श्रुत्वा जतुगृहे वृत्तं ब्राह्मणाः संशितव्रताः ।
पाञ्चालराजं द्रुपदमिदं वचनमब्रुवन्
śrutvā jatugṛhe vṛttaṃ brāhmaṇāḥ saṃśitavratāḥ |
pāñcālarājaṃ drupadamidaṃ vacanamabruvan
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि चैत्ररथपर्वणि द्व्यशीत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
35 verses · 182 of 261
Brahmanas told Drupada of the lac house: Purochana, sent by Duryodhana, burned the Pandavas and Kunti at midnight and died himself, and Dhritarashtra, scarcely grieving, had Vidura perform their funeral rites. Drupada mourned as for his own sons, above all for Arjuna, for whom he had sought Krishnaa through Yaja's rite. His learned purohita assured him that such righteous men do not perish; omens and an overheard word showed they live. Let a svayamvara be proclaimed, and they will come wherever they are. Drupada announced it for Pushya, under Rohini, seventy-five days away. The brahmana then urges Kunti to bring her handsome sons; the maiden may choose one of them.
ब्राह्मण उवाच
श्रुत्वा जतुगृहे वृत्तं ब्राह्मणाः संशितव्रताः ।
पाञ्चालराजं द्रुपदमिदं वचनमब्रुवन्
śrutvā jatugṛhe vṛttaṃ brāhmaṇāḥ saṃśitavratāḥ |
pāñcālarājaṃ drupadamidaṃ vacanamabruvan
धार्तराष्ट्राः सहामात्या मन्त्रयित्वा परस्परम् ।
पाण्डवानां विनाशाय मतिं चक्रुः सुदुष्कराम्
dhārtarāṣṭrāḥ sahāmātyā mantrayitvā parasparam |
pāṇḍavānāṃ vināśāya matiṃ cakruḥ suduṣkarām
दुर्योधनेन प्रहितः पुरोचन इति श्रुतः ।
वारणावतमासाद्य कृत्वा जतुगृहं महत्
duryodhanena prahitaḥ purocana iti śrutaḥ |
vāraṇāvatamāsādya kṛtvā jatugṛhaṃ mahat
तस्मिन्गृहे सुविस्रब्धान्पाण्डवान्पृथया सह ।
अर्धरात्रे महाराज दग्धवानतिदुर्मतिः
tasmingṛhe suvisrabdhānpāṇḍavānpṛthayā saha |
ardharātre mahārāja dagdhavānatidurmatiḥ
तेनाग्निना स्वयं चापि दग्धः क्षुद्रो नृशंसवत् ।
एतच्छ्रुत्वा सुसंहृष्टो धृतराष्ट्रः सबान्धवः
tenāgninā svayaṃ cāpi dagdhaḥ kṣudro nṛśaṃsavat |
etacchrutvā susaṃhṛṣṭo dhṛtarāṣṭraḥ sabāndhavaḥ
अल्पशोकः प्रहृष्टात्मा शशास विदुरं तदा ।
पाण्डवानां महाप्राज्ञ कुरु पिण्डोदकक्रियाम्
alpaśokaḥ prahṛṣṭātmā śaśāsa viduraṃ tadā |
pāṇḍavānāṃ mahāprājña kuru piṇḍodakakriyām
अहो विधिवशादेव गतास्ते यमसादनम् ।
इत्युक्त्वा प्रारदत्तत्र धृतराष्ट्रः सबान्धवः
aho vidhivaśādeva gatāste yamasādanam |
ityuktvā prāradattatra dhṛtarāṣṭraḥ sabāndhavaḥ
श्रुत्वा भीष्मेण विदुरः कृतवानौर्ध्वदेहिकम् ।
पाण्डवानां विनाशाय कृतं कर्म दुरात्मना
śrutvā bhīṣmeṇa viduraḥ kṛtavānaurdhvadehikam |
pāṇḍavānāṃ vināśāya kṛtaṃ karma durātmanā
