Chapter 214: The five Indras and Draupadi's divine origin

पुरा वै नैमिशारण्ये देवाः सत्रमुपासते ।
तत्र वैवस्वतो राजञ्शामित्रमकरोत्तदा

purā vai naimiśāraṇye devāḥ satramupāsate |
tatra vaivasvato rājañśāmitramakarottadā

ततो यमो दीक्षितस्तत्र राज-
न्नामारयत्कंचिदपि प्रजानाम् ।
ततः प्रजास्ता बहुला बभूवुः
कालातिपातान्मरणप्रहीणाः

tato yamo dīkṣitastatra rāja-
nnāmārayatkaṃcidapi prajānām |
tataḥ prajāstā bahulā babhūvuḥ
kālātipātānmaraṇaprahīṇāḥ

सोमश्च शक्रो वरुणः कुबेरः
साध्या रुद्रा वसवोऽथाश्विनौ च ।
प्रजापतिर्भुवनस्य प्रणेता
समाजग्मुस्तत्र देवास्तथाऽन्ये

somaśca śakro varuṇaḥ kuberaḥ
sādhyā rudrā vasavo'thāśvinau ca |
prajāpatirbhuvanasya praṇetā
samājagmustatra devāstathā'nye

ततोऽब्रुवँल्लोकगुरुं समेता
भयात्तीव्रान्मानुषाणां विवृद्ध्या ।
तस्माद्भयादुद्विजन्तः सुखेप्सवः
प्रयाम सर्वे शरणं भवन्तम्

tato'bruvam̐llokaguruṃ sametā
bhayāttīvrānmānuṣāṇāṃ vivṛddhyā |
tasmādbhayādudvijantaḥ sukhepsavaḥ
prayāma sarve śaraṇaṃ bhavantam

किं वो भयं मानुषेभ्यो यूयं सर्वे यदाऽमराः ।
मा वो मर्त्यसकाशाद्वै भयं भवितुमर्हति

kiṃ vo bhayaṃ mānuṣebhyo yūyaṃ sarve yadā'marāḥ |
mā vo martyasakāśādvai bhayaṃ bhavitumarhati

मर्त्या अमर्त्याः संवृत्ता न विशेषोऽस्ति कश्चन ।
अविशेषादुद्विजन्तो विशेषार्थमिहागताः

martyā amartyāḥ saṃvṛttā na viśeṣo'sti kaścana |
aviśeṣādudvijanto viśeṣārthamihāgatāḥ

वैवस्वतो व्यापृतः सत्रहेतो-
स्तेन त्विमे न म्रियन्ते मनुष्याः ।
तस्मिन्नेकाग्रे कृतसर्वकार्ये
तत एषां भवितैवान्तकालः

vaivasvato vyāpṛtaḥ satraheto-
stena tvime na mriyante manuṣyāḥ |
tasminnekāgre kṛtasarvakārye
tata eṣāṃ bhavitaivāntakālaḥ

वैवस्वतस्यैव तनुर्विभक्ता
वीर्येण युष्माकमुत प्रवृद्धा ।
सैषामन्तो भविता ह्यन्तकाले
न तत्र वीर्यं भविता नरेषु

vaivasvatasyaiva tanurvibhaktā
vīryeṇa yuṣmākamuta pravṛddhā |
saiṣāmanto bhavitā hyantakāle
na tatra vīryaṃ bhavitā nareṣu

ततस्तु ते पूर्वजदेववाक्यं
श्रुत्वा जग्मुर्यत्र देवा यजन्ते ।
समासीनास्ते समेता महाबला
भागीरथ्यां ददृशुः पुण्डरीकम्

tatastu te pūrvajadevavākyaṃ
śrutvā jagmuryatra devā yajante |
samāsīnāste sametā mahābalā
bhāgīrathyāṃ dadṛśuḥ puṇḍarīkam

