स्त्रीपुंसयोः सम्प्रयोगे स्पर्शः कस्याधिको भवेत् ।
एतस्मिन्संशये राजन्यथावद्वक्तुमर्हसि
strīpuṃsayoḥ samprayoge sparśaḥ kasyādhiko bhavet |
etasminsaṃśaye rājanyathāvadvaktumarhasi
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि चतुस्त्रिंशोऽध्यायः ॥
54 verses · 34 of 274
Yudhishthira asks which partner feels the greater pleasure in union. Bhishma tells of Bhangasvana, a childless rajarshi who performed the Agnishtut sacrifice, which Indra dislikes, and got a hundred sons. Indra bewildered him while hunting; he bathed in a lake and became a woman. She crowned her sons, went to the forest and bore a hundred more to an ascetic. Indra, disguised as a Brahmana, set the two sets of brothers against each other and they killed one another. Learning it was Indra, she begged pardon. Offered the life of one set, she chose those born to her as a woman, since a mother's love is greater. Indra revived all. Asked to choose, she stayed a woman, saying a woman's delight in union is greater.
युधिष्ठिर उवाच
स्त्रीपुंसयोः सम्प्रयोगे स्पर्शः कस्याधिको भवेत् ।
एतस्मिन्संशये राजन्यथावद्वक्तुमर्हसि
strīpuṃsayoḥ samprayoge sparśaḥ kasyādhiko bhavet |
etasminsaṃśaye rājanyathāvadvaktumarhasi
भीष्म उवाच
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
भङ्गास्वनेन शक्रस्य यथा वैरमभूत्पुरा
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam |
bhaṅgāsvanena śakrasya yathā vairamabhūtpurā
पुरा भङ्गास्वनो नाम राजर्षिरतिधार्मिकः ।
अपुत्रः पुरुषव्याघ्र पुत्रार्थं यज्ञमाहरत्
purā bhaṅgāsvano nāma rājarṣiratidhārmikaḥ |
aputraḥ puruṣavyāghra putrārthaṃ yajñamāharat
अग्निष्टुतं स राजर्षिरिन्द्रद्विष्टं महाबलः ।
प्रायश्चित्तेषु मर्त्यानां पुत्रकामेषु चेष्यते
agniṣṭutaṃ sa rājarṣirindradviṣṭaṃ mahābalaḥ |
prāyaścitteṣu martyānāṃ putrakāmeṣu ceṣyate
इन्द्रो ज्ञात्वा तु तं यज्ञं महाभागः सुरेश्वरः ।
अन्तरं तस्य राजर्षेरन्विच्छन्नियतात्मनः ।
न चैवास्यान्तरं राजन्स ददर्श महात्मनः
indro jñātvā tu taṃ yajñaṃ mahābhāgaḥ sureśvaraḥ |
antaraṃ tasya rājarṣeranvicchanniyatātmanaḥ |
na caivāsyāntaraṃ rājansa dadarśa mahātmanaḥ
कस्य चित्त्वथ कालस्य मृगयां गतवान्नृपः ।
इदमन्तरमित्येव शक्रो नृपममोहयत्
kasya cittvatha kālasya mṛgayāṃ gatavānnṛpaḥ |
idamantaramityeva śakro nṛpamamohayat
