अत्रैव कीर्त्यते सद्भिर्ब्राह्मणस्वाभिमर्शने ।
नृगेण सुमहत्कृच्छ्रुं यदवाप्तं कुरूद्वह
atraiva kīrtyate sadbhirbrāhmaṇasvābhimarśane |
nṛgeṇa sumahatkṛcchruṃ yadavāptaṃ kurūdvaha
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि पञ्चाधिकशततमोऽध्यायः ॥
33 verses · 105 of 274
Bhishma tells what King Nriga suffered for touching a brahmana's property. As Dvaraka was being settled, men seeking water found a huge lizard in a grass-choked well that thousands could not lift; they told Shri Krishna. He drew it out, and it said it was Nriga, giver of countless cows. An absent agnihotri's cow had strayed into Nriga's herd and been given to another brahmana. Its owner found it, and both came quarrelling. Neither would take a hundred thousand cows in exchange. After death Yama said Nriga's merit was endless, but he had broken his vow to protect and taken a brahmana's cow. Nriga chose to suffer first and fell as a lizard. Freed by Krishna, he rises to svarga. Krishna's verses: never take a brahmana's property.
भीष्म उवाच
अत्रैव कीर्त्यते सद्भिर्ब्राह्मणस्वाभिमर्शने ।
नृगेण सुमहत्कृच्छ्रुं यदवाप्तं कुरूद्वह
atraiva kīrtyate sadbhirbrāhmaṇasvābhimarśane |
nṛgeṇa sumahatkṛcchruṃ yadavāptaṃ kurūdvaha
निविशन्त्यां पुरा पार्थ द्वारवत्यामिति श्रुतिः ।
अदृश्यत महाकूपस्तृणवीरुत्समावृतः ।
niviśantyāṃ purā pārtha dvāravatyāmiti śrutiḥ |
adṛśyata mahākūpastṛṇavīrutsamāvṛtaḥ |
प्रयत्नं तत्र कुर्वाणास्तस्मात्कूपाज्जलार्थिनः ।
श्रमेण महता युक्तास्तस्मिंस्तोये सुसंवृते
prayatnaṃ tatra kurvāṇāstasmātkūpājjalārthinaḥ |
śrameṇa mahatā yuktāstasmiṃstoye susaṃvṛte
ददृशुस्ते महाकायं कृकलासमवस्थितम् ।
तस्य चोद्धरणे यत्नमकुर्वंस्ते सहस्रशः
dadṛśuste mahākāyaṃ kṛkalāsamavasthitam |
tasya coddharaṇe yatnamakurvaṃste sahasraśaḥ
प्रग्रहैश्चर्मपट्टैश्च तं बद्ध्वा पर्वतोपमम् ।
नाशक्नुवन्समुद्धर्तुं ततो जग्मुर्जनार्दनम्
pragrahaiścarmapaṭṭaiśca taṃ baddhvā parvatopamam |
nāśaknuvansamuddhartuṃ tato jagmurjanārdanam
खमावृत्योदपानस्य कृकलासः स्थितो महान् ।
तस्य नास्ति समुद्धर्तेत्येतत्कृष्णे न्यवेदयन्
khamāvṛtyodapānasya kṛkalāsaḥ sthito mahān |
tasya nāsti samuddhartetyetatkṛṣṇe nyavedayan
स वासुदेवेन समुद्धृतश्च
पृष्टश्च कामान्निजगाद राजा ।
नृगस्तदाऽऽत्मानमथो न्यवेदय-
त्पुरातनं यज्ञसहस्रयाजिनम्
sa vāsudevena samuddhṛtaśca
pṛṣṭaśca kāmānnijagāda rājā |
nṛgastadā''tmānamatho nyavedaya-
tpurātanaṃ yajñasahasrayājinam
