Adi Parva

Chapter 242: Indra comes for Arjuna's wedding to Subhadra

इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि सुभद्राहरणपर्वणि द्विचत्वारिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥

52 verses · 242 of 261

What happens in this chapter

Indra comes for Arjuna's wedding to Subhadra

With the Yadavas away, Arjuna explains to Subhadra the forms of marriage: four witnessed by fire, and the gandharva form made by mutual desire. He names the auspicious hour: Vaishakha, bright fortnight, Hasta nakshatra, Makara lagna, that very night. She weeps in silence, thinking of Shri Krishna. Arjuna thinks of his father Indra, who comes to Kushasthali with Shachi, Narada, Vasishtha and Arundhati. Shri Krishna arrives by night with Vasudeva, Devaki, Ahuka and Akrura, leaving Balarama asleep. Kashyapa is the hotri; the wedding is done with mantras and homa, and Indra adorns his son. Shri Krishna tells Arjuna to stay twenty-two more days as an ascetic, then leave in his chariot.

वैशंपायन उवाच

242.1

कुकुरान्धकवृष्णीनामपयानं च पाण्डवः ।
विनिश्चित्य ततः पार्थः सुभद्रामिदमब्रवीत्

kukurāndhakavṛṣṇīnāmapayānaṃ ca pāṇḍavaḥ |
viniścitya tataḥ pārthaḥ subhadrāmidamabravīt

242.2

शृणु भद्रे यथाशास्त्रं हितार्थं मुनिभिः कृतम् ।
विवाहं बहुधा सत्सु वर्णानां धर्मसंयुतम्

śṛṇu bhadre yathāśāstraṃ hitārthaṃ munibhiḥ kṛtam |
vivāhaṃ bahudhā satsu varṇānāṃ dharmasaṃyutam

242.3

कन्यायास्तु पिता भ्राता माता मातुल एव वा ।
पितुः पिता पितुर्भ्राता दाने तु प्रभुतां गतः

kanyāyāstu pitā bhrātā mātā mātula eva vā |
pituḥ pitā piturbhrātā dāne tu prabhutāṃ gataḥ

242.4

महोत्सवं पशुपतेर्द्रष्टुकामः पिता तव ।
अन्तर्द्वीपं गतो भद्रे पुत्रैः पौत्रैः सबान्धवैः

mahotsavaṃ paśupaterdraṣṭukāmaḥ pitā tava |
antardvīpaṃ gato bhadre putraiḥ pautraiḥ sabāndhavaiḥ

242.5

मम चैव विशालाक्षि विदेशस्था हि बान्धवाः ।
तस्मात्सुभद्रे गान्धर्वो विवाहः पञ्चमः स्मृतः

mama caiva viśālākṣi videśasthā hi bāndhavāḥ |
tasmātsubhadre gāndharvo vivāhaḥ pañcamaḥ smṛtaḥ

242.6

समागमे तु कन्यायाः क्रियाः प्रोक्ताश्चतुर्विधाः ।
तेषां प्रवृत्तिं साधूनां शृणु माधवि तद्यथा

samāgame tu kanyāyāḥ kriyāḥ proktāścaturvidhāḥ |
teṣāṃ pravṛttiṃ sādhūnāṃ śṛṇu mādhavi tadyathā

242.7

वरमाहूय विधिना पित्रा दत्ता तथार्थिने ।
सा पत्नी तु परैरुक्ता सा वश्या तु पतिव्रता

varamāhūya vidhinā pitrā dattā tathārthine |
sā patnī tu parairuktā sā vaśyā tu pativratā

242.8

भृत्यानां भरणार्थाय आत्मनः पोषणाय च ।
दाने गृहीता या नारी सा भार्येति स्मृता बुधैः

bhṛtyānāṃ bharaṇārthāya ātmanaḥ poṣaṇāya ca |
dāne gṛhītā yā nārī sā bhāryeti smṛtā budhaiḥ

