यदि दष्टं मयेह त्वं शक्तः किंचिच्चिकित्सितुम् ।
ततो वृक्षं मया दष्टमिमं जीवय काश्यप
yadi daṣṭaṃ mayeha tvaṃ śaktaḥ kiṃciccikitsitum |
tato vṛkṣaṃ mayā daṣṭamimaṃ jīvaya kāśyapa
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि आस्तीकपर्वणि त्रिचत्वारिंशोऽध्यायः ॥
36 verses · 43 of 261
Takshaka challenges Kashyapa to revive a banyan he bites. The tree bursts into flame and turns to ash; Kashyapa gathers the ash and brings it back to life by his vidya. Takshaka offers him more wealth than the king would give if he turns back. Kashyapa, seeing by inner sight that Parikshit's life is spent, accepts and leaves. Takshaka sends serpents disguised as ascetics with fruit, leaves and water for the king. Parikshit shares the fruit with his ministers. In his fruit appears a tiny copper-coloured worm with black eyes. Let this worm become Takshaka and bite me, says the king laughing, so the sage's word comes true. He sets it on his neck; it becomes Takshaka, coils round him with a roar, and bites.
तक्षक उवाच
यदि दष्टं मयेह त्वं शक्तः किंचिच्चिकित्सितुम् ।
ततो वृक्षं मया दष्टमिमं जीवय काश्यप
yadi daṣṭaṃ mayeha tvaṃ śaktaḥ kiṃciccikitsitum |
tato vṛkṣaṃ mayā daṣṭamimaṃ jīvaya kāśyapa
परं मन्त्रबलं यत्ते तद्दर्शय यतस्व च ।
न्यग्रोधमेनं धक्ष्यामि पश्यतस्ते द्विजोत्तम
paraṃ mantrabalaṃ yatte taddarśaya yatasva ca |
nyagrodhamenaṃ dhakṣyāmi paśyataste dvijottama
काश्यप उवाच
दश नागेन्द्र वृक्षं त्वं यद्येतदभिमन्यसे ।
अहमेनं त्वया दष्टं जीवयिष्ये भुजंगम ।
पश्य मन्त्रबलं मेऽद्य न्यग्रोधं दश पन्नग
daśa nāgendra vṛkṣaṃ tvaṃ yadyetadabhimanyase |
ahamenaṃ tvayā daṣṭaṃ jīvayiṣye bhujaṃgama |
paśya mantrabalaṃ me'dya nyagrodhaṃ daśa pannaga
सौतिरुवाच
एवमुक्तः स नागेन्द्रः काश्यपेन महात्मना ।
अदशद्वृक्षमभ्येत्य न्यग्रोधं पन्नगोत्तमः
evamuktaḥ sa nāgendraḥ kāśyapena mahātmanā |
adaśadvṛkṣamabhyetya nyagrodhaṃ pannagottamaḥ
स वृक्षस्तेन दष्टस्तु पन्नगेन महात्मना ।
आशीविषविषोपेतः प्रजज्वाल समन्ततः
sa vṛkṣastena daṣṭastu pannagena mahātmanā |
āśīviṣaviṣopetaḥ prajajvāla samantataḥ
तं दग्ध्वा स नगं नागः काश्यपं पुनरब्रवीत् ।
कुरु यत्नं द्विजश्रेष्ठ जीवयैव वनस्पतिम्
taṃ dagdhvā sa nagaṃ nāgaḥ kāśyapaṃ punarabravīt |
kuru yatnaṃ dvijaśreṣṭha jīvayaiva vanaspatim
भस्मीभूतं ततो वृक्षं पन्नगेन्द्रस्य तेजसा ।
भस्म सर्वं समाहृत्य काश्यपो वाक्यमब्रवीत्
bhasmībhūtaṃ tato vṛkṣaṃ pannagendrasya tejasā |
bhasma sarvaṃ samāhṛtya kāśyapo vākyamabravīt
विद्याबलं पन्नगेन्द्र पश्य मेऽद्य वनस्पतौ ।
अहं संजीवयाम्येनं पश्यतस्ते भुजंगम
vidyābalaṃ pannagendra paśya me'dya vanaspatau |
ahaṃ saṃjīvayāmyenaṃ paśyataste bhujaṃgama
