एवं ब्रुवन्त्यां स्त्रीधर्मं देव्यां देवस्य शासनात् ।
ऋषिगन्धर्वयक्षाणां योषितश्चाप्सरोगणाः
evaṃ bruvantyāṃ strīdharmaṃ devyāṃ devasya śāsanāt |
ṛṣigandharvayakṣāṇāṃ yoṣitaścāpsarogaṇāḥ
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि एकोनपञ्चाशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
26 verses · 249 of 274
Wives of rishis, Gandharvas, Yakshas and Nagas gather with the rivers as Uma speaks. A maiden may be given by her father, mother, brother, maternal uncle or paternal uncle, after careful thought. For the higher varnas marriage is by mantra and the taking of hands. From the day she is given, the wife holds her husband as her vow and does nothing he dislikes. Uma tells an old account. A Brahmana had two wives. One sought merit through the Devas, worshipping them while slighting her husband; the other served her husband as her deity. When both died together, the second went to the worlds of merit. Yama told the weeping first wife that no worlds were hers, and sent her back to live devoted to her husband.
नारद उवाच
एवं ब्रुवन्त्यां स्त्रीधर्मं देव्यां देवस्य शासनात् ।
ऋषिगन्धर्वयक्षाणां योषितश्चाप्सरोगणाः
evaṃ bruvantyāṃ strīdharmaṃ devyāṃ devasya śāsanāt |
ṛṣigandharvayakṣāṇāṃ yoṣitaścāpsarogaṇāḥ
नागभूतस्त्रियश्चैव नद्यश्चैव समागताः ।
श्रुतुकामाः परं वाक्यं सर्वाः पर्यवतस्थिरे
nāgabhūtastriyaścaiva nadyaścaiva samāgatāḥ |
śrutukāmāḥ paraṃ vākyaṃ sarvāḥ paryavatasthire
उमादेवी मुदा युक्ता पुज्यमानाऽङ्गनागणैः ।
आनृशंस्यपरा देवी सततं स्त्रीगणं प्रति
umādevī mudā yuktā pujyamānā'ṅganāgaṇaiḥ |
ānṛśaṃsyaparā devī satataṃ strīgaṇaṃ prati
स्त्रीगणस्य हितार्थाय भवप्रियचिकीर्षया ।
वक्तुं वचनमारेभे स्त्रीणां धर्माश्रयान्वितम्
strīgaṇasya hitārthāya bhavapriyacikīrṣayā |
vaktuṃ vacanamārebhe strīṇāṃ dharmāśrayānvitam
उमोवाच
भगवन्सर्वभूतेश श्रूयतां वचनं मम ।
ऋतुप्राप्ता सुशुद्दा या कन्या सेत्यभिधीयते
bhagavansarvabhūteśa śrūyatāṃ vacanaṃ mama |
ṛtuprāptā suśuddā yā kanyā setyabhidhīyate
तां तु कन्यां पिता माता भ्राता मातुल एव वा ।
पितृव्यश्चैव पञ्चते दातुं प्रभवतां गताः
tāṃ tu kanyāṃ pitā mātā bhrātā mātula eva vā |
pitṛvyaścaiva pañcate dātuṃ prabhavatāṃ gatāḥ
विवाहाश्च तथा पञ्च तासां धर्मार्थकारणात् ।
कामतश्च मिथो दानमितरेतरकाम्यया
vivāhāśca tathā pañca tāsāṃ dharmārthakāraṇāt |
kāmataśca mitho dānamitaretarakāmyayā
दत्ता यस्य भवेद्भार्या एतेषां येन केन चित् ।
दातारः सुविमृश्यैव दातुमर्हन्ति नान्यथा
dattā yasya bhavedbhāryā eteṣāṃ yena kena cit |
dātāraḥ suvimṛśyaiva dātumarhanti nānyathā
उत्तमानां तु वर्णानां मन्त्रवत्पाणिसङ्ग्रहः ।
विवाहकारणं चाहुः शूद्राणां सम्प्रयोगतः
uttamānāṃ tu varṇānāṃ mantravatpāṇisaṅgrahaḥ |
vivāhakāraṇaṃ cāhuḥ śūdrāṇāṃ samprayogataḥ
यदा दत्ता भवेत्कन्या तस्माद्भार्यार्थिने स्वकैः ।
तदाप्रभृति सा नारी दशरात्रं विलज्जया ।
मनसा कर्मणा वाचा अनुकूला च सा भवेत्
yadā dattā bhavetkanyā tasmādbhāryārthine svakaiḥ |
tadāprabhṛti sā nārī daśarātraṃ vilajjayā |
manasā karmaṇā vācā anukūlā ca sā bhavet
इति भर्तृव्रतं कुर्यात्पतिमुद्दिश्य शोभना ।
तदाप्रभृति सा नारी न कुर्यात्पत्युरप्रियम्
