गते भगवति व्यासे पाण्डवा विगतज्वराः ।
ऊषुस्तत्र च षण्मासान्वटवृक्षे यथासुखम्
gate bhagavati vyāse pāṇḍavā vigatajvarāḥ |
ūṣustatra ca ṣaṇmāsānvaṭavṛkṣe yathāsukham
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि हिडिम्बवधपर्वणि ऊनसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥
23 verses · 169 of 261
After Vyasa leaves, the Pandavas live at ease beneath the banyan, while Kamalapalika takes Bhima wherever she pleases. In the seventh month she bears him a son, for rakshasis conceive and give birth at once. The child is huge and fierce, and even as a boy masters every weapon. His mother names him for his head, bald like a pot, and so he is Ghatotkacha. Kunti tells him he is born in the Kuru line, the eldest son of the five, and must help them. He promises to come whenever needed and departs north. The text says Bhagwan created him to stand against Karna's Shakti. Hidimba takes leave of Bhima, remembering their agreement.
वैशंपायन उवाच
गते भगवति व्यासे पाण्डवा विगतज्वराः ।
ऊषुस्तत्र च षण्मासान्वटवृक्षे यथासुखम्
gate bhagavati vyāse pāṇḍavā vigatajvarāḥ |
ūṣustatra ca ṣaṇmāsānvaṭavṛkṣe yathāsukham
शाकमूलफलाहारास्तपः कुर्वन्ति पाण्डवाः ।
अनुज्ञाता महाराज ततः कमलपालिका
śākamūlaphalāhārāstapaḥ kurvanti pāṇḍavāḥ |
anujñātā mahārāja tataḥ kamalapālikā
रमयन्ती सदा भीमं तत्रतत्र मनोजवा ।
दिव्याभरणवस्त्रा हि दिव्यस्रगनुलेपना
ramayantī sadā bhīmaṃ tatratatra manojavā |
divyābharaṇavastrā hi divyasraganulepanā
एवं भ्रातॄन्सप्त मासान्हिडिम्बाऽवासयद्वने ।
पाण्डवान्भीमसेनार्थे राक्षसी कामरूपिणी
evaṃ bhrātṝnsapta māsānhiḍimbā'vāsayadvane |
pāṇḍavānbhīmasenārthe rākṣasī kāmarūpiṇī
सुखं स विहरन्भीमस्तत्कालं पर्यणामयत् ।
ततोऽलभत सा गर्भं राक्षसी कामरूपिणी
sukhaṃ sa viharanbhīmastatkālaṃ paryaṇāmayat |
tato'labhata sā garbhaṃ rākṣasī kāmarūpiṇī
अतृप्ता भीमसेनेन सप्तमासोपसंगता ।
प्रजज्ञे राक्षसी पुत्रं भीमसेनान्महाबलात्
atṛptā bhīmasenena saptamāsopasaṃgatā |
prajajñe rākṣasī putraṃ bhīmasenānmahābalāt
विरूपाक्षं महावक्त्रं शङ्कुकर्णं विभीषणम् ।
भीमरूपं सुताम्राक्षं तीक्ष्णदंष्ट्रं महारथम्
virūpākṣaṃ mahāvaktraṃ śaṅkukarṇaṃ vibhīṣaṇam |
bhīmarūpaṃ sutāmrākṣaṃ tīkṣṇadaṃṣṭraṃ mahāratham
महेष्वासं महावीर्यं महासत्वं महाजवम् ।
महाकायं महाकालं महाग्रीवं महाभुजम्
maheṣvāsaṃ mahāvīryaṃ mahāsatvaṃ mahājavam |
mahākāyaṃ mahākālaṃ mahāgrīvaṃ mahābhujam
अमानुषं मानुषजं भीमवेगमरिन्दमम् ।
पिशाचकानतीत्यान्यान्बभूवाति स मानुषान्
amānuṣaṃ mānuṣajaṃ bhīmavegamarindamam |
piśācakānatītyānyānbabhūvāti sa mānuṣān
बालोऽपि विक्रमं प्राप्तो मानुषेषु विशांपते ।
सर्वास्त्रेषु वरो वीरः प्रकाममभवद्बली