एतत्कार्यस्य कर्ता तु न दृष्टो न श्रुतः पुरा ।
एतद्वृत्तं महाभाग पाण्डवान्प्रति नः श्रुतम्
etatkāryasya kartā tu na dṛṣṭo na śrutaḥ purā |
etadvṛttaṃ mahābhāga pāṇḍavānprati naḥ śrutam
श्रुत्वा तु वचनं तेषां यज्ञसेनो महामतिः ।
यथा तज्जनकः शोचेदौरसस्य विनाशे
śrutvā tu vacanaṃ teṣāṃ yajñaseno mahāmatiḥ |
yathā tajjanakaḥ śocedaurasasya vināśe
तथाऽतप्यत वै राजा पाण्डवानां विनाशने ।
समाहूय प्रकृतयः सहिताः सर्वनागरैः
tathā'tapyata vai rājā pāṇḍavānāṃ vināśane |
samāhūya prakṛtayaḥ sahitāḥ sarvanāgaraiḥ
कारुण्यादेव पाञ्चालः प्रोवाचेदं वचस्तदा ।
(द्रुपद उवाच)
अहो रूपमहो धैर्यमहो वीर्यमहो बलम्
kāruṇyādeva pāñcālaḥ provācedaṃ vacastadā |
(drupada uvāca)
aho rūpamaho dhairyamaho vīryamaho balam
चिन्तयामि दिवारात्रमर्जुनं प्रति बान्धवाः ।
भ्रातृभिः सहितो मात्रा सोऽदह्यत हुताशने
cintayāmi divārātramarjunaṃ prati bāndhavāḥ |
bhrātṛbhiḥ sahito mātrā so'dahyata hutāśane
किमाश्चर्यमितो लोके कालो हि दुरतिक्रमः ।
मिथ्याप्रतिज्ञो लोकेषु किं करिष्यामि सांप्रतं
kimāścaryamito loke kālo hi duratikramaḥ |
mithyāpratijño lokeṣu kiṃ kariṣyāmi sāṃprataṃ
अन्तर्गतेन दुःखेन दह्यमानो दिवानिशम् ।
याजोपयाजौ सत्कृत्य याचितौ तौ मयाऽनघौ
antargatena duḥkhena dahyamāno divāniśam |
yājopayājau satkṛtya yācitau tau mayā'naghau
भारद्वाजस्य हन्तारं देवीं चाप्यर्जुनस्य वै ।
लोकस्तद्वेद यच्चापि तथा याजेन मे श्रुतम्
bhāradvājasya hantāraṃ devīṃ cāpyarjunasya vai |
lokastadveda yaccāpi tathā yājena me śrutam
याजेन पुत्रकामीयं हुत्वा चोत्पादिताविमौ ।
धृष्टद्युम्नश्च कृष्णा च मम तुष्टिकरावुभौ
yājena putrakāmīyaṃ hutvā cotpāditāvimau |
dhṛṣṭadyumnaśca kṛṣṇā ca mama tuṣṭikarāvubhau
किं करिष्यामि ते नष्टाः पाण्डवाः पृथया सह ।
(ब्राह्मण उवाच)
इत्येवमुक्त्वा पाञ्चालः शुशोच परमातुरः
kiṃ kariṣyāmi te naṣṭāḥ pāṇḍavāḥ pṛthayā saha |
(brāhmaṇa uvāca)
ityevamuktvā pāñcālaḥ śuśoca paramāturaḥ
दृष्ट्वा शोचन्तमत्यर्थं पाञ्चालमिदमब्रवीत् ।
पुरोधाः सत्वसंपन्नः सम्यग्विद्याविशेषवित्
dṛṣṭvā śocantamatyarthaṃ pāñcālamidamabravīt |
purodhāḥ satvasaṃpannaḥ samyagvidyāviśeṣavit
वृद्धानुशासने सक्ताः पाण्डवा धर्मचारिणः ।
तादृशा न विनश्यन्ति नैव यान्ति पराभवम्
vṛddhānuśāsane saktāḥ pāṇḍavā dharmacāriṇaḥ |
tādṛśā na vinaśyanti naiva yānti parābhavam
मया दृष्टमिदं सत्यं शृणु त्वं मनुजाधिप ।
ब्राह्मणैः कथितं सत्यं वेदेषु च मया श्रुतम्
mayā dṛṣṭamidaṃ satyaṃ śṛṇu tvaṃ manujādhipa |
brāhmaṇaiḥ kathitaṃ satyaṃ vedeṣu ca mayā śrutam
बृहस्पतिमतेनाथ पौलोम्या च पुरा श्रुतम् ।
नष्ट हन्द्रो बिसग्रन्थ्यामुपश्रुत्या हि दर्शितः
bṛhaspatimatenātha paulomyā ca purā śrutam |
