पतिमत्या दिवारात्रं वृत्तान्तं श्रूयतां शुभम् ।
पत्युः पूर्वं समुत्थाय प्रातःक्रम समाचरेत्
patimatyā divārātraṃ vṛttāntaṃ śrūyatāṃ śubham |
patyuḥ pūrvaṃ samutthāya prātaḥkrama samācaret
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि पञ्चाशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
71 verses · 250 of 274
Uma describes the devoted wife's day: she rises before her husband, does the morning tasks herself, cares for his elders, welcomes guests, keeps the house clean and auspicious, and helps him in matters of dharma and wealth. Rich or poor, handsome or ill, the husband is her deity, her kin and her refuge. If he dies first, she may follow him in death or live on in the dharma of widowhood, with daily bathing, offerings and vows for him. Uma then describes women of asuric and rakshasic nature, greedy, jealous, false and faithless, who suffer naraka and wretched births; for such women following the husband in death is vain. Mahadev praises her, and the rishis and women bow to her.
उमोवाच
पतिमत्या दिवारात्रं वृत्तान्तं श्रूयतां शुभम् ।
पत्युः पूर्वं समुत्थाय प्रातःक्रम समाचरेत्
patimatyā divārātraṃ vṛttāntaṃ śrūyatāṃ śubham |
patyuḥ pūrvaṃ samutthāya prātaḥkrama samācaret
पत्युर्भावं विदित्वा तु पश्चात्सम्बोधयेत्तु तम् ।
नित्यं पौर्वाह्णिकं कार्यं स्वयं कुर्याद्यथाविधि
patyurbhāvaṃ viditvā tu paścātsambodhayettu tam |
nityaṃ paurvāhṇikaṃ kāryaṃ svayaṃ kuryādyathāvidhi
निवेद्य च तथाऽऽहारं यथा सम्पद्यतामिति ।
तथैव कुर्यात्तत्सर्वं यथा पत्युः प्रियं भवेत्
nivedya ca tathā''hāraṃ yathā sampadyatāmiti |
tathaiva kuryāttatsarvaṃ yathā patyuḥ priyaṃ bhavet
यथा भर्ता तथा नारी गुरूणां प्रतिपद्यते
yathā bhartā tathā nārī gurūṇāṃ pratipadyate
शुश्रूषापोषणविधौ पतिप्रियचिकीर्षया ।
भर्तुर्निष्क्रमणे कार्यं संस्मरेदप्रमादतः
śuśrūṣāpoṣaṇavidhau patipriyacikīrṣayā |
bharturniṣkramaṇe kāryaṃ saṃsmaredapramādataḥ
आगतं तु पतिं दृष्ट्वा सहसा परिचारणम् ।
स्वयं कुर्वीत सम्प्रीत्या कायश्रमहरं परम्
āgataṃ tu patiṃ dṛṣṭvā sahasā paricāraṇam |
svayaṃ kurvīta samprītyā kāyaśramaharaṃ param