ततः स भगवान्विद्वान्काश्यपो द्विजसत्तमः ।
भस्मराशीकृतं वृक्षं विद्यया समजीवयत्
tataḥ sa bhagavānvidvānkāśyapo dvijasattamaḥ |
bhasmarāśīkṛtaṃ vṛkṣaṃ vidyayā samajīvayat
अङ्कुरं कृतवांस्तत्र ततः पर्णद्वयान्वितम् ।
पलाशिनं शाखिनं च तथा विटपिनं पुनः
aṅkuraṃ kṛtavāṃstatra tataḥ parṇadvayānvitam |
palāśinaṃ śākhinaṃ ca tathā viṭapinaṃ punaḥ
तं दृष्ट्वा जीवितं वृक्षं काश्यपेन महात्मना ।
उवाच तक्षको ब्रह्मन्नैतदत्यद्भुतं त्वयि
taṃ dṛṣṭvā jīvitaṃ vṛkṣaṃ kāśyapena mahātmanā |
uvāca takṣako brahmannaitadatyadbhutaṃ tvayi
द्विजेन्द्र यद्विषं हन्या मम वा मद्विधस्य वा ।
कं त्वमर्थमभिप्रेप्सुर्यासि तत्र तपोधन
dvijendra yadviṣaṃ hanyā mama vā madvidhasya vā |
kaṃ tvamarthamabhiprepsuryāsi tatra tapodhana
यत्तेऽभिलषितं प्राप्तं फलं तस्मान्नृपोत्तमात् ।
अहमेव प्रदास्यामि तत्ते यद्यपि दुर्लभम्
yatte'bhilaṣitaṃ prāptaṃ phalaṃ tasmānnṛpottamāt |
ahameva pradāsyāmi tatte yadyapi durlabham
विप्रशापाभिभूते च क्षीणायुषि नराधिपे ।
घटमानस्य ते विप्र सिद्धिः संशयिता भवेत्
vipraśāpābhibhūte ca kṣīṇāyuṣi narādhipe |
ghaṭamānasya te vipra siddhiḥ saṃśayitā bhavet
ततो यशः प्रदीप्तं ते त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ।
निरंशुरिव घर्मांशुरन्तर्धानमितो व्रजेत्
tato yaśaḥ pradīptaṃ te triṣu lokeṣu viśrutam |
niraṃśuriva gharmāṃśurantardhānamito vrajet
काश्यप उवाच
धनार्थी याम्यहं तत्र तन्मे देहि भुजंगम ।
ततोऽहं विनिवर्तिष्ये स्वापतेयं प्रगृह्य वै
dhanārthī yāmyahaṃ tatra tanme dehi bhujaṃgama |
tato'haṃ vinivartiṣye svāpateyaṃ pragṛhya vai
तक्षक उवाच
यावद्धनं प्रार्थयसे तस्माद्राज्ञस्ततोऽधिकम् ।
अहमेव प्रदास्यामि निवर्तस्व द्विजोत्तम
yāvaddhanaṃ prārthayase tasmādrājñastato'dhikam |
ahameva pradāsyāmi nivartasva dvijottama
सौतिरुवाच
तक्षकस्य वचः श्रुत्वा काश्यपो द्विजसत्तमः ।
प्रदध्यौ सुमहातेजाराजानं प्रति बुद्धिमान्
takṣakasya vacaḥ śrutvā kāśyapo dvijasattamaḥ |
pradadhyau sumahātejārājānaṃ prati buddhimān
दिव्यज्ञानः स तेजस्वी ज्ञात्वा तं नृपतिं तदा ।
क्षीणायुषं पाण्डवेयमपावर्तत काश्यपः
divyajñānaḥ sa tejasvī jñātvā taṃ nṛpatiṃ tadā |
kṣīṇāyuṣaṃ pāṇḍaveyamapāvartata kāśyapaḥ
लब्ध्वा वित्तं मुनिवरस्तक्षकाद्यावदीप्सितम् ।
निवृत्ते काश्यपे तस्मिन्समयेन महात्मनि
labdhvā vittaṃ munivarastakṣakādyāvadīpsitam |
nivṛtte kāśyape tasminsamayena mahātmani
जगाम तक्षकस्तूर्णं नगरं नागसाह्वयम् ।
अथ शुश्राव गच्छन्स तक्षको जगतीपतिम्
jagāma takṣakastūrṇaṃ nagaraṃ nāgasāhvayam |
atha śuśrāva gacchansa takṣako jagatīpatim
मन्त्रैर्विषहरैर्दिव्यै रक्ष्यमाणं प्रयत्नतः ।
(सौतिरुवाच)
स चिन्तयामास तदा मायायोगेन पार्थिवः
mantrairviṣaharairdivyai rakṣyamāṇaṃ prayatnataḥ |
(sautiruvāca)
sa cintayāmāsa tadā māyāyogena pārthivaḥ
मया वञ्चयितव्योऽसौ क उपायो भवेदिति ।
