कर्मणां च समस्तानां फलिनां भरतर्षभ ।
फलानि महतां श्रेष्ट प्रब्रूहि परिपृच्छतः
karmaṇāṃ ca samastānāṃ phalināṃ bharatarṣabha |
phalāni mahatāṃ śreṣṭa prabrūhi paripṛcchataḥ
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि दशमोऽध्यायः ॥
30 verses · 10 of 274
Yudhishthira asks the fruits of deeds. Bhishma gives the rishis' secret: whatever a man does, in whatever body and stage of life, he reaps in that same body and stage, birth after birth, for the mind and five senses witness every act. A kind look, attention, true sweet speech, following a guest and sitting by him make a sacrifice of five gifts. He lists rewards: wealth from giving, authority from silence, enjoyment from tapas, long life from brahmacharya, beauty and health from non-violence, heaven from truth. As a calf finds its mother among a thousand cows, past karma finds its doer. Hair and teeth age; craving alone never ages. Pleasing father, mother and teacher honours Prajapati, the earth and Brahman.
युधिष्ठिर उवाच
कर्मणां च समस्तानां फलिनां भरतर्षभ ।
फलानि महतां श्रेष्ट प्रब्रूहि परिपृच्छतः
karmaṇāṃ ca samastānāṃ phalināṃ bharatarṣabha |
phalāni mahatāṃ śreṣṭa prabrūhi paripṛcchataḥ
भीष्म उवाच
हन्त ते कथयिष्यामि यन्मां पृच्छसि भारत ।
रहस्यं यदृषीणां तु तच्छृणुष्व युधिष्ठिर ।
या गतिः प्राप्यते येन प्रेत्यभावे चिरेप्सिता
hanta te kathayiṣyāmi yanmāṃ pṛcchasi bhārata |
rahasyaṃ yadṛṣīṇāṃ tu tacchṛṇuṣva yudhiṣṭhira |
yā gatiḥ prāpyate yena pretyabhāve cirepsitā
येनयेन शरीरेण यद्यत्कर्म करोति यः ।
तेनतेन शरीरेण तत्तत्फलमुपाश्नुते
yenayena śarīreṇa yadyatkarma karoti yaḥ |
tenatena śarīreṇa tattatphalamupāśnute
यस्यांयस्यामवस्थायां यत्करोति शुभाशुभम् ।
तस्यांतस्यामवस्थायां भुङ्क्ते जन्मनिजन्मनि
yasyāṃyasyāmavasthāyāṃ yatkaroti śubhāśubham |
tasyāṃtasyāmavasthāyāṃ bhuṅkte janmanijanmani
न नश्यति कृतं कर्म चित्तपञ्चेन्द्रियैरिह ।
ते ह्यस्य साक्षिणो नित्यं षष्ठ आत्मा शुभाशुभे
na naśyati kṛtaṃ karma cittapañcendriyairiha |
te hyasya sākṣiṇo nityaṃ ṣaṣṭha ātmā śubhāśubhe
चक्षुर्दद्यान्मनो दद्याद्वाचं दद्याच्च सूनृताम् ।
अनुव्रजेदुपासीत स यज्ञः पञ्चदक्षिणः
cakṣurdadyānmano dadyādvācaṃ dadyācca sūnṛtām |
anuvrajedupāsīta sa yajñaḥ pañcadakṣiṇaḥ
यो दद्यादपरिक्लिष्टमन्नमध्वनि वर्तते ।