तथा ब्रुवाणं तु तमाह माधवः
शुभं त्वया कर्म कृतं न पापकम् ।
कथं भवान्दुर्गतिमीदृशीं गतो
नरेन्द्र तद्ब्रूहि किमेतदीदृशम्
tathā bruvāṇaṃ tu tamāha mādhavaḥ
śubhaṃ tvayā karma kṛtaṃ na pāpakam |
kathaṃ bhavāndurgatimīdṛśīṃ gato
narendra tadbrūhi kimetadīdṛśam
शतं सहस्राणि गवां शतं पुनः
पुनः शतान्यष्टशतायुतानि ।
नृप द्विजेभ्यः क्व नु तद्गतं तव
śataṃ sahasrāṇi gavāṃ śataṃ punaḥ
punaḥ śatānyaṣṭaśatāyutāni |
nṛpa dvijebhyaḥ kva nu tadgataṃ tava
नृगस्ततोऽब्रवीत्कृष्णं ब्राह्मणस्याग्निहोत्रिणः ।
प्रोषितस्य परिभ्रष्टा गौरेका मम गोधने
nṛgastato'bravītkṛṣṇaṃ brāhmaṇasyāgnihotriṇaḥ |
proṣitasya paribhraṣṭā gaurekā mama godhane
गवां सहस्रे संख्याता तदा सा पशुपैर्मम ।
सा ब्राह्मणाय मे दत्ता प्रेत्यार्थमभिकाङ्क्षता
gavāṃ sahasre saṃkhyātā tadā sā paśupairmama |
sā brāhmaṇāya me dattā pretyārthamabhikāṅkṣatā
अपश्यत्परिमार्गंश्च तां गां परगृहे द्विजः ।
ममेयमिति चोवाच ब्राह्मणो यस्य साऽभवत्
apaśyatparimārgaṃśca tāṃ gāṃ paragṛhe dvijaḥ |
mameyamiti covāca brāhmaṇo yasya sā'bhavat
तावुभौ समनुप्राप्तौ विवदन्तौ भृशज्वरौ ।
भवान्दाता भवान्हर्तेत्यथ तौ मामवोचताम्
tāvubhau samanuprāptau vivadantau bhṛśajvarau |
bhavāndātā bhavānhartetyatha tau māmavocatām
शतेन शतसङ्ख्येन गवां विनिमयेन वै ।
याचे प्रतिग्रहीतारं स तु मामब्रवीदिदम्
śatena śatasaṅkhyena gavāṃ vinimayena vai |
yāce pratigrahītāraṃ sa tu māmabravīdidam
देशकालोपसम्पन्ना दोग्ध्री शान्ताऽतिवत्सला ।
स्वादुक्षीरप्रदा धन्या मम नित्यं निवेशने
deśakālopasampannā dogdhrī śāntā'tivatsalā |
svādukṣīrapradā dhanyā mama nityaṃ niveśane
कृशं च भरते सा गौर्मम पुत्रमपस्तनम् ।
न सा शक्या मया दातुमित्युक्त्वा स जगाम ह
kṛśaṃ ca bharate sā gaurmama putramapastanam |
na sā śakyā mayā dātumityuktvā sa jagāma ha
ततस्तमपरं विप्रं याचे विनिमयेन वै ।
गवां शतसहस्रं हि तत्कृते गृह्यतामिति
tatastamaparaṃ vipraṃ yāce vinimayena vai |
gavāṃ śatasahasraṃ hi tatkṛte gṛhyatāmiti
ब्राह्मण उवाच
न राज्ञां प्रतिगृह्णामि शक्तोऽहं स्वस्य मार्गणे ।
सैव गौर्दीयतां शीघ्रं ममेति मधुसूदन
na rājñāṃ pratigṛhṇāmi śakto'haṃ svasya mārgaṇe |
saiva gaurdīyatāṃ śīghraṃ mameti madhusūdana
रुक्ममश्वांश्च ददतो रजतस्यन्दनांस्तथा ।
न जग्राह ययौ चापि तदा स ब्राह्मणर्षभः
rukmamaśvāṃśca dadato rajatasyandanāṃstathā |
na jagrāha yayau cāpi tadā sa brāhmaṇarṣabhaḥ
एतस्मिन्नेव काले तु चोदितः कालधर्मणा ।
पितृलोकमहं प्राप्य धर्मराजमुपागमम्
etasminneva kāle tu coditaḥ kāladharmaṇā |
pitṛlokamahaṃ prāpya dharmarājamupāgamam