242.9

धर्मतो वरयित्वा तु आनीय स्वं निवेशनम् ।
न्यायेन दत्तातारुण्ये दाराः पितृकृताः स्मृताः

dharmato varayitvā tu ānīya svaṃ niveśanam |
nyāyena dattātāruṇye dārāḥ pitṛkṛtāḥ smṛtāḥ

242.10

गान्धर्वेण विवाहेन रागात्पुत्रार्थकारणात् ।
आत्मनाऽनुगृहीता या वश्या सा तु प्रजावती

gāndharveṇa vivāhena rāgātputrārthakāraṇāt |
ātmanā'nugṛhītā yā vaśyā sā tu prajāvatī

242.11

जनयेद्या तु भर्तारं जाया इत्येव नामतः ।
पत्नी भार्या च दाराश्च जाया चेति चतुर्विधाः

janayedyā tu bhartāraṃ jāyā ityeva nāmataḥ |
patnī bhāryā ca dārāśca jāyā ceti caturvidhāḥ

242.12

चतस्र एवाग्निसाक्ष्याः क्रियायुक्ताश्च धर्मतः ।
गान्धर्वस्तु क्रियाहीनो रागादेव प्रवर्तते

catasra evāgnisākṣyāḥ kriyāyuktāśca dharmataḥ |
gāndharvastu kriyāhīno rāgādeva pravartate

242.13

सकामायाः सकामेन निर्मन्त्रो रहसि स्मृतः ।
मयोक्तमक्रियं चापि कर्तव्यं माधवि त्वया

sakāmāyāḥ sakāmena nirmantro rahasi smṛtaḥ |
mayoktamakriyaṃ cāpi kartavyaṃ mādhavi tvayā

242.14

अयनं चैव मासश्च ऋतुः पक्षस्तथा तिथिः ।
करणं च मुहूर्तं च लग्नसंपत्तथैव च

ayanaṃ caiva māsaśca ṛtuḥ pakṣastathā tithiḥ |
karaṇaṃ ca muhūrtaṃ ca lagnasaṃpattathaiva ca

242.15

विवाहस्य विशालाक्षि प्रशस्तं चोत्तरायणम् ।
वैशाखश्चैव मासानां पक्षाणां शुक्ल एव च

vivāhasya viśālākṣi praśastaṃ cottarāyaṇam |
vaiśākhaścaiva māsānāṃ pakṣāṇāṃ śukla eva ca

242.16

नक्षत्राणां तथा हस्तस्तृतीया च तिथिष्वपि ।
लग्नो हि मकरः श्रेष्ठः करणानां बवस्तथा

nakṣatrāṇāṃ tathā hastastṛtīyā ca tithiṣvapi |
lagno hi makaraḥ śreṣṭhaḥ karaṇānāṃ bavastathā

242.17

मैत्रो मुहूर्तो वैवाह्य आवयोः शुभकर्मणि ।
सर्वसंपदियं भद्रे अद्य रात्रौ भविष्यति

maitro muhūrto vaivāhya āvayoḥ śubhakarmaṇi |
sarvasaṃpadiyaṃ bhadre adya rātrau bhaviṣyati

242.18

भगवानस्तमभ्येति आदित्यस्तपतां वरः ।
रात्रौ विवाहकालोऽयं भविष्यति न संशयः

bhagavānastamabhyeti ādityastapatāṃ varaḥ |
rātrau vivāhakālo'yaṃ bhaviṣyati na saṃśayaḥ

242.19

नारायणोऽपि सर्वज्ञो नावबुध्येत विश्वकृत् ।
धर्मसङ्कटमापन्ने किं नु कृत्वा सुखं भवेत्

nārāyaṇo'pi sarvajño nāvabudhyeta viśvakṛt |
dharmasaṅkaṭamāpanne kiṃ nu kṛtvā sukhaṃ bhavet