एकाश्वेन च राजर्षिर्भ्रान्त इन्द्रेण मोहितः ।
न दिशोऽविन्दत नृपः क्षुत्पिपासार्दितस्तदा
ekāśvena ca rājarṣirbhrānta indreṇa mohitaḥ |
na diśo'vindata nṛpaḥ kṣutpipāsārditastadā
इतश्चेतश्च धावन्वै श्रमतृष्णार्दितो नृप ।
सरोऽपश्यत्सुरुचिरं पूर्णं परमवारिणा
itaścetaśca dhāvanvai śramatṛṣṇārdito nṛpa |
saro'paśyatsuruciraṃ pūrṇaṃ paramavāriṇā
सोऽवगाह्य सरस्तात पाययामास वाजिनम्
so'vagāhya sarastāta pāyayāmāsa vājinam
अथ पीतोदकं सोऽश्वं वृक्षे बद्ध्वा नृपोत्तमः ।
अवगाह्य ततः स्नातस्तत्र स्त्रीत्वमवाप्तवान्
atha pītodakaṃ so'śvaṃ vṛkṣe baddhvā nṛpottamaḥ |
avagāhya tataḥ snātastatra strītvamavāptavān
आत्मानं स्त्रीकृतं दृष्ट्वा व्रीडितो नृपसत्तमः ।
चिन्तानुगतसर्वात्मा व्याकुलेन्द्रियचेतनः
ātmānaṃ strīkṛtaṃ dṛṣṭvā vrīḍito nṛpasattamaḥ |
cintānugatasarvātmā vyākulendriyacetanaḥ
आरोहिष्ये कथं त्वश्वं कथं यास्यामि वै पुरम् ।
इष्टेनाग्निष्टुता चापि पुत्राणां शतमौरसम्
ārohiṣye kathaṃ tvaśvaṃ kathaṃ yāsyāmi vai puram |
iṣṭenāgniṣṭutā cāpi putrāṇāṃ śatamaurasam
जातं महाबलानां मे तान्प्रवक्ष्यामि किन्नवहम् ।
दारेषु चात्मकीयेषु पौरजानपदेषु च
jātaṃ mahābalānāṃ me tānpravakṣyāmi kinnavaham |
dāreṣu cātmakīyeṣu paurajānapadeṣu ca
मृदुत्वं च तनुत्वं च पराधीनत्वमेव च ।
हासभावादि लावण्यं स्त्रीगुणाद्वा कुतूहलम् ।
स्त्रीगुणा ऋषिभिः प्रोक्ता धर्मतत्त्वार्थदर्शिभिः
mṛdutvaṃ ca tanutvaṃ ca parādhīnatvameva ca |
hāsabhāvādi lāvaṇyaṃ strīguṇādvā kutūhalam |
strīguṇā ṛṣibhiḥ proktā dharmatattvārthadarśibhiḥ
व्यायामः कर्कशत्वं च वीर्यं च पुरुषे गुणाः
vyāyāmaḥ karkaśatvaṃ ca vīryaṃ ca puruṣe guṇāḥ
पौरुषं विप्रनष्टं स्त्रीत्वं केनापि मेऽभवत् ।
स्त्रीभावात्पुनरश्वं तं कथमारोढुमुत्सहे
pauruṣaṃ vipranaṣṭaṃ strītvaṃ kenāpi me'bhavat |
strībhāvātpunaraśvaṃ taṃ kathamāroḍhumutsahe
महता त्वथ खेदेन आरुह्याश्वं नराधिपः ।
पुनरायात्पुरं तात स्त्रीभूतो नृपसत्तमः ।
mahatā tvatha khedena āruhyāśvaṃ narādhipaḥ |
punarāyātpuraṃ tāta strībhūto nṛpasattamaḥ |
पुत्रा दाराश्च भृत्याश्च पौरजानपदाश्च ते ।
किन्न्विदं त्विति विज्ञाय विस्मयं परमं गताः
putrā dārāśca bhṛtyāśca paurajānapadāśca te |
kinnvidaṃ tviti vijñāya vismayaṃ paramaṃ gatāḥ
अथोवाच स राजर्षिः स्त्रीभूतो वदतांवरः ।
मृगयामस्मि निर्यातो बलैः परिवृतो दृढम् ।
उद्भान्तः प्राविशं घोरामटवीं दैवमोहितः
