दत्तानां फलसम्प्राप्तिं गवां प्रब्रूहि मेऽनघ ।
विस्तरेण महाबाहो न हि तृप्यामि कथ्यताम्
dattānāṃ phalasamprāptiṃ gavāṃ prabrūhi me'nagha |
vistareṇa mahābāho na hi tṛpyāmi kathyatām
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि षडधिकशततमोऽध्यायः ॥
57 verses · 106 of 274
Bhishma tells of the rishi Uddalaki and his son Nachiketa. Ending a vow, Uddalaki sends his son to the river for the fuel, darbha, flowers and water pot he left there, but the flood has taken them. Faint with hunger, the father curses him in anger: "See Yama!" Nachiketa falls lifeless. The father weeps all night, and his tears revive the boy. Nachiketa tells the rishis that Yama honoured him, said a father's word cannot prove false, and showed him the worlds of givers of cows: shining mansions, wish-giving trees, rivers of milk and ghee. Yama taught the right recipient, time and rite, and a ghee-cow, sesame-cow or water-cow for those who own no cow. Nachiketa calls the curse a blessing.
युधिष्ठिर उवाच
दत्तानां फलसम्प्राप्तिं गवां प्रब्रूहि मेऽनघ ।
विस्तरेण महाबाहो न हि तृप्यामि कथ्यताम्
dattānāṃ phalasamprāptiṃ gavāṃ prabrūhi me'nagha |
vistareṇa mahābāho na hi tṛpyāmi kathyatām
भीष्म उवाच
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
ऋषेरौद्दालकेर्वाक्यं नाचिकेतस्य चोभयोः
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam |
ṛṣerauddālakervākyaṃ nāciketasya cobhayoḥ
ऋषिरौद्दालकिर्दीक्षामुपगम्य ततः सुतम् ।
त्वं मामुपचरस्वेति नाचिकेतमभाषत
ṛṣirauddālakirdīkṣāmupagamya tataḥ sutam |
tvaṃ māmupacarasveti nāciketamabhāṣata
समाप्ते नियमे तस्मिन्महर्षिः पुत्रमब्रवीत् ।
उपस्पर्शनसक्तस्य स्वाध्यायाभिरतस्य च
samāpte niyame tasminmaharṣiḥ putramabravīt |
upasparśanasaktasya svādhyāyābhiratasya ca
इध्मा दर्भाः सुमनसः कलशश्चाभितो जलम् ।
विस्मृतं मे तदादाय नदीतीरादिहाव्रज
idhmā darbhāḥ sumanasaḥ kalaśaścābhito jalam |
vismṛtaṃ me tadādāya nadītīrādihāvraja
गत्वानवाप्य तत्सर्वं नदीवेगसमाप्लुतम् ।
न पश्यामि तदित्येवं पितरं सोऽब्रवीन्मुनिः
gatvānavāpya tatsarvaṃ nadīvegasamāplutam |
na paśyāmi tadityevaṃ pitaraṃ so'bravīnmuniḥ
क्षुत्पिपासाश्रमाविष्टो मुनिरौद्दालकिस्तदा ।
यमं पश्येति तं पुत्रमशपत्क्रोधमूर्च्छितः
kṣutpipāsāśramāviṣṭo munirauddālakistadā |
yamaṃ paśyeti taṃ putramaśapatkrodhamūrcchitaḥ
तथा स पित्राऽभिहतो वाग्वज्रेण कृताञ्जलिः ।