ततस्तापसरूपेण प्राहिणोत्स भुजंगमान्
mayā vañcayitavyo'sau ka upāyo bhavediti |
tatastāpasarūpeṇa prāhiṇotsa bhujaṃgamān
फलपत्रोदकं गृह्य राज्ञे नागोऽथ तक्षकः ।
(तक्षक उवाच)
गच्छध्वं यूयमव्यग्रा राजानं कार्यवत्तया
phalapatrodakaṃ gṛhya rājñe nāgo'tha takṣakaḥ |
(takṣaka uvāca)
gacchadhvaṃ yūyamavyagrā rājānaṃ kāryavattayā
फलपत्रोदकं नागाः प्रतिग्राहयितुं नृपम् ।
(सौतिरुवाच)
ते तक्षकसमादिष्टास्तथा चक्रुर्भुजङ्गमाः
phalapatrodakaṃ nāgāḥ pratigrāhayituṃ nṛpam |
(sautiruvāca)
te takṣakasamādiṣṭāstathā cakrurbhujaṅgamāḥ
उपनिन्युस्तथा राज्ञे दर्भानम्भः फलानि च ।
तच्च सर्वं स राजेन्द्रः प्रतिजग्राह वीर्यवान्
upaninyustathā rājñe darbhānambhaḥ phalāni ca |
tacca sarvaṃ sa rājendraḥ pratijagrāha vīryavān
कृत्वा तेषां च कार्याणि गम्यतामित्युवाच तान् ।
गतेषु तेषु नागेषु तापसच्छद्मरूपिषु
kṛtvā teṣāṃ ca kāryāṇi gamyatāmityuvāca tān |
gateṣu teṣu nāgeṣu tāpasacchadmarūpiṣu
अमात्यान्सुहृदश्चैव प्रोवाच स नराधिपः ।
भक्षयन्तु भवन्तो वै स्वादूनीमानि सर्वशः
amātyānsuhṛdaścaiva provāca sa narādhipaḥ |
bhakṣayantu bhavanto vai svādūnīmāni sarvaśaḥ
तापसैरुपनीतानि फलानि सहिता मया ।
ततो राजा ससचिवः फलान्यादातुमैच्छत
tāpasairupanītāni phalāni sahitā mayā |
tato rājā sasacivaḥ phalānyādātumaicchata
विधिना संप्रयुक्तो वै ऋषिवाक्येन तेन तु ।
यस्मिन्नेव फले नागस्तमेवाभक्षयत्स्वयम्
vidhinā saṃprayukto vai ṛṣivākyena tena tu |
yasminneva phale nāgastamevābhakṣayatsvayam
ततो भक्षयतस्तस्य फलात्कृमिरभूदणुः ।
ह्रस्वकः कृष्णनयनस्ताम्रवर्णोऽथ शौनक
tato bhakṣayatastasya phalātkṛmirabhūdaṇuḥ |
hrasvakaḥ kṛṣṇanayanastāmravarṇo'tha śaunaka
स तं गृह्य नृपश्रेष्ठः सचिवानिदमब्रवीत् ।
अस्तमभ्येति सविता विषादद्य न मे भयम्
sa taṃ gṛhya nṛpaśreṣṭhaḥ sacivānidamabravīt |
astamabhyeti savitā viṣādadya na me bhayam
सत्यवागस्तु स मुनिः कृमिर्मां दशतामयम् ।
तक्षको नाम भूत्वा वै तथा परिहृतं भवेत्
satyavāgastu sa muniḥ kṛmirmāṃ daśatāmayam |
takṣako nāma bhūtvā vai tathā parihṛtaṃ bhavet
ते चैनमन्ववर्तन्त मन्त्रिणः कालचोदिताः ।
एवमुक्त्वा स राजेन्द्रो ग्रीवायां सन्निवेश्यह
te cainamanvavartanta mantriṇaḥ kālacoditāḥ |
evamuktvā sa rājendro grīvāyāṃ sanniveśyaha
कृमिकं प्राहसत्तूर्णं मुमूर्षुर्नष्टचेतनः ।
प्रहसन्नेव भोगेन तक्षकेणाभिवेष्टितः
kṛmikaṃ prāhasattūrṇaṃ mumūrṣurnaṣṭacetanaḥ |
prahasanneva bhogena takṣakeṇābhiveṣṭitaḥ
तस्मात्फलाद्विनिष्क्रम्य यत्तद्राज्ञे निवेदितम् ।
वेष्टयित्वा च भोगेन विनद्य च महास्वनम् ।
अदशत्पृथिवीपालं तक्षकः पन्नगेश्वरः
tasmātphalādviniṣkramya yattadrājñe niveditam |
veṣṭayitvā ca bhogena vinadya ca mahāsvanam |
adaśatpṛthivīpālaṃ takṣakaḥ pannageśvaraḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)