athovāca sa rājarṣiḥ strībhūto vadatāṃvaraḥ |
mṛgayāmasmi niryāto balaiḥ parivṛto dṛḍham |
udbhāntaḥ prāviśaṃ ghorāmaṭavīṃ daivamohitaḥ
अटव्यां च सुघोंरायां तृष्णार्तो नष्टचेतनः ।
सरः सुरुचिरप्रख्यमपश्यं पक्षिभिर्वृतम्
aṭavyāṃ ca sughoṃrāyāṃ tṛṣṇārto naṣṭacetanaḥ |
saraḥ suruciraprakhyamapaśyaṃ pakṣibhirvṛtam
तत्रावगाढः स्त्रीभूतो व्यक्तं दैवान्न संशयः ।
अतृप्त एव पुत्राणां दाराणां च धनस्य च
tatrāvagāḍhaḥ strībhūto vyaktaṃ daivānna saṃśayaḥ |
atṛpta eva putrāṇāṃ dārāṇāṃ ca dhanasya ca
नामगोत्राणि चाभाव्य दाराणां मन्त्रिणां तथा ।
आह पुत्रांस्ततः सोऽथ स्त्रीभूतः पार्तिवोत्तमः ।
सम्प्रीत्या भुज्यतांराज्यं वनं यास्यामि पुत्रकाः
nāmagotrāṇi cābhāvya dārāṇāṃ mantriṇāṃ tathā |
āha putrāṃstataḥ so'tha strībhūtaḥ pārtivottamaḥ |
samprītyā bhujyatāṃrājyaṃ vanaṃ yāsyāmi putrakāḥ
स पुत्राणां शतं राजा अभिषिच्य वनं गतः ।
गत्वा चैवाश्रमं सा तु तापसं प्रत्यपद्यत
sa putrāṇāṃ śataṃ rājā abhiṣicya vanaṃ gataḥ |
gatvā caivāśramaṃ sā tu tāpasaṃ pratyapadyata
तापसेनास्य पुत्राणामाश्रमेष्वभवच्छतम् ।
अथ साऽऽदाय तान्सर्वान्पूर्वपुत्रानभाषत
tāpasenāsya putrāṇāmāśrameṣvabhavacchatam |
atha sā''dāya tānsarvānpūrvaputrānabhāṣata
पुरुषत्वे सुता यूयं स्त्रीत्वे चेमे शतं सुताः ।
एकत्र भुज्यतां राज्यं भ्रातृभावेन पुत्रकाः
puruṣatve sutā yūyaṃ strītve ceme śataṃ sutāḥ |
ekatra bhujyatāṃ rājyaṃ bhrātṛbhāvena putrakāḥ
सहिता भ्रातरस्तेऽथ राज्यं बुभुजिरे तदा
sahitā bhrātaraste'tha rājyaṃ bubhujire tadā
तान्दृष्ट्वा भातृभावेन भुञ्जानान्राज्यमुत्तमम् ।
चिन्तयामास देवेन्द्रो मन्युनाऽथ परिप्लुतः ।
उपकारोऽस्य राजर्षेः कृतो नापकृतं मया
tāndṛṣṭvā bhātṛbhāvena bhuñjānānrājyamuttamam |
cintayāmāsa devendro manyunā'tha pariplutaḥ |
upakāro'sya rājarṣeḥ kṛto nāpakṛtaṃ mayā
ततो ब्राह्मणरुपेण देवराजः शतक्रतुः ।
भेदयामास तान्गत्वा नगरं वै नृपात्मजान्
tato brāhmaṇarupeṇa devarājaḥ śatakratuḥ |
bhedayāmāsa tāngatvā nagaraṃ vai nṛpātmajān
भ्रातृणां नास्ति सौभ्रात्रं येऽप्येकस्य पितः सुताः ।
कश्यपस्य सुराश्चैव असुराश्व सुतास्तथा ।
bhrātṛṇāṃ nāsti saubhrātraṃ ye'pyekasya pitaḥ sutāḥ |
kaśyapasya surāścaiva asurāśva sutāstathā |
राज्यहेतोर्विवदिताः कश्यपस्य सुरासुराः ॥
यूयं भङ्गास्वनापत्यास्तापसस्येतरे सुताः ।
rājyahetorvivaditāḥ kaśyapasya surāsurāḥ ||
yūyaṃ bhaṅgāsvanāpatyāstāpasasyetare sutāḥ |
