अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
मद्रराजस्य संवादं व्यासस्य च महात्मनः
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam |
madrarājasya saṃvādaṃ vyāsasya ca mahātmanaḥ
12 verses · 15 of 274
Bhishma recounts a dialogue at a great sacrifice that Yudhishthira himself once heard. The king of Madra asks Vyasa a string of questions: which are the true tirthas and ashramas, who is worshipped in sacrifice, what are the sacrifice, the yupa and the stride, whom do the Samans praise, for whom do the adhvaryus prepare the offering, and what is Omkara. Vyasa says the question belongs to Keshava. A brahmana objects that Shri Krishna, born of Devaki, is a young kshatriya. Shri Krishna asks Vyasa to answer, but Vyasa dare not explain before the Lord himself. With folded hands he praises Shri Krishna as Vishnu, eternal, father and ruler of the world.
भीष्म उवाच
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
मद्रराजस्य संवादं व्यासस्य च महात्मनः
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam |
madrarājasya saṃvādaṃ vyāsasya ca mahātmanaḥ
वैताने कर्मणि तते कुन्तीपुत्र यथा पुरा ।
उक्तः स भगवान्यज्ञे तथा तत्राशृणोद्भवान्
vaitāne karmaṇi tate kuntīputra yathā purā |
uktaḥ sa bhagavānyajñe tathā tatrāśṛṇodbhavān
मद्रराज उवाच
कानि तीर्थानि भगवन्फलार्थाश्चेह केऽऽश्रमाः ।
क इज्यते कश्च यज्ञः को यूपः क्रमते च कः
kāni tīrthāni bhagavanphalārthāśceha ke''śramāḥ |
ka ijyate kaśca yajñaḥ ko yūpaḥ kramate ca kaḥ
कश्चाध्वरे शस्यते गीतिशब्दैः
कश्चाध्वरे गीयते वल्गुभाषैः ।
को ब्रह्मशब्दैः स्तुतिभिः स्तूयते च
कस्येह वै हविरध्वर्यवः कल्पयन्ति
kaścādhvare śasyate gītiśabdaiḥ
kaścādhvare gīyate valgubhāṣaiḥ |
ko brahmaśabdaiḥ stutibhiḥ stūyate ca
kasyeha vai haviradhvaryavaḥ kalpayanti
वर्णाश्रमे गोफले कश्च सोमे
कश्चोंकारः कश्च वेदार्थमार्गः ।
पृष्टस्तन्मे ब्रूहि सर्वं महर्षे
लोकज्येष्ठं कस्य विज्ञानमाहुः
varṇāśrame gophale kaśca some
kaścoṃkāraḥ kaśca vedārthamārgaḥ |
pṛṣṭastanme brūhi sarvaṃ maharṣe
lokajyeṣṭhaṃ kasya vijñānamāhuḥ
द्वैपायन उवाच
लोकज्येष्ठं यस्य विज्ञानमाहु
र्योनिज्येष्ठं यस्य वदन्ति जन्म ।
पूतात्मानो ब्राह्मणा वेदमुख्या
अस्मिन्प्रश्नो दीयतां केशवाय
lokajyeṣṭhaṃ yasya vijñānamāhu
ryonijyeṣṭhaṃ yasya vadanti janma |
pūtātmāno brāhmaṇā vedamukhyā
asminpraśno dīyatāṃ keśavāya
ब्राह्मण उवाच
बालो जात्या क्षत्रधर्मार्थशीलो
जातो देवक्यां शूरपुत्रेण वीर ।
वेत्तुं वेदानर्हते क्षत्रियो वै
दाशार्हाणामुत्तमः पुष्कराक्षः
bālo jātyā kṣatradharmārthaśīlo
jāto devakyāṃ śūraputreṇa vīra |
vettuṃ vedānarhate kṣatriyo vai
dāśārhāṇāmuttamaḥ puṣkarākṣaḥ
वासुदेव उवाच
पाराशर्य ब्रूहि यद्ब्राह्मणेभ्यः
प्रीतात्मा वै ब्रह्मकल्पः सुमेधाः ।
पृष्टो यज्ञार्थं पाण्डवस्यातितेजा
एतच्छ्रेयस्तस्य लोकस्य चैव
pārāśarya brūhi yadbrāhmaṇebhyaḥ
prītātmā vai brahmakalpaḥ sumedhāḥ |
pṛṣṭo yajñārthaṃ pāṇḍavasyātitejā
etacchreyastasya lokasya caiva
व्यास उवाच
उक्तं वाक्यं यद्भवान्मामवोच-
त्प्रश्नं चित्रं नाहमत्रोत्सहेऽद्य ।
छेत्तुं विस्पष्टं तिष्ठति त्वद्विधे वै
लोकज्येष्ठे विश्वरूपे सुनाभे
uktaṃ vākyaṃ yadbhavānmāmavoca-
tpraśnaṃ citraṃ nāhamatrotsahe'dya |
chettuṃ vispaṣṭaṃ tiṣṭhati tvadvidhe vai
lokajyeṣṭhe viśvarūpe sunābhe
वासुदेव उवाच
तत्त्वं वाक्यं ब्रूहि यत्त्वं महर्षे
यस्मिन्कृष्णः प्रोच्यते वै यथावत् ।
प्रीतस्तेऽहं ज्ञानशक्त्या यथाव-
त्तस्मान्निर्देशे कर्मणां ब्रूहि सिद्धिम्
tattvaṃ vākyaṃ brūhi yattvaṃ maharṣe
yasminkṛṣṇaḥ procyate vai yathāvat |
prītaste'haṃ jñānaśaktyā yathāva-
ttasmānnirdeśe karmaṇāṃ brūhi siddhim
वैशम्पायन उवाच
उक्तवाक्ये सत्तमे यादवानां
कृष्णो व्यासः प्राञ्जलिर्वासुदेवम् ।
विप्रैः सार्धं पूजयन्देवदेवं
कृष्णं विष्णुं वासुदेवं बभाषे
uktavākye sattame yādavānāṃ
kṛṣṇo vyāsaḥ prāñjalirvāsudevam |
vipraiḥ sārdhaṃ pūjayandevadevaṃ
kṛṣṇaṃ viṣṇuṃ vāsudevaṃ babhāṣe
व्यास उवाच
आनन्त्यं ते विश्वकर्मंस्तवैवं
रूपं पौराणं शाश्वतं च ध्रुवं च ।
कस्ते बुद्ध्येद्वेदवादेषु चैत-
ल्लोके ह्यस्मिञ्शासकस्त्वं पितेव
ānantyaṃ te viśvakarmaṃstavaivaṃ
rūpaṃ paurāṇaṃ śāśvataṃ ca dhruvaṃ ca |
kaste buddhyedvedavādeṣu caita-
lloke hyasmiñśāsakastvaṃ piteva
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)