पाद्यसनाभ्यां शयनैर्वाक्यैश्च हृदयप्रियैः ।
अतिथीनामागमेन प्रीतियुक्ता सदा भवेत्
pādyasanābhyāṃ śayanairvākyaiśca hṛdayapriyaiḥ |
atithīnāmāgamena prītiyuktā sadā bhavet
कर्मणा वचनेनापि तोषयेदतिथीन्सदा ।
मङ्गलं गृहशौचं च सर्वोपकरणानि च
karmaṇā vacanenāpi toṣayedatithīnsadā |
maṅgalaṃ gṛhaśaucaṃ ca sarvopakaraṇāni ca
सर्वकालमवेक्षेत कारयन्ती च कुर्वती ।
धर्मकार्ये तु सम्प्राप्ते तद्वद्धर्मपरा भवेत्
sarvakālamavekṣeta kārayantī ca kurvatī |
dharmakārye tu samprāpte tadvaddharmaparā bhavet
अर्थकार्ये पुनर्भर्तुः प्रमादालस्यवर्जिता ।
सा यत्नं परमं कुर्यात्तस्यि साहाय्यकारणात्
arthakārye punarbhartuḥ pramādālasyavarjitā |
sā yatnaṃ paramaṃ kuryāttasyi sāhāyyakāraṇāt
धुरन्धरा भवेद्भर्तुः साध्वी धर्मार्थयोः सदा ।
विहारकाले वै भर्तुर्ज्ञात्वा भावं हृदि स्थितम्
dhurandharā bhavedbhartuḥ sādhvī dharmārthayoḥ sadā |
vihārakāle vai bharturjñātvā bhāvaṃ hṛdi sthitam
अलङ्कृत्य यथायोगं मन्दहाससमन्वितम् ।
वाक्यैर्मधुरसंयुक्तैः स्मयन्ती तोषयेत्पतिम्
alaṅkṛtya yathāyogaṃ mandahāsasamanvitam |
vākyairmadhurasaṃyuktaiḥ smayantī toṣayetpatim
कठोराणि न वाच्यानि अन्यथा प्रमदान्तरे ।
यस्यां कामी भवेद्भर्ता तस्याः प्रीतिकरी भवेत्
kaṭhorāṇi na vācyāni anyathā pramadāntare |
yasyāṃ kāmī bhavedbhartā tasyāḥ prītikarī bhavet
अप्रमादं पुरस्कृत्य मनसा तोषयेत्पतिम् ।
अनन्तरमथान्येषां भोजनावेक्षणं चरेत्
apramādaṃ puraskṛtya manasā toṣayetpatim |
anantaramathānyeṣāṃ bhojanāvekṣaṇaṃ caret
दासीदासबलीवर्दांश्चण्डालं च शुनस्तथा ।
अनाथान्कृपणांश्चैव भिक्षुकांश्च तथैव च ।
पूजयेद्बलिभैक्षेण पत्युर्धर्मं विवर्धयेत्
dāsīdāsabalīvardāṃścaṇḍālaṃ ca śunastathā |
anāthānkṛpaṇāṃścaiva bhikṣukāṃśca tathaiva ca |
pūjayedbalibhaikṣeṇa patyurdharmaṃ vivardhayet
कुपितं वाऽर्थहीनं वा श्रान्तं वोपचरेत्पतिम् ।
यता स तुष्टः स्वस्थश्च तथा सन्तोषयेत्पतिम्
kupitaṃ vā'rthahīnaṃ vā śrāntaṃ vopacaretpatim |
yatā sa tuṣṭaḥ svasthaśca tathā santoṣayetpatim
यथा कुटुम्बचिन्तायां विवादे वाऽर्थसञ्चये ।
आहूता तत्सहायार्थं तथा प्रियहितं वदेत्
yathā kuṭumbacintāyāṃ vivāde vā'rthasañcaye |
āhūtā tatsahāyārthaṃ tathā priyahitaṃ vadet
अप्रियं च हितं ब्रूयात्तस्य धर्मार्थकाङ्क्षया ।
