अनुशासन पर्व

अध्याय 249: विवाह और पत्नी के व्रत पर उमा

इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि एकोनपञ्चाशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥

26 श्लोक · 249 में से 274

इस अध्याय में क्या होता है

विवाह और पत्नी के व्रत पर उमा

उमा के बोलते समय ऋषियों, गन्धर्वों, यक्षों और नागों की पत्नियाँ नदियों के साथ आ जुटती हैं। कन्या को पिता, माता, भाई, मामा या चाचा भलीभाँति सोच कर दान कर सकते हैं। उत्तम वर्णों में विवाह मन्त्र और पाणिग्रहण से होता है। जिस दिन से कन्या दी जाती है, पत्नी पति को ही अपना व्रत मानती है और उसे अप्रिय कुछ नहीं करती। एक ब्राह्मण की दो पत्नियाँ थीं। एक पति की अवहेलना करके देवताओं की पूजा से पुण्य चाहती थी; दूसरी पति को देवता मान कर उसकी सेवा करती थी। दोनों की एक साथ मृत्यु हुई तो दूसरी पुण्यलोक गई। रोती हुई पहली से यम ने कहा कि उसके लिए कोई लोक नहीं, और उसे लौटा दिया। वह फिर पति के प्रति समर्पित होकर रही।

नारद उवाच

249.1

एवं ब्रुवन्त्यां स्त्रीधर्मं देव्यां देवस्य शासनात् ।
ऋषिगन्धर्वयक्षाणां योषितश्चाप्सरोगणाः

evaṃ bruvantyāṃ strīdharmaṃ devyāṃ devasya śāsanāt |
ṛṣigandharvayakṣāṇāṃ yoṣitaścāpsarogaṇāḥ

249.2

नागभूतस्त्रियश्चैव नद्यश्चैव समागताः ।
श्रुतुकामाः परं वाक्यं सर्वाः पर्यवतस्थिरे

nāgabhūtastriyaścaiva nadyaścaiva samāgatāḥ |
śrutukāmāḥ paraṃ vākyaṃ sarvāḥ paryavatasthire

249.3

उमादेवी मुदा युक्ता पुज्यमानाऽङ्गनागणैः ।
आनृशंस्यपरा देवी सततं स्त्रीगणं प्रति

umādevī mudā yuktā pujyamānā'ṅganāgaṇaiḥ |
ānṛśaṃsyaparā devī satataṃ strīgaṇaṃ prati

249.4

स्त्रीगणस्य हितार्थाय भवप्रियचिकीर्षया ।
वक्तुं वचनमारेभे स्त्रीणां धर्माश्रयान्वितम्

strīgaṇasya hitārthāya bhavapriyacikīrṣayā |
vaktuṃ vacanamārebhe strīṇāṃ dharmāśrayānvitam

उमोवाच

249.5

भगवन्सर्वभूतेश श्रूयतां वचनं मम ।
ऋतुप्राप्ता सुशुद्दा या कन्या सेत्यभिधीयते

bhagavansarvabhūteśa śrūyatāṃ vacanaṃ mama |
ṛtuprāptā suśuddā yā kanyā setyabhidhīyate

249.6

तां तु कन्यां पिता माता भ्राता मातुल एव वा ।
पितृव्यश्चैव पञ्चते दातुं प्रभवतां गताः

tāṃ tu kanyāṃ pitā mātā bhrātā mātula eva vā |
pitṛvyaścaiva pañcate dātuṃ prabhavatāṃ gatāḥ

249.7

विवाहाश्च तथा पञ्च तासां धर्मार्थकारणात् ।
कामतश्च मिथो दानमितरेतरकाम्यया

vivāhāśca tathā pañca tāsāṃ dharmārthakāraṇāt |
kāmataśca mitho dānamitaretarakāmyayā

249.8

दत्ता यस्य भवेद्भार्या एतेषां येन केन चित् ।
दातारः सुविमृश्यैव दातुमर्हन्ति नान्यथा

dattā yasya bhavedbhāryā eteṣāṃ yena kena cit |
dātāraḥ suvimṛśyaiva dātumarhanti nānyathā

249.9

उत्तमानां तु वर्णानां मन्त्रवत्पाणिसङ्ग्रहः ।
विवाहकारणं चाहुः शूद्राणां सम्प्रयोगतः

uttamānāṃ tu varṇānāṃ mantravatpāṇisaṅgrahaḥ |
vivāhakāraṇaṃ cāhuḥ śūdrāṇāṃ samprayogataḥ

249.10

यदा दत्ता भवेत्कन्या तस्माद्भार्यार्थिने स्वकैः ।
तदाप्रभृति सा नारी दशरात्रं विलज्जया ।
मनसा कर्मणा वाचा अनुकूला च सा भवेत्

yadā dattā bhavetkanyā tasmādbhāryārthine svakaiḥ |
tadāprabhṛti sā nārī daśarātraṃ vilajjayā |
manasā karmaṇā vācā anukūlā ca sā bhavet

249.11

इति भर्तृव्रतं कुर्यात्पतिमुद्दिश्य शोभना ।
तदाप्रभृति सा नारी न कुर्यात्पत्युरप्रियम्

iti bhartṛvrataṃ kuryātpatimuddiśya śobhanā |
tadāprabhṛti sā nārī na kuryātpatyurapriyam