श्रान्तायादृष्टपूर्वाय तस्य पुण्यफलं महत्
yo dadyādaparikliṣṭamannamadhvani vartate |
śrāntāyādṛṣṭapūrvāya tasya puṇyaphalaṃ mahat
स्थण्डिलेषु शयानानां गृहाणि शयनानि च ।
चीरवल्कलसंवीते वासांस्याभरणानि च
sthaṇḍileṣu śayānānāṃ gṛhāṇi śayanāni ca |
cīravalkalasaṃvīte vāsāṃsyābharaṇāni ca
वाहनानि च यानानि योगात्मनि तपोधने ।
अग्नीनुपशयानस्य राज्ञः पौरुषमेव च
vāhanāni ca yānāni yogātmani tapodhane |
agnīnupaśayānasya rājñaḥ pauruṣameva ca
रसानां प्रतिसंहारे सौभाग्यमनुगच्छति ।
आमिषप्रतिसंहारे पशून्पुत्रांश्च विन्दति
rasānāṃ pratisaṃhāre saubhāgyamanugacchati |
āmiṣapratisaṃhāre paśūnputrāṃśca vindati
अवाक्शिरास्तु यो लम्बेदुदवासं च यो वसेत् ।
मण्डूकशायी च नरो लभते चेप्सितां गतिम्
avākśirāstu yo lambedudavāsaṃ ca yo vaset |
maṇḍūkaśāyī ca naro labhate cepsitāṃ gatim
पाद्यमासनमेवाथ दीपमन्नं प्रतिश्रयम् ।
दद्यादतिथिपूजार्थं स यज्ञः पञ्चदक्षिणः
pādyamāsanamevātha dīpamannaṃ pratiśrayam |
dadyādatithipūjārthaṃ sa yajñaḥ pañcadakṣiṇaḥ
वीरासनं वीरशय्यां वीरस्थानमुपासतः ।
अक्षयास्तस्य वै लोकाः सर्वकामगमास्तथा
vīrāsanaṃ vīraśayyāṃ vīrasthānamupāsataḥ |
akṣayāstasya vai lokāḥ sarvakāmagamāstathā
धनं लभेत दानेन मौनेनाज्ञां विशांपते ।
उपभोगांश्च तपसा ब्रह्मचर्येण जीवितम्
dhanaṃ labheta dānena maunenājñāṃ viśāṃpate |
upabhogāṃśca tapasā brahmacaryeṇa jīvitam
रूपमैश्वर्यमारोग्यमहिंसाफलमश्नुते ।
फलमूलाशिनो राज्यं स्वर्गः पर्णाशिनां भवेत्
rūpamaiśvaryamārogyamahiṃsāphalamaśnute |
phalamūlāśino rājyaṃ svargaḥ parṇāśināṃ bhavet
प्रायोपवेशिनो राजन्सर्वत्र सुखमुच्यते ।
गवाढ्यः शाकदीक्षायां स्वर्गगामी तृणाशनः
prāyopaveśino rājansarvatra sukhamucyate |
gavāḍhyaḥ śākadīkṣāyāṃ svargagāmī tṛṇāśanaḥ
स्त्रियस्त्रिषवणं स्नात्वा वायुं पीत्वा क्रतुं लभेत् ।
स्वर्गं सत्येन लभते दीक्षया कुलमुत्तमम्
striyastriṣavaṇaṃ snātvā vāyuṃ pītvā kratuṃ labhet |
svargaṃ satyena labhate dīkṣayā kulamuttamam
सलिलाशी भवेद्यस्तु सदाग्निः संस्कृतो द्विजः ।
मरुत्साधयतो राज्यं नाकपृष्ठमनाशिने
salilāśī bhavedyastu sadāgniḥ saṃskṛto dvijaḥ |
marutsādhayato rājyaṃ nākapṛṣṭhamanāśine
उपवासं च दीक्षायामभिषेकं च पार्थिव ।
कृत्वा द्वादशवर्षाणि वीरस्थानाद्विशिष्यते
upavāsaṃ ca dīkṣāyāmabhiṣekaṃ ca pārthiva |
kṛtvā dvādaśavarṣāṇi vīrasthānādviśiṣyate
अधीत्य सर्ववेदान्वै सद्यो दुःखाद्विमुच्यते ।