दृष्ट्वा च तद्विस्मितास्ते बभूवु-
स्तेषामिन्द्रस्तत्र शूरो जगाम ।
सोऽपश्यद्योषामथ पावकप्रभां
यत्र देवी गङ्गा सततं प्रसूता

dṛṣṭvā ca tadvismitāste babhūvu-
steṣāmindrastatra śūro jagāma |
so'paśyadyoṣāmatha pāvakaprabhāṃ
yatra devī gaṅgā satataṃ prasūtā

सा तत्र योषा रुदती जलार्थिनी
गङ्गां देवीं व्यवगाह्य व्यतिष्ठत् ।
तस्याश्रुबिन्दुः पतितो जले य-
स्तत्पद्ममासीदथ तत्र काञ्चनम्

sā tatra yoṣā rudatī jalārthinī
gaṅgāṃ devīṃ vyavagāhya vyatiṣṭhat |
tasyāśrubinduḥ patito jale ya-
statpadmamāsīdatha tatra kāñcanam

तदद्भुतं प्रेक्ष्य वज्री तदानी-
मपृच्छत्तां योषितमन्तिकाद्वै ।
का त्वं भद्रे रोदिषि कस्य हेतो-
र्वाक्यं तथ्यं कामयेऽहं ब्रवीहि

tadadbhutaṃ prekṣya vajrī tadānī-
mapṛcchattāṃ yoṣitamantikādvai |
kā tvaṃ bhadre rodiṣi kasya heto-
rvākyaṃ tathyaṃ kāmaye'haṃ bravīhi

त्वं वेत्स्यसे मामिह याऽस्मि शक्र
यदर्थं चाहं रोदिमि मन्दभाग्या ।
आगच्छ राजन्पुरतो गमिष्ये
द्रष्टाऽसि तद्रोदिमि यत्कृतेऽहम्

tvaṃ vetsyase māmiha yā'smi śakra
yadarthaṃ cāhaṃ rodimi mandabhāgyā |
āgaccha rājanpurato gamiṣye
draṣṭā'si tadrodimi yatkṛte'ham

तां गच्छन्तीमन्वगच्छत्तदानीं
सोऽपश्यदारात्तरुणं दर्शनीयम् ।
सिद्धासनस्थं युवतीसहायं
क्रीडन्तमक्षैर्गिरिराजमूर्ध्नि

tāṃ gacchantīmanvagacchattadānīṃ
so'paśyadārāttaruṇaṃ darśanīyam |
siddhāsanasthaṃ yuvatīsahāyaṃ
krīḍantamakṣairgirirājamūrdhni

तमब्रवीद्देवराजो ममेदं
त्वं विद्धि विद्वन्भुवनं वशे स्थितम् ।
ईशोऽहस्मीति समन्युरब्रवी-
द्दृष्ट्वा तमक्षैः सुभृशं प्रमत्तम्

tamabravīddevarājo mamedaṃ
tvaṃ viddhi vidvanbhuvanaṃ vaśe sthitam |
īśo'hasmīti samanyurabravī-
ddṛṣṭvā tamakṣaiḥ subhṛśaṃ pramattam

क्रुद्धं च शक्रं प्रसमीक्ष्य देवो
जहाय शक्रं च शैरुदैक्षत ।
संस्तम्भितोऽभूदथ देवराज-
स्तेनेक्षितः स्थाणुरिवावतस्थे

kruddhaṃ ca śakraṃ prasamīkṣya devo
jahāya śakraṃ ca śairudaikṣata |
saṃstambhito'bhūdatha devarāja-
stenekṣitaḥ sthāṇurivāvatasthe

यदा तु पर्याप्तमिहास्य क्रीडया
तदा देवीं रुदतीं तामुवाच ।
आनीयतामेष यतोऽहमारा-
न्नैनं दर्पः पुनरप्याविशेत

yadā tu paryāptamihāsya krīḍayā
tadā devīṃ rudatīṃ tāmuvāca |
ānīyatāmeṣa yato'hamārā-
nnainaṃ darpaḥ punarapyāviśeta