iti bhartṛvrataṃ kuryātpatimuddiśya śobhanā |
tadāprabhṛti sā nārī na kuryātpatyurapriyam
यद्यदिच्छति वै भर्ता ध्रमकामार्थकारणात् ।
तथैवानुप्रिया भूत्वा तथैवोपचरेत्पतिम् ।
पतिव्रतात्वं नारीणामेतदेव सनातनम्
yadyadicchati vai bhartā dhramakāmārthakāraṇāt |
tathaivānupriyā bhūtvā tathaivopacaretpatim |
pativratātvaṃ nārīṇāmetadeva sanātanam
तादृशी सा भवेन्नित्यं यादृशस्तु भवेत्पतिः ।
शुभाशुभसमाचार एतद्वृत्तं समासतः
tādṛśī sā bhavennityaṃ yādṛśastu bhavetpatiḥ |
śubhāśubhasamācāra etadvṛttaṃ samāsataḥ
दैवतं सततं साध्वी भर्तारं या तु पश्यति ।
दैवमेव भवेत्तस्याः पतिरित्यवगम्यते
daivataṃ satataṃ sādhvī bhartāraṃ yā tu paśyati |
daivameva bhavettasyāḥ patirityavagamyate
एतस्मिन्कारणं देव पौराणी श्रूयते श्रुतिः ।
कथयामि प्रसादात्ते शृणु देव समासतः
etasminkāraṇaṃ deva paurāṇī śrūyate śrutiḥ |
kathayāmi prasādātte śṛṇu deva samāsataḥ
कस्य चित्त्वथ विप्रस्य भार्ये द्वे हि बभूवतुः ।
तयोरेका धर्मकामा देवानुद्दिश्य भक्तितः
kasya cittvatha viprasya bhārye dve hi babhūvatuḥ |
tayorekā dharmakāmā devānuddiśya bhaktitaḥ
भर्तारमवमत्यैव देवतासु समाहिता ।
चकार विपुलं धर्मं पूजयानाऽर्चयाऽन्वितम्
bhartāramavamatyaiva devatāsu samāhitā |
cakāra vipulaṃ dharmaṃ pūjayānā'rcayā'nvitam
अपरा धर्मकामा च पतिमुद्दिश्य शोभना ।
भर्तारं दैवतं कृत्वा चकार किल तत्प्रियम्
aparā dharmakāmā ca patimuddiśya śobhanā |
bhartāraṃ daivataṃ kṛtvā cakāra kila tatpriyam
एवं विवर्तमाने तु युगपन्मरणेऽध्वनि ।
गते किल महादेव तत्रैका या पतिव्रता ।
देवप्रियायां तिष्ठन्त्यां पुण्यलोकं जगाम सा
evaṃ vivartamāne tu yugapanmaraṇe'dhvani |
gate kila mahādeva tatraikā yā pativratā |
devapriyāyāṃ tiṣṭhantyāṃ puṇyalokaṃ jagāma sā
देवप्रिया च तिष्ठन्ती विललाप सुदुःखिता ।
तां यमो लोकपालस्तु बभाषे पुष्कलं वचः
devapriyā ca tiṣṭhantī vilalāpa suduḥkhitā |
tāṃ yamo lokapālastu babhāṣe puṣkalaṃ vacaḥ
मा शुचस्त्वं निवर्तस्व न लोकाः सन्ति तेऽनघे ।
स्वधर्मविमुखा सा त्वं तस्माल्लोका न सन्ति ते
mā śucastvaṃ nivartasva na lokāḥ santi te'naghe |
svadharmavimukhā sā tvaṃ tasmāllokā na santi te
देवता हि पतिर्नार्याः स्थापिता सर्वदैवतैः ।
अवमत्य शुभे तत्त्वं कथं लोकान्गमिष्यसि
devatā hi patirnāryāḥ sthāpitā sarvadaivataiḥ |
avamatya śubhe tattvaṃ kathaṃ lokāngamiṣyasi
मोहेनि त्वं वरारोहे न जानीषे स्वदैवतम् ।
पतिमत्या स्त्रिया कार्यो धर्मः पत्यर्पणस्त्विति
moheni tvaṃ varārohe na jānīṣe svadaivatam |
patimatyā striyā kāryo dharmaḥ patyarpaṇastviti
तस्मात्त्वं हि निवर्तस्व कुरु पत्याश्रितं हितम् ।
तदा गन्तासि लोकांस्तान्यान्गच्छन्ति पतिव्रताः ।
नान्यथा शक्यते प्राप्तुं पतीनां लोकमुत्तमम्
tasmāttvaṃ hi nivartasva kuru patyāśritaṃ hitam |
tadā gantāsi lokāṃstānyāngacchanti pativratāḥ |
nānyathā śakyate prāptuṃ patīnāṃ lokamuttamam
यमेनैवंविधं चोक्ता निवृत्ता पुनरेव सा ।
बभूव पतिमालम्ब्य पतिप्रियपरायणा
yamenaivaṃvidhaṃ coktā nivṛttā punareva sā |
babhūva patimālambya patipriyaparāyaṇā
एवमेतन्महगादेव दैवतं हि स्त्रियाः पतिः ।
तस्मात्पतिपरा भूत्वा पतीनुपचरेदिति
evametanmahagādeva daivataṃ hi striyāḥ patiḥ |
tasmātpatiparā bhūtvā patīnupacarediti
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)