युष्माकं भेदितास्ते तु युद्धेऽन्योन्यमपातयन् ।
तच्छ्रुत्वा तापसी चापि संतप्ता प्ररुरोद ह
yuṣmākaṃ bheditāste tu yuddhe'nyonyamapātayan |
tacchrutvā tāpasī cāpi saṃtaptā praruroda ha
ब्राह्मणच्छद्मनाऽभ्येत्य तामिन्द्रोऽथान्वपृच्छत ।
केन दुःखेन संतप्ता रोदिषि त्वं वरानने
brāhmaṇacchadmanā'bhyetya tāmindro'thānvapṛcchata |
kena duḥkhena saṃtaptā rodiṣi tvaṃ varānane
ब्राह्म्णं तं ततो दृष्ट्वा सा स्त्री करणमब्रवीत् ।
पुत्राणां द्वे शते ब्रह्मन्कालेन विनिपातिते
brāhmṇaṃ taṃ tato dṛṣṭvā sā strī karaṇamabravīt |
putrāṇāṃ dve śate brahmankālena vinipātite
अहं राजाऽभव विप्र तत्र पूर्वं शतं मम ।
समुत्पन्नं सुरूपाणां पुत्राणां ब्राह्मणोत्तम
ahaṃ rājā'bhava vipra tatra pūrvaṃ śataṃ mama |
samutpannaṃ surūpāṇāṃ putrāṇāṃ brāhmaṇottama
कदाचिन्मृगयां यात उद्धान्तो गहने वने ।
अवगाढश्च सरसि स्त्रीभूतो ब्राह्मणोत्तम
kadācinmṛgayāṃ yāta uddhānto gahane vane |
avagāḍhaśca sarasi strībhūto brāhmaṇottama
पुत्रान्राज्ये प्रतिष्ठाप्य वनमस्मि ततो गतः
putrānrājye pratiṣṭhāpya vanamasmi tato gataḥ
स्त्रियाश्च मे पुत्रशतं तापसेन महात्मना ।
आश्रमे जनितं ब्रह्मन्नीतं तन्नगरं मया
striyāśca me putraśataṃ tāpasena mahātmanā |
āśrame janitaṃ brahmannītaṃ tannagaraṃ mayā
तेषां च वैरमुत्पन्नं कालयोगेन वै द्विज ।
एतच्छोचाम्यहं ब्रह्मन्दैवेन समभिप्लुता
teṣāṃ ca vairamutpannaṃ kālayogena vai dvija |
etacchocāmyahaṃ brahmandaivena samabhiplutā
इन्द्रस्तां दुःशितां दृष्ट्वा अब्रवीत्परुषं वचः
indrastāṃ duḥśitāṃ dṛṣṭvā abravītparuṣaṃ vacaḥ
पुरा सुदुःसहं भद्रे मम दुःखं त्वया कृतम् ।
इन्द्रद्विष्टेन यजता मामनाहूय धिष्ठितम् ।
इन्द्रोऽहमस्मि दुर्बुद्धे वैरं ते पातितं मया
purā suduḥsahaṃ bhadre mama duḥkhaṃ tvayā kṛtam |
indradviṣṭena yajatā māmanāhūya dhiṣṭhitam |
indro'hamasmi durbuddhe vairaṃ te pātitaṃ mayā
इन्द्रं दृष्ट्वा तु राजर्षिः पादयोः शिरसा गतः ।
प्रसीद त्रिदशश्रेष्ठ पुत्रकामेन स क्रतुः ।
इष्टस्त्रिदशशार्दूल तत्र मे क्षन्तुमर्हसि
indraṃ dṛṣṭvā tu rājarṣiḥ pādayoḥ śirasā gataḥ |
prasīda tridaśaśreṣṭha putrakāmena sa kratuḥ |
iṣṭastridaśaśārdūla tatra me kṣantumarhasi
प्रणिपातेन तस्येन्द्रः परितुष्टो वरं ददौ
praṇipātena tasyendraḥ parituṣṭo varaṃ dadau
पुत्रास्ते कतमे राजञ्जीवन्त्वेतत्प्रचक्ष्व मे ।
स्त्रीभूतस्य हि ये जाताः पुरुषस्याथ येऽभवन्
putrāste katame rājañjīvantvetatpracakṣva me |
