Anushasana Parva

Chapter 20: Kadru's thousand eggs and Aruna's curse

इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि विंशोऽध्यायः ॥

22 verses · 20 of 274

What happens in this chapter

Kadru's thousand eggs and Aruna's curse

Bhishma says he heard this account from Parashurama on Kailasa. Kadru and Vinata, daughters of Prajapati, are wives of Kashyapa, who grants each a boon. Kadru asks for a thousand mighty sons; Vinata asks for two who would match those thousand in speed and valour. Kadru lays a thousand eggs and Vinata two, kept warm in vessels. After five hundred years the serpents emerge. Vinata, impatient for her own children, breaks open one egg, and out comes a son formed only in the upper body. Weeping, he says that because envy and haste made her deform him, she will be her rival's slave for five hundred years; his younger brother will free her.

भीष्म उवाच

20.1

युधिष्ठिर महाबाहो शृणु राजन्यथातथम् ।
गरुडं पक्षिणां श्रेष्ठं वैनतेयं महाबलम्

yudhiṣṭhira mahābāho śṛṇu rājanyathātatham |
garuḍaṃ pakṣiṇāṃ śreṣṭhaṃ vainateyaṃ mahābalam

20.2

तथा च गरुडो राजन्सुपर्णश्च यथाऽभवत् ।
यथा च भुजगान्हन्ति तथा मे ब्रुवतः शृणु

tathā ca garuḍo rājansuparṇaśca yathā'bhavat |
yathā ca bhujagānhanti tathā me bruvataḥ śṛṇu

20.3

पुराऽहं तात रामेणि जामदग्न्येन धीमता ।
कैलासशिखरे रम्ये मृगान्निघ्नन्सहस्रशः

purā'haṃ tāta rāmeṇi jāmadagnyena dhīmatā |
kailāsaśikhare ramye mṛgānnighnansahasraśaḥ

20.4

तमहं तात दृष्टैव शस्त्रण्युत्सृज्य सर्वशः ।
अभिवाद्य पूर्वं रामाय विनयेनोपतस्थिवान्

tamahaṃ tāta dṛṣṭaiva śastraṇyutsṛjya sarvaśaḥ |
abhivādya pūrvaṃ rāmāya vinayenopatasthivān

20.5

तमहं कथान्ते वरदं सुपर्णस्य बलौजसी ।
अपृच्छं स च मां प्रीतः प्रत्युवाच युधिष्ठिर

tamahaṃ kathānte varadaṃ suparṇasya balaujasī |
apṛcchaṃ sa ca māṃ prītaḥ pratyuvāca yudhiṣṭhira

20.6

कद्रूश्च विनता चास्तां प्रजापतिसुते उभे ।
ते तु धर्मेणोपयेमे मारीचः कश्यपः प्रभुः

kadrūśca vinatā cāstāṃ prajāpatisute ubhe |
te tu dharmeṇopayeme mārīcaḥ kaśyapaḥ prabhuḥ

20.7

प्रादात्ताभ्यां वरं प्रीतो भार्याभ्यां सुमहातपाः

prādāttābhyāṃ varaṃ prīto bhāryābhyāṃ sumahātapāḥ

20.8

तत्र कद्रूर्वरं वव्रे पुत्राणां दशतः शतम् ।
तुल्यतेजःप्रभावानां सर्वेषां तुल्यजन्मनाम्

tatra kadrūrvaraṃ vavre putrāṇāṃ daśataḥ śatam |
tulyatejaḥprabhāvānāṃ sarveṣāṃ tulyajanmanām

20.9

विनता तु वव्रे द्वौ पुत्रौ वीरौ भरतसत्तम ।
कद्रूपुत्रसहस्रेण तुल्यवेगपराक्रमौ

vinatā tu vavre dvau putrau vīrau bharatasattama |
kadrūputrasahasreṇa tulyavegaparākramau

20.10

स तु ताभ्यां वरं प्रादात्तथेत्युक्त्वा महातपाः ।
जनयामास तान्पुत्रां स्ताभ्यामासीद्यथा पुरा

sa tu tābhyāṃ varaṃ prādāttathetyuktvā mahātapāḥ |
janayāmāsa tānputrāṃ stābhyāmāsīdyathā purā