242.20

मनोभवेन कामेन मोहितं मां प्रलापिनम् ।
प्रतिवाक्यं च मे देवि किं न वक्ष्यसि माधवि

manobhavena kāmena mohitaṃ māṃ pralāpinam |
prativākyaṃ ca me devi kiṃ na vakṣyasi mādhavi

242.21

अर्जुनस्य वचः श्रुत्वा चिन्तयन्ती जनार्दनम् ।
नोवाच किंचिद्वचनं बाष्पदूषितलोचना

arjunasya vacaḥ śrutvā cintayantī janārdanam |
novāca kiṃcidvacanaṃ bāṣpadūṣitalocanā

242.22

रागोन्मादप्रलापी सन्नर्जुनो जयतां वरः ।
चिन्तयामास पितरं प्रविश्य च लतागृहम्

rāgonmādapralāpī sannarjuno jayatāṃ varaḥ |
cintayāmāsa pitaraṃ praviśya ca latāgṛham

242.23

चिन्तयानं तु कौन्तेयं मत्वा शच्या शचीपतिः ।
सहितो नारदाद्यैश्च मुनिभिश्च महामनाः

cintayānaṃ tu kaunteyaṃ matvā śacyā śacīpatiḥ |
sahito nāradādyaiśca munibhiśca mahāmanāḥ

242.24

गन्धर्वैरप्सरोभिश्च चारणैश्चापि गुह्यकैः ।
अरुन्धत्या वसिष्ठेन ह्याजगाम कुशस्थलीम्

gandharvairapsarobhiśca cāraṇaiścāpi guhyakaiḥ |
arundhatyā vasiṣṭhena hyājagāma kuśasthalīm

242.25

चिन्तितं च सुभद्रायाश्चिन्तयित्वा जनार्दनः ।
निद्रयापहृतज्ञानं रौहिणेयं विना तदा

cintitaṃ ca subhadrāyāścintayitvā janārdanaḥ |
nidrayāpahṛtajñānaṃ rauhiṇeyaṃ vinā tadā

242.26

सहाक्रूरेण शिनिना सत्यकेन गदेन च ।
वसुदेवेन देवक्या आहूकेन च धीमता

sahākrūreṇa śininā satyakena gadena ca |
vasudevena devakyā āhūkena ca dhīmatā

242.27

आजगाम पुरीं रात्रौ द्वारकां स्वजनैर्वृतः ।
पूजयित्वा तु देवेशो नारदादीन्महायशाः

ājagāma purīṃ rātrau dvārakāṃ svajanairvṛtaḥ |
pūjayitvā tu deveśo nāradādīnmahāyaśāḥ

242.28

कुशलप्रश्नमुक्त्वा तु देवेन्द्रेणाभियाचितः ।
वैवाहिकीं क्रियां कृष्णः स तथेत्येवमुक्तवान्

kuśalapraśnamuktvā tu devendreṇābhiyācitaḥ |
vaivāhikīṃ kriyāṃ kṛṣṇaḥ sa tathetyevamuktavān

242.29

आहुको वसुदेवश्च सहाक्रूरः ससात्यकिः ।
अभिप्रणम्य शिरसा पाकशासनमब्रुवन् ।
देवदेव नमस्तेस्तु लोकनाथ जगत्पते

āhuko vasudevaśca sahākrūraḥ sasātyakiḥ |
abhipraṇamya śirasā pākaśāsanamabruvan |
devadeva namastestu lokanātha jagatpate

242.30

वयं धन्याः स्म सहितैर्बान्धवैः सहिताः प्रभो ।
कृतप्रसादास्तु वयं तव वाक्येन विश्वजित्

vayaṃ dhanyāḥ sma sahitairbāndhavaiḥ sahitāḥ prabho |
kṛtaprasādāstu vayaṃ tava vākyena viśvajit

