ततस्ते पाण्डवाः सर्वे पाञ्चाल्यश्च महायशाः ।
प्रत्युथाय महात्मानं कृष्णं सर्वेऽभ्यवादयन्
tataste pāṇḍavāḥ sarve pāñcālyaśca mahāyaśāḥ |
pratyuthāya mahātmānaṃ kṛṣṇaṃ sarve'bhyavādayan
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि वैवाहिकपर्वणि एकादशाधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
24 verses · 211 of 261
All bow to Vyasa, and Drupada asks how one woman can be wife to many without confusion of dharma. Vyasa asks each to speak. Drupada calls it adharma, against the world and the Veda. Dhrishtadyumna asks how an elder brother may approach a younger one's wife; dharma is too subtle for him to decide. Yudhishthira says it is not adharma: the Purana tells of Jatila of Gautama's line, wife of seven rishis, and of Varkshi, wife of the ten Prachetas. A mother is the highest guru, and she said to share it. Kunti fears the sin of untruth. Vyasa assures her she will be freed of it, and takes Drupada inside to tell him how the devas granted the princess five husbands.
वैशंपायन उवाच
ततस्ते पाण्डवाः सर्वे पाञ्चाल्यश्च महायशाः ।
प्रत्युथाय महात्मानं कृष्णं सर्वेऽभ्यवादयन्
tataste pāṇḍavāḥ sarve pāñcālyaśca mahāyaśāḥ |
pratyuthāya mahātmānaṃ kṛṣṇaṃ sarve'bhyavādayan
प्रतिनन्द्य स तां पूजां पृष्ट्वा कुशलमन्ततः ।
आसने काञ्चने शुद्धे निषसाद महामनाः
pratinandya sa tāṃ pūjāṃ pṛṣṭvā kuśalamantataḥ |
āsane kāñcane śuddhe niṣasāda mahāmanāḥ
अनुज्ञातास्तु ते सर्वे कृष्णेनामिततेजसा ।
आसनेषु महार्हेषु निषेदुर्द्विपदां वराः
anujñātāstu te sarve kṛṣṇenāmitatejasā |
āsaneṣu mahārheṣu niṣedurdvipadāṃ varāḥ
ततो मुहूर्तान्मधुरां वाणीमुच्चार्य पार्षतः ।
पप्रच्छ तं महात्मानं द्रौपद्यर्थं विशांपते
tato muhūrtānmadhurāṃ vāṇīmuccārya pārṣataḥ |
papraccha taṃ mahātmānaṃ draupadyarthaṃ viśāṃpate
कथमेका बहूनां स्यान्न च स्याद्धर्मसंकरः ।
एतन्मे भगवान्सर्वं प्रब्रवीतु यथातथम्
kathamekā bahūnāṃ syānna ca syāddharmasaṃkaraḥ |
etanme bhagavānsarvaṃ prabravītu yathātatham
व्यास उवाच
अस्मिन्धर्मे विप्रलब्धे लोकवेदविरोधके ।
यस्य यस्य मतं यद्यच्छ्रोतुमिच्छामि तस्य तत्
asmindharme vipralabdhe lokavedavirodhake |
yasya yasya mataṃ yadyacchrotumicchāmi tasya tat
द्रुपद उवाच
अधर्मोऽयं मम मतो विरुद्धो लोकवेदयोः ।
न ह्येका विद्यते पत्नी बहूनां द्विजसत्तम
adharmo'yaṃ mama mato viruddho lokavedayoḥ |
na hyekā vidyate patnī bahūnāṃ dvijasattama
न चाप्याचरितः पूर्वैरयं धर्मो महात्मभिः ।
न चाप्यधर्मो विद्वद्भिश्चरितव्यः कथंचन
na cāpyācaritaḥ pūrvairayaṃ dharmo mahātmabhiḥ |
na cāpyadharmo vidvadbhiścaritavyaḥ kathaṃcana
ततोऽहं न करोम्येनं व्यवसायं क्रियां प्रति ।
धर्मः सदैव संदिग्धः प्रतिभाति हि मे त्वयम्
tato'haṃ na karomyenaṃ vyavasāyaṃ kriyāṃ prati |
dharmaḥ sadaiva saṃdigdhaḥ pratibhāti hi me tvayam
धृष्टद्युम्न उवाच
यवीयसः कथं भार्यां ज्येष्ठो भ्राता द्विजर्षभ ।
ब्रह्मन्समभिवर्तेत सद्वृत्तः संस्तपोधन
