श्रुतं बलं प्रभावश्च योषितां मुनिसत्तम ।
एकस्य बहुभार्यस्य धर्ममिच्छामि वेदितुम्
śrutaṃ balaṃ prabhāvaśca yoṣitāṃ munisattama |
ekasya bahubhāryasya dharmamicchāmi veditum
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि एकोनषष्टितमोऽध्यायः ॥
50 verses · 59 of 274
Markandeya asks the dharma of a man with many wives. Narada says one who neglects a wife in her season incurs sin like killing an unborn child, with exceptions for illness, captivity, travel and parva days. A man who abandons a blameless wife, above all one with sons and grandsons, has no expiation. Husband and wife may part by mutual consent for moksha. Even fallen, mother and father must be supported. A wife who strays from longing for a child is to be guarded, not cast away, for women, like rivers, become pure again. Narada then names five tirthas in the hand: of devas, rishis, pitris, Brahma in the middle, and Vishnu. Offerings belong to the learned shrotriya. Markandeya praises Narada, and the sages disperse to their ashramas.
मार्कण्डेय उवाच
श्रुतं बलं प्रभावश्च योषितां मुनिसत्तम ।
एकस्य बहुभार्यस्य धर्ममिच्छामि वेदितुम्
śrutaṃ balaṃ prabhāvaśca yoṣitāṃ munisattama |
ekasya bahubhāryasya dharmamicchāmi veditum
नारद उवाच
बहुभार्यासु सक्तस्य नारीभोगेषु गेहिनः ।
ऋतौ विमुञ्चमानस्य सांनिध्ये भ्रूणहा स्मृतः
bahubhāryāsu saktasya nārībhogeṣu gehinaḥ |
ṛtau vimuñcamānasya sāṃnidhye bhrūṇahā smṛtaḥ
वृद्धां वन्ध्यां सुव्रता च मृतापत्यामपुष्पिणीम् ।
कन्यां च बहुपुत्रां च वर्जयन्मुच्यते भयात्
vṛddhāṃ vandhyāṃ suvratā ca mṛtāpatyāmapuṣpiṇīm |
kanyāṃ ca bahuputrāṃ ca varjayanmucyate bhayāt
व्याधितो बन्धनस्थो वा प्रवासेष्वथ पर्वसु ।
ऋतुकाले तु नारीणां भ्रूणहत्यां प्रमुञ्चति
vyādhito bandhanastho vā pravāseṣvatha parvasu |
ṛtukāle tu nārīṇāṃ bhrūṇahatyāṃ pramuñcati
मार्कण्डेय उवाच
वैश्यनारीषु वै जाताः परप्रेष्यासु वा सुताः ।
कस्य ते बन्धुदायादा भवन्ति हि महामुने
vaiśyanārīṣu vai jātāḥ parapreṣyāsu vā sutāḥ |
kasya te bandhudāyādā bhavanti hi mahāmune
नारद उवाच
पण्यस्त्रीषु प्रसूता ये यस्य स्त्री तस्य ते सुताः ।
क्रयाच्च कृत्रिमाः पुत्रा प्रदानाच्चैव दत्रिमाः
paṇyastrīṣu prasūtā ye yasya strī tasya te sutāḥ |
krayācca kṛtrimāḥ putrā pradānāccaiva datrimāḥ