तत्पाठधारणात्स्वर्गमर्थज्ञानात्परां गतिम्
adhītya sarvavedānvai sadyo duḥkhādvimucyate |
tatpāṭhadhāraṇātsvargamarthajñānātparāṃ gatim
वितृष्णानां वेदजपात्स्वर्गमोक्षफलं स्मृतम् ।
मानसं हि चरन्धर्म स्वर्गलोकमुपाश्नुते
vitṛṣṇānāṃ vedajapātsvargamokṣaphalaṃ smṛtam |
mānasaṃ hi carandharma svargalokamupāśnute
या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर्या न जीर्यति जीर्यतः ।
योसौप्राणान्तिकोरोगस्तांतृष्णां त्यजतः सुखं
yā dustyajā durmatibhiryā na jīryati jīryataḥ |
yosauprāṇāntikorogastāṃtṛṣṇāṃ tyajataḥ sukhaṃ
यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम् ।
एवं पूर्वकृतं कर्म कर्तारमनुगच्छति
yathā dhenusahasreṣu vatso vindati mātaram |
evaṃ pūrvakṛtaṃ karma kartāramanugacchati
अचोद्यमानानि यथा पुष्पाणि च फलानि च ।
स्वकालं नातिवर्तन्ते तथा कर्म पुराकृतम्
acodyamānāni yathā puṣpāṇi ca phalāni ca |
svakālaṃ nātivartante tathā karma purākṛtam
जीर्यन्ति जीर्यतः केशा दन्ता जीर्यन्ति जीर्यतः ।
चक्षुः श्रोत्रे च जीर्येते तृष्णैका न तु जीर्यते
jīryanti jīryataḥ keśā dantā jīryanti jīryataḥ |
cakṣuḥ śrotre ca jīryete tṛṣṇaikā na tu jīryate
येन प्रीणन्ति पितरस्तेन प्रीतः प्रजापतिः ।
माता च येन प्रीणाति पृथिवी तेन पूजिता ।
येन प्रीणात्युपाध्यायस्तेन स्याद्ब्रह्म पूजितम्
yena prīṇanti pitarastena prītaḥ prajāpatiḥ |
mātā ca yena prīṇāti pṛthivī tena pūjitā |
yena prīṇātyupādhyāyastena syādbrahma pūjitam
सर्वे तस्यादृता धर्मा यस्यैते त्रय आदृताः ।
अनादृतास्तु यस्यैते सर्वास्तस्याफलाः क्रियाः
sarve tasyādṛtā dharmā yasyaite traya ādṛtāḥ |
anādṛtāstu yasyaite sarvāstasyāphalāḥ kriyāḥ
वैशम्पायन उवाच
भीष्मस्यैतद्वचः श्रुत्वा विस्मिताः कुरुपुङ्गवाः ।
आसन्प्रहृष्टमनसः प्रीतिमन्तोऽभवंस्तदा
bhīṣmasyaitadvacaḥ śrutvā vismitāḥ kurupuṅgavāḥ |
āsanprahṛṣṭamanasaḥ prītimanto'bhavaṃstadā
यन्मन्त्रे भवति वृथोपयुज्यमाने
यत्सोमे भवति वृथाऽभिषूयमाणे ।
यच्चाग्नौ भवति वृथाऽभिहूयमाने
तत्सर्वं भवति वृथाऽभिधीयमाने
yanmantre bhavati vṛthopayujyamāne
yatsome bhavati vṛthā'bhiṣūyamāṇe |
yaccāgnau bhavati vṛthā'bhihūyamāne
tatsarvaṃ bhavati vṛthā'bhidhīyamāne
इत्येतदृषिणा प्रोक्तमुक्तवानस्मि भारत ।
शुभाशुभफलप्राप्तौ किमतः श्रोतुमिच्छसि
ityetadṛṣiṇā proktamuktavānasmi bhārata |
śubhāśubhaphalaprāptau kimataḥ śrotumicchasi
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)