एकान्तचर्याकथनं कलहं वर्जयेत्परैः
apriyaṃ ca hitaṃ brūyāttasya dharmārthakāṅkṣayā |
ekāntacaryākathanaṃ kalahaṃ varjayetparaiḥ
बहिरालोकनं चैव मोहं व्रीडां च पैशुनम् ।
बह्वाशित्वं दिवास्वप्नमेवमादि विवर्जयेत्
bahirālokanaṃ caiva mohaṃ vrīḍāṃ ca paiśunam |
bahvāśitvaṃ divāsvapnamevamādi vivarjayet
रहस्येकासनं साध्वी न कुर्यादात्मजैरपि ।
यद्यद्दद्यान्नियत्स्वेति न्यासवत्परिपालयेत्
rahasyekāsanaṃ sādhvī na kuryādātmajairapi |
yadyaddadyānniyatsveti nyāsavatparipālayet
विस्मृतं वाऽपि यद्द्रव्यं प्रतिपद्यात्स्वशौचतः ।
यत्किञ्चित्पतिना दत्तं लब्ध्वा तत्सा सुकी भवेत्
vismṛtaṃ vā'pi yaddravyaṃ pratipadyātsvaśaucataḥ |
yatkiñcitpatinā dattaṃ labdhvā tatsā sukī bhavet
अतीवाज्ञामतीर्ष्यां च दूरतः परिवर्जयेत् ।
बालवद्वृद्धवद्भार्या सदैवानुचरेत्पतिम्
atīvājñāmatīrṣyāṃ ca dūrataḥ parivarjayet |
bālavadvṛddhavadbhāryā sadaivānucaretpatim
भार्याया व्रतमित्येव कर्तव्यं सततं विभो ।
एतत्पतिव्रतावृत्तमुक्तं देव समासतः
bhāryāyā vratamityeva kartavyaṃ satataṃ vibho |
etatpativratāvṛttamuktaṃ deva samāsataḥ
न च भोगे न चैश्वर्ये न सुखे न धने तथा ।
स्पृहा यस्यास्तथा भर्तुः सा नारीणां पतिव्रता
na ca bhoge na caiśvarye na sukhe na dhane tathā |
spṛhā yasyāstathā bhartuḥ sā nārīṇāṃ pativratā
पतिर्हि दैवतं स्त्रीणां पतिर्बन्धुः पतिर्गतिः ।
नान्यं गतिमहं पश्ये प्रमदाया यथा पतिः
patirhi daivataṃ strīṇāṃ patirbandhuḥ patirgatiḥ |
nānyaṃ gatimahaṃ paśye pramadāyā yathā patiḥ
जातिष्वपि च वै स्त्रीत्वं विशिष्टं मे मतिः प्रभो ।
कायक्लेशेन महता पुरुषः प्राप्नुयात्फलम् ।
तत्सर्वं लभते नारी सुखेन पतिपूजया
jātiṣvapi ca vai strītvaṃ viśiṣṭaṃ me matiḥ prabho |
kāyakleśena mahatā puruṣaḥ prāpnuyātphalam |
tatsarvaṃ labhate nārī sukhena patipūjayā
यथासुखं पतिमती सर्वं पत्यनुकूलतः ।
ईदृशं धर्मसाकल्यं पश्य त्वं प्रमदां प्रति ।
एतद्विसृज्य पच्यन्ते कुस्त्रियः पापमोहिताः
yathāsukhaṃ patimatī sarvaṃ patyanukūlataḥ |
īdṛśaṃ dharmasākalyaṃ paśya tvaṃ pramadāṃ prati |
etadvisṛjya pacyante kustriyaḥ pāpamohitāḥ
तपश्चर्या च दानं च पतौ तस्याः समर्पितम् ।
रूपं कुलं यशस्तेजः सर्वं तस्मिन्प्रतिष्ठितम्
tapaścaryā ca dānaṃ ca patau tasyāḥ samarpitam |
