कतरस्त्वनयोः पूर्वं देवानामेति साम्यताम् ।
उभयोर्धावतो राजन्सूर्याचन्द्रमसोरिव
katarastvanayoḥ pūrvaṃ devānāmeti sāmyatām |
ubhayordhāvato rājansūryācandramasoriva
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि संभवपर्वणि षडशीतितमोऽध्यायः ॥
21 verses · 86 of 261
Ashtaka asks which of two reaches the devas first. Yayati answers: the homeless mendicant who lives self-controlled among householders. He who fears sinful deeds always prospers, and harshness is untruth. Ashtaka asks who sent him, so young and garlanded. Yayati says he chose to fall among the good, a boon he won from Indra. Ashtaka asks whether worlds await him in heaven; Yayati says as many as there are cattle and horses on earth. Then Ashtaka offers them all to Yayati. Yayati refuses: one who is not a brahmana must not take gifts. Pratardana asks the same and offers his own countless worlds; again Yayati declines. A king, he says, should not beg another's merit even in distress; when dharma conflicts with gain and pleasure, dharma comes first.
अष्टक उवाच
कतरस्त्वनयोः पूर्वं देवानामेति साम्यताम् ।
उभयोर्धावतो राजन्सूर्याचन्द्रमसोरिव
katarastvanayoḥ pūrvaṃ devānāmeti sāmyatām |
ubhayordhāvato rājansūryācandramasoriva
ययातिरुवाच
अनिकेतो गृहस्थेषु कामवृत्तेषु संयतः ।
ग्राम एव वसन्भिक्षुस्तयोः पूर्वतरं गतः
aniketo gṛhastheṣu kāmavṛtteṣu saṃyataḥ |
grāma eva vasanbhikṣustayoḥ pūrvataraṃ gataḥ
अप्राप्य दीर्घमायुस्तु यः प्राप्तो विकृतिं चरेत् ।
तप्यते यदि तत्कृत्वा चरेत्सोऽन्यत्तपस्ततः
aprāpya dīrghamāyustu yaḥ prāpto vikṛtiṃ caret |
tapyate yadi tatkṛtvā caretso'nyattapastataḥ
पापानां कर्मणां नित्यं बिभीयाद्यस्तु मानवः ।
सुखमप्याचरन्नित्यं सोऽत्यन्तं सुखमेधते
pāpānāṃ karmaṇāṃ nityaṃ bibhīyādyastu mānavaḥ |
sukhamapyācarannityaṃ so'tyantaṃ sukhamedhate
यद्वै नृशंसं तदसत्यमाहु-
र्यः सेवते धर्ममनर्थबुद्धिः ।
अस्वोऽप्यनीशश्च तथैव राजं-
स्तदार्जवं स समाधिस्तदार्यम्
yadvai nṛśaṃsaṃ tadasatyamāhu-
ryaḥ sevate dharmamanarthabuddhiḥ |
asvo'pyanīśaśca tathaiva rājaṃ-
stadārjavaṃ sa samādhistadāryam
अष्टक उवाच
केनासि हूतः प्रहितोऽसि राज-
न्युवा स्रग्वी दर्शनीयः सुवर्चाः ।
कुतऋ आयातः कतरस्यां दिशि त्व-
मुताहोस्वित्पार्थिवं स्थानमस्ति
kenāsi hūtaḥ prahito'si rāja-
nyuvā sragvī darśanīyaḥ suvarcāḥ |
kutaṛ āyātaḥ katarasyāṃ diśi tva-
mutāhosvitpārthivaṃ sthānamasti
ययातिरुवाच
त्वरन्ति मां लोकपा ब्राह्मणा ये
tvaranti māṃ lokapā brāhmaṇā ye
सतां सकाशे तु वृतः प्रपात-
स्ते सङ्गता गुणवन्तश्च सर्वे ।
शक्राच्च लब्धो हि वरो मयैष
पतिष्यता भूमितलं नरेन्द्र
satāṃ sakāśe tu vṛtaḥ prapāta-
ste saṅgatā guṇavantaśca sarve |
śakrācca labdho hi varo mayaiṣa
patiṣyatā bhūmitalaṃ narendra
अष्टक उवाच
पृच्छामि त्वां मा प्रपत प्रपातं
यदि लोकाः पार्थिव सन्ति मेऽत्र ।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि स्थिताः
क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये
pṛcchāmi tvāṃ mā prapata prapātaṃ
yadi lokāḥ pārthiva santi me'tra |
yadyantarikṣe yadi vā divi sthitāḥ
kṣetrajñaṃ tvāṃ tasya dharmasya manye
ययातिरुवाच
यावत्पृथिव्यां विहितं गवाश्वं
सहारण्यैः पशुभिः पार्वतैश्च ।
तावल्लोका दिवि ते संस्थिता वै
तथा विजानीहि नरेन्द्रसिंह
yāvatpṛthivyāṃ vihitaṃ gavāśvaṃ
sahāraṇyaiḥ paśubhiḥ pārvataiśca |