प्रसीदेति ब्रुवन्नेव गतसत्वोऽपतद्भुवि
tathā sa pitrā'bhihato vāgvajreṇa kṛtāñjaliḥ |
prasīdeti bruvanneva gatasatvo'patadbhuvi
नाचिकेतं प्रिता दृष्ट्वा पतितं दुःखमूर्च्छितः ।
किं मया कृतमित्युक्त्वा निपपात महीतले
nāciketaṃ pritā dṛṣṭvā patitaṃ duḥkhamūrcchitaḥ |
kiṃ mayā kṛtamityuktvā nipapāta mahītale
तस्य दुःखपरीतस्य स्वं पुत्रमनुशोचतः ।
व्यतीतं तदहःशेषं सा चोग्रा तत्र शर्वरी
tasya duḥkhaparītasya svaṃ putramanuśocataḥ |
vyatītaṃ tadahaḥśeṣaṃ sā cogrā tatra śarvarī
पित्र्येणाश्रुप्रपातेन नाचिकेतः कुरूद्वह ।
प्रास्यन्दच्छयने कौश्ये वृष्ट्या सस्यमिवाप्लुतम्
pitryeṇāśruprapātena nāciketaḥ kurūdvaha |
prāsyandacchayane kauśye vṛṣṭyā sasyamivāplutam
स पर्यपृच्छत्तं पुत्रं श्लाघ्यं पर्यागतं पुनः ।
दिव्यैर्गन्धैः समादिग्धं क्षीणस्वप्नमिवोत्थितम्
sa paryapṛcchattaṃ putraṃ ślāghyaṃ paryāgataṃ punaḥ |
divyairgandhaiḥ samādigdhaṃ kṣīṇasvapnamivotthitam
अपि पुत्र जिता लोकाः शुभास्ते स्वेन कर्मणा ।
दिष्ट्या चासि पुनः प्राप्तो न हि ते मानुषं वपुः
api putra jitā lokāḥ śubhāste svena karmaṇā |
diṣṭyā cāsi punaḥ prāpto na hi te mānuṣaṃ vapuḥ
प्रत्यक्षदार्शी सर्वस्य वित्रा पृष्टो महात्मना ।
अभ्युत्थाय पितुर्मध्ये महर्षीणां न्यवेदयत्
pratyakṣadārśī sarvasya vitrā pṛṣṭo mahātmanā |
abhyutthāya piturmadhye maharṣīṇāṃ nyavedayat
कुर्वन्मवच्छासनमाशु यातो
ह्यहं विशालां रुचिरप्रभासाम् ।
वैवस्वतीं प्राप्य सभामवश्यं
सहस्रशो योजनहैमभौमाम्
kurvanmavacchāsanamāśu yāto
hyahaṃ viśālāṃ ruciraprabhāsām |
vaivasvatīṃ prāpya sabhāmavaśyaṃ
sahasraśo yojanahaimabhaumām
दृष्टैव मामभिमुखमापतन्तं
गृहं निवेद्यासनमादिदेश ।
वैवस्वतोऽर्घ्यादिभिरर्हणैश्च
भवत्कृते पूजयामास मां साः
dṛṣṭaiva māmabhimukhamāpatantaṃ
gṛhaṃ nivedyāsanamādideśa |
vaivasvato'rghyādibhirarhaṇaiśca
bhavatkṛte pūjayāmāsa māṃ sāḥ
ततस्त्वहं तं शनकैरवोचं
वृतः सदस्यैरभिपूज्यमानः ।
प्राप्तोऽस्मि ते विषयं धर्मराज
लोकानर्हो यानहं तान्विधत्स्व
tatastvahaṃ taṃ śanakairavocaṃ
vṛtaḥ sadasyairabhipūjyamānaḥ |
prāpto'smi te viṣayaṃ dharmarāja
lokānarho yānahaṃ tānvidhatsva
यमोऽब्रवीन्मां न मृतोसि सौम्य
यमं पश्येत्याह स त्वां तपस्वी ।
पिता प्रदीप्ताग्निसमानतेजा
न तत्छक्यमनृतं विप्र कर्तुम्
yamo'bravīnmāṃ na mṛtosi saumya
yamaṃ paśyetyāha sa tvāṃ tapasvī |
pitā pradīptāgnisamānatejā
na tatchakyamanṛtaṃ vipra kartum
दृष्टस्तेऽहं प्रतिगच्छस्व तात
शोचत्यसौ तव देहस्य कर्ता ।