rūpaṃ kulaṃ yaśastejaḥ sarvaṃ tasminpratiṣṭhitam
एवं व्रतसमाचाराः स्ववृत्तेनैव शोभनाः ।
स्वभर्त्रा च सम गच्छेत्पुण्यलोकान्सुकर्मणा
evaṃ vratasamācārāḥ svavṛttenaiva śobhanāḥ |
svabhartrā ca sama gacchetpuṇyalokānsukarmaṇā
वृद्धो विरुपो बीभत्सो धनवान्निर्धनोऽपि वा ।
एवंभूतोपि वै भर्ता स्त्रीणां भूषणमुत्तमम्
vṛddho virupo bībhatso dhanavānnirdhano'pi vā |
evaṃbhūtopi vai bhartā strīṇāṃ bhūṣaṇamuttamam
आढ्यं वा रूपयुक्तं वा विरूपं धनवर्जितम् ।
या पतिं तोषयेत्साध्वी सा पत्नीनां विशिष्यते
āḍhyaṃ vā rūpayuktaṃ vā virūpaṃ dhanavarjitam |
yā patiṃ toṣayetsādhvī sā patnīnāṃ viśiṣyate
दरिद्रांश्च विरूपाश्च प्रमूढान्कुष्टसंयुतान् ।
पतीनुपचरेल्लोकानक्षयान्प्रतिपद्यते
daridrāṃśca virūpāśca pramūḍhānkuṣṭasaṃyutān |
patīnupacarellokānakṣayānpratipadyate
एवं प्रवर्तमानायाः पतिः पूर्वं म्रियेत चेत् ।
तदाऽनुमरणं गच्छेत्पुनर्धर्मं चरेत वा
evaṃ pravartamānāyāḥ patiḥ pūrvaṃ mriyeta cet |
tadā'numaraṇaṃ gacchetpunardharmaṃ careta vā
एतदेवं मया प्रोक्तं स्त्रियस्तु बहुधा स्मृताः ।
देवदानवगन्धर्वा मनुष्या इति नैकधा
etadevaṃ mayā proktaṃ striyastu bahudhā smṛtāḥ |
devadānavagandharvā manuṣyā iti naikadhā
सौम्यशीलाः शुभाचाराः सर्वास्ताः सम्भवन्ति च ।
यथा शुभं प्रवक्ष्यामि स्त्रीणां धर्मं महेश्वर
saumyaśīlāḥ śubhācārāḥ sarvāstāḥ sambhavanti ca |
yathā śubhaṃ pravakṣyāmi strīṇāṃ dharmaṃ maheśvara
आसुर्यश्चैव पैशाच्यो राक्षस्यश्च भन्ति हि ।
तासां वृत्तमशेषेण श्रूयतां लोककारणात्
āsuryaścaiva paiśācyo rākṣasyaśca bhanti hi |
tāsāṃ vṛttamaśeṣeṇa śrūyatāṃ lokakāraṇāt
न्यायतो वाऽन्यथा प्रोक्ता भावदोषसमन्विताः ।
भर्तॄनुपचरन्त्येव रागद्वेषबलात्कृताः
nyāyato vā'nyathā proktā bhāvadoṣasamanvitāḥ |
bhartṝnupacarantyeva rāgadveṣabalātkṛtāḥ
स्वधर्मविमुखा भूत्वा प्रदूष्यन्ति यतस्ततः ।
प्रवृद्दविषया नित्यं प्रतिकूलं वदन्ति च
svadharmavimukhā bhūtvā pradūṣyanti yatastataḥ |
pravṛddaviṣayā nityaṃ pratikūlaṃ vadanti ca
अर्थान्विनाशयन्त्येवं न गृह्णन्ति हितं क्वचित् ।
स्वबुद्धिनिरता भूत्वा जीवन्ति च यथा तथा
arthānvināśayantyevaṃ na gṛhṇanti hitaṃ kvacit |
svabuddhiniratā bhūtvā jīvanti ca yathā tathā
गुणवत्यः क्वचिद्भूत्वा पतिधर्मपरा इव ।