naṣṭa handro bisagranthyāmupaśrutyā hi darśitaḥ
उपश्रुतिर्महाराज पाण्डवार्थे मया श्रुता ।
यत्रकुत्रापि जीवन्ति पाण्डवास्ते न संशयः
upaśrutirmahārāja pāṇḍavārthe mayā śrutā |
yatrakutrāpi jīvanti pāṇḍavāste na saṃśayaḥ
मया दृष्टानि लिङ्गानि इहैवैष्यन्ति पाण्डवाः ।
यन्निमित्तमिहायान्ति तच्छृणुष्व नराधिप
mayā dṛṣṭāni liṅgāni ihaivaiṣyanti pāṇḍavāḥ |
yannimittamihāyānti tacchṛṇuṣva narādhipa
स्वयंवरः क्षत्रियाणां कन्यादाने प्रदर्शितः ।
स्वयंवरस्तु नगरे घुष्यतां राजसत्तम
svayaṃvaraḥ kṣatriyāṇāṃ kanyādāne pradarśitaḥ |
svayaṃvarastu nagare ghuṣyatāṃ rājasattama
यत्र वा निवसन्तस्ते पाण्डवाः पृथया सह ।
दूरस्था वा समीपस्था स्वर्गस्था वाऽपि पाण्डवाः
yatra vā nivasantaste pāṇḍavāḥ pṛthayā saha |
dūrasthā vā samīpasthā svargasthā vā'pi pāṇḍavāḥ
श्रुत्वा स्वयंवरं राजन्समेष्यन्ति न संशयः ।
तस्मात्स्वयंवरो राजन्घुष्यतां मा चिरं कृथाः
śrutvā svayaṃvaraṃ rājansameṣyanti na saṃśayaḥ |
tasmātsvayaṃvaro rājanghuṣyatāṃ mā ciraṃ kṛthāḥ
श्रुत्वा पुरोहितेनोक्तं पाञ्चालः प्रीतिमांस्तदा ।
घोषयामास नगरे द्रौपद्यास्तु स्वयंवरम्
śrutvā purohitenoktaṃ pāñcālaḥ prītimāṃstadā |
ghoṣayāmāsa nagare draupadyāstu svayaṃvaram
पुष्यमासे तु रोहिण्यां शुक्लपक्षे शुभे तिथौ ।
दिवसैः पञ्चसप्तत्या भविष्यति न संशयः
puṣyamāse tu rohiṇyāṃ śuklapakṣe śubhe tithau |
divasaiḥ pañcasaptatyā bhaviṣyati na saṃśayaḥ
देवगन्धर्वयक्षाश्च ऋषयश्च तपोधनाः ।
स्वयंवरं द्रष्टुकामा गच्छन्त्येव न संशयः
devagandharvayakṣāśca ṛṣayaśca tapodhanāḥ |
svayaṃvaraṃ draṣṭukāmā gacchantyeva na saṃśayaḥ
तव पुत्रा महात्मानो दर्शनीयो विशेषतः ।
यदृच्छया सा पाञ्चाली गच्छेद्वान्यतमं पतिम्
tava putrā mahātmāno darśanīyo viśeṣataḥ |
yadṛcchayā sā pāñcālī gacchedvānyatamaṃ patim
को हि जानाति लोकेषु प्रजापतिमतं शुभण् ।
तस्मात्सपुत्रा गच्छेथा यदि ब्राह्मणि रोचते
ko hi jānāti lokeṣu prajāpatimataṃ śubhaṇ |
tasmātsaputrā gacchethā yadi brāhmaṇi rocate
नित्यकालं सुभिक्षास्ते पाञ्चालास्तु तपोधने ।
यज्ञसेनस्तु राजा स ब्रह्मण्यः सत्यसङ्गरः
nityakālaṃ subhikṣāste pāñcālāstu tapodhane |
yajñasenastu rājā sa brahmaṇyaḥ satyasaṅgaraḥ
ब्रह्मण्या नागराः सर्वे ब्राह्मणाश्चातिथिप्रियाः ।
नित्यकालं प्रदास्यन्ति आमन्त्रणमयाचितम्
brahmaṇyā nāgarāḥ sarve brāhmaṇāścātithipriyāḥ |
nityakālaṃ pradāsyanti āmantraṇamayācitam
अहं च तत्र गच्छामि ममैभिः सह शिष्यकैः ।
एकसार्थाः प्रयाताः स्मो ब्राह्मण्या यदि रोचते
ahaṃ ca tatra gacchāmi mamaibhiḥ saha śiṣyakaiḥ |
ekasārthāḥ prayātāḥ smo brāhmaṇyā yadi rocate
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)