strībhūtasya hi ye jātāḥ puruṣasyātha ye'bhavan
तापसी तु ततः शक्रमुवाच प्रयताञ्जलिः ।
स्त्रीभूतस्य हि ये पुत्रास्ते मे जीवन्तु वासव
tāpasī tu tataḥ śakramuvāca prayatāñjaliḥ |
strībhūtasya hi ye putrāste me jīvantu vāsava
इन्द्रस्तु विस्मितो दृष्ट्वा स्त्रियं पप्रच्छ तां पुनः ।
पुरुषोत्पादिता ये ते कथं द्वेष्याः सुतास्तव
indrastu vismito dṛṣṭvā striyaṃ papraccha tāṃ punaḥ |
puruṣotpāditā ye te kathaṃ dveṣyāḥ sutāstava
स्त्रीभूतस्य हि ये जाताः स्नेहस्तेभ्योऽधिकः कथम् ।
कारणं श्रोतुमिच्छामि तन्मे वक्तुमिहार्हसि
strībhūtasya hi ye jātāḥ snehastebhyo'dhikaḥ katham |
kāraṇaṃ śrotumicchāmi tanme vaktumihārhasi
स्त्र्युवाच
स्त्रियास्त्वभ्यधिकः स्नेहो न तता पुरुषस्य वै ।
तस्मात्ते शक्र जीवन्तु ये जाताः स्त्रीकृतस्य वै
striyāstvabhyadhikaḥ sneho na tatā puruṣasya vai |
tasmātte śakra jīvantu ye jātāḥ strīkṛtasya vai
भीष्म उवाच
एवमुक्तस्ततस्त्विन्द्रः प्रीतो वाक्यमुवाच ह ।
सर्व एवेह जीवन्तु पुत्रास्ते सत्यवादिनि
evamuktastatastvindraḥ prīto vākyamuvāca ha |
sarva eveha jīvantu putrāste satyavādini
वरं च वृणु राजेन्द्र यं त्वमिच्छसि सुव्रत ।
पुरुषत्वमथ स्त्रीत्वं मत्तो यदभिकाङ्क्षसे
varaṃ ca vṛṇu rājendra yaṃ tvamicchasi suvrata |
puruṣatvamatha strītvaṃ matto yadabhikāṅkṣase
स्त्र्युवाच
स्त्रीत्वमेव वृणे शक्र पुंस्त्वं नेच्छामि वासव ।
एवमुक्तस्तु देवेन्द्रस्तां स्त्रियं प्रत्युवाच ह
strītvameva vṛṇe śakra puṃstvaṃ necchāmi vāsava |
evamuktastu devendrastāṃ striyaṃ pratyuvāca ha
पुरुषत्वं कथं त्यक्त्वा स्त्रीत्वं रोचयसे विभो ।
एवमुक्तः प्रत्युवाच स्त्रीभूतो राजसत्तमः
puruṣatvaṃ kathaṃ tyaktvā strītvaṃ rocayase vibho |
evamuktaḥ pratyuvāca strībhūto rājasattamaḥ
स्त्रियाः पुरुषसंयोगे प्रीतिरभ्यधिका सदा ।
एतस्मात्कारणाच्छक्र स्त्रीत्वमेव वृणोम्यहम्
striyāḥ puruṣasaṃyoge prītirabhyadhikā sadā |
etasmātkāraṇācchakra strītvameva vṛṇomyaham
रमाभि चाधिकं स्त्रीत्वे सत्यं वै देवसत्तम ।
स्त्रीभावेन हि तुष्यामि गम्यतां त्रिदशाधिप
ramābhi cādhikaṃ strītve satyaṃ vai devasattama |
strībhāvena hi tuṣyāmi gamyatāṃ tridaśādhipa
एवमस्त्विति चोक्त्वा तामापृच्छ्य त्रिदिवं गतः ।
एवं स्त्रिया महाराज अधिका प्रीतिरुच्यते
evamastviti coktvā tāmāpṛcchya tridivaṃ gataḥ |
evaṃ striyā mahārāja adhikā prītirucyate
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)