पुनर्भवन्ति पापिष्ठा विषमं वृत्तमास्थिताः
guṇavatyaḥ kvacidbhūtvā patidharmaparā iva |
punarbhavanti pāpiṣṭhā viṣamaṃ vṛttamāsthitāḥ
अनवस्थितमर्यादा बहुवेषा व्यवस्थिताः ।
असन्तुष्टाश्च लुब्धाश्च ईर्ष्याक्रोधयुता भृशम्
anavasthitamaryādā bahuveṣā vyavasthitāḥ |
asantuṣṭāśca lubdhāśca īrṣyākrodhayutā bhṛśam
भोगप्रिया हितद्वेष्याः कामभोगपरायणाः ।
प्रायशोऽनृतभूयिष्ठा गुरूणां प्रतिलोमकाः
bhogapriyā hitadveṣyāḥ kāmabhogaparāyaṇāḥ |
prāyaśo'nṛtabhūyiṣṭhā gurūṇāṃ pratilomakāḥ
एवंवृत्तसमाचारा आसुरं भावमाश्रिताः ।
अपकारपरा नित्यं सततं कलहप्रिया
evaṃvṛttasamācārā āsuraṃ bhāvamāśritāḥ |
apakāraparā nityaṃ satataṃ kalahapriyā
परुषा रुक्षवचना निर्घृणा निरपत्रपाः ।
निःस्नेहाः क्रोधनाश्चैव भर्तृपुत्रस्वबन्धुषु
paruṣā rukṣavacanā nirghṛṇā nirapatrapāḥ |
niḥsnehāḥ krodhanāścaiva bhartṛputrasvabandhuṣu
घोरा मांसप्रिया नित्यं हसन्ति च रुदन्ति च ।
पतीन्व्यभिचरन्त्येव दुर्मार्गेण यथा तथा ।
बन्धुभिर्भर्त्सिता भूत्वा गृहकार्याणि कुर्वते
ghorā māṃsapriyā nityaṃ hasanti ca rudanti ca |
patīnvyabhicarantyeva durmārgeṇa yathā tathā |
bandhubhirbhartsitā bhūtvā gṛhakāryāṇi kurvate
अथवा भर्त्सिता देव निवृत्ताः स्वेषु कर्मसु ।
तथैवात्मवधं घोरं व्यवस्येयुर्न संशयः
athavā bhartsitā deva nivṛttāḥ sveṣu karmasu |
tathaivātmavadhaṃ ghoraṃ vyavasyeyurna saṃśayaḥ
निर्दया निरनुक्रोशाः कुटुम्बार्थविलोपकाः ।
धर्मर्थरहिता घोराः सततं कुर्वते क्रियाः
nirdayā niranukrośāḥ kuṭumbārthavilopakāḥ |
dharmartharahitā ghorāḥ satataṃ kurvate kriyāḥ
अनर्थे निपुणाः पापाः परप्राणेषु निर्दयाः ।
एवंयुक्तसमाचाराः स्त्रियः पैशाचमाश्रिताः
anarthe nipuṇāḥ pāpāḥ paraprāṇeṣu nirdayāḥ |
evaṃyuktasamācārāḥ striyaḥ paiśācamāśritāḥ
अपरा मोहसंयुक्ता निर्लज्जा रोदनप्रियाः ।
अशुद्धा मलदिग्धाङ्ग्य पानमांसरता भृशम् ।
वदन्त्यनृतवाक्यानि हसन्ति विलपन्ति च ।
aparā mohasaṃyuktā nirlajjā rodanapriyāḥ |
aśuddhā maladigdhāṅgya pānamāṃsaratā bhṛśam |
vadantyanṛtavākyāni hasanti vilapanti ca |
दुष्पसादा महाक्रोधाः स्वप्नशीला निरन्तरम् ।
तामस्यो नष्टतत्वार्था मन्दशीला महोदराः ।
भुञ्जते विविधं सिद्धं भोजनं तीव्रसम्भ्रमाः
duṣpasādā mahākrodhāḥ svapnaśīlā nirantaram |
tāmasyo naṣṭatatvārthā mandaśīlā mahodarāḥ |