ददानि किञ्चापि मनःप्रणीतं
प्रियातिथेस्तव कामान्वृणीष्व
dṛṣṭaste'haṃ pratigacchasva tāta
śocatyasau tava dehasya kartā |
dadāni kiñcāpi manaḥpraṇītaṃ
priyātithestava kāmānvṛṇīṣva
तेनैवमुक्तस्तमहं प्रत्यवोचं
प्राप्तोस्मि ते विषयं दुर्निवर्त्यम् ।
इच्छाम्यहं पुण्यकृतां समृद्धाँ-
ल्लोकान्द्रष्टुं यदि तेऽहं वरार्हः
tenaivamuktastamahaṃ pratyavocaṃ
prāptosmi te viṣayaṃ durnivartyam |
icchāmyahaṃ puṇyakṛtāṃ samṛddhām̐-
llokāndraṣṭuṃ yadi te'haṃ varārhaḥ
यानं समारोप्य तु मां स देवो
वाहैर्युक्तं सुप्रभं भानुमत्तम् ।
संदर्शयामास तदाऽऽत्मलोका-
न्सर्वास्तथा पुण्यकृतां द्विजेन्द्र
yānaṃ samāropya tu māṃ sa devo
vāhairyuktaṃ suprabhaṃ bhānumattam |
saṃdarśayāmāsa tadā''tmalokā-
nsarvāstathā puṇyakṛtāṃ dvijendra
अपश्यं तत्र वेश्मानि तैजसानि महात्मनाम् ।
नानासंस्थानरूपाणि सर्वरत्नमयानि च
apaśyaṃ tatra veśmāni taijasāni mahātmanām |
nānāsaṃsthānarūpāṇi sarvaratnamayāni ca
चन्द्रमण्डलशुभ्राणि किंकिणीजालवन्ति च ।
अनेकशतभौमानि सान्तर्जलवनानि च
candramaṇḍalaśubhrāṇi kiṃkiṇījālavanti ca |
anekaśatabhaumāni sāntarjalavanāni ca
वैडूर्यार्कप्रकाशानि रूप्यरुक्ममयानि च ।
तरुणादित्यवर्णानि स्थावराणि चराणि च
vaiḍūryārkaprakāśāni rūpyarukmamayāni ca |
taruṇādityavarṇāni sthāvarāṇi carāṇi ca
भक्ष्यभोज्यमयाञ्शैलान्वासांसि शयनानि च ।
सर्वकामफलांश्चैव वृक्षान्भवनसंस्थितान्
bhakṣyabhojyamayāñśailānvāsāṃsi śayanāni ca |
sarvakāmaphalāṃścaiva vṛkṣānbhavanasaṃsthitān
नद्यो वीथ्यः सभा वाप्यो दीर्घिकाश्चैव सर्वशः ।
घोषवन्ति च यानानि युक्तान्धथ सहस्रशः
nadyo vīthyaḥ sabhā vāpyo dīrghikāścaiva sarvaśaḥ |
ghoṣavanti ca yānāni yuktāndhatha sahasraśaḥ
क्षीरस्रवा वै सरितो गिरींश्च
सर्पिस्तथा विमलं चापि तोयम् ।
वैवस्वतस्यानुमतांश्च देशा-
नदृष्टपूर्वान्सुबहूनपश्यम्
kṣīrasravā vai sarito girīṃśca
sarpistathā vimalaṃ cāpi toyam |
vaivasvatasyānumatāṃśca deśā-
nadṛṣṭapūrvānsubahūnapaśyam
सर्वान्दृष्ट्वा तदहं धर्मराज-
मवोचं वै सर्वदेवं सहिष्णुम् ।
क्षीरस्यैताः सर्पिषश्चैव नद्यः
शश्वत्स्रोताः कस्य भोज्याः प्रवृत्ताः
sarvāndṛṣṭvā tadahaṃ dharmarāja-
mavocaṃ vai sarvadevaṃ sahiṣṇum |
kṣīrasyaitāḥ sarpiṣaścaiva nadyaḥ
śaśvatsrotāḥ kasya bhojyāḥ pravṛttāḥ
यमोऽब्रवीद्विद्धि भोज्यांस्त्वमेता-
न्ये दातारः साधवो गोरसानाम् ।
अन्ये लोकाः शाश्वता वीतशोकैः
समाकीर्णा गोप्रदाने रतानाम्
yamo'bravīdviddhi bhojyāṃstvametā-
nye dātāraḥ sādhavo gorasānām |