ततः शक्रः स्पृष्टमात्रस्तया तु
स्रस्तैरङ्गैः पतितोऽभूद्धरण्याम् ।
तमब्रवीद्भगवानुग्रतेजा
मैवं पुनः शक्र कृथाः कथंचित्

tataḥ śakraḥ spṛṣṭamātrastayā tu
srastairaṅgaiḥ patito'bhūddharaṇyām |
tamabravīdbhagavānugratejā
maivaṃ punaḥ śakra kṛthāḥ kathaṃcit

निवर्तयैनं च महाद्रिराजं
बलं च वीर्यं च तवाप्रमेयम् ।
छिद्रस्य चैवाविश मध्यमस्य
यत्रासते त्वद्विधाः सूर्यभासः

nivartayainaṃ ca mahādrirājaṃ
balaṃ ca vīryaṃ ca tavāprameyam |
chidrasya caivāviśa madhyamasya
yatrāsate tvadvidhāḥ sūryabhāsaḥ

स तद्विवृत्य विवरं महागिरे-
स्तुल्यद्युतींश्चतुरोऽन्यान्ददर्श ।
स तानभिप्रेक्ष्य बभूव दुःखितः
कच्चिन्नाहं भविता वै यथेमे

sa tadvivṛtya vivaraṃ mahāgire-
stulyadyutīṃścaturo'nyāndadarśa |
sa tānabhiprekṣya babhūva duḥkhitaḥ
kaccinnāhaṃ bhavitā vai yatheme

ततो देवो गिरिशो वज्रपाणिं
विवृत्य नेत्रे कुपितोऽभ्युवाच ।
दरीमेतां प्रविश त्वं शतक्रतो
यन्मां बाल्यादवमंस्थाः पुरस्तात्

tato devo giriśo vajrapāṇiṃ
vivṛtya netre kupito'bhyuvāca |
darīmetāṃ praviśa tvaṃ śatakrato
yanmāṃ bālyādavamaṃsthāḥ purastāt

उक्तस्त्वेवं विभुना देवराजः
प्रावेपताऽऽर्तो भृशमेवाभिषङ्गात् ।
स्रस्तैरङ्गैरनिलेनेव नुन्न-
मश्वत्थपत्रं गिरिराजमूर्ध्नि

uktastvevaṃ vibhunā devarājaḥ
prāvepatā''rto bhṛśamevābhiṣaṅgāt |
srastairaṅgairanileneva nunna-
maśvatthapatraṃ girirājamūrdhni

स प्राञ्जलिर्वै वृषवाहनेन
प्रवेपमानः सहसैवमुक्तः ।
उवाच देवं बहुरूपमुग्र-
मद्याशेषस्य भुवनस्य त्वं भवाद्यः

sa prāñjalirvai vṛṣavāhanena
pravepamānaḥ sahasaivamuktaḥ |
uvāca devaṃ bahurūpamugra-
madyāśeṣasya bhuvanasya tvaṃ bhavādyaḥ

तमब्रवीदुग्रवर्चाः प्रहस्य
नैवंशीलाः शेषमिहाप्नुवन्ति ।
एतेऽप्येवं भवितारः पुरस्ता-
त्तस्मादेतां दरीमाविश्य शेष्य

tamabravīdugravarcāḥ prahasya
naivaṃśīlāḥ śeṣamihāpnuvanti |
ete'pyevaṃ bhavitāraḥ purastā-
ttasmādetāṃ darīmāviśya śeṣya

एषा भार्या भविता वो न संशयो
योनिं सर्वे मानुषीमाविशध्वम् ।
तत्र यूयं कर्म कृत्वाऽविषह्यं
बहूनन्यान्निधनं प्रापयित्वा

eṣā bhāryā bhavitā vo na saṃśayo
yoniṃ sarve mānuṣīmāviśadhvam |
tatra yūyaṃ karma kṛtvā'viṣahyaṃ
bahūnanyānnidhanaṃ prāpayitvā