bhuñjate vividhaṃ siddhaṃ bhojanaṃ tīvrasambhramāḥ
गुणरूपवयोयुक्तं पतिं कामिनमुत्तमम् ।
हित्वाऽन्येनैव गच्छन्ति सर्वधा भृशतापिताः
guṇarūpavayoyuktaṃ patiṃ kāminamuttamam |
hitvā'nyenaiva gacchanti sarvadhā bhṛśatāpitāḥ
निर्लज्जा धर्मसन्दिग्धाः प्रतिकूलाः समन्ततः ।
एवंरूपसमाचाराः स्त्रियो राक्षसमाश्रिताः
nirlajjā dharmasandigdhāḥ pratikūlāḥ samantataḥ |
evaṃrūpasamācārāḥ striyo rākṣasamāśritāḥ
एवंविधानां सर्वासां न परत्र महासुखम् ।
नरकाद्विप्रमुक्तानां मानुष्यं दुर्लभं भवेत्
evaṃvidhānāṃ sarvāsāṃ na paratra mahāsukham |
narakādvipramuktānāṃ mānuṣyaṃ durlabhaṃ bhavet
कष्टं तत्रापि भुञ्जन्ते स्वकृतं दुःखजं बहु ।
दरिद्राः क्लेशभूयिष्ठा विरूपाः कुत्सिताः परैः ।
विधवा दुर्भगा वाऽपि लभन्ते दुःखमीदृशम्
kaṣṭaṃ tatrāpi bhuñjante svakṛtaṃ duḥkhajaṃ bahu |
daridrāḥ kleśabhūyiṣṭhā virūpāḥ kutsitāḥ paraiḥ |
vidhavā durbhagā vā'pi labhante duḥkhamīdṛśam
शतवर्षसहस्राणि निरयं व्यभिचारिणी ।
व्रजेत्पतिं च पापेन संयोज्य स्वकुलं तथा
śatavarṣasahasrāṇi nirayaṃ vyabhicāriṇī |
vrajetpatiṃ ca pāpena saṃyojya svakulaṃ tathā
एतद्विज्ञाय पतितं पुनश्चेद्धितमात्मनः ।
कुर्याद्भर्तारमाश्रित्य तथा धर्मवमाप्नुयात्
etadvijñāya patitaṃ punaśceddhitamātmanaḥ |
kuryādbhartāramāśritya tathā dharmavamāpnuyāt
अतिसंयान्ति ताँल्लोकान्पुण्यान्परमशोभनान् ।
अवमत्य च याः पूर्वं पतिं दुष्टेन चेतसा
atisaṃyānti tām̐llokānpuṇyānparamaśobhanān |
avamatya ca yāḥ pūrvaṃ patiṃ duṣṭena cetasā
वर्तमानास्च सततं भर्तॄणां प्रतिकूलतः ।
भर्त्रानुमरणं काले याः कुर्वन्ति तथाविधाः
vartamānāsca satataṃ bhartṝṇāṃ pratikūlataḥ |
bhartrānumaraṇaṃ kāle yāḥ kurvanti tathāvidhāḥ
कामात्क्रोधाद्भयाल्लोभादपहास्या भवन्ति ताः ।
आदिप्रभृति कुस्त्रीणां तथाऽनुमरणं वृथा
kāmātkrodhādbhayāllobhādapahāsyā bhavanti tāḥ |
ādiprabhṛti kustrīṇāṃ tathā'numaraṇaṃ vṛthā
आदिप्रभृति या साध्वी पत्युः प्रियपरायणा ।
ऊर्ध्वं गच्छति सा पूता भर्त्राऽनुमरणं गता
ādiprabhṛti yā sādhvī patyuḥ priyaparāyaṇā |
ūrdhvaṃ gacchati sā pūtā bhartrā'numaraṇaṃ gatā
एवं मृताया वै लोकानहं पश्यामि चक्षुषा ।
स्पृहणीयान्सुरगणैर्यान्गच्छन्ति पतिव्रताः
evaṃ mṛtāyā vai lokānahaṃ paśyāmi cakṣuṣā |
