Adi Parva

Chapter 244: Viprithu yields and Balarama rages

इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि सुभद्राहरणपर्वणि चतुश्चत्वारिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥

59 verses · 244 of 261

What happens in this chapter

Viprithu yields and Balarama rages

Viprithu, guarding the city, rides out with his army. Subhadra, delighted to drive in battle, takes the chariot into their ranks. Arjuna cuts their bows, banners and yokes without killing anyone. Viprithu halts his men, embraces Arjuna and says he knew it all: Shri Krishna planned it and left this chariot for him. Arjuna drives toward Khandavaprastha. The soldiers run crying to the Sudharma hall, the war drum sounds, and the Vrishni heroes rush in from Antardvipa calling for chariots. Balarama, flushed with wine, first quiets them to hear Shri Krishna, then calls Arjuna one who breaks the plate he ate from, and vows to rid the earth of Kurus.

वैशंपायन उवाच

244.1

शासनात्पुरुषेन्द्रस्य बलेन महता बली ।
गिरौ रैवतके नित्यं बभूव विपृथुश्रवाः

śāsanātpuruṣendrasya balena mahatā balī |
girau raivatake nityaṃ babhūva vipṛthuśravāḥ

244.2

प्रवासे वासुदेवस्य तस्मिन्हलधरोपमः ।
संबभूव तदा गोप्ता पुरस्य पुरवर्धनः

pravāse vāsudevasya tasminhaladharopamaḥ |
saṃbabhūva tadā goptā purasya puravardhanaḥ

244.3

प्राप्य पाण्डवनिर्याणं निर्ययौ विपृथुश्रवाः ।
निशम्य पुरनिर्घोषं स्वमनीकमचोदयत्

prāpya pāṇḍavaniryāṇaṃ niryayau vipṛthuśravāḥ |
niśamya puranirghoṣaṃ svamanīkamacodayat

244.4

सोऽभिपत्य तदाध्वानं ददर्श पुरुषर्षभम् ।
निःसृतं द्वारकाद्वारादंशुमन्तमिवाम्बिरात्

so'bhipatya tadādhvānaṃ dadarśa puruṣarṣabham |
niḥsṛtaṃ dvārakādvārādaṃśumantamivāmbirāt

244.5

सविद्युतमिवाम्भोदं प्रेक्षतां तं धनुर्धरम् ।
पार्थमानर्तयोधानां विस्मयः समपद्यत

savidyutamivāmbhodaṃ prekṣatāṃ taṃ dhanurdharam |
pārthamānartayodhānāṃ vismayaḥ samapadyata

244.6

उदीर्णरथनागाश्वमनीकमभिवीक्ष्य तत् ।
उवाच परमप्रीता सुभद्रा भद्रभाषिणी

udīrṇarathanāgāśvamanīkamabhivīkṣya tat |
uvāca paramaprītā subhadrā bhadrabhāṣiṇī

244.7

संग्रहीतुमभिप्रायो दीर्घकालकृतो मम ।
युध्यमानस्य सङ्ग्रामे रथं तव नरर्षभ

saṃgrahītumabhiprāyo dīrghakālakṛto mama |
yudhyamānasya saṅgrāme rathaṃ tava nararṣabha

244.8

ओजस्तेजोद्युतिबलैरन्वितस्य महात्मनः ।
पार्थ ते सारथित्वेन भविता शिक्षितास्म्यहम्

ojastejodyutibalairanvitasya mahātmanaḥ |
pārtha te sārathitvena bhavitā śikṣitāsmyaham

244.9

एवमुक्तः प्रियां प्रीतः प्रत्युवाच नरर्षभः ।
चोदयाश्वानसंसक्तान्विश्तु विपृथोर्बलम्

evamuktaḥ priyāṃ prītaḥ pratyuvāca nararṣabhaḥ |
codayāśvānasaṃsaktānviśtu vipṛthorbalam

244.10

बहुभिर्युध्यमानस्य तावकान्विजिघांसतः ।
पश्य बाहुबलं भद्रे शरान्विक्षिपतो मम

bahubhiryudhyamānasya tāvakānvijighāṃsataḥ |
paśya bāhubalaṃ bhadre śarānvikṣipato mama