कर्तव्यमन्यद्विविधार्थयुक्तम्

kartavyamanyadvividhārthayuktam

गमिष्यामो मानुषं देवलोका-
द्दुराधरो विहितो यत्र मोक्षः ।
देवास्त्वस्मानादधीरञ्जनन्यां
धर्मो वायुर्मघवानश्विनौ च

gamiṣyāmo mānuṣaṃ devalokā-
ddurādharo vihito yatra mokṣaḥ |
devāstvasmānādadhīrañjananyāṃ
dharmo vāyurmaghavānaśvinau ca

एतच्छ्रुत्वा वज्रपाणिर्वचस्तु
देवश्रेष्ठं पुनरेवेदमाह ।
वीर्येणाहं पुरुषं कार्यहेतो-
र्दद्यामेषां पञ्चमं मत्प्रसूतम्

etacchrutvā vajrapāṇirvacastu
devaśreṣṭhaṃ punarevedamāha |
vīryeṇāhaṃ puruṣaṃ kāryaheto-
rdadyāmeṣāṃ pañcamaṃ matprasūtam

विश्वभुग्भूतधामा च शिबिरिन्द्रः प्रतापवान् ।
शान्तिश्चतुर्थस्तेषां वै तेजस्वी पञ्चमः स्मृतः

viśvabhugbhūtadhāmā ca śibirindraḥ pratāpavān |
śāntiścaturthasteṣāṃ vai tejasvī pañcamaḥ smṛtaḥ

तेषां कामं भगवानुग्रधन्वा
प्रादादिष्टं सन्निसर्गाद्यथोक्तम् ।
तां चाप्येषां योषितं लोककान्तां
श्रियं भार्यां व्यदधान्मानुषेषु

teṣāṃ kāmaṃ bhagavānugradhanvā
prādādiṣṭaṃ sannisargādyathoktam |
tāṃ cāpyeṣāṃ yoṣitaṃ lokakāntāṃ
śriyaṃ bhāryāṃ vyadadhānmānuṣeṣu

तैरेव सार्धं तु ततः स देवो
जगाम नारायणमप्रमेयम् ।
अनन्तमव्यक्तमजं पुराणं
सनातनं विश्वमनन्तरूपम्

taireva sārdhaṃ tu tataḥ sa devo
jagāma nārāyaṇamaprameyam |
anantamavyaktamajaṃ purāṇaṃ
sanātanaṃ viśvamanantarūpam

शुक्लमेकमपरं चापि कृष्णम्

śuklamekamaparaṃ cāpi kṛṣṇam

केशो योऽसौ वर्णतः कृष्ण उक्तः

keśo yo'sau varṇataḥ kṛṣṇa uktaḥ

ये ते पूर्वं शक्ररूपा निबद्धा-
स्तस्यां दर्यां पर्वतस्योत्तरस्य ।
इहैव ते पाण्डवा वीर्यवन्तः
शक्रस्यांशः पाण्डवः सव्यसाची

ye te pūrvaṃ śakrarūpā nibaddhā-
stasyāṃ daryāṃ parvatasyottarasya |
ihaiva te pāṇḍavā vīryavantaḥ
śakrasyāṃśaḥ pāṇḍavaḥ savyasācī

एवमेते पाण्डवाः संबभूवु-
र्ये ते राजन्पूर्वमिन्द्रा बभूवुः ।
लक्ष्मीश्चैषां पूर्वमेवोपदिष्टा
भार्या यैषा द्रौपदी दिव्यरूपा

evamete pāṇḍavāḥ saṃbabhūvu-
rye te rājanpūrvamindrā babhūvuḥ |
lakṣmīścaiṣāṃ pūrvamevopadiṣṭā
bhāryā yaiṣā draupadī divyarūpā

कथं हि स्त्री कर्मणा ते महीतला-
त्समुत्तिष्ठेदन्यतो दैवयोगात् ।
यस्या रूपं सोमसूर्यप्रकाशं
गन्धश्चास्याः कोशमात्रात्प्रवाति

kathaṃ hi strī karmaṇā te mahītalā-
tsamuttiṣṭhedanyato daivayogāt |
yasyā rūpaṃ somasūryaprakāśaṃ
gandhaścāsyāḥ kośamātrātpravāti