anye lokāḥ śāśvatā vītaśokaiḥ
samākīrṇā gopradāne ratānām
न त्वेतासां दानमात्रं प्रशस्तं
पात्रं कालो गोविशेषो विधिश्च ।
ज्ञात्वा देयं विप्र गवान्तरं हि
दुःखं ज्ञातुं पावकादित्यभूतम्
na tvetāsāṃ dānamātraṃ praśastaṃ
pātraṃ kālo goviśeṣo vidhiśca |
jñātvā deyaṃ vipra gavāntaraṃ hi
duḥkhaṃ jñātuṃ pāvakādityabhūtam
स्वाध्यायवान्योऽतिमात्रं तपस्वी
वैतानस्थो ब्राह्मणः पात्रमासाम् ।
गोषु क्षान्तं गोशरण्यं कृतज्ञं
वृत्तिग्लानं तादृशं पात्रमाहुः
svādhyāyavānyo'timātraṃ tapasvī
vaitānastho brāhmaṇaḥ pātramāsām |
goṣu kṣāntaṃ gośaraṇyaṃ kṛtajñaṃ
vṛttiglānaṃ tādṛśaṃ pātramāhuḥ
कृच्छ्रोत्सृष्टाः पोष्णाभ्यागताश्च
द्वारैरेतैर्गोविशेषाः प्रशस्ताः ।
अन्तर्जाताः सुक्रयज्ञानलब्धाः
प्राणक्रीताः सोदकाः सोद्वहाश्च
kṛcchrotsṛṣṭāḥ poṣṇābhyāgatāśca
dvārairetairgoviśeṣāḥ praśastāḥ |
antarjātāḥ sukrayajñānalabdhāḥ
prāṇakrītāḥ sodakāḥ sodvahāśca
तिस्रो रात्र्यस्त्वद्भिरुपोष्य भूमौ
तृप्ता गावस्तर्पितेभ्यः प्रदेयाः ।
वत्सैः प्रीताः सुप्रजाः सोपचारा-
स्त्र्यहं दत्त्वा गोरसैर्वर्तितव्यम्
tisro rātryastvadbhirupoṣya bhūmau
tṛptā gāvastarpitebhyaḥ pradeyāḥ |
vatsaiḥ prītāḥ suprajāḥ sopacārā-
stryahaṃ dattvā gorasairvartitavyam
दत्त्वा धेनुं सुव्रतां साधुदोहां
कल्याणवत्सामपलायिनीं च ।
यावन्ति रोमाणि भवन्ति तस्या-
स्तावद्वर्षाण्यश्नुते स्वर्गलोकम्
dattvā dhenuṃ suvratāṃ sādhudohāṃ
kalyāṇavatsāmapalāyinīṃ ca |
yāvanti romāṇi bhavanti tasyā-
stāvadvarṣāṇyaśnute svargalokam
तथाऽनड्वाहं ब्राह्मणेभ्यः प्रदाय
दान्तं धुर्यं बलवन्तं युवानम् ।
कुलानुजीव्यं वीर्यवन्तं बृहन्तं
भुङ्क्ते लोकान्सम्मितान्धेनुदस्य
tathā'naḍvāhaṃ brāhmaṇebhyaḥ pradāya
dāntaṃ dhuryaṃ balavantaṃ yuvānam |
kulānujīvyaṃ vīryavantaṃ bṛhantaṃ
bhuṅkte lokānsammitāndhenudasya
वृद्धे ग्लाने सम्भ्रमे वा महार्थे
कृष्यर्थं वा हौम्यहेतोः प्रमूत्याम् ।
गुर्वर्थं वा यज्ञसमाप्तये वा
गां वै दातुं देशकालोऽविशिष्टः
vṛddhe glāne sambhrame vā mahārthe
kṛṣyarthaṃ vā haumyahetoḥ pramūtyām |
gurvarthaṃ vā yajñasamāptaye vā
gāṃ vai dātuṃ deśakālo'viśiṣṭaḥ
नाचिकेत उवाच
श्रुत्वा वैवस्वतवचस्तमहं पुनरब्रवम् ।
अगोमी गोप्रदातॄणां कथं लोकान्हि गच्छति
śrutvā vaivasvatavacastamahaṃ punarabravam |
agomī gopradātṝṇāṃ kathaṃ lokānhi gacchati
ततोऽब्रवीद्यमो धीमान्गोप्रदानं ततो गतिम् ।
गोप्रदानानुकल्पात्तु गामृते सन्तु गोप्रदाः
tato'bravīdyamo dhīmāngopradānaṃ tato gatim |
gopradānānukalpāttu gāmṛte santu gopradāḥ