bālo'pi vikramaṃ prāpto mānuṣeṣu viśāṃpate |
sarvāstreṣu varo vīraḥ prakāmamabhavadbalī
सद्यो हि गर्भं राक्षस्यो लभन्ते प्रसवन्ति च ।
कामरूपधराश्चैव भवन्ति बहुरूपिकाः
sadyo hi garbhaṃ rākṣasyo labhante prasavanti ca |
kāmarūpadharāścaiva bhavanti bahurūpikāḥ
प्रणम्य विकचः पादावगृह्णात्स पितुस्तदा ।
मातुश्च परमेष्वासस्तौ च नामास्य चक्रतुः
praṇamya vikacaḥ pādāvagṛhṇātsa pitustadā |
mātuśca parameṣvāsastau ca nāmāsya cakratuḥ
घटोहास्योत्कच इति माता तं प्रत्यभाषत ।
अभवत्तेन नामास्य घटोत्कच इति स्म ह
ghaṭohāsyotkaca iti mātā taṃ pratyabhāṣata |
abhavattena nāmāsya ghaṭotkaca iti sma ha
अनुरक्तश्च तानासीत्पाण्डवान्स घटोत्कचः ।
तेषां च दयितो नित्यमात्मनित्यो बभूव ह
anuraktaśca tānāsītpāṇḍavānsa ghaṭotkacaḥ |
teṣāṃ ca dayito nityamātmanityo babhūva ha
घटोत्कचो महाकायः पाण्डवान्पृथया सह ।
अभिवाद्य यथान्यायमब्रवीच्च प्रभाष्य तान्
ghaṭotkaco mahākāyaḥ pāṇḍavānpṛthayā saha |
abhivādya yathānyāyamabravīcca prabhāṣya tān
किं करोम्यहमार्याणां निःशङ्कं वदतानघाः ।
तं ब्रुवन्तं भैमसेनिं कुन्ती वचनमब्रवीत्
kiṃ karomyahamāryāṇāṃ niḥśaṅkaṃ vadatānaghāḥ |
taṃ bruvantaṃ bhaimaseniṃ kuntī vacanamabravīt
त्वं कुरूणां कुले जातः साक्षाद्भीमसमो ह्यसि ।
ज्येष्ठः पुत्रोसि पञ्चानां साहाय्यं कुरु पुत्रक
tvaṃ kurūṇāṃ kule jātaḥ sākṣādbhīmasamo hyasi |
jyeṣṭhaḥ putrosi pañcānāṃ sāhāyyaṃ kuru putraka
पृथयाप्येवमुक्तस्तु प्रणम्यैव वचोऽब्रवीत् ।
यथा हि रावणो लोके इन्द्रजिच्च महाबलः ।
वर्ष्मवीर्यसमो लोके विशिष्टश्चाभवं नृषु
pṛthayāpyevamuktastu praṇamyaiva vaco'bravīt |
yathā hi rāvaṇo loke indrajicca mahābalaḥ |
varṣmavīryasamo loke viśiṣṭaścābhavaṃ nṛṣu
कृत्यकाल उपस्थास्ये पितॄनिति घटोत्कचः ।
आमन्त्र्य रक्षसां श्रेष्ठः प्रतस्थे चोत्तरां दिशम्
kṛtyakāla upasthāsye pitṝniti ghaṭotkacaḥ |
āmantrya rakṣasāṃ śreṣṭhaḥ pratasthe cottarāṃ diśam
स हि सृष्टो भगवता शक्तिहेतोर्महात्मना ।
वर्णस्याप्रतिवीर्यस्य प्रतियोद्धा महारथः
sa hi sṛṣṭo bhagavatā śaktihetormahātmanā |
varṇasyāprativīryasya pratiyoddhā mahārathaḥ
भीम उवाच
सह वासो मया जीर्णस्त्वया कमलपालिके ।
पुनर्द्रक्ष्यसि राज्यस्थानित्यभाषत तां तदा
saha vāso mayā jīrṇastvayā kamalapālike |
punardrakṣyasi rājyasthānityabhāṣata tāṃ tadā
हिडिम्बोवाच
पदा मां संस्मरेः कान्त रिरंसू रहसि प्रभो ।
तदा तव वशं भूय आगन्तास्म्याशु भारत
padā māṃ saṃsmareḥ kānta riraṃsū rahasi prabho |
tadā tava vaśaṃ bhūya āgantāsmyāśu bhārata
इत्युक्त्वा सा जगामाशु भावमासज्य पाण्डवे ।
हिडिम्बा समयं स्मृत्वा स्वां गतिं प्रत्यपद्यत
ityuktvā sā jagāmāśu bhāvamāsajya pāṇḍave |
hiḍimbā samayaṃ smṛtvā svāṃ gatiṃ pratyapadyata
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)