244.11

एवमुक्ता तदा भद्रा पार्थेन भरतर्षभ ।
चुचोद साश्वान्संहृष्टा ते ततो विविशुर्बलम्

evamuktā tadā bhadrā pārthena bharatarṣabha |
cucoda sāśvānsaṃhṛṣṭā te tato viviśurbalam

244.12

तदाहतमहावाद्यं समुदग्रध्वजायुतम् ।
अनीकं विपृथोर्हृष्टं पार्थमेवान्ववर्तत

tadāhatamahāvādyaṃ samudagradhvajāyutam |
anīkaṃ vipṛthorhṛṣṭaṃ pārthamevānvavartata

244.13

रथैर्बहुविधाकारैः सदश्वैश्च महाजवैः ।
किरन्तः शरवर्षाणि परिवव्रुर्धनञ्जयम्

rathairbahuvidhākāraiḥ sadaśvaiśca mahājavaiḥ |
kirantaḥ śaravarṣāṇi parivavrurdhanañjayam

244.14

तेषामस्त्राणि संवार्य दिव्यास्त्रेण महास्त्रवित् ।
आवृणोन्महदाकाशं शरैः परपुरञ्जयः

teṣāmastrāṇi saṃvārya divyāstreṇa mahāstravit |
āvṛṇonmahadākāśaṃ śaraiḥ parapurañjayaḥ

244.15

तेषां बाणान्महाबाहुर्मुकुटान्यङ्गदानि च ।
चिच्छेद निशितैर्बाणैः शरांश्चैव धनूंषि च

teṣāṃ bāṇānmahābāhurmukuṭānyaṅgadāni ca |
ciccheda niśitairbāṇaiḥ śarāṃścaiva dhanūṃṣi ca

244.16

युगानीषान्वरूथानि यन्त्राणि विविधानि च ।
अजिघांसन्परान्पार्थश्चिच्छेद निशितैः शरैः

yugānīṣānvarūthāni yantrāṇi vividhāni ca |
ajighāṃsanparānpārthaściccheda niśitaiḥ śaraiḥ

244.17

विधनुष्कान्विकवचान्विरथांश्च महारथान् ।
कृत्वा पार्थः प्रियां प्रीतः प्रेक्ष्यतामित्यदर्शयत्

vidhanuṣkānvikavacānvirathāṃśca mahārathān |
kṛtvā pārthaḥ priyāṃ prītaḥ prekṣyatāmityadarśayat

244.18

सा दृष्ट्वा महदाश्चर्यं सुभद्रा पार्थमब्रवीत् ।
अवाप्तार्थाऽस्मि भद्रं ते याहि पार्थ यथासुखम्

sā dṛṣṭvā mahadāścaryaṃ subhadrā pārthamabravīt |
avāptārthā'smi bhadraṃ te yāhi pārtha yathāsukham

244.19

स सक्तं पाण्डुपुत्रेण समीक्ष्य विपृथुर्बलम् ।
त्वरमाणोऽभिसंक्रम्य स्थीयतामित्यभाषत

sa saktaṃ pāṇḍuputreṇa samīkṣya vipṛthurbalam |
tvaramāṇo'bhisaṃkramya sthīyatāmityabhāṣata

244.20

ततः सेनापतेर्वाक्यं नात्यवर्तन्त यादवाः ।
सागरे मारुतोद्धूता वेलामिव महोर्मयः

tataḥ senāpatervākyaṃ nātyavartanta yādavāḥ |
sāgare mārutoddhūtā velāmiva mahormayaḥ

244.21

ततो रथवरात्तूर्णमवरुह्य नरर्षभः ।
अभिगम्य नरव्याघ्रं प्रहृष्टः परिषस्वजे

tato rathavarāttūrṇamavaruhya nararṣabhaḥ |
abhigamya naravyāghraṃ prahṛṣṭaḥ pariṣasvaje

244.22

सोऽब्रवीत्पार्थमासाद्य दीर्घकालमिदं तव ।
निवासमभिजानामि शङ्खचक्रगदाधरात्

so'bravītpārthamāsādya dīrghakālamidaṃ tava |
nivāsamabhijānāmi śaṅkhacakragadādharāt

244.23

न मेऽस्त्यविदितं किंचिद्यद्यदाचितं त्वया ।
सुभद्रार्थं प्रलोभेन प्रीतस्तव जनार्दनः

na me'styaviditaṃ kiṃcidyadyadācitaṃ tvayā |
subhadrārthaṃ pralobhena prītastava janārdanaḥ