इदं चान्यत्प्रीतिपूर्वं नरेन्द्र
ददानि ते वरमत्यद्भुतं च ।
दिव्यं चक्षुः पश्य कुन्तीसुतांस्त्वं
पुण्यैर्दिव्यैः पूर्वदेहैरुपेतान्

idaṃ cānyatprītipūrvaṃ narendra
dadāni te varamatyadbhutaṃ ca |
divyaṃ cakṣuḥ paśya kuntīsutāṃstvaṃ
puṇyairdivyaiḥ pūrvadehairupetān

ततो व्यासः परमोदारकर्मा
शुचिर्विप्रस्तपसा तस्य राज्ञः ।
चक्षुर्दिव्यं प्रददौ तांश्च सर्वान्
राजाऽपश्यत्पूर्वदेहैर्यथावत्

tato vyāsaḥ paramodārakarmā
śucirviprastapasā tasya rājñaḥ |
cakṣurdivyaṃ pradadau tāṃśca sarvān
rājā'paśyatpūrvadehairyathāvat

ततो दिव्यान्हेमकिरीटमालिनः
शक्रप्रख्यान्पावकादित्यवर्णान् ।
बद्धापीडांश्चारुरूपांश्च यूनो
व्यूढोरस्कांस्तालमात्रान्ददर्श

tato divyānhemakirīṭamālinaḥ
śakraprakhyānpāvakādityavarṇān |
baddhāpīḍāṃścārurūpāṃśca yūno
vyūḍhoraskāṃstālamātrāndadarśa

दिव्यैर्वस्त्रैरजोभिः सुगन्धै-
र्माल्यैश्चाग्र्यैः शोभमानानतीव ।
साक्षात्त्र्यक्षान्वा वसूंश्चापि रुद्रा-
नादित्यान्वा सर्वगुणोपपन्नान्

divyairvastrairajobhiḥ sugandhai-
rmālyaiścāgryaiḥ śobhamānānatīva |
sākṣāttryakṣānvā vasūṃścāpi rudrā-
nādityānvā sarvaguṇopapannān

तान्पूर्वेन्द्रानभिवीक्ष्याभिरूपा-
त्र्शक्रात्मजं चेन्द्ररूपं निशम्य ।
प्रीतो राजा द्रुपदो विस्मितश्च
दिव्यां मायां तामवेक्ष्याप्रमेयाम्

tānpūrvendrānabhivīkṣyābhirūpā-
trśakrātmajaṃ cendrarūpaṃ niśamya |
prīto rājā drupado vismitaśca
divyāṃ māyāṃ tāmavekṣyāprameyām

तां चैवाग्र्यां स्त्रियमतिरूपयुक्तां
दिव्यां साक्षात्सोमवह्निप्रकाशाम् ।
योग्यां तेषां रूपतेजोयशोभिः
पत्नी मत्वा हृष्टवान्पार्थिवेन्द्रः

tāṃ caivāgryāṃ striyamatirūpayuktāṃ
divyāṃ sākṣātsomavahniprakāśām |
yogyāṃ teṣāṃ rūpatejoyaśobhiḥ
patnī matvā hṛṣṭavānpārthivendraḥ

स तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यरूपं
जग्राह पादौ सत्यवत्याः सुतस्य ।
नैतच्चित्रं परमर्षे त्वयीति
प्रसन्नचेताः स उवाच चैनम्

sa taddṛṣṭvā mahadāścaryarūpaṃ
jagrāha pādau satyavatyāḥ sutasya |
naitaccitraṃ paramarṣe tvayīti
prasannacetāḥ sa uvāca cainam

इदं चापि पुरावृत्तं तन्निबोध च भूमिम ।
कीर्त्यमानं नृपर्षीणां पूर्वेषां दारकर्मणि

idaṃ cāpi purāvṛttaṃ tannibodha ca bhūmima |
kīrtyamānaṃ nṛparṣīṇāṃ pūrveṣāṃ dārakarmaṇi