20.11

कद्रूः प्रजज्ञे ह्यण्डानां तथैव दशतःशतम् ।
अण्डे द्वे विनता चैव दर्शनीयतरे शुभे

kadrūḥ prajajñe hyaṇḍānāṃ tathaiva daśataḥśatam |
aṇḍe dve vinatā caiva darśanīyatare śubhe

20.12

तानि त्वण्डानि तु तयोः कद्रूविनतयोर्द्वयोः ।
सोपस्वेदेषु पात्रेषु निदधुः परिचारिणः

tāni tvaṇḍāni tu tayoḥ kadrūvinatayordvayoḥ |
sopasvedeṣu pātreṣu nidadhuḥ paricāriṇaḥ

20.13

निस्सरन्ति तदाऽण्डेभ्यः कद्रूपुत्रा भुजङ्गमाः ।
पञ्चवर्षशते काले दृष्ट्वाऽमोघबलौजसः

nissaranti tadā'ṇḍebhyaḥ kadrūputrā bhujaṅgamāḥ |
pañcavarṣaśate kāle dṛṣṭvā'moghabalaujasaḥ

20.14

विनता तेषु जातेषु पन्नगेषु महात्मसु ।
विपुत्रा पुत्रसंतापाद्दण्डमेकं बिभेद ह

vinatā teṣu jāteṣu pannageṣu mahātmasu |
viputrā putrasaṃtāpāddaṇḍamekaṃ bibheda ha

20.15

किमनेन करिष्येऽहमिति वाक्यमभाषत ।
नहि पञ्चशते काले पुरा पुत्रौ ददर्श सा

kimanena kariṣye'hamiti vākyamabhāṣata |
nahi pañcaśate kāle purā putrau dadarśa sā

20.16

सापश्यदण्डान्निष्क्रान्तं विनापत्रं मनस्विनम् ।
पूर्वकायोपसम्पन्नं वियुक्तमितरेण ह

sāpaśyadaṇḍānniṣkrāntaṃ vināpatraṃ manasvinam |
pūrvakāyopasampannaṃ viyuktamitareṇa ha

20.17

दृष्ट्वा तु तं तथारूपमसमग्रशरीरिणम् ।
पुत्रदुःखान्विताऽशोचत्स च पक्षी तथा गतः

dṛṣṭvā tu taṃ tathārūpamasamagraśarīriṇam |
putraduḥkhānvitā'śocatsa ca pakṣī tathā gataḥ

20.18

अब्रवीच्च मुदा युक्तः पर्यश्रुनयनस्तदा ।
मातरं च पलाशी ह हतोऽहमिति चासकृत्

abravīcca mudā yuktaḥ paryaśrunayanastadā |
mātaraṃ ca palāśī ha hato'hamiti cāsakṛt

20.19

न त्वया काङ्क्षितः कालो यावानेवात्यगात्पुरा ।
आवां भवाय पुत्रौ ते श्वसनाद्बलवत्तरौ

na tvayā kāṅkṣitaḥ kālo yāvānevātyagātpurā |
āvāṃ bhavāya putrau te śvasanādbalavattarau

20.20

ईर्ष्याक्रोधाभिभूतत्वाद्योहमेवं कृतस्त्वया ।
तस्मात्त्वमपि मे मातर्दासीभावं गमिष्यसि

īrṣyākrodhābhibhūtatvādyohamevaṃ kṛtastvayā |
tasmāttvamapi me mātardāsībhāvaṃ gamiṣyasi

20.21

पञ्चवर्षशतानि त्वं स्पर्धसे वै यया सह ।
दासी तस्या भवित्रीति साश्रुपातमुवाच ह

pañcavarṣaśatāni tvaṃ spardhase vai yayā saha |
dāsī tasyā bhavitrīti sāśrupātamuvāca ha

20.22

एष चैव महाभागे बली बलवतांवरः ।
मोक्षयिष्यति ते मातर्दासीभावान्ममानुजः

eṣa caiva mahābhāge balī balavatāṃvaraḥ |
mokṣayiṣyati te mātardāsībhāvānmamānujaḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)