मार्कण्डेय उवाच
पण्यनारीष्वनियतः पुंसोऽर्थो वर्तते ध्रुवम् ।
अत्र चाहितगर्भायाः कस्य पुत्रं वदन्ति तम्
paṇyanārīṣvaniyataḥ puṃso'rtho vartate dhruvam |
atra cāhitagarbhāyāḥ kasya putraṃ vadanti tam
नारद उवाच
तीर्थभूतासु नारीषु ज्ञायते योऽभिगच्छति ।
ऋतौ तस्य भवेद्गर्भो यं वा नारी न शङ्कते
tīrthabhūtāsu nārīṣu jñāyate yo'bhigacchati |
ṛtau tasya bhavedgarbho yaṃ vā nārī na śaṅkate
मार्कण्डेय उवाच
नराणां त्यजतां भार्यां कामक्रोधाद्गुणान्विताम् ।
अप्रसूतां प्रसूतां वा तेषां पृच्छामि निष्कृतिम्
narāṇāṃ tyajatāṃ bhāryāṃ kāmakrodhādguṇānvitām |
aprasūtāṃ prasūtāṃ vā teṣāṃ pṛcchāmi niṣkṛtim
नारद उवाच
अपापां त्यजमानस्य साध्वीं मत्वा यमादितः ।
आत्मवंशस्वधर्मो वा त्यजतो निष्कृतिर्न तु
apāpāṃ tyajamānasya sādhvīṃ matvā yamāditaḥ |
ātmavaṃśasvadharmo vā tyajato niṣkṛtirna tu
यो नरस्त्यजते भार्या पुष्पिणीमप्रसूतिकाम् ।
स नष्टवंशः पितृभिर्युक्तस्त्यज्येत दैवतैः
yo narastyajate bhāryā puṣpiṇīmaprasūtikām |
sa naṣṭavaṃśaḥ pitṛbhiryuktastyajyeta daivataiḥ
भार्यामपत्यसञ्जातां प्रसूतां पुत्रपौत्रिणीम् ।
पुत्रदारपरित्यागी न स प्राप्नोति निष्कृतिम्
bhāryāmapatyasañjātāṃ prasūtāṃ putrapautriṇīm |
putradāraparityāgī na sa prāpnoti niṣkṛtim
एवं हि भार्यां त्यजतां नराणां नास्ति निष्कृतिः ।
नार्हन्ति प्रमदास्त्यक्तुं पुत्रपौत्रप्रतिष्ठिताः
evaṃ hi bhāryāṃ tyajatāṃ narāṇāṃ nāsti niṣkṛtiḥ |
nārhanti pramadāstyaktuṃ putrapautrapratiṣṭhitāḥ
मार्कण्डेय उवाच
कीदृशीं संत्यजन्भार्यां नरो दोषैर्न लिप्यते ।
एतदिच्छामि तत्वेन विज्ञातुमृषिसत्तम
kīdṛśīṃ saṃtyajanbhāryāṃ naro doṣairna lipyate |
etadicchāmi tatvena vijñātumṛṣisattama
नारद उवाच
मोक्षधर्मस्थितानां तु अन्योन्यमनुजानताम् ।
भार्यापतीनां मुक्तानामधर्मो न विधीयते
mokṣadharmasthitānāṃ tu anyonyamanujānatām |
bhāryāpatīnāṃ muktānāmadharmo na vidhīyate
अन्यसङ्गां गतापत्यां शूद्रगां परगामिनीम् ।
परीक्ष्य त्यजमानानां नराणां नास्ति पातकम्
anyasaṅgāṃ gatāpatyāṃ śūdragāṃ paragāminīm |
parīkṣya tyajamānānāṃ narāṇāṃ nāsti pātakam
पातकेऽपि तु भर्तव्यौ द्वौ तु माता पिता तथा
pātake'pi tu bhartavyau dvau tu mātā pitā tathā
मार्कण्डेय उवाच
भार्यायां व्यभिचारिण्यां नरस्य त्यजतो रुषा ।
कथं धर्मोऽप्यधर्मो वा भवतीह महामते
bhāryāyāṃ vyabhicāriṇyāṃ narasya tyajato ruṣā |