नितन्तुर्नाम राजर्षिर्बभूव भुवि विश्रुतः ।
तस्य पुत्रा महेष्वासा बभूवुः पञ्च भूमिताः

nitanturnāma rājarṣirbabhūva bhuvi viśrutaḥ |
tasya putrā maheṣvāsā babhūvuḥ pañca bhūmitāḥ

साल्वेयः शूरसेनश्च श्रुतसेनश्च वीर्यवान् ।
तिन्दुसारोऽतिसारश्च क्षत्रियाः क्रतुयाजिनः

sālveyaḥ śūrasenaśca śrutasenaśca vīryavān |
tindusāro'tisāraśca kṣatriyāḥ kratuyājinaḥ

नातिचक्रमुरन्योन्यमन्योन्यस्य प्रियंवदाः ।
अनीर्ष्यवो धर्मविदः सौम्याश्चैव प्रियकराः

nāticakramuranyonyamanyonyasya priyaṃvadāḥ |
anīrṣyavo dharmavidaḥ saumyāścaiva priyakarāḥ

एतान्नैतन्तवान्पञ्च शिबिपुत्री स्वयंवरे ।
अवाप स्वपतीन्वीरान्भौमाश्वी मनुजाधिपान्

etānnaitantavānpañca śibiputrī svayaṃvare |
avāpa svapatīnvīrānbhaumāśvī manujādhipān

वीणेव मधुरारावा गान्धर्वस्वरमूर्च्छिता ।
उत्तमा सर्वनारीणां भौमाश्वी ह्यभवत्तदा

vīṇeva madhurārāvā gāndharvasvaramūrcchitā |
uttamā sarvanārīṇāṃ bhaumāśvī hyabhavattadā

यस्या नैतन्तवाः पञ्च पतयः क्षत्रियर्षभाः ।
बभूवुः पृथिवीपालाः सर्वैः समुदिता गुणैः

yasyā naitantavāḥ pañca patayaḥ kṣatriyarṣabhāḥ |
babhūvuḥ pṛthivīpālāḥ sarvaiḥ samuditā guṇaiḥ

तेषामेकाभवद्भार्या राज्ञामौशीनरी शुभा ।
भौमाश्वी नाम भद्रं ते तथारूपगुणान्विता

teṣāmekābhavadbhāryā rājñāmauśīnarī śubhā |
bhaumāśvī nāma bhadraṃ te tathārūpaguṇānvitā

पञ्चभ्यः पञ्चधा पञ्च दायादान्सा व्यजायत ।
तेभ्यो नैतन्तवेभ्यस्तु राजशार्दूल वै तदा

pañcabhyaḥ pañcadhā pañca dāyādānsā vyajāyata |
tebhyo naitantavebhyastu rājaśārdūla vai tadā

पृथगाख्याऽभवत्तेषां भ्रातॄणां पञ्चधा भुवि ।
यथावत्कीर्त्यमानांस्ताञ्छृणु मे राजसत्तम

pṛthagākhyā'bhavatteṣāṃ bhrātṝṇāṃ pañcadhā bhuvi |
yathāvatkīrtyamānāṃstāñchṛṇu me rājasattama

साल्वेयाः शूरसेनाश्च श्रुतसेनाश्च पार्थिवाः ।
तिन्दुसारातिसाराश्च वंशा एषां नृपोत्तम

sālveyāḥ śūrasenāśca śrutasenāśca pārthivāḥ |
tindusārātisārāśca vaṃśā eṣāṃ nṛpottama

एवमेकाऽभवद्भार्या भौमाश्वी भुवि विश्रुता ।
तथैव द्रुपदैषा ते सुता वै देवरूपिणी ।
पञ्चानां विहिता पत्नी कृष्णा पार्षत्यनिन्दिता

evamekā'bhavadbhāryā bhaumāśvī bhuvi viśrutā |
tathaiva drupadaiṣā te sutā vai devarūpiṇī |
pañcānāṃ vihitā patnī kṛṣṇā pārṣatyaninditā