244.24

प्राप्तस्य यतिलिङ्गेन वासितस्य धनञ्जय ।
बन्धुमानसि रामेण महेन्द्रावरजेन च

prāptasya yatiliṅgena vāsitasya dhanañjaya |
bandhumānasi rāmeṇa mahendrāvarajena ca

244.25

मामेव च सदाकाङ्क्षी मन्त्रिणं मधुसूदनः ।
अन्तरेण सुभद्रां च त्वां च तात धनञ्जय

māmeva ca sadākāṅkṣī mantriṇaṃ madhusūdanaḥ |
antareṇa subhadrāṃ ca tvāṃ ca tāta dhanañjaya

244.26

इमं रथवरं दिव्यं सर्वशस्त्रसमन्वितम् ।
इदमेवानुयात्रं च निर्दिश्य गदपूर्वजः

imaṃ rathavaraṃ divyaṃ sarvaśastrasamanvitam |
idamevānuyātraṃ ca nirdiśya gadapūrvajaḥ

244.27

अन्तर्द्वीपं तदा वीर गतो वृष्णिसुखावहः ।
दीर्घकालावरुद्धं त्वां संप्राप्तं प्रियया सह

antardvīpaṃ tadā vīra gato vṛṣṇisukhāvahaḥ |
dīrghakālāvaruddhaṃ tvāṃ saṃprāptaṃ priyayā saha

244.28

पश्यन्तु भ्रातरः सर्वे वज्रपाणिमिवामराः ।
आयाते तु दशार्हाणामृषभे शार्ङ्गधन्वनि

paśyantu bhrātaraḥ sarve vajrapāṇimivāmarāḥ |
āyāte tu daśārhāṇāmṛṣabhe śārṅgadhanvani

244.29

भद्रामनुगमिष्यन्ति रत्नानि च वसूनि च ।
अरिष्टं याहि पन्थानं सुखी भव धनञ्जय

bhadrāmanugamiṣyanti ratnāni ca vasūni ca |
ariṣṭaṃ yāhi panthānaṃ sukhī bhava dhanañjaya

244.30

नष्टशोकैर्विशोकस्य सुहृद्भिः संगमोऽस्तु ते

naṣṭaśokairviśokasya suhṛdbhiḥ saṃgamo'stu te

244.31

ततो विपृथुमामन्त्र्य पार्थः प्रीतोऽभिवाद्य च ।
कृष्णस्य मतमास्थाय कृष्णस्य रथमास्थितः

tato vipṛthumāmantrya pārthaḥ prīto'bhivādya ca |
kṛṣṇasya matamāsthāya kṛṣṇasya rathamāsthitaḥ

244.32

पूर्वमेव तु पार्थाय कृष्णेन विनियोजितम् ।
सर्वरत्नसुसंपूर्णं सर्वभोगसमन्वितम्

pūrvameva tu pārthāya kṛṣṇena viniyojitam |
sarvaratnasusaṃpūrṇaṃ sarvabhogasamanvitam

244.33

रथेन काञ्चनाङ्गेन कल्पितेन यथाविधि ।
शैब्यसुग्रीवयुक्तेन किङ्किणीजालमालिना

rathena kāñcanāṅgena kalpitena yathāvidhi |
śaibyasugrīvayuktena kiṅkiṇījālamālinā

244.34

सर्वशस्त्रोपपन्नेन जीमूतरवनादिना ।
ज्वलनार्चिःप्रकाशेन द्विषतां हर्षनाशिना

sarvaśastropapannena jīmūtaravanādinā |
jvalanārciḥprakāśena dviṣatāṃ harṣanāśinā

244.35

सन्नद्धः कवची खड्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
युक्तः सेनानुयात्रेण रथणारोप्य माधवीम् ।
रथेनाकाशगेनैव पययौ *स्वपुरं प्रति

sannaddhaḥ kavacī khaḍgī baddhagodhāṅgulitravān |
yuktaḥ senānuyātreṇa rathaṇāropya mādhavīm |
rathenākāśagenaiva payayau *svapuraṃ prati