kathaṃ dharmo'pyadharmo vā bhavatīha mahāmate
नारद उवाच
अनृतेऽपि हि सत्ये वा यो नारीं दूषितां त्यजेत् ।
अरक्षमाणः स्वां भार्यां नरो भवति भ्रूणहा
anṛte'pi hi satye vā yo nārīṃ dūṣitāṃ tyajet |
arakṣamāṇaḥ svāṃ bhāryāṃ naro bhavati bhrūṇahā
अपत्यहेतोर्या नारी भर्तारमतिलङ्घयेत् ।
लोलेन्द्रियेति सा रक्ष्या न सन्त्याज्या कथञ्चन
apatyahetoryā nārī bhartāramatilaṅghayet |
lolendriyeti sā rakṣyā na santyājyā kathañcana
नद्यश्च नार्यश्च समस्वभावा
नैताः प्रमुञ्चन्ति नरावगाढाः ।
स्रोतांसि नद्यो वहते निपातं
नारी रजोभिः पुनरेति शौचम्
nadyaśca nāryaśca samasvabhāvā
naitāḥ pramuñcanti narāvagāḍhāḥ |
srotāṃsi nadyo vahate nipātaṃ
nārī rajobhiḥ punareti śaucam
एवं नार्यो न दुष्यन्ति व्यभिचारेऽपि भर्तृणाम् ।
मासिमासि भवेद्रागस्ततः शुद्धा भवन्त्युत
evaṃ nāryo na duṣyanti vyabhicāre'pi bhartṛṇām |
māsimāsi bhavedrāgastataḥ śuddhā bhavantyuta
मार्कण्डेय उवाच
कानि तीर्थानि भगवन्नृणां देहाश्रितानि वै ।
तानि वै शंस भगवन्याथातथ्येन पृच्छतः
kāni tīrthāni bhagavannṛṇāṃ dehāśritāni vai |
tāni vai śaṃsa bhagavanyāthātathyena pṛcchataḥ
सर्वतीर्थेषु सर्वज्ञ किं तीर्थं परमं नृणाम् ।
यत्रोपस्पृश्य पूतो यो नरो भवति नित्यशः
sarvatīrtheṣu sarvajña kiṃ tīrthaṃ paramaṃ nṛṇām |
yatropaspṛśya pūto yo naro bhavati nityaśaḥ
नारद उवाच
देवर्षिपितृतीर्थानि ब्राह्मं मध्येऽथं वैष्णवम् ।
नृणां तीर्थानि पञ्चाहुः पाणौ सन्निहितानि वै
devarṣipitṛtīrthāni brāhmaṃ madhye'thaṃ vaiṣṇavam |
nṛṇāṃ tīrthāni pañcāhuḥ pāṇau sannihitāni vai
आद्यतीर्थं तु तीर्थानां वैष्णवो भाग उच्यते ।
यत्रोपस्पृश्य वर्णानां चतुर्णां वर्धते कुलम् ।
पितृदैवतकार्याणि वर्धन्ते प्रेत्य चेह च
ādyatīrthaṃ tu tīrthānāṃ vaiṣṇavo bhāga ucyate |
yatropaspṛśya varṇānāṃ caturṇāṃ vardhate kulam |
pitṛdaivatakāryāṇi vardhante pretya ceha ca
मार्कण्डेय उवाच
नराणां कामवृत्तानां या नार्यो निरवग्रहाः ।
यासामभिग्रहो नास्ति ता मे कथय नारद
narāṇāṃ kāmavṛttānāṃ yā nāryo niravagrahāḥ |
yāsāmabhigraho nāsti tā me kathaya nārada
नारद उवाच
पाशुर्वैश्या नटी गोपी तान्तुकी तुन्नवायिकी ।
नारी किराती शबरी नर्तकी चानवग्रहा
pāśurvaiśyā naṭī gopī tāntukī tunnavāyikī |
nārī kirātī śabarī nartakī cānavagrahā
मार्कण्डेय उवाच
एतासु जाता नारीषु सर्ववर्णेषु ये सुताः ।
केषु के बन्धुदायादा भवन्ति ऋषिसत्तम
etāsu jātā nārīṣu sarvavarṇeṣu ye sutāḥ |
