जान्यो गामपहरेद्विक्रीयाच्चार्थकारणात् ।
एतद्विज्ञातुमिच्छामि कानु तस्य गतिर्भवेत्
jānyo gāmapaharedvikrīyāccārthakāraṇāt |
etadvijñātumicchāmi kānu tasya gatirbhavet
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि नवाधिकशततमोऽध्यायः ॥
16 verses · 109 of 274
Indra asks Brahma what becomes of a man who steals a cow or sells one for gain. Brahma answers that whoever kills, eats or sells a stolen cow, and whoever consents to it, sinks in hell for as many years as the cow has hairs; the sin equals wrecking a brahmana's yajna. Brahma then praises gold as the proper dakshina with a cow-gift. The gift saves seven generations before and after, and gold doubles its merit. Bhishma traces the teaching: Brahma told Indra, Indra told Dasharatha, Dasharatha told Shri Rama, Rama told Lakshmana, and Lakshmana told the forest rishis. A brahmana who recites it at yajnas and cow-gifts wins undying worlds.
इन्द्र उवाच
जान्यो गामपहरेद्विक्रीयाच्चार्थकारणात् ।
एतद्विज्ञातुमिच्छामि कानु तस्य गतिर्भवेत्
jānyo gāmapaharedvikrīyāccārthakāraṇāt |
etadvijñātumicchāmi kānu tasya gatirbhavet
पितामह उवाच
भक्तार्थं विक्रयार्थं वा येऽपहारं हि कुर्वते ।
दानार्थं ब्राह्मणार्थाय तत्रेदं श्रूयतां फलम्
bhaktārthaṃ vikrayārthaṃ vā ye'pahāraṃ hi kurvate |
dānārthaṃ brāhmaṇārthāya tatredaṃ śrūyatāṃ phalam
विक्रयार्थं हि यो हिंस्याद्भक्षयेद्वा निरङ्कुशः ।
घातयानं हि पुरुषं येऽनुमन्येयुरर्थिनः
vikrayārthaṃ hi yo hiṃsyādbhakṣayedvā niraṅkuśaḥ |
ghātayānaṃ hi puruṣaṃ ye'numanyeyurarthinaḥ
घातकः खादको वाऽपि तथा यश्चानुमन्यते ।
यावन्ति तस्या रोमाणि तावद्वर्षाणि मज्जति
ghātakaḥ khādako vā'pi tathā yaścānumanyate |
yāvanti tasyā romāṇi tāvadvarṣāṇi majjati
ये दोषा यादृशाश्चैव द्विजयज्ञोपघातके ।
विक्रये चापहारे च ते दोषा वै स्मृता गवाम्
ye doṣā yādṛśāścaiva dvijayajñopaghātake |
vikraye cāpahāre ca te doṣā vai smṛtā gavām
अपहृत्य तु यो गां वै ब्राह्मणाय प्रयच्छति ।
यावद्दाने तु यो गां वै ब्राह्मणाय प्रयच्छति ।
apahṛtya tu yo gāṃ vai brāhmaṇāya prayacchati |
yāvaddāne tu yo gāṃ vai brāhmaṇāya prayacchati |
सुवर्णं दक्षिणामाहुर्गोप्रदाने महाद्युते ।
सुवर्णं परमित्युक्तं दक्षिणार्थमसंशयम्
suvarṇaṃ dakṣiṇāmāhurgopradāne mahādyute |
suvarṇaṃ paramityuktaṃ dakṣiṇārthamasaṃśayam
गोप्रदानात्तारयते सप्त पूर्वांस्तथाऽपरान् ।
सुवर्णं दक्षिणां कृत्वा तावद्द्विगुणमुच्यते
gopradānāttārayate sapta pūrvāṃstathā'parān |
suvarṇaṃ dakṣiṇāṃ kṛtvā tāvaddviguṇamucyate
सुवर्णं परमं दानं सुवर्णं दक्षिणा परा ।
सुवर्णं पावनं शक्र पावनानां परं स्मृतम्
suvarṇaṃ paramaṃ dānaṃ suvarṇaṃ dakṣiṇā parā |
suvarṇaṃ pāvanaṃ śakra pāvanānāṃ paraṃ smṛtam
कुलानां पावनं प्राहुर्जातरूपं शतक्रतो ।
एषा मे दक्षिणा प्रोक्ता समासेन महाद्युते
kulānāṃ pāvanaṃ prāhurjātarūpaṃ śatakrato |
eṣā me dakṣiṇā proktā samāsena mahādyute
भीष्म उवाच
एतत्पितामहेनोक्तमिन्द्राय भरतर्षभ ।
इन्द्रो दशरथायाह रामायाह पिता तथा
etatpitāmahenoktamindrāya bharatarṣabha |
indro daśarathāyāha rāmāyāha pitā tathā
राघवोपि प्रियभ्रात्रे लक्ष्मणाय यशस्विने ।
ऋषिभ्यो लक्ष्मणेनोक्तमरण्ये वसता प्रभो
rāghavopi priyabhrātre lakṣmaṇāya yaśasvine |
ṛṣibhyo lakṣmaṇenoktamaraṇye vasatā prabho
पारम्पर्यागतं चेदमृषयः संशितव्रताः ।
दुर्धरं दारयामासू राजानश्चैव धार्मिकाः
pāramparyāgataṃ cedamṛṣayaḥ saṃśitavratāḥ |
durdharaṃ dārayāmāsū rājānaścaiva dhārmikāḥ
उपाध्यायेन गदितं मम चेदं युधिष्ठिर
upādhyāyena gaditaṃ mama cedaṃ yudhiṣṭhira
य इदं ब्राह्मणो नित्यं वदेद्ब्राह्मणसंसदि ।
यज्ञेषु गोप्रदानेषु द्वयोरपि समागमे
ya idaṃ brāhmaṇo nityaṃ vadedbrāhmaṇasaṃsadi |
yajñeṣu gopradāneṣu dvayorapi samāgame
तस्य लोकाः किलाक्षय्या दैवतैः सह नित्यदा ।
इति ब्रह्मा स भगवानुवाच परमेश्वरः
tasya lokāḥ kilākṣayyā daivataiḥ saha nityadā |
iti brahmā sa bhagavānuvāca parameśvaraḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)