yavīyasaḥ kathaṃ bhāryāṃ jyeṣṭho bhrātā dvijarṣabha |
brahmansamabhivarteta sadvṛttaḥ saṃstapodhana
न तु धर्मस्य सूक्ष्मत्वाद्गतिं विद्मः कथंचन ।
अधर्मो धर्म इति वा व्यवसायो न शक्यते
na tu dharmasya sūkṣmatvādgatiṃ vidmaḥ kathaṃcana |
adharmo dharma iti vā vyavasāyo na śakyate
कर्तुमस्मद्विधैर्ब्रह्मंस्ततोऽयं न व्यवस्यते ।
पञ्चानां महिषी कृष्णा भवत्विति कथंचन
kartumasmadvidhairbrahmaṃstato'yaṃ na vyavasyate |
pañcānāṃ mahiṣī kṛṣṇā bhavatviti kathaṃcana
युधिष्ठिर उवाच
न मे वागनृतं प्राह नाधर्मे धीयते मतिः ।
वर्तते हि मनो मेऽत्र नैषोऽधर्मः कथंचन
na me vāganṛtaṃ prāha nādharme dhīyate matiḥ |
vartate hi mano me'tra naiṣo'dharmaḥ kathaṃcana
श्रूयते हि पुराणेऽपि जटिला नाम गौतमी ।
ऋषीनध्यासितवती सप्त धर्मभृतां वरा
śrūyate hi purāṇe'pi jaṭilā nāma gautamī |
ṛṣīnadhyāsitavatī sapta dharmabhṛtāṃ varā
तथैव मुनिजा वार्क्षी तपोभिर्भावितात्मनः ।
संगताभूद्दश भ्रातॄनकेन्म्नः प्रचेतसः
tathaiva munijā vārkṣī tapobhirbhāvitātmanaḥ |
saṃgatābhūddaśa bhrātṝnakenmnaḥ pracetasaḥ
गुरोर्हि वचनं प्राहुर्धर्म्यं धर्मज्ञसत्तम ।
गुरूणां चैव सर्वेषां माता परमको गुरुः
gurorhi vacanaṃ prāhurdharmyaṃ dharmajñasattama |
gurūṇāṃ caiva sarveṣāṃ mātā paramako guruḥ
सा चाप्युक्तवती वाचं भैक्षवद्भुज्यतामिति ।
तस्मादेतदहं मन्ये परं धर्मं द्विजोत्तम
sā cāpyuktavatī vācaṃ bhaikṣavadbhujyatāmiti |
tasmādetadahaṃ manye paraṃ dharmaṃ dvijottama
कुन्त्युवाच
एतमेतद्यथा प्राह धर्मचारी युधिष्ठिरः ।
भुज्यतां भ्रातृभिः सार्धमित्यर्जुनमचोदयम् ।
अनृतान्मे भयं तीव्रं मुच्येऽहमनृतात्कथम्
etametadyathā prāha dharmacārī yudhiṣṭhiraḥ |
bhujyatāṃ bhrātṛbhiḥ sārdhamityarjunamacodayam |
anṛtānme bhayaṃ tīvraṃ mucye'hamanṛtātkatham
व्यास उवाच
अनृतान्मोक्ष्यसे भद्रे धर्मश्चैव सनातनः ।
ननु वक्ष्यामि सर्वेषां पाञ्चाल शृमु मे स्वयम्
anṛtānmokṣyase bhadre dharmaścaiva sanātanaḥ |
nanu vakṣyāmi sarveṣāṃ pāñcāla śṛmu me svayam
यथाऽयं विहितो धर्मो यतश्चायं सनातनः ।
यथा च प्राह कौन्तेयस्तथा धर्मो न संशयः
yathā'yaṃ vihito dharmo yataścāyaṃ sanātanaḥ |
yathā ca prāha kaunteyastathā dharmo na saṃśayaḥ
वैशंपायन उवाच
तत उत्थाय भगवान्व्यासो द्वैपायनः प्रभुः ।
करे गृहीत्वा राजानं राजवेश्म समाविशत्
tata utthāya bhagavānvyāso dvaipāyanaḥ prabhuḥ |
kare gṛhītvā rājānaṃ rājaveśma samāviśat
पाण्डवाश्चापि कुन्ती च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
विविशुस्तेऽपि तत्रैव प्रतीक्षन्ते स्म तावुभौ
pāṇḍavāścāpi kuntī ca dhṛṣṭadyumnaśca pārṣataḥ |
viviśuste'pi tatraiva pratīkṣante sma tāvubhau
ततो द्वैपायनस्त्समै नरेन्द्राय महात्मने ।
आचख्यौ तद्यथा धर्मो बहूनामेकपत्निता
tato dvaipāyanastsamai narendrāya mahātmane |
ācakhyau tadyathā dharmo bahūnāmekapatnitā
यथा च ते ददुश्चैव राजपुत्र्याः पुरा वरम् ।
धर्माद्यास्तपसा तुष्टाः पञ्चपत्नीत्वमीश्वराः
yathā ca te daduścaiva rājaputryāḥ purā varam |
dharmādyāstapasā tuṣṭāḥ pañcapatnītvamīśvarāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)