Chapter 28: Garuda wins the amrita and honours Indra's vajra

पितामहवचः श्रुत्वा गरुडः पततांवरः ।
जगाम गोकुलं किञ्चिन्नवनीतजिहीर्षया

pitāmahavacaḥ śrutvā garuḍaḥ patatāṃvaraḥ |
jagāma gokulaṃ kiñcinnavanītajihīrṣayā

नवनीतं तथाऽपश्यन्मथितं कलशे स्थितम् ।
तदादाय ततोऽगच्छद्यतस्तद्रक्ष्यतेऽमृतम्

navanītaṃ tathā'paśyanmathitaṃ kalaśe sthitam |
tadādāya tato'gacchadyatastadrakṣyate'mṛtam

स तत्र गत्वा पतगस्तिर्यक्तोयं महाबलः ।
हुताशनमपक्रम्य नवनीतमपातयत्

sa tatra gatvā patagastiryaktoyaṃ mahābalaḥ |
hutāśanamapakramya navanītamapātayat

सो र्चिष्मान्मन्दवेगोऽभूत्सर्पिषा तेन तर्पितः ।
धूमकेतुर्न जज्वाल धूममेव ससर्ज ह

so rciṣmānmandavego'bhūtsarpiṣā tena tarpitaḥ |
dhūmaketurna jajvāla dhūmameva sasarja ha

तमतीत्याशु गरुडो हृष्टात्मा जातवेदसम् ।
रक्षांसि समतिक्रामत्पक्षवातेन पातयन्

tamatītyāśu garuḍo hṛṣṭātmā jātavedasam |
rakṣāṃsi samatikrāmatpakṣavātena pātayan

ते पतन्ति शिरोभिस्च जानुभिश्चरणैस्तथा ।
उत्सृज्य शस्त्रावरणं पक्षिपक्षसमाहताः

te patanti śirobhisca jānubhiścaraṇaistathā |
utsṛjya śastrāvaraṇaṃ pakṣipakṣasamāhatāḥ

उत्प्लुत्य चावृतान्नागान्हत्वा चक्रं व्यतीत्य च ।
अरान्तरेण शिरसा भित्त्वा जालं समाद्रवत्

utplutya cāvṛtānnāgānhatvā cakraṃ vyatītya ca |
arāntareṇa śirasā bhittvā jālaṃ samādravat

स भित्त्वा शिरसा जालं वज्रवेगसमो बली ।
उज्जहार ततः शीघ्रममृतं भुजगाशनः

sa bhittvā śirasā jālaṃ vajravegasamo balī |
ujjahāra tataḥ śīghramamṛtaṃ bhujagāśanaḥ

तदादायाद्रवच्छीघ्रं गरुडः श्वसनो यथा ।
अथ सन्नाहमकरोद्वृत्रहा विबुधैः सह

tadādāyādravacchīghraṃ garuḍaḥ śvasano yathā |
atha sannāhamakarodvṛtrahā vibudhaiḥ saha

ततो मातलिसंयुक्तं हरिभिः स्वर्णमालिभिः ।
आरुरोह रथं शीघ्रं सूर्याग्निसमतेजसम्

tato mātalisaṃyuktaṃ haribhiḥ svarṇamālibhiḥ |
āruroha rathaṃ śīghraṃ sūryāgnisamatejasam

सोऽभ्यद्रवत्पक्षिराजं वृत्रहा पाकशासनः ।
उद्यम्य निशितं वज्रं वज्रहस्तो महाबलः

so'bhyadravatpakṣirājaṃ vṛtrahā pākaśāsanaḥ |
udyamya niśitaṃ vajraṃ vajrahasto mahābalaḥ

तथैव गरुडो राजन्वज्रहस्तं समाद्रवत् ।
ततो वै मातलिं प्राह शीघ्रं वाहय वाजिनः

tathaiva garuḍo rājanvajrahastaṃ samādravat |
tato vai mātaliṃ prāha śīghraṃ vāhaya vājinaḥ

अथ दिव्यं महाघोरं गरुडाय ससर्ज ह ।
वज्रं सहस्रनयनस्तिग्मवेगपराक्रमः

atha divyaṃ mahāghoraṃ garuḍāya sasarja ha |
vajraṃ sahasranayanastigmavegaparākramaḥ

उत्सिसृक्षन्तमाज्ञाय वज्रं वै त्रिदशेश्वरम् ।
तूर्णं वेगपरो भूत्वा जगाम पततांवरः

utsisṛkṣantamājñāya vajraṃ vai tridaśeśvaram |
tūrṇaṃ vegaparo bhūtvā jagāma patatāṃvaraḥ

पितामहनिसर्गेण ज्ञात्वा लब्धवरः खगः ।
आयुधानां वरं वज्रमथ शक्रमुवाच ह

pitāmahanisargeṇa jñātvā labdhavaraḥ khagaḥ |
āyudhānāṃ varaṃ vajramatha śakramuvāca ha

वृत्रहन्नेष वज्रस्ते वरो लब्धः पितामहात् ।
अतः सम्मानमाकाङ्क्षन्मुञ्चाम्येकं तनूरुहम्

vṛtrahanneṣa vajraste varo labdhaḥ pitāmahāt |
ataḥ sammānamākāṅkṣanmuñcāmyekaṃ tanūruham

एतेनायुधराजेन यदि शक्तोसि वृत्रहन् ।
हन्यास्त्वं परया शक्तया गच्छाम्यहमनामयः

etenāyudharājena yadi śaktosi vṛtrahan |
hanyāstvaṃ parayā śaktayā gacchāmyahamanāmayaḥ

तत्तु तूर्णं तदा वज्रं स्वेन वेगेन भारत ।
जघान परया शक्त्या न चैनमदहद्भृशम्

tattu tūrṇaṃ tadā vajraṃ svena vegena bhārata |
jaghāna parayā śaktyā na cainamadahadbhṛśam

ततो देवर्षयो राजन्गच्छन्तो वै विहायसा ।
दृष्ट्वा वज्रं विवक्तं तं पक्षइपर्णेऽब्रुवन्वचः

tato devarṣayo rājangacchanto vai vihāyasā |
dṛṣṭvā vajraṃ vivaktaṃ taṃ pakṣaiparṇe'bruvanvacaḥ

सुपर्णः पक्षिगरुडो यस्य पर्णे वरायुधम् ।
विषक्तं देवराजस्य वृत्रहन्तुः सनातनम्

suparṇaḥ pakṣigaruḍo yasya parṇe varāyudham |
viṣaktaṃ devarājasya vṛtrahantuḥ sanātanam

एवं सुपर्णो विहगो वैनतेयः प्रतापवान् ।
ऋषयस्तं विजानन्ति चाग्नेयं वैष्णवं पुनः

evaṃ suparṇo vihago vainateyaḥ pratāpavān |
ṛṣayastaṃ vijānanti cāgneyaṃ vaiṣṇavaṃ punaḥ

वेदाभिष्टुतमत्यर्थं स्वर्गमार्गफलप्रदम् ।
तनुपर्णं सुपर्णस्य जगृहुर्बर्हिणस्तथा

vedābhiṣṭutamatyarthaṃ svargamārgaphalapradam |
tanuparṇaṃ suparṇasya jagṛhurbarhiṇastathā

मयूराविस्मिताः सर्वे आद्रवन्ति स्म वज्रिणम्

mayūrāvismitāḥ sarve ādravanti sma vajriṇam