spṛhaṇīyānsuragaṇairyāngacchanti pativratāḥ
अथवा भर्तरि मृते वैधव्यं धर्ममाश्रिताः ।
तूष्णीं भौमं जले नित्यमञ्जलिस्नानमुत्तमम् ।
व्रतं च पतिमुद्दिश्य कुर्यश्चैव विधिं ततः
athavā bhartari mṛte vaidhavyaṃ dharmamāśritāḥ |
tūṣṇīṃ bhaumaṃ jale nityamañjalisnānamuttamam |
vrataṃ ca patimuddiśya kuryaścaiva vidhiṃ tataḥ
एवं गच्छति सा नारी पतिलोकमनुत्तमम् ।
रमणीयमनिर्देश्यं दुष्प्रापं देवमानुषैः
evaṃ gacchati sā nārī patilokamanuttamam |
ramaṇīyamanirdeśyaṃ duṣprāpaṃ devamānuṣaiḥ
प्राप्नुयात्तादृशं लोकं केवलं या पतिव्रता ।
इति ते कथितं देव स्त्रीणां धर्मिमनुत्तमम्
prāpnuyāttādṛśaṃ lokaṃ kevalaṃ yā pativratā |
iti te kathitaṃ deva strīṇāṃ dharmimanuttamam
भवतः प्रियकामिन्या यन्मयोक्तं तवाग्रतः ।
चापल्यान्मम देवेश तद्भवान्क्षन्तुमर्हति
bhavataḥ priyakāminyā yanmayoktaṃ tavāgrataḥ |
cāpalyānmama deveśa tadbhavānkṣantumarhati
नारद उवाच
एवं वदन्तीं रुद्राणीं लज्जाभावसमन्विताम् ।
प्रशशंस च देवेशो वाचा सञ्जनयन्प्रियम्
evaṃ vadantīṃ rudrāṇīṃ lajjābhāvasamanvitām |
praśaśaṃsa ca deveśo vācā sañjanayanpriyam
ऋषयो देवगन्धर्वाः प्रमदाश्च सहस्रशः ।
प्रणम्य शिरसा देवीं स्तुतिभिश्चाभितुष्टुवुः
ṛṣayo devagandharvāḥ pramadāśca sahasraśaḥ |
praṇamya śirasā devīṃ stutibhiścābhituṣṭuvuḥ
पूजयामासुरपरे देवदेव मुदा युताः ।
संवादं चिन्तयन्त्यन्ते श्रद्दधानाः सुचेतसः
pūjayāmāsurapare devadeva mudā yutāḥ |
saṃvādaṃ cintayantyante śraddadhānāḥ sucetasaḥ
ततस्तु देवदेवेशो देवीं वचनमब्रवीत् ।
शृणु कल्याणि मद्वाक्यं संवादोऽयं मया तव ।
पुण्यं पवित्रं ख्यातं च भविता नात्र संशयः
tatastu devadeveśo devīṃ vacanamabravīt |
śṛṇu kalyāṇi madvākyaṃ saṃvādo'yaṃ mayā tava |
puṇyaṃ pavitraṃ khyātaṃ ca bhavitā nātra saṃśayaḥ
य इमं श्रावयेद्विद्वान्संवादं चावयोः प्रिये ।
शुचिर्भूत्वा नरान्युक्तान्स तैः स्वर्गं व्रजेत्सुखम्
ya imaṃ śrāvayedvidvānsaṃvādaṃ cāvayoḥ priye |
śucirbhūtvā narānyuktānsa taiḥ svargaṃ vrajetsukham
यस्त्वेनं शृणुयान्नित्यं संवादं चावयोः शुभम् ।
कीर्तिमायुष्यमारोग्यं लभते स गतिं पराम्
yastvenaṃ śṛṇuyānnityaṃ saṃvādaṃ cāvayoḥ śubham |
kīrtimāyuṣyamārogyaṃ labhate sa gatiṃ parām
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)