keṣu ke bandhudāyādā bhavanti ṛṣisattama
नारद उवाच
य एताः परिगृह्णन्ति तेषामेव हि ते सुताः ।
सर्वत्र तु प्रवृत्तासु बीजं नश्यति देहिनाम्
ya etāḥ parigṛhṇanti teṣāmeva hi te sutāḥ |
sarvatra tu pravṛttāsu bījaṃ naśyati dehinām
मार्कण्डेय उवाच
सर्वस्त्रीषु प्रवृत्ताश्च साधुवेदविवर्जिताः ।
मानवाः काण्डपृष्ठाश्च वेदमन्त्रबहिष्कृताः ।
नियुक्ता हव्यकव्येषु तेषां दत्तं कथं भवेत्
sarvastrīṣu pravṛttāśca sādhuvedavivarjitāḥ |
mānavāḥ kāṇḍapṛṣṭhāśca vedamantrabahiṣkṛtāḥ |
niyuktā havyakavyeṣu teṣāṃ dattaṃ kathaṃ bhavet
नारद उवाच
नार्हन्ति हव्यकव्यानि सावित्रीवर्जिता द्विजाः ।
व्रात्येष्वन्नप्रदानं तद्यथा शूद्रेषु वै तथा
nārhanti havyakavyāni sāvitrīvarjitā dvijāḥ |
vrātyeṣvannapradānaṃ tadyathā śūdreṣu vai tathā
मार्कण्डेय उवाच
धर्मेष्वधिकृतानां तु नराणां मुह्यते मनः ।
कथं न विघ्नो भवति एतदिच्छामि वेदितुम्
dharmeṣvadhikṛtānāṃ tu narāṇāṃ muhyate manaḥ |
kathaṃ na vighno bhavati etadicchāmi veditum
नारद उवाच
अर्थाश्च नार्यश्च समानमेन-
च्छ्रेयांसि पुंसामिह मोहयन्ति ।
रतिप्रमोदात्प्रमदा हरन्ति
भोगैर्धनं चाप्युपहन्ति धर्मान्
arthāśca nāryaśca samānamena-
cchreyāṃsi puṃsāmiha mohayanti |
ratipramodātpramadā haranti
bhogairdhanaṃ cāpyupahanti dharmān
हव्यं कव्यं च धर्मात्मा सर्वं तच्छ्रोत्रियोऽर्हति ।
दत्तं हि श्रोत्रिये साधौ ज्वलिताग्नाविवाहुतिः
havyaṃ kavyaṃ ca dharmātmā sarvaṃ tacchrotriyo'rhati |
dattaṃ hi śrotriye sādhau jvalitāgnāvivāhutiḥ
मार्कण्डेय उवाच
श्रोत्रियाणां कुले जाता वेदार्थविदितात्मनाम् ।
हित्वा कस्मात्त्रयीं विद्यां वार्तां वृत्तिमुपाश्रिताः
śrotriyāṇāṃ kule jātā vedārthaviditātmanām |
hitvā kasmāttrayīṃ vidyāṃ vārtāṃ vṛttimupāśritāḥ
नारद उवाच
चातुर्वर्ण्यं पुरा न्यस्तं सुविद्वत्सु द्विजातिषु ।
तस्माद्वर्णौः संविभज्या वृत्तिः सङ्करवर्जिता
cāturvarṇyaṃ purā nyastaṃ suvidvatsu dvijātiṣu |
tasmādvarṇauḥ saṃvibhajyā vṛttiḥ saṅkaravarjitā
ये चान्ये श्रोत्रिया जाताः संस्कृताः पुत्रगृध्नुभिः ।
पूर्वनिर्वाणनिर्वृत्तां जातां वृत्तिमुपाश्रिताः
ye cānye śrotriyā jātāḥ saṃskṛtāḥ putragṛdhnubhiḥ |
pūrvanirvāṇanirvṛttāṃ jātāṃ vṛttimupāśritāḥ
मार्कण्डेय उवाच
असंस्कृताः श्रोत्रियजाः संस्कृता ज्ञानिजाः कथम् ।
asaṃskṛtāḥ śrotriyajāḥ saṃskṛtā jñānijāḥ katham |
नारद उवाच
असंस्कारो वैदिकश्च स मान्यः श्रोत्रियात्मजः ।