244.36

ह्रियमाणां तु तां दृष्ट्वा सुभद्रां सैनिका जनाः ।
विक्रोशन्तोऽद्रवन्सर्वे द्वारकामभितः पुरीम्

hriyamāṇāṃ tu tāṃ dṛṣṭvā subhadrāṃ sainikā janāḥ |
vikrośanto'dravansarve dvārakāmabhitaḥ purīm

244.37

ते समासाद्य सहिताः सुधर्मामभितः सभाम् ।
सभापालस्य तत्सर्वमाचख्युः पार्थविक्रमम्

te samāsādya sahitāḥ sudharmāmabhitaḥ sabhām |
sabhāpālasya tatsarvamācakhyuḥ pārthavikramam

244.38

तेषां श्रुत्वा सभापालो भेरीं सान्नाहिकीं ततः ।
समाजघ्ने महाघोषां जाम्बूनदपरिष्कृताम्

teṣāṃ śrutvā sabhāpālo bherīṃ sānnāhikīṃ tataḥ |
samājaghne mahāghoṣāṃ jāmbūnadapariṣkṛtām

244.39

क्षुब्धास्तेनाथ शब्देन भोजवृष्ण्यन्धकास्तदा ।
अन्तर्द्वीपात्समुत्पेतुः सहसा सहितास्तदा ।
अन्नपानमपास्याथ समापेतुः समन्ततः

kṣubdhāstenātha śabdena bhojavṛṣṇyandhakāstadā |
antardvīpātsamutpetuḥ sahasā sahitāstadā |
annapānamapāsyātha samāpetuḥ samantataḥ

244.40

तत्र जाम्बूनदाङ्गानि स्पर्ध्यास्तरणवन्ति च ।
मणिविद्रुमचित्राणि ज्वलिताग्निप्रभाणि च

tatra jāmbūnadāṅgāni spardhyāstaraṇavanti ca |
maṇividrumacitrāṇi jvalitāgniprabhāṇi ca

244.41

भेजिरे पुरुषव्याघ्रा वृष्ण्यन्धकमहारथाः ।
सिंहासनानि शतशो धिष्ण्यानीव हुताशनाः

bhejire puruṣavyāghrā vṛṣṇyandhakamahārathāḥ |
siṃhāsanāni śataśo dhiṣṇyānīva hutāśanāḥ

244.42

तेषां समुपविष्टानां देवानामिव सन्नये ।
आचख्यौ चेष्टितं जिष्णोः सभापालः सहानुगः

teṣāṃ samupaviṣṭānāṃ devānāmiva sannaye |
ācakhyau ceṣṭitaṃ jiṣṇoḥ sabhāpālaḥ sahānugaḥ

244.43

तच्छ्रुत्वा वृष्णिवीरास्ते मदसंरक्तलोचनाः ।
अमृष्यमाणाः पार्थस्य समुत्पेतुरहङ्कृताः

tacchrutvā vṛṣṇivīrāste madasaṃraktalocanāḥ |
amṛṣyamāṇāḥ pārthasya samutpeturahaṅkṛtāḥ

244.44

योजयध्वं रथानाशु प्रासानाहरतेति च ।
धनूंषि च महार्हाणि कवचानि बृहन्ति च

yojayadhvaṃ rathānāśu prāsānāharateti ca |
dhanūṃṣi ca mahārhāṇi kavacāni bṛhanti ca

244.45

सूतानुच्चुक्रुशुः केचिद्रथान्योजयतेति च ।
स्वयं च तुरगान्केचिदयुञ्जन्हेमभूषितान्

sūtānuccukruśuḥ kecidrathānyojayateti ca |
svayaṃ ca turagānkecidayuñjanhemabhūṣitān

244.46

रथेष्वानीयमानेषु कवचेषु ध्वजेषु च ।
अभिक्रन्दे नृवीराणां तदासीत्तुमुलं महत्

ratheṣvānīyamāneṣu kavaceṣu dhvajeṣu ca |
abhikrande nṛvīrāṇāṃ tadāsīttumulaṃ mahat

244.47

वनमाली ततः क्षीबः कैलासशिखरोपमः ।
नीलवासा मदोत्सिक्त इदं वचनमब्रवीत्

vanamālī tataḥ kṣībaḥ kailāsaśikharopamaḥ |
nīlavāsā madotsikta idaṃ vacanamabravīt