आसीत्तपोवंने काचिदृषेः कन्या महात्मनः ।
नाध्यगच्छत्पतिं सा तु कन्या रूपवती सती

āsīttapovaṃne kācidṛṣeḥ kanyā mahātmanaḥ |
nādhyagacchatpatiṃ sā tu kanyā rūpavatī satī

तोषयामास तपसा सा किलोग्रेण शङ्करम् ।
तामुवाचेश्वरः प्रीतो वृणु काममिति स्वयम्

toṣayāmāsa tapasā sā kilogreṇa śaṅkaram |
tāmuvāceśvaraḥ prīto vṛṇu kāmamiti svayam

सैवमुक्ताऽब्रवीत्कन्या देवं वरदमीश्वरम् ।
पतिं सर्वगुणोपेतमिच्छामीति पुनःपुनः

saivamuktā'bravītkanyā devaṃ varadamīśvaram |
patiṃ sarvaguṇopetamicchāmīti punaḥpunaḥ

ददौ तस्यै स देवेशस्तं वरं प्रीतमानसः ।
पञ्च ते पतयो भद्रे भविष्यन्तीति शङ्करः

dadau tasyai sa deveśastaṃ varaṃ prītamānasaḥ |
pañca te patayo bhadre bhaviṣyantīti śaṅkaraḥ

सा प्रसादयती देवमिदं भूयोऽभ्यभाषत ।
एकं पतिं गुणोपेतं त्वत्तोऽर्हामीति शङ्कर

sā prasādayatī devamidaṃ bhūyo'bhyabhāṣata |
ekaṃ patiṃ guṇopetaṃ tvatto'rhāmīti śaṅkara

तां देवदेवः प्रीतात्मा पुनः प्राह शुभं वचः ।
पञ्चकृत्वस्त्वयोक्तोऽहं पतिं देहीति वै पुनः

tāṃ devadevaḥ prītātmā punaḥ prāha śubhaṃ vacaḥ |
pañcakṛtvastvayokto'haṃ patiṃ dehīti vai punaḥ

तत्तथा भविता भद्रे वचस्तद्भद्रमस्तु ते ।
देहमन्यं गतायास्ते सर्वमेतद्भविष्यति

tattathā bhavitā bhadre vacastadbhadramastu te |
dehamanyaṃ gatāyāste sarvametadbhaviṣyati

द्रुपदैषा हि सा जज्ञे सुता वै देवरूपिणी ।
पञ्चानां विहिता पत्नी कृष्णा पार्षत्यनिन्दिता

drupadaiṣā hi sā jajñe sutā vai devarūpiṇī |
pañcānāṃ vihitā patnī kṛṣṇā pārṣatyaninditā

सैव नालायनी भूत्वा रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
मौद्गल्यं पतिमास्थाय शिवाद्वरमभीप्सती

saiva nālāyanī bhūtvā rūpeṇāpratimā bhuvi |
maudgalyaṃ patimāsthāya śivādvaramabhīpsatī

एतद्देवरहस्यं ते श्रावितं राजसत्तम ।
नाख्यातव्यं कस्यचिद्वै देवगुह्यमिदं यतः

etaddevarahasyaṃ te śrāvitaṃ rājasattama |
nākhyātavyaṃ kasyacidvai devaguhyamidaṃ yataḥ

स्वर्गश्रीः पाण्डवार्थं तु समुत्पन्ना महामखे ।
सेह तप्त्वा तपो घोरं दुहितृत्वं तवागता

svargaśrīḥ pāṇḍavārthaṃ tu samutpannā mahāmakhe |
seha taptvā tapo ghoraṃ duhitṛtvaṃ tavāgatā

सैषा देवी रुचिरा देवजुष्टा
पञ्चानामेका स्वकृतेनेह कर्मणा ।
सृष्टा स्वयं देवपत्नी स्वयंभुवा
श्रुत्वा राजन्द्रुपदेष्टं कुरुष्व

saiṣā devī rucirā devajuṣṭā
pañcānāmekā svakṛteneha karmaṇā |
sṛṣṭā svayaṃ devapatnī svayaṃbhuvā
śrutvā rājandrupadeṣṭaṃ kuruṣva