शुद्धान्वयः श्रोत्रियस्तु सुविद्वद्भिः समोऽन्यथा
asaṃskāro vaidikaśca sa mānyaḥ śrotriyātmajaḥ |
śuddhānvayaḥ śrotriyastu suvidvadbhiḥ samo'nyathā
अनधीयानपुत्राश्च वेदसंस्कारवर्जिताः ।
तस्मात्ते वेदविज्ञाऽपि विप्राः श्रुतिनिकारिणः
anadhīyānaputrāśca vedasaṃskāravarjitāḥ |
tasmātte vedavijñā'pi viprāḥ śrutinikāriṇaḥ
ब्रह्मराशौ पुरा सृष्टा वेदसंस्कारसंस्कृताः ।
तस्मात्तेष्वेव ते जाताः साधवः कुलधारिणः
brahmarāśau purā sṛṣṭā vedasaṃskārasaṃskṛtāḥ |
tasmātteṣveva te jātāḥ sādhavaḥ kuladhāriṇaḥ
मार्कण्डेय उवाच
स्वयं क्रीतासु प्रेष्यासु प्रसूयन्ते तु ये नराः ।
कस्य नार्यः सुताश्चैव भवन्ति ऋषिसत्तम
svayaṃ krītāsu preṣyāsu prasūyante tu ye narāḥ |
kasya nāryaḥ sutāścaiva bhavanti ṛṣisattama
नारद उवाच
स्वदास्यां यो नरो मोहात्प्रसूयेत स पापकृत् ।
इहाभिनिन्दितः प्रेत्य अपत्यं प्रेष्यतां नयेत्
svadāsyāṃ yo naro mohātprasūyeta sa pāpakṛt |
ihābhininditaḥ pretya apatyaṃ preṣyatāṃ nayet
सा तस्य भार्या पुत्रा ये हव्यकव्यप्रदास्तु ते ।
तस्या ये बान्धवाः केचिद्विषक्ताः प्रेष्यतां गताः ।
सर्वे तस्यास्तु सम्बन्धा मुच्यन्ते प्रेष्यकर्मसु
sā tasya bhāryā putrā ye havyakavyapradāstu te |
tasyā ye bāndhavāḥ kecidviṣaktāḥ preṣyatāṃ gatāḥ |
sarve tasyāstu sambandhā mucyante preṣyakarmasu
एतत्ते कथितं सर्वं यदभिव्याहृतं त्वया ।
अथवा संशयः कश्चिद्भूयः सम्प्रष्टुमर्हसि
etatte kathitaṃ sarvaṃ yadabhivyāhṛtaṃ tvayā |
athavā saṃśayaḥ kaścidbhūyaḥ sampraṣṭumarhasi
मार्कण्डेय उवाच
अमिथ्यादर्शनालोके नारदः सर्वकोविदः ।
प्रत्यक्षदर्शी लोकानां स्वयंभुरिव सत्तमः
amithyādarśanāloke nāradaḥ sarvakovidaḥ |
pratyakṣadarśī lokānāṃ svayaṃbhuriva sattamaḥ
भीष्म उवाच
इति सम्भाष्य ऋषिभिर्मार्कण्डेयो महातपाः ।
नारदं चापि सत्कृत्य तेन चैवाभिसत्कृतः ।
आमन्त्रयित्वा ऋषिभिः प्रययावाश्रमं मुनिः
iti sambhāṣya ṛṣibhirmārkaṇḍeyo mahātapāḥ |
nāradaṃ cāpi satkṛtya tena caivābhisatkṛtaḥ |
āmantrayitvā ṛṣibhiḥ prayayāvāśramaṃ muniḥ
ऋषयश्चापि तीर्थानां परिचर्यां प्रचक्रमुः
ṛṣayaścāpi tīrthānāṃ paricaryāṃ pracakramuḥ
सुक्षेत्रबीजसंस्कारविशुद्धो ब्रह्मिचर्यया ।
नित्यनैमित्तिकात्स्नातो मनश्शुद्ध्या च शुद्ध्यति
sukṣetrabījasaṃskāraviśuddho brahmicaryayā |
nityanaimittikātsnāto manaśśuddhyā ca śuddhyati
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)