tāvallokā divi te saṃsthitā vai
tathā vijānīhi narendrasiṃha
अष्टक उवाच
तांस्ते ददामि मा प्रपत प्रपातं
ये मे लोका दिवि राजेन्द्र सन्ति ।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिता-
स्तानाक्रम क्षिप्रमपेतमोहः
tāṃste dadāmi mā prapata prapātaṃ
ye me lokā divi rājendra santi |
yadyantarikṣe yadi vā divi śritā-
stānākrama kṣipramapetamohaḥ
ययातिरुवाच
नास्मद्विधोऽब्राह्मणो ब्रह्मविच्च
प्रतिग्रहे वर्तते राजमुख्य ।
यथा प्रदेयं सततं द्विजेभ्य-
स्तथाऽददं पूर्वमहं नरेन्द्र
nāsmadvidho'brāhmaṇo brahmavicca
pratigrahe vartate rājamukhya |
yathā pradeyaṃ satataṃ dvijebhya-
stathā'dadaṃ pūrvamahaṃ narendra
नाब्राह्मणः कृपणो जातु जीवे-
द्या चाप्यस्याऽब्राह्मणी वीरपत्नी ।
सोऽहं नैवाकृतपूर्वं चरेयं
विधित्समानः किमु तत्र साधुः
nābrāhmaṇaḥ kṛpaṇo jātu jīve-
dyā cāpyasyā'brāhmaṇī vīrapatnī |
so'haṃ naivākṛtapūrvaṃ careyaṃ
vidhitsamānaḥ kimu tatra sādhuḥ
प्रतर्दन उवाच
पृच्छामि त्वां स्पृहणीयरूप
प्रतर्दनोऽहं यदि मे सन्ति लोकाः ।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिताः
क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये
pṛcchāmi tvāṃ spṛhaṇīyarūpa
pratardano'haṃ yadi me santi lokāḥ |
yadyantarikṣe yadi vā divi śritāḥ
kṣetrajñaṃ tvāṃ tasya dharmasya manye
ययातिरुवाच
सन्ति लोका बहवस्ते नरेन्द्र
अप्येकैकः सप्तसप्ताप्यहानि ।
मधुच्युतो घृतपृक्ता विशोका-
स्ते नान्तवन्तः प्रतिपालयन्ति
santi lokā bahavaste narendra
apyekaikaḥ saptasaptāpyahāni |
madhucyuto ghṛtapṛktā viśokā-
ste nāntavantaḥ pratipālayanti
प्रतर्दन उवाच
तांस्ते ददानि मा प्रपत प्रपातं
ये मे लोकास्तव ते वै भवन्तु ।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिता-
स्तानाक्रम क्षिप्रमपेतमोहः
tāṃste dadāni mā prapata prapātaṃ
ye me lokāstava te vai bhavantu |
yadyantarikṣe yadi vā divi śritā-
stānākrama kṣipramapetamohaḥ
ययातिरुवाच
न तुल्यतेजाः सुकृतं कामयेत
योगक्षेमं पार्थिव पार्थिवः सन् ।
दैवादेशादापदं प्राप्य विद्वां-
श्चरेन्नृशंसं न हि जातु राजा
na tulyatejāḥ sukṛtaṃ kāmayeta
yogakṣemaṃ pārthiva pārthivaḥ san |
daivādeśādāpadaṃ prāpya vidvāṃ-
ścarennṛśaṃsaṃ na hi jātu rājā
धर्म्यं मार्गं यतमानो यशस्यं
कुर्यान्नृपो धर्ममवेक्षमाणः ।
न मद्विधो धर्मबुद्धिः प्रजान-
न्कुर्यादेवं कृपणं मां यथाऽत्थ
dharmyaṃ mārgaṃ yatamāno yaśasyaṃ
kuryānnṛpo dharmamavekṣamāṇaḥ |
na madvidho dharmabuddhiḥ prajāna-
nkuryādevaṃ kṛpaṇaṃ māṃ yathā'ttha
कुर्यादपूर्वं न कृतं यदन्यै-
र्विधित्समानः किमु तत्र साधु ।
धर्माधर्मौ सुविनिश्चित्य सम्य-
क्कार्याकार्येष्वप्रमत्तश्चरेद्यः
kuryādapūrvaṃ na kṛtaṃ yadanyai-
rvidhitsamānaḥ kimu tatra sādhu |
dharmādharmau suviniścitya samya-
kkāryākāryeṣvapramattaścaredyaḥ
स वै धीमान्सत्यसन्धः कृतात्मा
राजा भवेल्लोकपालो महिम्ना ।
यदा भवेत्संशयो धर्मकार्ये
कामार्थौ वा यत्र विन्दन्ति सम्यक्
sa vai dhīmānsatyasandhaḥ kṛtātmā
rājā bhavellokapālo mahimnā |
yadā bhavetsaṃśayo dharmakārye
kāmārthau vā yatra vindanti samyak
कार्यं तत्र प्रथमं धर्मकार्यं
(वैशंपायन उवाच)
यन्नो विरुध्यादर्थकामौ स धर्मः
ब्रुवाणमेवं नृपतिं ययातिं
नृपोत्तमो वसुमानब्रवीत्तम्
kāryaṃ tatra prathamaṃ dharmakāryaṃ
(vaiśaṃpāyana uvāca)
yanno virudhyādarthakāmau sa dharmaḥ
bruvāṇamevaṃ nṛpatiṃ yayātiṃ
nṛpottamo vasumānabravīttam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)