यमस्तु पूजयित्वा मां ततो वचनमब्रवीत् ।
नान्तः सङ्ख्यायते राजंस्तव पुण्यस्य कर्मणः
yamastu pūjayitvā māṃ tato vacanamabravīt |
nāntaḥ saṅkhyāyate rājaṃstava puṇyasya karmaṇaḥ
अस्ति चैव कृतं पापमज्ञानात्तदपि त्वया ।
चरस्व पापं पश्चाद्वा पूर्वं वा त्वं यथेच्छसि
asti caiva kṛtaṃ pāpamajñānāttadapi tvayā |
carasva pāpaṃ paścādvā pūrvaṃ vā tvaṃ yathecchasi
रक्षितास्मीति चोक्तं ते प्रतिज्ञा चानृता तव ।
ब्राह्मणस्वस्य चादानं द्विविधस्ते व्यतिक्रमः
rakṣitāsmīti coktaṃ te pratijñā cānṛtā tava |
brāhmaṇasvasya cādānaṃ dvividhaste vyatikramaḥ
पूर्वं कृच्छं चरिष्येऽहं पश्चाच्छुभमिति प्रभो ।
धर्मराजं ब्रुवन्नेवं पतितोस्मि महीतले
pūrvaṃ kṛcchaṃ cariṣye'haṃ paścācchubhamiti prabho |
dharmarājaṃ bruvannevaṃ patitosmi mahītale
अश्रौषं पतितश्चाहं यमस्योच्चैः प्रभाषतः ।
वासुदेवः समुद्धर्ता भविता ते जनार्दनः
aśrauṣaṃ patitaścāhaṃ yamasyoccaiḥ prabhāṣataḥ |
vāsudevaḥ samuddhartā bhavitā te janārdanaḥ
पूर्णे वर्षसहस्रान्ते क्षीणे कर्मणि दुष्कृते ।
प्राप्लस्यसे शाश्वताँल्लोकाञ्जितान्स्वेनैव कर्मणा
pūrṇe varṣasahasrānte kṣīṇe karmaṇi duṣkṛte |
prāplasyase śāśvatām̐llokāñjitānsvenaiva karmaṇā
कूपेऽऽत्मानमधःशीर्षमपश्यं पतितं च ह ।
तिर्यग्योनिमनुप्राप्तं न च मामजहात्स्मृतिः
kūpe''tmānamadhaḥśīrṣamapaśyaṃ patitaṃ ca ha |
tiryagyonimanuprāptaṃ na ca māmajahātsmṛtiḥ
त्वया तु तारितोऽस्म्यद्य किमन्यत्र तपोबलात् ।
अनुजानीहि मां कृष्ण गच्छेयं दिवमद्य वै
tvayā tu tārito'smyadya kimanyatra tapobalāt |
anujānīhi māṃ kṛṣṇa gaccheyaṃ divamadya vai
अनुज्ञातः स कृष्णेन नमस्कृत्य जनार्दनम् ।
विमानं दिव्यमास्थाय ययौ दिवमरिन्दमः
anujñātaḥ sa kṛṣṇena namaskṛtya janārdanam |
vimānaṃ divyamāsthāya yayau divamarindamaḥ
ततस्तस्मिन्दिवं याते नृगे भरतसत्तम ।
वासुदेव इमाञ्श्लोकाञ्जगाद कुरुनन्दन
tatastasmindivaṃ yāte nṛge bharatasattama |
vāsudeva imāñślokāñjagāda kurunandana
ब्राह्मणस्वं न हर्तव्यं पुरुषेण विजानता ।
ब्राह्मणस्वं हृतं हन्ति नृगं ब्राह्मणगौरिव
brāhmaṇasvaṃ na hartavyaṃ puruṣeṇa vijānatā |
brāhmaṇasvaṃ hṛtaṃ hanti nṛgaṃ brāhmaṇagauriva
सतां समागमः सद्भिर्नाफलः पार्थ विद्यते ।
विमुक्तं नरकात्पश्य नृगं साधुसमागमात्
satāṃ samāgamaḥ sadbhirnāphalaḥ pārtha vidyate |
vimuktaṃ narakātpaśya nṛgaṃ sādhusamāgamāt
प्रदानं फलवत्तत्र द्रोहस्तत्र तथाऽफलः ।
अपहारं गवां तस्माद्वर्जयेत युधिष्ठिर
pradānaṃ phalavattatra drohastatra tathā'phalaḥ |
apahāraṃ gavāṃ tasmādvarjayeta yudhiṣṭhira
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)