242.31

एवमुक्त्वा प्रसाद्यैनं पूजयित्वा प्रयत्नतः ।
महेन्द्रशासनात्सर्वे सहिता ऋषिभिस्तदा

evamuktvā prasādyainaṃ pūjayitvā prayatnataḥ |
mahendraśāsanātsarve sahitā ṛṣibhistadā

242.32

विवाहं कारयामासुः शक्रपुत्रस्य शास्त्रतः ।
अरुन्धती शची देवी रुग्मिणी देवकी तथा

vivāhaṃ kārayāmāsuḥ śakraputrasya śāstrataḥ |
arundhatī śacī devī rugmiṇī devakī tathā

242.33

दिव्यस्त्रीभिश्च सहिताः सुभद्रायाः शुभाः क्रियाः ।
अर्जुनेऽपि तथा सर्वाः क्रिया भद्राः प्रयोजयन्

divyastrībhiśca sahitāḥ subhadrāyāḥ śubhāḥ kriyāḥ |
arjune'pi tathā sarvāḥ kriyā bhadrāḥ prayojayan

242.34

महर्षिः काश्यपो होता सदस्या नारदादयः ।
पुण्याशिषः प्रयोक्तारः सर्वे ते हि तदार्जुने

maharṣiḥ kāśyapo hotā sadasyā nāradādayaḥ |
puṇyāśiṣaḥ prayoktāraḥ sarve te hi tadārjune

242.35

अभिषेकं तदा कृत्वा महेन्द्रः पाकशासनिम् ।
लोकपालैस्तु सहितः सर्वदेवैरभिष्टुतः

abhiṣekaṃ tadā kṛtvā mahendraḥ pākaśāsanim |
lokapālaistu sahitaḥ sarvadevairabhiṣṭutaḥ

242.36

किरीटाङ्गदहाराद्यैर्हस्ताभरणकुण्डलैः ।
भूषयित्वा तदा पार्थं द्वितीयमिव वासवम्

kirīṭāṅgadahārādyairhastābharaṇakuṇḍalaiḥ |
bhūṣayitvā tadā pārthaṃ dvitīyamiva vāsavam

242.37

पुत्रं परिष्वज्य तदा प्रीतिमाप पुरन्दरः ।
शछी देवी तदा भद्रामरुन्धत्यादिभिस्तथा

putraṃ pariṣvajya tadā prītimāpa purandaraḥ |
śachī devī tadā bhadrāmarundhatyādibhistathā

242.38

कारयामास वैवाह्यमङ्गलान्यादवस्त्रियः ।
सहाप्सरोभिर्मुदिता भूषयित्वा स्वभूषणैः

kārayāmāsa vaivāhyamaṅgalānyādavastriyaḥ |
sahāpsarobhirmuditā bhūṣayitvā svabhūṣaṇaiḥ

242.39

पौलोमीमिव मन्यन्ते सुभद्रां तत्र योषितः ।
ततो विवाहो ववृधे कृतः सर्वगुणान्वितः

paulomīmiva manyante subhadrāṃ tatra yoṣitaḥ |
tato vivāho vavṛdhe kṛtaḥ sarvaguṇānvitaḥ

242.40

तस्याः पाणिं गृहीत्वा तु मन्त्रैर्होमपुरस्कृतम् ।
सुभद्रया बभौ जिष्णुः शच्या इव शचीपतिः

tasyāḥ pāṇiṃ gṛhītvā tu mantrairhomapuraskṛtam |
subhadrayā babhau jiṣṇuḥ śacyā iva śacīpatiḥ

242.41

सा जिष्णुमधिकं भेजे सुभद्रा चारुदर्शना ।
पार्थस्य सदृशी भद्रा रूपेण वयसा तथा

sā jiṣṇumadhikaṃ bheje subhadrā cārudarśanā |
pārthasya sadṛśī bhadrā rūpeṇa vayasā tathā