249.12

यद्यदिच्छति वै भर्ता ध्रमकामार्थकारणात् ।
तथैवानुप्रिया भूत्वा तथैवोपचरेत्पतिम् ।
पतिव्रतात्वं नारीणामेतदेव सनातनम्

yadyadicchati vai bhartā dhramakāmārthakāraṇāt |
tathaivānupriyā bhūtvā tathaivopacaretpatim |
pativratātvaṃ nārīṇāmetadeva sanātanam

249.13

तादृशी सा भवेन्नित्यं यादृशस्तु भवेत्पतिः ।
शुभाशुभसमाचार एतद्वृत्तं समासतः

tādṛśī sā bhavennityaṃ yādṛśastu bhavetpatiḥ |
śubhāśubhasamācāra etadvṛttaṃ samāsataḥ

249.14

दैवतं सततं साध्वी भर्तारं या तु पश्यति ।
दैवमेव भवेत्तस्याः पतिरित्यवगम्यते

daivataṃ satataṃ sādhvī bhartāraṃ yā tu paśyati |
daivameva bhavettasyāḥ patirityavagamyate

249.15

एतस्मिन्कारणं देव पौराणी श्रूयते श्रुतिः ।
कथयामि प्रसादात्ते शृणु देव समासतः

etasminkāraṇaṃ deva paurāṇī śrūyate śrutiḥ |
kathayāmi prasādātte śṛṇu deva samāsataḥ

249.16

कस्य चित्त्वथ विप्रस्य भार्ये द्वे हि बभूवतुः ।
तयोरेका धर्मकामा देवानुद्दिश्य भक्तितः

kasya cittvatha viprasya bhārye dve hi babhūvatuḥ |
tayorekā dharmakāmā devānuddiśya bhaktitaḥ

249.17

भर्तारमवमत्यैव देवतासु समाहिता ।
चकार विपुलं धर्मं पूजयानाऽर्चयाऽन्वितम्

bhartāramavamatyaiva devatāsu samāhitā |
cakāra vipulaṃ dharmaṃ pūjayānā'rcayā'nvitam

249.18

अपरा धर्मकामा च पतिमुद्दिश्य शोभना ।
भर्तारं दैवतं कृत्वा चकार किल तत्प्रियम्

aparā dharmakāmā ca patimuddiśya śobhanā |
bhartāraṃ daivataṃ kṛtvā cakāra kila tatpriyam

249.19

एवं विवर्तमाने तु युगपन्मरणेऽध्वनि ।
गते किल महादेव तत्रैका या पतिव्रता ।
देवप्रियायां तिष्ठन्त्यां पुण्यलोकं जगाम सा

evaṃ vivartamāne tu yugapanmaraṇe'dhvani |
gate kila mahādeva tatraikā yā pativratā |
devapriyāyāṃ tiṣṭhantyāṃ puṇyalokaṃ jagāma sā

249.20

देवप्रिया च तिष्ठन्ती विललाप सुदुःखिता ।
तां यमो लोकपालस्तु बभाषे पुष्कलं वचः

devapriyā ca tiṣṭhantī vilalāpa suduḥkhitā |
tāṃ yamo lokapālastu babhāṣe puṣkalaṃ vacaḥ

249.21

मा शुचस्त्वं निवर्तस्व न लोकाः सन्ति तेऽनघे ।
स्वधर्मविमुखा सा त्वं तस्माल्लोका न सन्ति ते

mā śucastvaṃ nivartasva na lokāḥ santi te'naghe |
svadharmavimukhā sā tvaṃ tasmāllokā na santi te

249.22

देवता हि पतिर्नार्याः स्थापिता सर्वदैवतैः ।
अवमत्य शुभे तत्त्वं कथं लोकान्गमिष्यसि

devatā hi patirnāryāḥ sthāpitā sarvadaivataiḥ |
avamatya śubhe tattvaṃ kathaṃ lokāngamiṣyasi

249.23

मोहेनि त्वं वरारोहे न जानीषे स्वदैवतम् ।
पतिमत्या स्त्रिया कार्यो धर्मः पत्यर्पणस्त्विति

moheni tvaṃ varārohe na jānīṣe svadaivatam |
patimatyā striyā kāryo dharmaḥ patyarpaṇastviti

249.24

तस्मात्त्वं हि निवर्तस्व कुरु पत्याश्रितं हितम् ।
तदा गन्तासि लोकांस्तान्यान्गच्छन्ति पतिव्रताः ।
नान्यथा शक्यते प्राप्तुं पतीनां लोकमुत्तमम्

tasmāttvaṃ hi nivartasva kuru patyāśritaṃ hitam |
tadā gantāsi lokāṃstānyāngacchanti pativratāḥ |
nānyathā śakyate prāptuṃ patīnāṃ lokamuttamam

249.25

यमेनैवंविधं चोक्ता निवृत्ता पुनरेव सा ।
बभूव पतिमालम्ब्य पतिप्रियपरायणा

yamenaivaṃvidhaṃ coktā nivṛttā punareva sā |
babhūva patimālambya patipriyaparāyaṇā

249.26

एवमेतन्महगादेव दैवतं हि स्त्रियाः पतिः ।
तस्मात्पतिपरा भूत्वा पतीनुपचरेदिति

evametanmahagādeva daivataṃ hi striyāḥ patiḥ |
tasmātpatiparā bhūtvā patīnupacarediti

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)