अलाभे यो गवां दद्याद्धृतधेनुं यतव्रतः ।
तस्यैता घृतवाहिन्यः क्षरन्ते वत्सला इव
alābhe yo gavāṃ dadyāddhṛtadhenuṃ yatavrataḥ |
tasyaitā ghṛtavāhinyaḥ kṣarante vatsalā iva
घृतालाभे तु यो दद्यात्तिलधेनुं यतव्रतः ।
स दुर्गात्तारितो धेन्वा क्षीरनद्यां प्रमोदते
ghṛtālābhe tu yo dadyāttiladhenuṃ yatavrataḥ |
sa durgāttārito dhenvā kṣīranadyāṃ pramodate
तिलालाभे तु यो दद्याज्जलधेनुं यतव्रतः ।
स कामप्रवहां शीतीं नदीमेतामुपाश्नुते
tilālābhe tu yo dadyājjaladhenuṃ yatavrataḥ |
sa kāmapravahāṃ śītīṃ nadīmetāmupāśnute
एवमेतानि मे तत्र धर्मराजो न्यदर्शयत् ।
दृष्ट्वा च परमं हर्षमवापमहमच्युत
evametāni me tatra dharmarājo nyadarśayat |
dṛṣṭvā ca paramaṃ harṣamavāpamahamacyuta
निवेदये चाहमिमं प्रियं ते
क्रतुर्महानल्पधनप्रचारः ।
प्राप्तो मया तात स मत्प्रसूतः
प्रपत्स्यते वेदविधिप्रवृत्तः
nivedaye cāhamimaṃ priyaṃ te
kraturmahānalpadhanapracāraḥ |
prāpto mayā tāta sa matprasūtaḥ
prapatsyate vedavidhipravṛttaḥ
शापो ह्ययं भवतोऽनुग्रहाय
प्राप्तो मया यत्र दृष्टो यमो वै ।
दानव्युष्टिं तत्र दृष्ट्वा महात्म-
न्निःसंदिग्धान्दानधर्मांश्चरिष्ये
śāpo hyayaṃ bhavato'nugrahāya
prāpto mayā yatra dṛṣṭo yamo vai |
dānavyuṣṭiṃ tatra dṛṣṭvā mahātma-
nniḥsaṃdigdhāndānadharmāṃścariṣye
इदं च मामब्रवीद्धर्मराजः
पुनः पुनः सम्प्रहृष्टो महर्षे ।
दानेन यः प्रयतोऽभूत्सदैव
विशेषतो गोप्रदानं च कुर्याम्
idaṃ ca māmabravīddharmarājaḥ
punaḥ punaḥ samprahṛṣṭo maharṣe |
dānena yaḥ prayato'bhūtsadaiva
viśeṣato gopradānaṃ ca kuryām
शुद्धो ह्यर्थो नावमन्यस्व धर्मा-
न्पात्रे देयं देशकालोपपन्ने ।
तस्माद्गावस्ते नित्यमेव प्रदेया
माभूच्च ते संशयः कश्चिदत्र
śuddho hyartho nāvamanyasva dharmā-
npātre deyaṃ deśakālopapanne |
tasmādgāvaste nityameva pradeyā
mābhūcca te saṃśayaḥ kaścidatra
एताः पुरा ह्यददन्नित्यमेव
सान्तात्मानो दानपथे निविष्टाः ।
तपांस्युग्राण्यप्रतिशङ्कमाना-
स्ते वै दानं प्रददुश्चैव शक्त्या
etāḥ purā hyadadannityameva
sāntātmāno dānapathe niviṣṭāḥ |
tapāṃsyugrāṇyapratiśaṅkamānā-
ste vai dānaṃ pradaduścaiva śaktyā
काले च शक्त्या मत्सरं वर्जयित्वा
शुद्धात्मानः श्रद्धिनः पुण्यशीलाः ।
दत्त्वा गा वै लोकममुं प्रपन्ना
देदीप्यन्ते पुण्यशीलास्तु नाके
kāle ca śaktyā matsaraṃ varjayitvā
śuddhātmānaḥ śraddhinaḥ puṇyaśīlāḥ |
dattvā gā vai lokamamuṃ prapannā
dedīpyante puṇyaśīlāstu nāke
एतद्दानं न्यायलब्धं द्विजेभ्यः
पात्रे दत्तं प्रापणीयं परीक्ष्य ।
