्ञानसम्पन्नः सर्वान्वेदान्पितुर्गृहे ।
श्लाघमान इवाधीयाद्ग्राम्य इत्येव तं विदुः
api ca jñānasampannaḥ sarvānvedānpiturgṛhe |
ślāghamāna ivādhīyādgrāmya ityeva taṃ viduḥ
भूमिरेतौ निगिरति सर्पो बिलशयानिव ।
राजानं चाप्ययोद्धारं ब्राह्मणं चाप्रवासिनम्
bhūmiretau nigirati sarpo bilaśayāniva |
rājānaṃ cāpyayoddhāraṃ brāhmaṇaṃ cāpravāsinam
अभिमानः श्रियं हन्ति पुरुषस्याल्पमेधसः ।
गर्भेण दुष्यते कन्या गृहवासेन च द्विजः
abhimānaḥ śriyaṃ hanti puruṣasyālpamedhasaḥ |
garbheṇa duṣyate kanyā gṛhavāsena ca dvijaḥ
विद्याविदो लोकविदस्तपोदमसमन्विताः ।
नित्यपूज्याश्च वन्द्याश्च द्विजा लोकद्वयेच्छुभिः
vidyāvido lokavidastapodamasamanvitāḥ |
nityapūjyāśca vandyāśca dvijā lokadvayecchubhiḥ
इत्येतन्मे पिता श्रुत्वा सोमादद्भुतदर्शनात् ।
ब्राह्मणान्पूजयामास तथैवाहं महाव्रतान्
ityetanme pitā śrutvā somādadbhutadarśanāt |
brāhmaṇānpūjayāmāsa tathaivāhaṃ mahāvratān
भीष्म उवाच
श्रुत्वैतद्वचनं शक्रो दानवेन्द्रमुखाच्च्युतम् ।
द्विजान्संम्पूजयामास महेन्द्रत्वमवाप च
śrutvaitadvacanaṃ śakro dānavendramukhāccyutam |
dvijānsaṃmpūjayāmāsa mahendratvamavāpa ca
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)