244.48

किमिदं कुरुथाप्रज्ञास्तूष्णींभूते जनार्दने ।
अस्य भावमविज्ञाय संक्रुद्धा मोघगर्जिताः

kimidaṃ kuruthāprajñāstūṣṇīṃbhūte janārdane |
asya bhāvamavijñāya saṃkruddhā moghagarjitāḥ

244.49

एष तावदभिप्रायमाख्यातु स्वं महामतिः ।
यदस्य रुचिरं कर्तुं तत्कुरुध्वमतन्द्रिताः

eṣa tāvadabhiprāyamākhyātu svaṃ mahāmatiḥ |
yadasya ruciraṃ kartuṃ tatkurudhvamatandritāḥ

244.50

ततस्ते तद्वचः श्रुत्वा ग्राह्यरूपं हलायुधात् ।
तूष्णींभूतास्ततः सर्वे साधुसाध्विति चाब्रुवन्

tataste tadvacaḥ śrutvā grāhyarūpaṃ halāyudhāt |
tūṣṇīṃbhūtāstataḥ sarve sādhusādhviti cābruvan

244.51

समं वचो निशम्यैव बलदेवस्य धीमतः ।
पुनरेवसभामध्ये सर्वे ते समुपाविशन्

samaṃ vaco niśamyaiva baladevasya dhīmataḥ |
punarevasabhāmadhye sarve te samupāviśan

244.52

ततोऽब्रवीद्वासुदेवं वचो रामः परन्तपः ।
त्रैलोक्यनाथ हे कृष्ण भूतभव्यभविष्यकृत् ।
किमवागुपविष्टोऽसि प्रेक्षमाणो जनार्दन

tato'bravīdvāsudevaṃ vaco rāmaḥ parantapaḥ |
trailokyanātha he kṛṣṇa bhūtabhavyabhaviṣyakṛt |
kimavāgupaviṣṭo'si prekṣamāṇo janārdana

244.53

सत्कृतस्त्वत्कृते पार्थः सर्वैरस्माभिरच्युत ।
न च सोऽर्हति तां पूजां दुर्बुद्धिः कुलपांसनः

satkṛtastvatkṛte pārthaḥ sarvairasmābhiracyuta |
na ca so'rhati tāṃ pūjāṃ durbuddhiḥ kulapāṃsanaḥ

244.54

को हि तत्रैव भुक्तावान्नं भाजनं भेत्तुमर्हति ।
मन्यमानः कुले जातमात्मानं पुरुषः क्वचित्

ko hi tatraiva bhuktāvānnaṃ bhājanaṃ bhettumarhati |
manyamānaḥ kule jātamātmānaṃ puruṣaḥ kvacit

244.55

इच्छन्नेव हि संबन्धं कृतं पूर्वं च मानयन् ।
को हि नाम भवेनार्थी साहसेन समाचरेत्

icchanneva hi saṃbandhaṃ kṛtaṃ pūrvaṃ ca mānayan |
ko hi nāma bhavenārthī sāhasena samācaret

244.56

सोऽवमन्य तथाऽस्माकमनादृत्य च केशवम् ।
प्रसह्य हृतवानद्य सुभद्रां मृत्युमात्मनः

so'vamanya tathā'smākamanādṛtya ca keśavam |
prasahya hṛtavānadya subhadrāṃ mṛtyumātmanaḥ

244.57

कथं हि शिरसो मध्ये कृतं तेन पदं मम ।
मर्षयिष्यामि गोविन्द पादस्पर्शमिवोरगः

kathaṃ hi śiraso madhye kṛtaṃ tena padaṃ mama |
marṣayiṣyāmi govinda pādasparśamivoragaḥ

244.58

अद्य निष्कौरवामेकः करिष्यामि वसुन्धराम् ।
न हि मे मर्षणीयोऽयमर्जुनस्य व्यतिक्रमः

adya niṣkauravāmekaḥ kariṣyāmi vasundharām |
na hi me marṣaṇīyo'yamarjunasya vyatikramaḥ

244.59

तं तथा गर्जमानं तु मेघदुन्दुभिनिःस्वनम् ।
अन्वपद्यन्त ते सर्वे भोजवृष्ण्यन्धकास्तदा

taṃ tathā garjamānaṃ tu meghadundubhiniḥsvanam |
anvapadyanta te sarve bhojavṛṣṇyandhakāstadā

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)