काम्याष्टम्यां वर्तितव्यं दशाहं
रसैर्गवां शकृता प्रस्नवैर्वा
etaddānaṃ nyāyalabdhaṃ dvijebhyaḥ
pātre dattaṃ prāpaṇīyaṃ parīkṣya |
kāmyāṣṭamyāṃ vartitavyaṃ daśāhaṃ
rasairgavāṃ śakṛtā prasnavairvā
देवव्रती स्याद्वृषभप्रदानै-
र्वेदावाप्तिर्गोयुगस्य प्रदाने ।
तीर्थावाप्तिर्गोप्रयुक्तप्रदाने
पापोत्सर्गः कपिलायाः प्रदाने
devavratī syādvṛṣabhapradānai-
rvedāvāptirgoyugasya pradāne |
tīrthāvāptirgoprayuktapradāne
pāpotsargaḥ kapilāyāḥ pradāne
गामप्येकां कपिलां सम्प्रदाय
न्यायोपेतां कलुषाद्विप्रमुच्येत् ।
गवां रसात्परमं नास्ति किञ्चि-
द्गवां प्रदानं सुमहद्वदन्ति
gāmapyekāṃ kapilāṃ sampradāya
nyāyopetāṃ kaluṣādvipramucyet |
gavāṃ rasātparamaṃ nāsti kiñci-
dgavāṃ pradānaṃ sumahadvadanti
गावो लोकांस्तारयन्ति क्षरन्त्यो
गावश्चान्नं संजनयन्ति लोके ।
यस्तं जानन्न गवां हार्दमेति
स वै गन्ता निरयं पापचेताः
gāvo lokāṃstārayanti kṣarantyo
gāvaścānnaṃ saṃjanayanti loke |
yastaṃ jānanna gavāṃ hārdameti
sa vai gantā nirayaṃ pāpacetāḥ
यैस्तद्दत्तं गोसहस्रं शतं वा
दशार्धं वा दश वा साधुवत्सम् ।
अप्येका वै साधवे ब्राह्मणाय
सास्यामुष्मिन्पुण्यतीर्था नदी वै
yaistaddattaṃ gosahasraṃ śataṃ vā
daśārdhaṃ vā daśa vā sādhuvatsam |
apyekā vai sādhave brāhmaṇāya
sāsyāmuṣminpuṇyatīrthā nadī vai
प्राप्त्या पुष्ट्या लोकसंरक्षणेन
गावस्तुल्याः सूर्यपादैः पृथिव्याम् ।
शब्दश्चैकः संनतिश्चोपभोगा-
स्तस्माद्गोदः सूर्य इवावभाति
prāptyā puṣṭyā lokasaṃrakṣaṇena
gāvastulyāḥ sūryapādaiḥ pṛthivyām |
śabdaścaikaḥ saṃnatiścopabhogā-
stasmādgodaḥ sūrya ivāvabhāti
गुरुं शिष्यो वरयेद्गोप्रदाने
स वै गन्ता नियतं स्वर्गमेव ।
विधिज्ञानां सुमहान्धर्म एष
विधिं ह्याद्यं विधयः संविशन्ति
guruṃ śiṣyo varayedgopradāne
sa vai gantā niyataṃ svargameva |
vidhijñānāṃ sumahāndharma eṣa
vidhiṃ hyādyaṃ vidhayaḥ saṃviśanti
इदं दानं न्यायलब्धं द्विजेभ्यः
पात्रे दत्त्वा प्रापयेथाः परीक्ष्य ।
त्वय्याशंसन्त्यमरा दानवाश्च
वयं चापि प्रसृते पुण्यशीले
idaṃ dānaṃ nyāyalabdhaṃ dvijebhyaḥ
pātre dattvā prāpayethāḥ parīkṣya |
tvayyāśaṃsantyamarā dānavāśca
vayaṃ cāpi prasṛte puṇyaśīle
इत्युक्तोऽहं धर्मराजं द्विजर्षे
धर्मात्मानं शिरसाऽभिप्रणम्य ।
अनुज्ञातस्तेन वैवस्वतेन
प्रत्यागमं भगवत्पादमूलम्
ityukto'haṃ dharmarājaṃ dvijarṣe
dharmātmānaṃ śirasā'bhipraṇamya |
anujñātastena vaivasvatena
pratyāgamaṃ bhagavatpādamūlam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)