242.42

सुभद्रायाश्च पार्थोऽपि सदृशो रूपलक्षणैः ।
इत्यूचुश्च तदा देवाः प्रीताः सेन्द्रपुरोगमाः

subhadrāyāśca pārtho'pi sadṛśo rūpalakṣaṇaiḥ |
ityūcuśca tadā devāḥ prītāḥ sendrapurogamāḥ

242.43

एवं निवेश्य देवास्ते गन्धर्वैः साप्सरोगणैः ।
आमन्त्र्य यादवाः सर्वे विप्रजग्मुर्यथागतम्

evaṃ niveśya devāste gandharvaiḥ sāpsarogaṇaiḥ |
āmantrya yādavāḥ sarve viprajagmuryathāgatam

242.44

यादवाः पार्थमामन्त्र्य अन्तर्द्वीपं गतास्तदा ।
वासुदेवस्तदा पार्थमुवाच यदुनन्दनः

yādavāḥ pārthamāmantrya antardvīpaṃ gatāstadā |
vāsudevastadā pārthamuvāca yadunandanaḥ

242.45

द्वाविंशद्दिवसान्पार्थ इहोष्य भरतर्षभ ।
मामकं रथमारुह्य शैब्यसुग्रीवयोजितम्

dvāviṃśaddivasānpārtha ihoṣya bharatarṣabha |
māmakaṃ rathamāruhya śaibyasugrīvayojitam

242.46

सुभद्रया सुखं पार्थ खाण्डवप्रस्थमाविश ।
यादवैः सहितः पश्चादागमिष्यामि भारत ।
यतिवेषेण नियतो वस त्वं रुक्मिणीगृहे

subhadrayā sukhaṃ pārtha khāṇḍavaprasthamāviśa |
yādavaiḥ sahitaḥ paścādāgamiṣyāmi bhārata |
yativeṣeṇa niyato vasa tvaṃ rukmiṇīgṛhe

242.47

एवमुक्त्वा प्रचक्राम अन्तर्द्वीपं जनार्दनः ।
कृतोद्वाहस्ततः पार्थः कृतकार्योऽभवत्तदा

evamuktvā pracakrāma antardvīpaṃ janārdanaḥ |
kṛtodvāhastataḥ pārthaḥ kṛtakāryo'bhavattadā

242.48

तस्यां चोपगतो भावः पार्थस्य सुमहात्मनः ।
तस्मिन्भावः सुभद्राया अन्योन्यं समवर्धत

tasyāṃ copagato bhāvaḥ pārthasya sumahātmanaḥ |
tasminbhāvaḥ subhadrāyā anyonyaṃ samavardhata

242.49

स तथा युयुजे वीरो भद्रया भरतर्षभः ।
अभिनिष्पन्नया रामः सीतयेव समन्वितः

sa tathā yuyuje vīro bhadrayā bharatarṣabhaḥ |
abhiniṣpannayā rāmaḥ sītayeva samanvitaḥ

242.50

अपि जिष्णुर्विजज्ञे तां ह्रीं श्रियं सन्नतिक्रियाम् ।
देवतानां वरस्त्रीणां रूपेण सदृशीं सतीम्

api jiṣṇurvijajñe tāṃ hrīṃ śriyaṃ sannatikriyām |
devatānāṃ varastrīṇāṃ rūpeṇa sadṛśīṃ satīm

242.51

स प्रकृत्या श्रिया दीप्त्या संदिदीपे तयाऽधिकम् ।
उद्यत्सहस्रदीप्तांशुः शरदीव दिवाकरः

sa prakṛtyā śriyā dīptyā saṃdidīpe tayā'dhikam |
udyatsahasradīptāṃśuḥ śaradīva divākaraḥ

242.52

सा तु तं मनुजव्याघ्रमनुरक्ता यशस्विनी ।
कन्यापुरगता भूत्वा तत्परा समपद्यत

sā tu taṃ manujavyāghramanuraktā yaśasvinī |
kanyāpuragatā bhūtvā tatparā samapadyata

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)